Karşımda bana yalvaran adama baktım.Hayat buydu öyle değil mi.Dünyaya gelirsin yaşarsın ölürsün. Ehh adil bir hayat.Kimisine göre adil kimisine göre değil.Bana göre mi?.Hayat boktan.Ben yaşamıyorum ki.Şu anda ölsem bile umurumda değil.Hayatın yaşamaya değer yani yok.Hayatta beni sevecek kimse yok arkam dan ağlayacak kimse yok.üç tane kardeşim var ama onlar için pek değerim yok.Yani anlayacağınız hayat boktan.Karşımda korkarak bana bakan adama baktım."Son duanı et Enes"Enes bağırmaya başladı."Abi yalvarırım dur lütfen abi bir daha karşına çıkmam lütfen abi çocuğum var benim Affet abi"Tetiği çektim.Odada silah sesi yankılandı."Ben Affetmem Enes"arkamı döndüm ve dışarı çıkıp arabaya bindim.Şoför arabanı çalıştırdı."Nereye süreyim abi"Aynada bana bakan Oğuza baktım."Boranı almaya gidelim"Oğuz başını salladı.kafamı arkaya yasladım.Yorucu ve sıradan bir gündü.Kolumdaki saate baktım.Saat altıya geliyordu.Çocuklar işi hal etmiş olmalıydı.Telefonu cebimden çıkardım.Bilindik numarayı tuşladım.iki defa çaldıktan sonra telefonun diğer tarafından ses geldi.
"Araz nakliye işi hal olundu mu?"
............
"İyi elinizi çabuk tutun"
...............
"Tamam beni haberdar et"
Telefonu cebime koydum.Araba durdu.Dışarı baktığım da Bora bahçedeydi.Oğuz kapını açtı.Arabadan inip evin bahçesine girdim.Beni fark eden Bora koşarak yanıma geldi."Abi nasılsın"sarılışına karşılık verdim."İyiyim koçum".Bahçeye baktığım da Alev ikizler Batuhan ve bir tane de kız çocuğu vardı.Alev ayağa kalkıp yanıma geldi.Alev de Bora da Alevin eşi Cihan da tedirgindi.Bunu göre biliyordum."Ne oluyor burada"Alev koluma girdi.Bana masaya oturmam için eliyle gösterdi.Sandalyeye oturdum.Çocuklar beni görüp yanıma geldiler."Dayyı bije ne aydın"Oğuza baktım.Arabanın içindeki oyuncakları çıkarı bana getirdi.Oyuncakları Batuhan ve ikizlere verdim.Oyuncakları alıp koşarak bahçenin diğer tarafına kaçtılar.Alev sandalyede sessizce oturan çocuğu kucağına aldı."Gel tatlım sende onlarla oyna"dedi ve kızı Batuhan ve ikizlerin yanına götürdü.Ne oluyordu burada onlar neden bu kadar korkuyorlardı.Benden olamaz.Yani benden de korkuyorlar ama bu kadar değil.Etrafa baktım Tuna yoktu.Çocukları pek sevmezdim ama etrafım çocuk doluydu.Tuna en küçük kardeşimizdi.4 kardeştik.ben en büyükleri.Alev benden bi küçük 23 yaşında .Alevden küçük Bora vardı 16 yaşında.Boradan küçük Tuna vardı.6 yaşında.Annem Tuna doğarken öldü.Babam da öldürüldü.
"O kızı görüyor musun Ömer?"dedi çocuklar la oynayan küçük kızı gösterdi.Başımı salladım."Ne olmuş ona hem o kim?"Alev derin bir nefes aldı."Kızı 3-4 saat önce getirdiler."Dedi ve nefes aldı Alev."ve ....diye konuşmaya teşvik ettim."ve kızın se"sustu ve cebinden bir kağıt çıkardı. "Kızı kapının ağzına bırakıp girmişler ve kızın elin de bu kağıt vardı."dedi ve kağıt parçasını bana verdi.Kağıt parçasını elime aldım ve ve açıp baktım.Bu bir mektuptu.Okumaya başladım.
