Chapter13
**A Mother’s Day Special** (part2)
*Mamay’s POV*
“wala pa din nga eh, kanina pa ako nag aalala. Hindi ko naman sya matatawagan dahil wala naming cellphone yon. Tinwagan ko na si Yong pero hindi rind aw nya alam kung nasaan..”
Ditto na ako kinabahan ng sobra. Sa sobrang panic ko muntik pa akong makabasag ng paso ng halaman. Agad naman akong inalalayan ni Beth, “wag kang mag alala Kim, walang masamang mangyayari sa mga bata, mamaya din uuwi din sila. Umupo ka muna, huminahon ka..” inupo nya ako sa gilid na katabi kong upuan. Sandali nya akong iniwan para kumuha ng tubig, “oh ito uminom ka muna..”pagkaabot sakin.
Ininom ko naman. “kinakabahan ako Beth, ngayon lang kasi nya ginawa to eh, madalas tumatawag muna sya sakin.”
“wag ka ng mag alala, baka may nangyari lang na biglaan, o di kaya may dinaanan lang sila ni Patrick kaya sila natagalan..” pag alo nya sakin.
Pero kahit na anong pag alo nya hindi ko na talaga mapigilang mag alala lalo na ngayon e inabot na kami ng hating gabi kaka antay sa dalawa. 11:56 na gabi pero hindi pa rin sila umuuwi.
“Beth hindi na ako mapakali kailangan ko na talagang ireport to sa baranggay baka may nangyari ng masama sa mga bata..”nanginginig na ako non sa takot.
Sinong inang hindi mag aalala sa ganitong sitwasyon? Mag hahating gabi na pero hndi pa rin umuuwi ang anak ko?
TAKE NOTE: BABAE pa ang anak ko ah?
Sinong ina ang hndi mag aalala sa ganito huh? Kahit na sinong poncho pilato pa ang humarang sa dadaanan ko wala akong paki alam basta Makita ko lang ang anak ko!
Palabas na ako ng gate nina Beth ng pigiln nya muli ako, “Kim! Ditto ka lang delikado na sa daan..” hinawakan nya ako sa braso. Humarap naman ako sakanya.
“Beth nag aalala ako sa anak ko, kailangan ko syang hanapin..” inalis ko yung pagkakahawak nya sakin.
“gabing-gabi na maraming loko-loko sa daan baka mapahamak ka—“
“iyon na nga yung punto ko eh.. ako na matanda na may pusibilidad na mapahamak sa daan yung anak ko pa kaya? Beth babae yung anak ko kaya kailangan ko syang mahanap ngayon din!” tinabig ko na talaga yung kamay nya kaya tuluyan na akong nakalabas sa gate.
yun yon eh, iyon yung dahilan kung bakit gusto ko na syang hanapin.. kahit na kasama pa nya si Patrick, o kung kasama man nga nya si Patrick hindi mo pa rin maiaalis sakin ang magalala. Pano kung habang pauwi sila may tumambad sakanilang mga loko-lokong lalake at pinagtripan sila? Hindi sa wala akong tiwala kay Patrick, wala akong tiwala sa mga taong nasa paligid.. inangat ko ang braso ko at tiningnan kung anong oras na. it’s exactly 12 mid night. Halos mangiyak-ngiyak na ako ditto..
nasa labas na talaga ako ng gate ng may marinig akong pamilyar na boses..
“MAMAY!”
Agad akong lumingon at napahinto sa nakita ko.
“’may!” agad syang tumakbo sakin at niyakap ako. “’may I miss you so much:’)”
Oh, ang bunso ko namiss ko ng sobra! Niyakap ko din sya ng sobrang higpit.. “I miss you too my babay boy:’)” maluha-luha kong sabi.
Napahigpit ata ng sobra yung pagkakayakap ko sakanya kaya nagreklamo, “ *cough* *cough* ‘may nasasakal nap o ako!”
Natawa naman ako sa sinabi nya kaya humiwalay na ako. Hinarap ko sya, pinag masdan ko yung mukha nya. Ang gwapo pa din talaga ng bunso ko^^.. napansin ko na tumangkad din sya, “tumangkad ka ah!”tapos ginulo ko yung buhok nya.
“’may nagugulo yung buhok ko!” saway nya sakin.
Niyakap ko uli sya, “namiss talaga kita baby boy koh! Anlaki-laki mo na.. binatang-binata kana!..” nakapikit pa ko nun dahil sa sobrang pagkamiss ko sakanya ng marealize ang isang bagay.. “teka, pano ka nakarating ditto? Sinong kasama mong nagpunta ditto huh?”
Sabay naman kaming napalingon ni Kiko ng marinig ang isa pang pamilyar na tinig.
“baka ‘Kung sino ang nag dala sakanya ditto’ ang tamang tanong ‘may” nakangiti nyang sabi.
Napatayo ako nun ng maayos.. hindi ako makapaniwala sa nakikita ko.. ang panganay ko, si Franchesca nandidito ngayon sa harap ko.. hindi na sya galit sakin?
“I miss you ‘may!” sabay lapit at yakap sakin.
Naiyak na ko non ng sobra. “Happy Birthday!”
Doon ko lang narealize, oo nga pala, birthday ko na nga pala. Nag 12 na kanina kaya June 10 na..
