"NAMAE POV"
nagising ako sa isang lugar na hindi pamilyar sa akin
pagmulat pa lamang ng mga mata ko isang tao na agad ang pumasok sa isipan ko
si "TAKUMA" agad akung bumangon sa kinahihigaan ko
nasa hospital pala ako......kahit nanghihina pa ako pinilit kung tumayo at maglakad para hanapin si TAKUMA
"anak saan ka pupunta hindi ka pa ayos"pigil sa akin ni DAD
pero wala akung paki alam at tinanung ko lang sya
"ASAN SI TAKUMA?" pasigaw na tanung ko kay DAD
"nasa emergency room pa sya please anak bumalik ka rito" putol na sabi ni DAD ng nagmadali akung naglakad papunta sa emergency room
nakita ko ang mama ni TAKUMA pati na rin si RED na kinakausap ng doctor
nakita kung napa upo si RED sa pagkakatayo nito
samantalang
.
.
.
.
.
.
.
napahagulhol ang mama ni TAKUMA sa pag-iyak
hindi pwede ito
.
.mali ako ng iniisip
NAMAE wag kang mag-isip ng ganyan...mabubuhay si TAKUMA nangako siya sayo!!
.
.
at hindi nya pwedeng sirain ang panako nya sa akin kaya patakbo ko ng nilapitan yung doctor
kahit nahihilo na ako
"DOC KAMUSTA NA PO SI TAKUMA?AYOS LANG PO BA SYA DIBA???" HINIHINGAL NA TANUNG KO SA DOKTOR
PERO HINDI ITO NAGSASALITA
KAYA SUMIGAW NA AKO
"HINDI NYO BA AKO NARIRINIG??TINATANUNG KO KAYO NASA AYOS NA KONDISYON NA SI TAKUMA DIBA???BUHAY SYA DIBA??DIBA ??SUMAGOT KA??" SIGAW KO SA DOKTOR HABANG UMIIYAK
.
.
.
.
.
.
"PATAWARIN MO AKO HIJA PERO
.
.
.
.
.
.
LAHAT NA GINAWA NAMIN PARA ISALBA ANG BUHAY NYA.....MASAMA ANG TAMA NG BARIL DAHIL PUSO NYA ITO TUMAMA
.
.
.
.
NAGAWA NA NAMIN ANG LAHAT PERO .
.
.
.
BUMITAW NA ANG KANYANG KATAWAN
.
.
.
.
.
IKINALULUNGKOT KUNG SABIHIN PERO.
.
.
.
.
.
.
WALA NA SIYA" SAGOT NG DOKTOR
"WALA NA SIYA"
"WALA NA SIYA"
WALA NA SIYA"
"WALA NA SIYA"
"WALA NA SIYA"
HINDI KO ALAM ANG GAGAWIN KO :(
NG narinig ko ang sinabi ng doktor nanghina ako at napaupo ako sa kintatauan ko at napatunganga
pero ang mga mata ko ay lumuluha ng lubos
pati puso ko parang dinudurog
ang sakit
subrang sakit
"wala na sya"
wala ka na bang talga???
iiwan mo ba talaga ako???
akala ko ba magsisimula tayo???
diba sabi mo "TAYO"
paano mabubuo ang salitang "TAYO" kung iiwan mo ako......
TAKUMA wag ka namang magbiro ng ganito.....
subra akung nasasaktan..ano pang silbi ng buhay ko kung wala na yung taong kukumpleto nito
:'(
wag mo ako iwan TAKUMA paranag awa mu naman o... :(
naka upo pa rin ako sa sahig habang umiiyak umiiyak ng subra hanggang sa inilabas sa operating room
ang isang
.
.
.
.
.
tao ...nakahiga at may balot ng kumot.....
unti-unti akung tumayo...kahit nahihirapann ako......
kumapit ako sa gilid ng hinihigaan nung nakahiga para di ako matumba
unti-unti kung inaalis ang taklob dun sa nakahiga hanggang sa
.
.
.
.
.
O________O
:'(
mukha ni TAKUMA ang nakita ko...nakahiga...nakapikit...... maputla
hindi ko napigilan ang sarili ko...
niyakapa ko ang malamig na ktawan ni TAKUMA
umiyak lang ako ng umiak at nagsisigaw
"TAKUMA WAG MO AKO IWAN...PAANO NA ANG AKO?"
"TAKUMA WAG KANG MAGBIRO NG GANITO HINDI NAKAKTUWA"
" TAKUMA BUMANGON KA...PARANG AWA MUNA...HUWAG MU AKUNG IWAN"
:'(
UMIIYAK PA RIN SA SABI KO KANYA
ang sakit sakit
ganito pala ang pakiramdam ng iwan ka ng isang taong parti at bumubuo ng buhay mo
.
.
.
subrang sakit :'(
gusto ko ng mawala ...wala ng silbi ang buhay ko.....
hindi ko kaya......
--------------------------------AFTER 2 DAYS-----------------------------
andito ako ngayon sa bahay ninda TAKUMA naka upo sa tapat ng
.
.
.
.
ang sakit sabihin pero kaylangan kung tanggapin ang katutuhang nasa harapan ako ngayon
ng
.
.
.
.
.
kabaong na kinalalagyan ni TAKUMA
oo...totoo ang lahat hindi ito
panginip lanag ang lahat......
wala na siya...patay na...
wala na yung taong mahal ko....
.
.
.
.
WALA NA.....
yung pakiramdam na 3 araw na umiiyak ako lagi...hanggang ngayon
hindi makakain
kahit uminom ng tubig
subrang hirap
mas gusto kung mawala sa mundo at makasama sya kung asan man sya ngayon
TAKUMA ang sakit naman..... :(
bakit naman ganito ang ginagawa mo sa akin??
grabeng pahirap toTAKUMA !!
abala ang mga kamag-anak at magulang ni TAKUMA para sa nalalapit nyang
.
.
.
.
libing
gusto ko sumama sa hukay na paglalagyan ng kabaong nya
ang sakit subra
R.I.P
pinakamamahal kung TAKUMA!!
______________________________________________________________
nalalapit na tayo guys sa katapusan maraming salamat po sa supurta sana andyan pa rin kau para sa BOOK 2 at panibagong buhay ni NAMAE
at mga bagong tauhan
maraming salamat po
^______________^