EIKO'S POV
nakaupo lang ako dito sa salas at nanunuod ng anime nang biglang bumukas yung pinto
"cousin ko!!!"
"oh"
sabay niyakap niya ako...
"gabi na ah san ka nagsususuot?!"
"cousin you won't believe me if i tell you..."
"oh edi wag mo nang sabihin.."
"cous naman eh"
"eh sabi mo i won't believe eh."
"hehehe, i just met this girl..she's pretty...look, kinuha ko pa I.D. niya"
sabay pakita sa akin ni renjer nung I.D.
O______O bakit si Julie toh??
"you know cous, matapang siya haa...kaya yan napala niya, kinuha ko I.D. niya kanina kaya hindi siya makakapasok bukas..hahaha"
"haynaku cousin, wag mo sabihing inlove ka diyan??"
"oo cousin eh..schoolmate mu pa, dibale dadalaw ulit ako bukas"
"ulit?? bat pumunta ka kanina??"
"oo eh, tinanong kita sa kaniya pero hindi niya daw alam..hayy cous if you met her..."
"i know, kilala ko siya"
"eh??"
"she's....a friend of mine.."
which is TRUE
-----------------
*next day morning (contest day)
"goodmorning tito!!" sabay grand entrance ko sa principal's office
"oh eiko, kape ka muna"
"sige po.. excited na ko mamaya..hehehe.."
"oo pala eiko..'
"po..?"
at doon kinuwento lahat lahat ni tito yung tungkol sa sequence ng mga contestants, sabi niya sigurado daw siyang si julie ang may gawa dahil bukod sa parehas yung penmanship ni julie sa nakasulat sa listahan eh sinabi pa daw ng isang girl na nakita niya si julie pumasok sa principal's office
pero hindi naman sa hindi ako naniniwala kay tito..pero may feeling ako na walang ginawa si julie..ewan ko, instincts ba tawag dun?? basta feel ko may mali sa sinabi ni tito kaya hindi ako naniniwalang si julie ang may gawa nun...
sinabi ko yung saloobin ko kay tito, magsasalita na sana siya kaso biglang pumasok si julie at dire-diretsong tinapat si tito sa desk niya
at ayun, dinifend ni julie yung side niya, habang nagsasalita si julie, tinititigan ko yung ekspresyon niya.. at ang masasabi ko lang ay TOTOO yung ekspresyon niya, tsaka alam ko din naman hindi yun magagawa ni julie..
maya-maya pinapalabas na siya ng principal, lalapitan ko na sana si julie kaso bigla nalang siyang tumakbo palabas ng office
kinausap ko saglit si tito at hinabol ko na si Julie pero secretly..hinabol ko siya hanggang sa rooftop at pinanuod ko lang siyang magwala...nung humiga na siya sa semento at nakita kong tumulo yung luha ko, doon na ako naglakad-lobo na lapitan siya
"wala akong ginawang masama..." rinig kong sabi ni julie
"alam ko..."
agad siyang umupo at tinignan ako
"...alam ko namang wala kang ginawa,kasi kapag gagawa ka ng masama, direkta mismo sa target mo at hindi sa iba...julie, naniniwala akong wala kang ginawa"
"bakit ka ba andito haa?!! hindi ba dapat magalit ka sa akin dahil galit din as akin tito mo!!"
"no julie, kahit naman sa mga ginawa mo sa akin..hindi ko magawa-gawang magalit sayo..kaibigan kita eh..."
hindi siya sumagot,, lumuhod ako para maka-level siya..saka pinunasan yung luha niya
"naaalala mo pa nung una tayong nagkakilala dito?? yung umiiyak ka din at pinunasan ko naman yung luha mo..yun sa siguro ang most blissful day ko, dahil noong araw na yun, for the first time in my school life may umalok maging kaibigan ako..ang saya-saya ko nun...kaya nga kahit saktan mo man ako ng ilang beses, pahahalagahan pa din kita..dahil kaibigan kita, best friend kita..."
umiyak siya lalo saka niyakap ako pina-pat ko naman yung ulo niya
"mahirap magalit ng walang dahilan, mahirap umintindi ng hindi mo maintindihan, mahirap masaktan ng wala kang karapatan..pero diba mas mahirap mawalan ng kaibigan dahil sa isang mababaw na dahilan??"
inangat niya ulo niya at tinignan ako sa mata
"salamat eiko *sob* naniniwala ka pa din sa akin bukod sa lahat ng ginawa ko sayo...tunay ka ngang kaibigan..salamat..at sorry sa lahat ng ginawa ko..*sob*"
"wala yun Julie..tandaan mo lang na lagi akong nasa tabi mo...AH! malapit nang mag-umpisa yung contest! dali magbihis ka na!"
"pero eiko... diba ikaw yung first performer??"
