CHAPTER – 10
Miyuka’s PoV
Naglalakad ako ngayon papunta sa parking lot habang nakasunod sa akin ang apat na ugok. I decided to use my car because I’ll attend a business meeting after school.
“Miyu babe, Kilala mo ba ‘yung mga transferees?” Dave asked while looking at me. I shrugged.
Hindi ko sila kilala, especially that bastard intruder and I’m not interested in knowing them.
“Ehh bakit parang kilala mo ‘yung Daisuke?” I diverted my attention to Kurt.
*Glare*
“Tapos bakit parang nabadtrip ka noong nakita mo sya?” He added. Tsk! Damn this motor mouthed guy! Tahiin ko kaya ang bibig neto.
“Who gave you permission to ask questions?” I riposted.
“Ehh baki----”
*Death glare*
“Sabi ko nga hindi na ako magtatanong. Ang kulit mo kasi Kurt eh.” Wika nya habang sinasabunotan ang ulo nya. Psycho!
Narinig ko naman ang tawanan nang tatlong ugok at pinagbabatukan si Kurt.
“Aray naman! Who gave you permission to hurt me?” He uttered, imitating my voice.
I sighed. I hopped in on my car and drove away.
While driving, I noticed something strange. May dalawang kotseng panay ang sunod sa akin kaya binilisan ko ang pagmamaneho. Nang lumiko ako sa isang kalye, agad nila akong kinorner kaya napasuntok ako sa manibela. Fuck! I’m doomed!
Nakahanap ako ng paraan para makatakas sa kanila. Binilisan ko ang aking pagmamaneho habang panay ang sulyap ko sa rearview mirror at side mirror ko.
“Fuck!” I cussed when they start shooting guns on my direction.
I quickly got my phone and called Kaori.
“Track me! I’m in mess.” I ordered and immediately hang up the phone.
*gunshots*
“Shit!” I cursed and immediately picked the sniper hidden under my car’s passenger seat.
Binaba ko ng kaunti ang bintana ng sasakyan ko at agad pinaputokan ang dalawang kotse sa likod ko. Buti nalang walang gaanong tao sa kalyeng ito kaya walang sagabal. Tsk!
Habang panay ang palitan namin ng mga bala, nakaramdam ako ng pagmamanhid ng kaliwang braso ko kaya agad ko itong hinawakan. Shit! My tama ako.
“THIS IS REALLY BULLSHIT!” I hollered. This is not good!
I stopped the car when I sighted Kaori and Yana’s bigbike. Pinaulanan nila ng bala ang dalawang kotse dahilan para huminto ito. Bumaba naman ako sa kotse ko para tulongan sila. Panay putok ng baril ang maririnig sa paligid. Lalapit na sana ako sa isang lalake para barilin ito, pero agad sumigaw si Kaori. Kasabay ng pagsigaw na ‘yun ang pagtama ng bala sa dibdib ko. Hinawakan ko ang aking dibdib at nakita ang dugong dumadaloy dito.
“Miyuka!” Kaori shouted and hurried to my place. My vision became blurred and my eyelids seemed so heavy. I was breathing hard and I can’t manage to move my body.
“Miyuka please wake up!” The last words I heard and everything went black.
To be continued…