Beth (Elizabeth)'s POV.
Pagdating namin ni Ian sa kwarto niya, agad ko siyang pinasok sa loob. Nung pag-upo niya sa kama niya bigla niyang hinawakan yung left wrist ko at hinatak niya ako palapit sa kanya. My goodness! Nagkalapit yung mga mukha namin sa isa't isa. Hay~ bat ba ang ganda-ganda ng mga mata mo, Ian?
" Sa akin ka lang ha... ". Bat kailangan mo pang sabihin yan?
" Hmm. Sayong-sayo lang ako ". Nginitian ko siya at napangiti naman siya nang dahil sa sinabi ko.
" Sige nga patunayan mo.. kiss mo ako ". Sus.. alam ko na yang plano mo Ian. Kilalang-kilala na kita kaya wala na yang epekto sa akin.
Tinakpan ko ang mga mata niya gamit ang right hand ko. Nagtaka naman siya. Pwede ba chill ka lang Ian!
" Bakit.. Beth? ". Napangiti ulit ako.
" Just close your eyes, wag kang didilat. Kapag nakita kitang dumilat magagalit ako sayo ". Nakita ko siyang ngumiti.
" Ok ok. I will do what you said ". Nakangiti siyang pumikit.
Tinanggal ko na ang right hand ko sa mga mata niya nung nakita kong nakapikit na talaga siya. Ang gwapo talaga ng boyfriend ko. Medyo mahaba na yung buhok niya pero ang gwapo-gwapo niya pa rin. Dahan-dahan kong nilalapit ang mukha ko, palapit sa mukha ni Ian.
Dahan-dahan kong hinalikan ang noo ni Ian. Pagkatapos ko sa noo, sunod kong hinalikan ang napakatangos niyang ilong. Haha parehas lang kami.
" Mahal kita.. ". Napadilat siya nung marinig niya yung sinabi ko.
" Mahal na mahal din kita Beth ". Nginitian namin ang isa't isa.
Dahan-dahan naming nilalapit ang mga mukha namin sa isa't isa. Malapit na malapit nang magkadikit yung mga labi namin. Eto na yun! Malapit na! First kiss ko na 'to! Pero nung malapit na naming mahalikan ang isa't isa. Biglang pumasok sa loob ng kwarto ni Ian ang Papa niya.
" Son ". Nabigla kaming dalawa ni Ian sa pagpasok ng Papa niya.
Nanlaki ang mga mata naming dalawa at napatingin kaming dalawa sa Papa niya. Aish. Nakakahiya naman 'to! Baka kung anong isipin ng Papa niya! Argh! Worst Day Ever!
" Dad, why? Is there a problem? ". Tumayo si Ian.
" I need to talk to you. Teka lang Beth ha importante lang talaga ". Napatingin ako sa Papa niya.
" Ay sige lang po, ok lang ". Nginitian ko ang Papa niya.
" Teka lang ha, saglit lang 'to ". Agad nang lumabas si Ian sa kwarto niya.
Hay~ ako lang ang mag-isa sa loob. Punta na nga ako sa kwarto ko baka mabored pa ako dito kaya lumabas na agad ako sa kwarto ni Ian at pumunta na ako sa kwarto ko.
Ian's POV.
Pinapunta ako ni Papa sa loob ng kwarto niya para lang kausapin ako. Para saan kaya yung pag-uusapan namin? Siguro tungkol sa company?
" Son ". Hinarap ko si Papa.
" Dad, ano po ba yung pag-uusapan natin? ". Hinawakan ni Papa yung kanang balikat ko.
" We need to save our company in US ". Nanlaki ang mga mata ko.
" Huh?! Why?! What happened? Dad! ". Pinakalma naman ako ni Papa.
" May mga investors na umayaw na sa atin kaya nababawasan na yung mga partners natin sa kumpanya. Ang kailangan lang nating gawin ay ayusin 'to at sisimulan natin sa US ". Nawala yung ngiti ko.
Ang ibig sabihin lang nun.. iiwanan ko dito si Beth nang mag-isa. Kasama lang niya yung mga maid nmin. I can't do it, pero paano naman yung company namin?
