Chapter 42:Complete the cast..comotion
-Hannah May-
“damn it...ate May he choosed you...” she said and then her tears started to comes out
“ayan narinig mo na...masaya ka na ba? Kuntento ka na ba?” sabi nya ng umiiyak...nakita ko ring bumaba na si Liam at pumunta sa tabi nya para hawakan ang balikat nya at alalayan sya.
“hindi ka naman kasi dapat nandito eh...hindi mo naman kasi dapat ginawa yung mga ginawa mo kanina eh....kasi diba alam mo naman na kahit anong mangyari..ikaw at ikaw ang pipiliin nya...ano ba ako kumpara sayo ha...you should have known that...and besides alam mo naman ang back story diba...dapat confident ka na ako ang iiwan nya at hindi ikaw”
“ate...stop crying na.” Sabi ni Liam habang hinahaplos nya ang balikat ng kapatid...tumingin naman sya sakin with disgust face
“please...leave her alone...tama na to...hindi na kayo naawa sa kapatid ko....masyado na sya nasaktan sa set-up nyo...” lalo ako naiyak sa panunumbat sakin ni Liam
“for Pete’s sake...wag kang umarte na ikaw yung nakakaawa...kasi kung tutuusin...si ate yun...sya ang naipit sa p*tang inang laro nyo ng lalaking yun...mas malaki ang kasalanan mo...dapat nga hindi ka umiiyak ngayon eh...ikaw ang nagumpisa nito eh...ikaw ang gumawa ng sugat mo...” I was about to say something ng nakita kong nalilisik na ang mga mata ni Liam...nung tumingin naman ako kay Kayla...marahas nyang pinapahid ang luha nya.
Akala ko ako parin yung tinitingnan nila, pero lagpasan yung mga tingin nila so I look back that’s when I saw him....blank stare...emotionless eyes?
“A-Anthony bakit ka andito?” he slowly turn his gaze on me
“I knew it you’re here.” Mahina at walang buhay nyang sabi sakin
“anong ginagawa mo pa ba dito ha?” sigaw ni Liam..na astang susugurin na si Anthony..agad akong humarang sa harap ni Anthony pero pinigilan din naman ni Kayla ang kapatid nya
“Liam...calm down.” Sabi ni Kay habang hinihigit ang kamay nito
“hindi ako nagpunta rito para gumawa ng gulo...” tumingin ako kay Anthony na nakatingin kay Kayla...they were staring at each other with the same emotionless eyes.
Ang galing...ang galing nilang itago ang amosyon nila..
“susunduin ko lang si Hannah..” tumingin narin sya sakin at hinawakan ako sa braso
“You should have not been here....hindi mo na sya dapat pinuntahan Hannah.” Nagulat ako sa sinabi nya.. I look away from him
“you’re making it more complicated Anthony...ikaw ang hindi dapat nagpunta dito.”
“Hannah...tama na please...tapos na eh...tapos na...tigilan mo na.” Tumingin ult ako sa kanya na nakatingin din ulit kay Kayla... “tigilin mo na sya...I’m doing this all for you...can’t you see?..kaya tama na...wala na syang kinalaman sating dalawa..please...wag mo ng dagdagan pa yung damage na nagawa natin sa kanya.”
And that did it...from a blank stare to a saddest stare I’ve ever seen...from emotionless eyes to a pain and guilty eyes..
He really do loves her.
A silent tear escape my eyes.
I’m in pain...I’m hurt...but he doesn’t notice it because she’s all he see.
I bit my lip and silently cry...
We stare like that for I don’t know how long...me crying while he’s holding my arm and looking at her that was embraced by Liam.. when we are distracted by a voice
“ah..yaya..pwede po padala na lang sa kitchen nyan..magluluto po ako ng alfredo fettuccine mamaya...titingnan ko lang po si best.” Rinig namin mula sa front door
“ah Lia..iha..kasi ano..” hindi na natapos ni yaya ang sasabihin nya ng Makita na nya kami
“oh...hey...what’s happening here?” gulat na tanong nya tapos isa-isa nya kaming tiningnan...wala ring nagsalita ni isa samin...
And knowing her she’s quick-tempered...
“what????” sigaw nya...still, no one dares to speak
“ano ba...nakasigaw ka na agad...sino bang kaaway mo?” another voice from someone
“tsk...Lia...tone down baka tulog pa si Kay...magising mo sya.” I supposed that was from Vince..