"baliw ! ikaw kaya, tsaka pinakiusapan ko na si tito na wag nang ibawas sa criteria yung ginawa mo..kaya okay na ang lahat.. wag mo nalang isipin yung sasabihin ng iba..go na julie, aja aja!"
sinamahan ko na siyang magbihis na nang lumabas na siya sa stage ..nag-umpisa na din akong maglakad papuntang audience area..kaso nung papunta palang ako may bigla nalang yumakap sa leeg ko at tinakpan yung mukha ko ng something wet na tela..
pilit akong kumakalas pero nanghihina na ako..
total BLACK-OUT
--------
"uggghh arayyy" ang sakit ng ulo ko >., nauntog ba ako or something?? nang fully recovered na ang aking paningin, nagulat nalang ako nang napansin kong ako ay nasa isang dirty and maraming alikabok na room. may mga furnitures pa na tables, chairs..parang bodega??
teka nga, bakit ako nandito?!
aaaaaahh!!
tumayo ako at pumunta sa pinto kaso sarado..
"tao po!! buksan niyo toh!! may tao po dito!!"
sigaw ko habang pinagpapalo yung pintuan, pero yung klase ng pintuan na malaki at bakal, tapos sliding..yung para sa mga warehouse talaga...
WAREHOUSE??!! oo pala!! may warehouse na medyo malapit sa school pero outside school..
*gasp!! wag niyo sabihing andito ako?!
NOOOO!!!
pinapapalo ko ulit yung pintuan
"noo! kaylangan ko pang panuorin performance ni julie!! aaahh!!! palabasin niyo ako dito!!"
todo ako sa pagsigaw at pagpalo sa pintuan pero wala parin akong makuhang response..wala bang tao sa labas?? my gosh! anung gagawin ko!??!!
naiiyak na ako TT____TT
lagot ako kay tito kapag hindi ako nagpakita sa performance TT___TT
ONYX'S POV
tapos na akong magpresent, tapos na din si Ched magpresent..si eiko na ang next pagkatapos ni Nica pero wala pa siya!! taena nasaan na ba yung bubwit na yun?!
tulung-tulong kami nina ched at julie sa paghanap..nagtataka nga ako kung bakit alalang-alala si julie kay eiko..pero sabi naman ni ched long story daw..tss,
pati rin yung mga principal hanap rin ng hanap kay eiko..pero sh1t hindi namin siya mahanap!!
"maghiwa-hiwalay muna tayo!"
"sige!"
"ok!"
si ched sa rooftop and 3rd floor ng building.. si julie sa 2nd and 1st floor din ng building..ako naman sa labas ng building..
una kong tinignan yung garden, tapos sa guardhouse..pero sabi nung guard wala naman daw lumabas na studyante sa gate...
doon na ako naghinala, siyempre kapag lalabas ng gate sisitahin siya ng guard..posibleng nag-over the bakod din siya..pero imposible ehh, hindi naman ganun si eiko..
pero para masigurado, nagpaalam ako sa guard para makalabas ng school, paglabas ko ng gate takbo takbo ako kung saan saan, until may nabunggo akong maliit na bata na umiiyak
"naku sorry ading"
niyakap niya ako
"kuya! natatakot ako..huhuhu"
"bakit? anung nangyari?!"
"yung aso ko po kasi tumakbo nalang bigla, hinabol ko po tapos napadpad kami sa isang maliit na bahay na lumang-luma tapos nangangalawang na..tahol po ng tahol yung aso ko sa pintuan na yun...tapos po may narinig nalang akong sigaw ng isang babae sa loob..natatakot ako kuya..baka multo yun"
sa isipan ko..si sadakong bubwit siguro yun..
"ading saan yun? pwede mo bang ituro sa akin? para narin kunin natin yung aso mo doon"
"sige po kuya"
sinamahan ako ng bata sa isang parang warehouse...ito yata yung warehouse ng school namin kung saan dinadala yung mga defected furnitures.
tumatahol pa din yung aso pero wala akong narinig na sigaw ng isang babae... lumapit ako sa bakal na pintuan..nakasuksok sa handles ang isang plywood..sino kaya may gawa nito??
yung bata at yung aso niya nasa likod ko lang...tinanggal ko na yung plywood at saka inislide open yung bakal na pintuan..to my surprise, pagkabukas ko mismo ng sliding door, may bigla nalang yumakap sa akin kaya napahiga kaming dalawa sa lupa..yung bata naman napasigaw kaya tumakbo palayo kasama ang aso niya
ano ba tong yumayakap sa akin..ang bigat pero ang bubwit bubwit!!
O___O
tinulak ko yung nakayakap sa akin,,
"bubwit!!"
"waah!! squishy! huhuhuhu"
umiiyak na siya niyan...niyakap ko si bubwit
"okay na bubwit..tara na dahil ikaw na ang susunod.."
"o-okay"
tumayo na kaming dalawa at tumakbo pabalik sa school...hindi pa oras para tanungin siya sa nangyari..dahil kaylangan pa niyang kumanta..
pagkadating sa likod ng stage sa auditorium, halos pagkaguluhan na siya nina julie, ched at principal..
"...for the 3rd time, Eiko Reyes.."
"hala! hindi pa ako nakabihis!!"
"okay na yan bubwit!!"
sabay tinulak ko na siya papuntang stage..
