Pagkadating ni Laura sa Axis Federal Financial Corporation--his step father's company ay binati siya ng isang junior accountant. "Good morning, Ma'am."
She nodded and also greeted him.
She's the company's Chair Of The Board as well as the company's Certified Public Accountant.
Her step father was offering her a higher position pero tumanggi siya dahil sa tingin niya ay hindi niya na kakayanin pa. Ngayon pa nga lang ay halos stressed na siya sa mga gawain ng COB at CPA. But oh, she loves her job. She achieved her goal magmula palang noong high school siya--being a successful CPA.
Dumiretso siya sa office ng Uncle Steve niya.
"Good morning, Ma'am Laura." her uncle's secretary greeted her.
"Good morning, Jessica. Is Uncle Steve there?"
"Yes, ma'am. Nasa loob po siya."
Tumango siya, "Thank you."
She knocked first before entering his office.
"Magandang umaga, anak." bati sa kaniya ng uncle niya.
Somehow, tinuring niya na itong tunay na ama dahil tinuring na rin naman na siya nitong tunay na anak. He'd been a great father figure to here for these past few years since she met him. He and her mother to be exact.
She smiled, "Hi, Uncle. Good morning po."
Her father passed away at her early age. She was just one year old that time when her father was diagnosed with cancer and he wasn't cured dahil lumala na din ng lumala kasabay ang sakit nito sa puso at baga kaya kahit ang mga pinaka magaling na doktor sa States ay wala na ring nagawa--according to her aunt.
Hindi nakaya ng Mommy niya ang depression na dinanas kaya pinili nito na iwan siya sa kapatid nito--her aunt dahil muntik na daw na mawala sa katinuan ang Mommy niya noon dahil sobrang depressed ito sa pagkawala ng totoong Daddy niya. But then her Uncle Steve made her mom fall in love again.
Mula pagkabata niya ay ang Auntie niya ang kinalakihan niya but her aunt never pushed her to consider her as her own mom. Kinuwento nito ang mga pangyayari at tinulungan pa ang tunay na ina na magkita sila.
"So, how's your married life, hija?"
Muntik na siyang mapangiwi but she managed to fake a smile, "Ayos lang naman po, Uncle. Smooth." she just said.
He nodded slowly.
Isn't she acting good?
Nahalata kaya siya nito na hindi siya nagsasabi ng totoo?
Ugh!
Pero alam naman niyang alam nito na naga-adjust palang siya sa married life.
"Anyway, kaya pala kita pinapunta dito dahil may bago tayong shareholder. He wants to meet you. Gusto niyang maintindihan pa ang mga kalakaran at current standing ng kompanya natin."
Nakakaintinding tumango siya, "Kailan ko po siya makakausap?"
"He'll be here at 11."
Napatingin siya sa wall clock. It's already 10:47.
She nodded at saka nilabas ang phone. Binuksan niya ang Instagram app sa cellphone niya.
Bumungad sa kaniya ang post ng kaibigan niya na kaka-kasal lang din four months ago. Ang kaibigan at asawa nito ang nandoon sa post. Hawak ng mga ito ang isang ultrasound picture habang malawak ang mga ngiti.
Then she saw the caption saying 'Soon to be a family! 👨👩👧'
She greeted them congratulations in the comment box.
The two looked so happy.
She felt a light pinch on her heart.
Dahil alam niyang hindi siya magkakaroon ng ganoong klaseng picture.
But she isn't planning as well, anyway.
She continued scrolling the feed until she heard a knock.
"Come in." Uncle Steve said.
Bumukas ang pinto, "Good morning, Mr. Hernandez." bati nito.
She heard a French accent from his tone.
Napataas ang isang kilay niya dahil may kakaiba sa lalaking ito. Kakaiba ang dala nitong charisma.
Napalingon ito sa kaniya.
Mabilis niyang inayos ang pagkakaupo. She showed her poise. She showed Laura Ramirez.
"You must be Miss Laura Ramirez?"
Lumapit ito sa kaniya.
Tumayo siya. "Yes." ang tangi niyang nasagot.
He extended his arms, "William Morel."
Inabot niya ang kamay nito, "Laura Ramirez." --Galvan.
Nevermind. Alam naman niya na siguro. I just don't want to flaunt that I'm already a Galvan.
He smiled, "Nice meeting you, CPA Laura Ramirez."