" But Dad hindi ko pwedeng iwan dito si Beth nang mag-isa ". Nagtaka ako nung ngumiti si Papa.
" Mahal mo na talaga siya noh? ". Yes. I really really love her.
" I love her so much Dad, I don't want to leave without her ". Hinawakan ni Papa ang magkabilang balikat ko.
" Isipin mo tayo.. si Beth kung bumagsak yung company. Paano mo mabubuhay si Beth? Think of that ". Napaisip naman ako.
Hay~ may magagawa pa ba ako? Pero promise ko 'to, palagi kong tatawagan at itetext si Beth. Kung may time ako magfa-face time kami o gagamit kami ng Skype.
" Ok ok Dad payag na ako ". Ngumiti si Papa.
" Thank you Son, kailangan mo nang ayusin yung mga gamit mo bukas na bukas aalis na tayo ". Lumabas na si Papa sa kwarto niya.
Bukas agad.. sa susunod na bukas na lang gusto ko pang makasama si Beth nang napakatagal eh. HAY~ buhay talaga.
Andrew's POV.
Sana naman may mangyaring maganda ngayong araw. Nakakabored na kasi.. sobra. Unti-unti nang napapanis yung laway ko. Wala akong kausap. Si Fiona busy sa pag-aasikaso sa company kasama si Norman. Nakaupo lang ako dito sa loob ng opisina ng Papa ko. Hay~ ano ba ang pwedeng gawin?! Mababaliw na talaga ako!
Nabigla ako nung may pumasok sa loob ng opisina ni Papa. Tumayo ako at lumingon sa likod ko. Nakita ko si Fiona. Buti naman pumunta ka dito. Mapapanis na talaga yung laway ko eh.
" Andrew good news ". Lumapit ako sa kanya.
" Ano yun?! ". Hinawakan ko ang magkabilang balikat niya. Bat parang nanlalambot ka Fiona? Sus nevermind haha.
" Tapos na yung pag-aaral mo para matest kung may natutunan ka. Kailangan mong puntahan yung mga magiging new partners niyo sa business. Eto yung address ng bahay nung may-ari ". Pinakita sa akin ni Fiona yung address.
" Hindi ba pwedeng sa company na na lang nila kami magmeeting? ". Napatingin siya sa akin.
" Kaya nga eh. Pero sabi ng Papa mo, wala daw yung nagmamay-ari ng company sa araw na yun kaya ang kakausapin mo lang yung partner ng may-ari ". Sino ba yan? Napapaisip tuloy ako.
" Si Mr. Dallas, Mr. Alexander Dallas. Siguro ang makakausap mo yung anak niyang si Ian Dallas ". Parang nae-excite na ako.
" Hindi na ako mapakaling ipakita yung mga natutununan ko sa inyo ". Nginitian niya ako.
" Patunayan mo na kaya mo yung ginagawa ng Papa mo ". Nginitian ko siya.
Nabigla si Fiona nung niyakap ko siya nang napakahigpit. Ang swerte-swerte ko talaga ikaw yung naging kaibigan ko. Salamat Fiona sa lahat-lahat ng ginawa mo para sa akin. Asahan mo hindi kita bibiguin.
Umuwi na ako sa bahay namin. Sabay na sana kami ni Papa pero sabi niya sa akin mauna na ako. Hay~ malungkot nanaman ako dito sa loob ng bahay. Wala akong kausap.. si Fiona kasi hindi sumama sa akin, si Norman ay wag na mang-aasar lang yun.
Pagpasok ko sa loob, dumiretso agad ako sa loob ng kwarto ko. Pagpasok ko sa loob ng kwarto ko, tinapon ko ang dala kong bag at humiga ako sa kama ko. Ahhh.. ang sarap ng feeling kapag nakahiga ka na sa wakas. Saglit kong pinikit ang dalawa kong mata.
Nang maisip ko ang magaganap na meeting bukas. Ako nga pala ang kakausap sa new partners namin sa company. Bat parang kinakabahan ako? Ay wag naman sana.. ayaw kong magmukha akong ewan sa harap ng new partners ng company. Sayang naman yung pinag-aralan ko kung iisipin nilang wala akong kwenta.
