I don't know what has gotten into me pero tinampal ko ang kamay ni Chanyeol. What a fcking stupid move Baekhyun!
"S-sorry. M-matutulog na ako . . ." agad akong naglakad paalis
Leaving them behind me. Change of plans. Kanina kasi, ang plano lang ay magsestay kami hanggang hapon lang dito but then, things got twisted kaya kumuha na lang kami ng rooms dito. Hiwalay na kami ng room ni Stella and I praised God for that. But then, magkatabi ang rooms. Sa harap ng room ko ang kay Chanyeol at sa right side ay kay Stella. Sounds great right? Psh. Two amazingly annoying people.
Dumiretso ako sa banyo ng hotel room at agad naligo. Nakalimutan kong may sugat pala ako kaya humapdi nung nalagyan ng tubig. Ang bobo ko talaga. Sarap kong pukpukin. Binilisan ko na lang ang pagligo at agad nagbihis. Nagbihis lang ako ng shorts na floral ang design at hanging shirt. I want myself to feel comfortable.
Kahit nagkasugat-sugat na ako't lahat lahat na kanina.
Humiga na ako sa malambot na kama----a terribly good note. Ang sarap matulog dito. Pinatay ko na ang ilaw at ang ilaw na lang mula sa lampshade ang nagbibigay liwanag dito. This place is amazing. Nakaka-relax but I can't exhaust all this happy things around me dahil sa mga taong walang ginawa kung hindi bwisitin at idamay ako sa mga gulo.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Minutes passed ay pagulong-gulong lang ako sa kama ko. Uggh. Hindi ako makatulog!!! Inis akong bumangon sa kama at kumuha ng jacket. Magliliwaliw na lang muna ako. I'm sure mapapagod ako. Kahit ganitong oras ay alam kong maingay pa sa labas eh. Buhay na buhay ang mga night life sa mga ganitong klaseng lugar.
Paglabas ko ay naabutan kong may siwang sa pinto ni Stella dahil may ilaw na lumalabas mula rito. Pinag-iisipan ko pa kung isasarado ko ng maayos o hindi? Baka kasi pasukin siya kaya lumapit na ako sa pinto at napagdesisyonang isarado na lang iyon for her own good sake. Jusmiyo. May konsensiya naman ako kahit papaano eh.
It felt like the time stopped when I saw what I shouldn't witness tonight.
Napalunok ako sa nakita ko. Is this real? Kung ganoon bakit . . . Bakit . . . Why . . . Why is there some butterflies hanging loose in my stomach? Bakit parang ang uncomfortable? Bakit parang may kurot sa dibdib? Bakit parang ang sakit? Bakit ang hirap aminin? I shook the thoughts out of my head.
Chanyeol standing and Stella kneeling before him . . .
Hindi masakit. Hindi talaga. Bakit naman ako maaapektuhan diba? I'M JUST A FRIGGIN' SLAVE FOR GOODNESS SAKE. Tsaka masyado akong emotionally damaged para makaramdam pa uli ng love. Sa parents ko nga hindi ko na ulit iyon naramdaman, sa kanya pa kaya? That's so impossible.
I can see Stella sucking the shit out of Chanyeol. Wow.
Pumikit na ako nung naramdaman kong nag-init ang gilid ng mata ko. What's exactly happening to me? This feeling is so new to me. What is this? Can somebody tell me? I flinched when somebody tapped me.
"Hey . . ." mahina niyang usal pero sapat na para gulatin ako. Mabuti at napigilan kong sumigaw
"A-anong g-ginagawa mo d-dito?" I stuttered. Shit.
He shrugged "Wala. Still chilling. Nasa labas ang iba eh . . . Teka anong tinitingnan mo diyan at parang nakakita ka ng multo?" curious niyang tanong habang tinatanaw ang nasa likod ko
Buti at agad kong nasarado ng mahina ang pinto kanina. Agad akong nagpanic nung hinawakan niya ang door knob ng kwarto ni Stella kaya agad kong pinigilan ang kamay ni Sehun. Napatingin siya sa akin ng nagtataka kaya I became indifferent. Am I too obvious?