EIKO'S POV
okayy, nanginginig ako..
dahil una sa lahat, pers taym kong malate sa isang mahalagang okasyon..pers taym kong makulong sa isang unknown area, pers taym kong maraming nag-alala sa akin..at pers taym kong kakanta sa harap ng madaming tao...
pagkataas ko ng stage, lahat sila nagbubulung-bulungan...
"my gosh! look at her! ni hindi pa nakadress! diba required ma magdress pag babae?"
rinig kong sabi ng isang audience..ang suot ko lang kasi ay tiled black and white na sweatshirt, maong shorts, black stockings tapos rubber shoes >___<
(see me at the side----->)
pero wala na akong pake kung bawas sa criteria na 'attire' yung makukuha ko..as long as i sing what i feel..
hindi ko muna dapat isipin ang nangyari kanina o kaya sa suot ko ngayon..
i need to focus
and i need to sing...
NOW PLAYING: WHO YOU ARE by Jessie J
~I stare at my reflection in the mirror:
"Why am I doing this to myself?"
Losing my mind on a tiny error,
I nearly left the real me on the shelf.
No, no, no, no, no...~
tinignan ko yung judges, then suddenly napansin ko yung naka-shades na lalaki na nakangiti sa akin
SI COUSIN RENJER YUN AAH!!!!
~Don't lose who you are in the blur of the stars!
Seeing is deceiving, dreaming is believing,
It's okay not to be okay.
Sometimes it's hard to follow your heart.
Tears don't mean you're losing, everybody's bruising,
Just be true to who you are!~
nakarelate tuloy ako sa kantang kinakanta ko ngayon..kaya pala ito pinili ni sir Alex, yung mga mentors kasi namin ang pumili ng kakantahin namin
~Brushing my hair, do I look perfect?
I forgot what to do to fit the mould, yeah!
The more I try the less it's working, yeah
'Cause everything inside me screams
No, no, no, no, no...
Don't lose who you are in the blur of the stars!
Seeing is deceiving, dreaming is believing,
It's okay not to be okay.
Sometimes it's hard to follow your heart.
But tears don't mean you're losing, everybody's bruising,
There's nothing wrong with who you are!
Yes, no's, egos, fake shows, like BOOM,
Just go and leave me alone!
Real talk, real life, good luck, goodnight,
With a smile, that's my home!
That's my home, no...
No, no, no, no, no...
Don't lose who you are in the blur of the stars!
Seeing is deceiving, dreaming is believing,
It's okay not to be okay...
Sometimes it's hard to follow your heart.
Tears don't mean you're losing, everybody's bruising,
Just be true to who you are!
Yeah yeah yeah~
saktong pagkatapos ng kanta bigla nalang umingay ang buong Auditorium..halos nagtititili sila at pumapalakpak..sabay sisigaw
"ang galing mo eiko!!"
"waah!! may superpowers ang multo!!"
"yaaay!!"
"ang galiingg!!"
"whoooo! we love it!!!"
bigla nalang akong napangiti..tumingin ako sa frontrow at nandoon sina tito, si julie, si ched at si squishy..pumapalakpak at ngumingiti din sa akin..
gosh i feel like i won a lottery..pero siyempre hindi naman ako assuming na ako mananalo..like hello!!??! i know lahat ng contestants magagaling kumanat noh >_<
pagkababa ko ng stage, agad lumapit sa akin sina julie congratulating me
"gosh eiko! hindi ko alam na ang ganda pala ng boses mo pag kumanta!!"
"hehehe, salamat julie haa"
"yeah..thank you din, cause you still believed in me"
"oo naman!"
sabay niyakap ko si julie..kaso may isang unknown alien specie na pinaghiwalay kami ni julie sa pagyakap sa isa't isa
"miss julie, ako naman"
"kyaaaah!! layo!!"
si renjer -__-
"couzin! nagmomoment kami ni julie eh!!"
"cous naman! alam mong inlove ako kay miss julie eh!!"
tapos si julie takang nakatingin sa amin ni renjer
"ahh julie, si renjer..my spoiled cousin"
tapos ayun, napanganga si julie..yayakapin na sana siya ni renjer kaso bigla nalang siyang kumaripas ng takbo..si renjer naman hinabol din siya..haha, kaloka..
si tito umalis na din dahil sasamahan pa yung mga judges
tapos si ched hinila ni miss Alexa papuntang cafeteria daw..nandito kasi lahat ng mentors namin..
"uhh bubwit.."
"oh?"
"ang galing mo ahh"
"sus, nambola ka pa!"
"aba ayaw mo maniwala? edi wag!!"
"payn wateber!"
"tsk, pasalamat ka niligtas kita!"
"awhoo! bakit kaylangan ko ba tulong mo aber?"
"eh anu yung may nalalaman ka pang yakap yakap kanina?!"
"eh akala ko ibang tao eh!"
"sus palusot!"
'tse! diyan ka na nga!"
haynaku..back to away ulit! >__< pero okay lang...matagal ko nang tanggap na friendly enemies lang kami sa isa't isa..
kasi hanggang ngayon
hindi ko parin matanggap sa sarili kong...
.
.
.
.
.
.
.
gusto ko na si onyx TT___TT