Tumayo ako at sumigaw ako nang malakas na malakas.
" KAYA KO 'TO! ". Napangiti ako sa ginawa ko at bumagsak ulit ako sa kama ko.
Excited na akong makilala sila Mr. Alexander Dallas at ang Anak niyang si Ian Dallas bukas. Hindi na ako makapaghintay. Hay~ magpapahinga na ako nang maaga para hindi ako mukhang haggard sa harap ng new partners ng company.
Bago ko ipikit ang mga mata ko. Naisip kong tingnan ang picture ni Elizabeth sa cellphone ko at kinausap ko ang picture niya. Mukha akong tanga.. pero di bale nang magmukha akong tanga sa mga mata ng tao. Alam ko naman na mahal na mahal kita.
" Na-achieve ko na yung mga pangarap ko.. sayang wala ka dito. Hindi mo nakikita kung paano ko pinaghirapan tong narating ko ngayon. Pero alam mo, ikaw lang talaga ang inspirasyon ko kaya ko 'to nagagawa. Sana balang araw Elizabeth.. makita na kita. Hindi na ako makapaghintay na makita ka ulit. Umaasa pa rin akong magkikita tayo. Mahal na mahal kita.. ". Hindi ko napansin na naiyak na pala ako.
Agad akong bumangon at pinunasan ko yung mga mata ko. Hay~ kailangan happy ako ngayon. Alam ko kasing magiging masaya si Elizabeth kapag nalaman niya yung narating ko na ngayon. I really really miss.. you Elizabeth.
Kinabukasan.
Beth (Elizabeth)'s POV.
Umaga na pala. Hindi ko yung napansin ah. Napasarap ata yung tulog ko. Dahan-dahan akong dumilat at bumungad agad sa akin ang isang sulat. Napabangon ako at tiningnan ko kung sino yung nagbigay ng sulat, Si Ian. Bat naman siya magsusulat?
" Beth, sorry hindi na ako nakapagpaalam sayo. Kagabi kasi mahimbing na mahimbing na yung tulog mo kaya naisip ko na wag ka na lang gisingin. Umalis kami ni Papa, pumunta kami sa US. May aayusin lang kami dito tungkol sa company. Pero don't worry, sinabihan ko na si Mika na bantayan ka jan habang wala ako. I'm going to repeat it again, I'm sorry.. and I love you ".
Hay~ si Ian talaga, akala mo ba magagalit ako sayo? Hindi ah.. naiintindihan kita ginagawa mo 'to para sa iligtas ang company. Pero nalulungkot ako dahil siguro matagal kang hindi makakauwi dito.
Napatingin ako sa cellphone ko nung biglang magring ito. Agad kong kinuha yung cellphone ko. Si Mika tumatawag.
" Hello? ".
" Bes nagready ka na ba? ". - Mika.
" Ready? Para saan? ".
" Si Ian talaga hindi man lang niya sinabi sayo na may pupunta jan sa mansion ". - Mika.
Napaisip naman ako doon. Sino namang pupunta dito?!
" May bisita ba sila? ".
" Beth, pupunta jan yung magiging kapartner niyo sa company. Eh wala sina Sir Alexander at ang Anak niyang si Ian kaya sinabihan ako ni Ian na ikaw na lang ang iharap sa magiging kapartner niyo sa company. ". - Mika.
Ako?! Talaga?! Hay~ ano pa bang magagawa ko? Iisipin ko na lang ginagawa ko 'to para sa company. Woo.. kaya mo 'to Beth.
" Sige, sige na Mika. Magbibihis muna ako. Bye~ ".
" Hmm ok take your time, actually papunta na ako jan para tulungan ka. Sige B-bye ". - Mika.
Kailangan ko nang maligo at magbihis ng pormal na damit. Nagmamadali akong tumayo at dumiretso agad sa cr sa loob ng kwarto ko. Beth please wag kang kabahan. Kaya mo yan anjan naman yung bestfriend mong si Mika para tulungan ka. Woo.. kalma lang Beth, chill.
* End of Chapter 8 *