(A/N: ehehe.. guys actually Birthday talaga yan ng mama ko eh, hehe.. next month pa. but since ise-celebrate natin ngayong bwan na to ang ‘mother’s day’ kaya heto dedicated to sa pinaka mamahal kong mama.. HAPPY MOTHER’S DAY MAMA^^,hihihJ) at sa lahat po ng mga nanay, mommy, mama, mamang, mamay sa buong mundo.. HAPPY MOTHER’S DAY^^)
Nag hiwalay na kami ng matanaw ko sa likod si Fretz. Lumapit sya sakin.. “’may sorry..” naka pout pa akala mo naman magwo-work ang pag papaawa effect nya sakin?
“hoy ikaw babae ka, saan ka galling at gabing-gabi na ngayon ka lang umuwi?” sa pag aalala ko na talaga e hindi ko na napigilan ang sarili ko na sermonan na sya.
“sorry na ‘may hindi na po mauulit, promise!” at yumakap pa sakin, “Happy Birthday!”
Agad din naming humupa yung inis at pag aalala ko. “sus kaw talagang bata ko alam mo bang pinag alala mo ako? Wag mo na uling uulitin yon ah?” hinaplos ko pa yung buhok nya.
“yes, ‘may”
“teka..” naghiwalay na rin kami ng yakap. “talaga bang sinadya nyo ako ng ganitong ka oras huh? Sarado na ang airline ah?”
Napalingon naman silang lahat kaya nahawa na rin ako, tsaka ko nakita si Patrick na nakatayo sa sulok.
“actually ‘may, sya ang dahilan kung bakit kami napunta ditto.. I mean, gusto ka na talaga naming makita pero dahil na rin sa kakulitan nyang lalake nayan kaya kami napasugod kagad ditto..”tatawa tawa nya pang sabi.
Napakamot naman si Patrick sa likod na parang nahihiya. “ah… eh…hehe..”
“at dahil din mamay sa surprise nya na to kaya kami natagalan ni Patrick na umuwi.. tatawag nasana ako para sabihin na gagabihin kami ng uwi pero nalowbat na ko kaya hindi ko na nagawa..” paliwanang ni Fretz.
“tsaka hapon na rin kasi ako naka-out sa office kaya yung last flite na rin yung nakuha naming ticket.. I’m sorry ‘may kung pinag alala ka ni Fretz for the first time.. alam ko naming hindi nyan kayang matiis..”tatawa-tawa pa si France(palayaw ni Franchesca)
Napapangiti ako ng mga anak kong to^^at hindi lang ngiti.. SOBRANG SAYA KOH! Ito na ang pinaka Masaya kong birthday celebration sa tanang buhay ko..
“sasama sana si papay pero baka daw galit ka pa sakanya kaya hindi nalang daw..” malungkot nasabi ni Kiko.
“Kiko!” saway ni France
Napahinto ako Oo, pero ayos na rin sa pakiramdam ko ngayong pagusapan ang papay nila. Kung dati-dati kumukulo ang dugo ko pag pinag uusapan sya ngayon parang immune na ako..
“ayos lang France.. alam ko naman..”nasabi ko na lang. napatingin ako kay Patrick, nilapitan ko sya. Nakangiti pa sya sa kin pero bigla ding nag bago ang ekspresyon ng mukha nya ng sampalin ko sya.
PAK!
Napapaling yung mukha nya at humawak sa pisngi nya.
“MAMAY!”
Dinig ko sigaw ng mga anak ko.
“mamay ano ba, sya ang dahilan kaya kami nandito ngayon.. sya ang may plano na i-surprise ka kaya bakit mo sya sinampal?” awat sakin ni France.
Humarap sakin si Patrick, pero imbis na galit yung makita ko, lungkot yung pinakita nya sakin, “I’m sorry tita kung pinag alala kopo kayo—“
“buti alam moh! Sa susunod na iuwi ng ganitong kagabi ang anak ko sakin mag sabi naman kayo ng hindi kami nag aalala ng tita Beth mo! Hindi mo ba alam na halos mabaliw na kami ditto?”
“sorry po talaga tita, hindi nap o mauulit PROMISE!” tinaas nya pa yung kanang kamay nya.
Nagulat pa ata sya ng yakapin ko sya, “t-tita—“
“thank you!”
Hindi naman sya pumalag sa ginawa ko. Naramdaman ko na lang na niyakap nya na rin ako. “wala po yon tita, para sainyo ng anak nyo..”
Naghiwalay na kaming dalawa sakalang lumabas siBeth sa lungga nya.
“anong nangyayari ditto? Fretzie? Patrick? Nanjan napala kayo?” humarap sya sakin “Kim anong ginagawa nya” halatang wala syang kaalam alam.
“wala Beth, maswerte ka sa pamangkin mo..” yun lang yung nasabi habang naglakad pauwi saamin kasama ang mga anak ko.
========================================================================================
A/N: reader, pagpasensyahan nyo na po si Ms. Author pero kailangan ko po munang pendingin tong story ko. pinahabol ko lang po talaga hanggang sa mother's day special dahil it was dedicated po talaga for my mom and of course for all our beloved mothers.. pero need ko lang po munang mag pahinga at titingnan ko kung patok ba tong story na to.. hehe.. pero don't you worry po hindi ko naman sya aabandonahin, anong ang mangyayri.. parang pahinga muna bago ako makapag up date uli.. wawa naman kasi yung story walang may gustong bumasa wahaha! (TOINKS pintasan daw ba sariling gawa oh? wahaha! drama mode pa man din di bagay>.<amp!) pero mag babalik din ako. gang dito muna^^
siNammahalsiShone