Alev ve Ömer'e
Alev.....Ben ne desem nasıl başlasam bilemiyorum aslında mektubu sana niye yazıyorum bilmiyorum.Yani aslında biliyorum.Ömer ondan korkuyorum onun için sana yazdım.Çok ihtimal sende okuyorsun mektubu Ömer.Alev kapıya bıraktığım kız Ömer'in öz kızı.Yani Ömer 3 yıl önce ablamla yatmış.ve ablam hamile kaldı.aldıracaktı ama ben ve bazı insanlar izin vermedi.O insanların neden izin vermediğini öğrendiğim de keşke aldırsaydı diyorum.ama geçti.iki yıl dır ben bakıyorum ona ablam pek çocuğa sahip çıkmaz.Şunu bil ki Alev abin ne kadar tehlikeli de olsa Banu yani yeğenin bizim yanımızdan daha güvenli.O masum Alev lütfen sahip çıkın ablam çocuğu sizin yanınıza benim getirdiği mi öğrenirse beni öldürür ve onun için Banu'nu Ömer'in gelip benden zorla aldığını söyleyeceğim.Neyse kısa kesiyorum Banu'ya iyi bakın.sakin bir çocuktur.akıllıdır.Başta benim için mızmızlanacak ama sonra alışır size.Lütfen ona sahip çıkın lütfen.her yeği yer.Bazı yemeklere baharatlar meyve ve sebzelere alerjisi var.incir biberiye girit Kabağı na alerjisi var.Karpuz ve Kavunu aynı anda yemesine izin vermeyin ona da alerjisi var.İki hafta önce doğum günüydü.28 haziran 2013.3 yaşına girdi.Tam ismi Banu Hira.Banu ismini sevdiğim için ben verdim.Kullanmam.Banu ismini kullanın o adamlar Hira diye biliyor kızı.Hira nı sakın ama sakın kullanmayın.Banu olarak kalsın ismi.Çok konuştum.Neyse.Ona iyi bakın Alev.ve Ömer o senin kızın emin ola bilirsin.
Yazar'dan
Mektubu sinirle yere fırlattı Ömer.Ellerini saçları arasından geçirdi.Bu hatanı nasıl yaptığını düşünüyordu.Nasıl becermişti ki.Her defasın da korunurdu.Nasıl ola bilirdi.Oyun olmazdı hiç kimse ama hiç kimse Ömer Yılmaz'a oyun oynayamazdı.Hışımla kıza baktı.Küçük kızına.Nefret doluydu gözleri.Bu hayatta kendine yer yoktu nasıl bir çocuğa yer etsin ki.Böyle siktir boktan hayata çocuk getirmek yasaktı ve bu yasak nasıl olmuşsa çiğnenmişti.O çocuğu gönderecekti.Hemde hemen.Çocuğa doğru gidiyordu ki Alev karşısına geçti."Ne yapıyorsun abi"Ömer Alevi itti ve "Onu buradan gönderiyorum"dedi.Bu sefer Cihan geçti Ömer'in önüne."Ömer burası benim evim ve benim evimde benim kurallarım geçer.o çocuğa dokunmayacaksın gerekirse biz bakarız ama o çocuk senin kızın ve benim de yeğenim.O kız bizim hayatımıza girdi ve çıkmayacak buna emin ola bilirsin.Şimdi sakin oturacaksan kal yok sakin kalamam diyorsan git.Hemen"diye sözlerini bitirdi Cihan. Ömer,Cihanı sever saygı duyardı.Cihan Ömeri büyük çıkmazlardan kurtarmıştı.Can borcu vardı Cihana.Yer altında bir Cihanın sözünden çıkmazdı.Bu ailemde bir Cihandı onun için adam.Onun için de şimdi ne kadar sinirli olursa olsun saygında kusur etmezdi Cihana.Onun için sinirle evin bahçesinden çıktı.Kimsenin dikkatini çekmeyen bir şey vardı.Onu yalnız Bora görmüştü.Evden çıkmadan önce küçük kıza baktığını.Güldü Bora."Abla sanırım Banu abimi insan yapacak ona kalp kazandıracak olan kişi"gülerek kardeşi Tuna'nı bulmaya gitti.Alev emin değil di korkuyordu.Abisi çocuğu kabul etmeyecek diye.Cihan eşine sarıldı.Korktuğunu biliyordu ama belki diye geçirdi içinden belki de küçük kız buzlar kıralı nı eritirdi.Alev çocuklarına baktı.ikizlerin doğacağını öğrendiğin de hem sevinmiş hem de korkmuştu.Çünkü ilk kez anne olacaktı ve iki çocuğa nasıl bakardı bilmiyordu.Doğumdan bir kaç ay sonra yeniden hamile olduğunu öğrendi.bu sefer de oğlu olmuştu.İkizlerin biri kız biri erkekti.Merve ve Kuzey.."Banu gel buraya canım"Banu karşındaki kadına baktı.Ona doğru gitti.Tanımıyordu kadını tek bildiği teyzesi onu Halana götüreceğim seni dediğiydi.Banu kadına yaklaştı.Alev Banu'yu kucağına aldı.Çok güzel bir çocuktu Banu.Sarı saçları gözleri burnu tıpkı abisiydi."Yaa Cihan bak sana çok güzel bir çocuk"Cihan karısını onayladı.