Then the moment they saw us here...natigilan din silang dalawa
“O-Oh..” that someone said...for what I remember he’s Sid...and then the next thing is...I saw Sid..trying to stop Vince from punching my Anthony
“what the fuck...bakit nandito yan...” galit na galit na sabi ni Vince at kitang kita rin sa mga mata ang sobrang galit nya kay Anthony...
“woah—woah Vince...saglit lang...” pigil ni Sid sa nagpupumiglas na si Vince
“eh...sa tarantado tong lalaking to...” and then he made it...nasuntok nya ng malakas si Anthony...at gumanti rin naman agad si Anthony ng suntok..
“hey...hey...tumigil na kayo..” awat parin ni Sid..hindi ako gumagalaw sa pwesto ko habang nagsusuntukan silang dalawa...pinipigilan na ni Lia at Liam si Vince samantalang si Sid naman ang may hawak kay Anthony
“wag kayong magaway dito...pwede ba...” sigaw ni Lia...pero nagpupumiglas parin ang dalawa na parang sabik na sabik saktan ang isa’t-isa. Kasabay nito ang pagkawala ni Vince sa hawak nila at sumugod kay Anthony...hinawakan nya ito ng mabilis sa kuwelyo nito
“ang kapal naman ng mukha mong magpunta pa dito eh ano....matapos ng lahat-lahat ng ginawa mo....ano pa bang gusto mong mangyari ha?” akmang susuntukin ulit ni Vince si Anthony...tatakbo n asana ako papalapit sa kany para pigilan sya ng...
“tama na... tama na...please.” mahinang sabi ni Kayla...lahat kami napatingin sa kanya..
Hanggang ngayon...hanggang ngayon sya parin ang pinakikinggan...bakit bas a lahat na lang ng bagay sya ang espesyal.
Binitiwan din ni Vince si Anthony...at agad naman akong lumapit sa kanya para tingnan ang sugat nya.
“Anthony.” Sabi ko pero pinahi lang nya yung kamay ko...
“tigilan na natin ang gulong ito...parang awa na.”
“best..” lumapit si Lia sa kanya at hinawakan ito sa braso...hinawakan rin ni Kay ang kamay nya at malumbay na ngumiti ditto habang tinatanggal ang pagkakahawak ni Kayla...
Dahan-dahan naman syang naglakad papunta sakin...at nung magkatapat na kami...ngumiti muna din sya kay Anthony katulad ng ngiti nya kay Lia...saka nya ako marahang niyakap...hindi ko alam ang gagawin ko...nagulat ako sa yakap nya...
“sorry...sorry Ate May...hi-hindi ko naman sinasadya eh...patawarin mo ko..” muling pumatak ang luha ko habang humihigpit naman ang yakap nya sakin
“hindi ko gustong masaktan ka...hindi ko talaga sinasadya ate May...patawarin mo ko..sorry hindi ko alam...sorry ate May..” mahina lang ang boses nya...pero nage-echo ang bawat sinasabi nya sa loob ng bahay...tuloy-tuloy na yung pagtulo ng luha ko at niyakap ko na rin sya
“Kay...” sambit ko na lang..
“do-don’t worry...it’s over...it’s over ate May.” Humiwalay narin sya sakin...saka nya hinawakan ang kamay ko.
“kung nasaktan kita...sa lahat ng nangyari...sana patawarin mo ko...at sana...patawarin mo rin sya.” Napatakip na lang yung kamay ko sa bibig ko habang iyak parin ako ng iyak...at sya, nagpapakatatag...pinipigilan ang mga luhang gustong kumawala sa mga mata nya
Gusto ko ulit syang yakapin...bakit sya humihingi ng tawad sakin...I know ang dami ko na sabi sa kanya kanina that doesn’t even suits her and I really want to take it back...
I glance around again...si Anthony nakayuko lang sya...Lia is nearly crying...Sid are looking at her with pity, Liam is mad and Vince...he was hurt...hurt for her
*ring...ring...ring...*
Someones phone is ringing...it was Kay’s...she fish her phone on her pocket and answer the call with a crack voice
“he-hello?....yah I’m ok...wag ka na magalala...alright...I understand...no I’m not crying...cut it Ron...expect me to be there on Wednesday...ok..bye” the phone conversation ended and then she dialled another number
“hello...tita...can you do me a favour? Yeah...can you book me a flight to Los Angeles tomorrow morning...Yeah...great...thank you.”
“best.” Nagaalalang lumapit muli si Lia sa kanya
“it’s alright...nandun naman si Ron eh.” She said then she look around to all of us again...and when it’s Anthony’s turn...she close her eyes and sigh.
I look at him and when he looks back at me... that’s the time I wish he didn’t.
Because his eyes are begging on me.
Begging on me...for her.