Hindi niya pa mamamalayan na hindi pa pala naghihiwalay ang mga palad nila kung hindi lang tumikim ang Uncle niya.
"Since you now know each other before I even acquaint you," natatawamg sambit nito, "Lets have a cup of coffee while we discuss things."
Jessica entered the room carrying a cup holder with three cups of Starbucks.
Isa isa nitong binigay sa kanila ang kape.
Well, frappé lang ang kaniya because she doesn't drink brewed coffee.
Sumipsip siya kaagad dahil parang natutuyo ang lalamunan niya.
Nagumpisa nang magsalita at magpaliwanag ang Uncle niya. Kaunti lang ang sinasabi nito dahil kadalasan ay siya ang nagpapaliwanag.
Hanggang sa matapos ang pagpapaliwanag niya ay mataman itong nakikinig. Nagtatanong ito manaka-naka.
Tumango tango ito, "Now, I understand. I'm looking forward to this company."
He shook hands with Uncle Steve and her.
Nagpaalam na rin siya sa Uncle niya.
Paglabas niya ay nandoon pa ang binata at may kausap sa cellphone nito.
Nang daanan niya ito ay tipid niya lang nginitian ito.
Papasok na siya ng elevator nang may nagsalita.
"Hi!" he cooly said na parang hindi sila nagkita kanina.
She silently laughed, "Hi?" bati niya niya nalang rin dito pabalik.
Sabay silang pumasok. She pressed 7th floor kung saan nandoon ang office niya. Then he pressed lobby.
"Hmm, it's almost lunch time. Would you mind?"
Tinignan niya ito. Waiting for him to continue. Is he asking her for lunch?
"What I mean is, baka maglu-lunch ka na rin? Sabay nalang tayo." he said.
"Ah, no. May gagawin pa ako."
Tumango tango ito, "What about dinner?"
They're already approaching 7th floor.
Ngumiti siya, "Lets see." sagot niya bago lumabas.
Nagulat siya dahil nang pagpasok niya sa office niya ay nandoon si Henry.
Hindi niya ito pinansin at dumiretso lang siya sa swivel chair niya.
She removed her blazer at sinampay iyon sa sandalan ng swivel chair.
Binuksan niya ang laptop niya.
"I'll be out for three days." narinig niyang sabi ni Henry.
Hindi na bago iyon. Mula last two weeks ay halos ganoon palagi. He'll come over or call her para magsabi na aalis ito.
No, hindi ito nagpapaalam.
"Okay. What will I tell Auntie pag nag-skype siya?"
He's informing her dahil minsan ay biglaang nagi-skype ang Auntie niya. Noong unang beses na umalis ito ay saktong tumawag ang Auntie niya. Hindi niya alam ang sasabihin kung bakit hindi niya alam kung saan nagpunta ang 'asawa' niya.
From that time, pinaguusapan na nila. Halos magkaroon na nga sila ng script.
She mentally sighed.
Nakokonsensya na talaga siya.
They're fooling her Aunt.
Hindi naman niya iyon ginusto. Henry has a long time girlfriend pero hindi niya alam kung bakit pumayag ito.
Alam ng Mommy at Uncle niya ang set-up nila. But they're hoping na they'll fall in love with each other.
It won't happen.
Hindi alam ng mga ito ang mga nangyari sa kanila ni Henry noon.
"Lets just say na may proposal ang isang shareholder sa Australia and I needed to personally go there."
Not just they're fooling her Aunt but also they're lying.
Pero gusto lang naman niya, ng Mommy at Uncle niya at ni Henry ay matupad ang gusto nito para sa kaniya na magka-pamilya.
Dahil alam nito na mula noong panahong sobra siyang nasaktan ay hindi niya na ginusto pang magmahal muli.
"Okay." she said.
Tumunog ang cellphone nito.
"I gotta go." sabi nito bago sinagot ang telepono.
"Hello... Clarissa."
Clarissa...
His long time girlfriend.
Marahil ay makikipagkita ito muli sa nobya.
But they should be careful. Dahil nga mainit sila sa mga mata ng press.
Hindi niya na kailangan pang paalalahanan ito dahil alam naman nito na kailangang mag-ingat dahil baka makarating sa Auntie niya.
Their marriage is going to be annulled, anyway.
They're just doing this for her Aunt na mahina na ang puso.
God, please forgive me for lying.