***********
Ömer hıncını karşısındaki adamdan çıkarıyordu.Adamı dövdü dövdü ve dövdü.Adam ölüyordu artık."Söyle bana sana kim o bebeği verdi kim?Kim o kızı Cihan Ateş'in kapısına bırakman için verdi?"Adam güldü.Kanla dolu ağıyla Ömere baktı."Söylemem öldür döv söv söylemem"Ömer dövdü adamı nefesi kesilene kadar dövdü.Bilirdi böyle adamları asla kimseye bir şey demezdi.Demedi de.Ömer Ellerini yıkadı.Sinirle depodan çıktı.Nereye gitmesi gerektiğini bilmiyordu.Boranı görmek istiyordu.Onun için Alevlere gitti.Sadece Tuna için.Eve girip arka bahçeye baktı.Yine bahçede oturmuş sohbet ediyordu kardeşi ve Cihan.Bora yoktu.Kaşlarını çattı.Havuza baktığın da Bora Tuna Banu Merve Kuzey havuzda yüzüyordu.Merve Tuna ve kuzey çocuk havuzunda Bora ve Name de büyük havuzda oynuyordu.Sinirle bahçeye çıktı.Bora çıkın havuzdan gece gece hasta olacaksınız"dedi sert sesiyle.Bora içinden"Bingo"diye geçirdi."ama abi biraz daha yüzelim Banu eğleniyor."Dedi Bora.
"Size çıkın dedim Bora hemen şimdi"Ömer öyle bir bağırdı ki yer gök inledi.İkizler Tuna ve Batu alışkındı dayılarının böyle bağırmasına ama Banu alışkın değildi ve korkudan ağlamaya başladı .Küçük kız tir tir esiyordu.Hava serinledi birden bire hem soğuktan hem korkudan titriyordu Banu.Alev sinirle yerinden kalkıp havlunu aldı Boranın kucağındaki kıza sardı ve Banu yu Boradan alıp sarıldı. eve doğru yürürken."Cihan ikizleri al.Bora sen de Batu ve Tunanı al gelin eve yıkayıp giydirin.Dedi ve eve girdi.Son kez arkasına baktı."Sen de cehenneme git Ömer".direk odalarına çıkıp Banu yu duşa soktu.Sıcak bir duşun ardından Banu ya Merve'nin küçük kıyafetlerinden birini giydirdi saçını kuruttu.tepeden dağınık yığdı."Hadi bakalım uyuyalım"dedi ve Banu yu Boranın yanına götürdü."Bora bir süre seninle uyusa olur mu?"Bora ablasına hayretle baktı."O nasıl laf abla Banu de benim yeğenim hadi ver bana Banu yu"Alev gülümsedi.Banu'ya öpücük kondurdu.Boraya da havada öpücük attı kardeşine Mervenin odasına girdi uyuyordu. Kuzeyin odasına baktı uyuyordu.Sonra Batuhanın odasına girdi o da uyuyordu.Tunaya baktı o da uyuyordu.Derin bir nefes aldı.Bahçeye çıktı Ömer ve Cihan sessizce bir birlerine bakıyorlardı.Gidip yanlarına oturdu."eeee abi ne diyorsun Banu hakkın da"Ömer dişlerini sıktı
"O çocuğa ben bakmayacağım isterseniz siz bakın sahip çıkın ne yaparsanız yapın ama ben o kıza sahip çıkmam"dedi ve ayağa kalkıp evden çıktı.
Evet mafyanın kızı biraz değişiklik yaptım karakter senaryo birazcık.Çünkü Mafyanın kızını ilk yazdığım da çok acemiydim.Umarım yeni versiyonu beğenirsiniz
Alevlerin evi.
Boranın odası Bir süre Banu da bu odada kalacak