"WAG! Wag mong bubuksan . . ." I shifted my pitch of voice-----from high to low kasi nagulat ko siya
His forehead creased "Why?"
"Ah kasi, bago ko lang naka-usap si Stella at sabi niya magbibihis daw siya . . ." safe kong paliwanag pero baka hindi niya paniwalaan kasi-----Ako?! Kakausapin si Stella? Never in a million years.
He shrugged nonchalantly at tumingin sa akin. Pheeeew! Ligtas ako! "Is that it? Okay," tumango siya at naglakad palayo ng mahina
I'm still catching my lost breath dahil feeling ko anytime ay magcocollapse ako dahil sa kulang ako sa hangin. Hindi ko nakayanan ang nakita ko kanina. Sino bang kakayanin yun? My mind was blown. Literally blown . . . together with my heart.
Wait-----what?! Heart?! Hindi. Wala Baekhyun. Ano ka ba. Anong nangyayari sa'yo. Don't be too indifferent. I reminded myself.
Nilingon niya ako "Can't sleep?"
Tumango ako bilang sagot habang hinihimas ko ang balikat ko. Grabe ang lamig na dala ng hangin. Tagos na tagos kahit may jacket ako.
Ngumiti ng bahagya si Sehun "Wanna come?" sa Bars? Naah. Hindi pa ako nakakapasok sa mga ganun. I might embarrass myself there.
Umiling ako. Napatawa siya kaya nagtaka ako "Bakit?"
Tumigil siya pero may bakas pa rin ng tawa ang mukha "We're not going to Bars and Clubs. Sa beach lang, maglalakad-lakad . . ."
Is he a mind reader? Am I that transparent? Parang ang dali ko ng mabasa. Sheez. Hindi ko na pinag-isipan ang offer niya at agad akong pumayag. I need this, kailangan ko ito para madivert ang attention ko at mapigilan ang sarili kong mag-isip ng mga bagay. Pero bago pa kami umalis ay nilingon ko pa ang kwartong iyon kung saan may milgaro.
Stupid Baekhyun, STUPID!
Habang naglalakad kami sa buhanginan dito ay tinanong ako ni Sehun "Are you okay? Masyado kang tahimik eh," saad niya
"I'm always quiet . . ." Now, I'm having a chitchat with him na walang awkwardness
Yung pag-uusap na wala ng imaginary barriers? It felt so comfortable with him, tho. Tumigl kami sa isang log dito at naupo doon. Nakakarelax talaga ang dagat. Napabuntong hininga ako.
"Is Chanyeol so harsh to you Noona?" napatawa ako sa tinawag niya sa akin. Right. Mas matanda ako sa kaniya. Para na tuloy siyang Taehyung the second sa akin.
Hindi ako nakasagot. I, honestly, don't know what to say, seriously. Kaya tumingin na lang ako sa dagat.
"You're funny. Why'd you call me Noona?" pag-iiba ko ng topic. Kinagat niya naman agad iyon.
He chuckled "Sinubukan ko lang. But I hate being formal kaya tatawagin kitang Baek . . ."
Napatawa na rin ako "Yeah Dude. Fire away."
After that was a comfortable silence between us. Narinig kong bumuntong hininga si Sehun. Napatingin ako sa kanya. May problema ba 'to?
"Do you want me to tell you a story?" he stated sadly. What's with the quick shift of emotion
"Go on . . ." I said encouraging him to continue
Again, he sighed deeply "There was once a little prince who can do anything confidently without mistakes. But one day, that prince lost to something-----to someone. That was a grand heartbreak for him but he didn't knew that the worst is yet to come . . ."
"That someone was with him almost every time that it stabs him right through his heart . . ."
Tumigil si Sehun at tumayo. Pinagpag niya ang pwet niya saka tumingin sa akin "Thanks for listening!" he beamed happily pero may bahid ng sakit ang mga mata
Tumalikod na agad siya at nagmadaling umalis doon. Naiwan akong nakatulala doon at iniisip ang mga kinwento niya. Alam ko namang sttorya yun ng buhay niya. I was not dumb para hindi iyon mapansin.
***
Hello~ Thanks for waiting! Lame update? I know. Btw, leave comments. Thanks!!!