[Medyada merak edenler için Chaerin'in nasıl giyindiği var,ve bölüm biraz gecikti üzgünüm.]
•Bölüm için şarkı multimedyada eğer açılmıyorsa şarkının adı "Jessi-I want to be me" lütfen bölümü bu şarkı ile okuyun.•
Saat 20:50'yi gösterdiğinde Chaerin tamamıyla hazırdı,aynada son bir kez kendini kontrol etti ve Daraya döndü,
"İşini biliyorsun"
Dara kıkırdadı,
"Eğer senin içinse her şeyimi önüne sererim,lafı bile olmaz."
"Her şey için çok minnettarım Dara,çıkışta seni ararım."
"Pekala,görüşürüz o zaman kendine dikkat et."
Chaerin Daraya kocaman sarıldığında Dara onu geri itti
"Hey saçını bozacaksın sonra sarılırız."
"Hoş çakal Sandara."
"Hoş çakal Lee Chaerin."
İkisi de birbirine gülümsedikten sonra Chaerin evden acele ile çıktı ve hemen bir taksiye atladı.5 dakikası kalmıştı,ikide bir şöför'e hızlı olmasını söylüyordu.
Vardıklarında parayı ödeyerek hızla arabadan indi,restoranın içine girdiğinde bütün gözler ona dönmüşdü.Chaerin bunu fark ettiğinde kafasını eğdi ve utanarak masanın yanına geldi.
Kafasını kaldırıp etrafa bakınmaya başladı,çoğu kişi buradaydı.Jiyong ise endişeli görünüyordu taki Chaerin'i görene kadar,onu gördüğü anda ağzı açık kalmıştı.
Chaerin Jiyong'u fark ettiğinde üzerini incelemeye başladı.Bordo takımı,geriye yatırılmış siyah saçları,kolundaki siyah saati ve ayağındaki cilalı siyah ayakkabıları ile harika görünüyordu.
Jiyong herkese oturmasını işaret ettiğinde herkes aynı anda yerlerine oturdu,Chaerin ise çevirmen olduğu için Jiyong un yanında oturmak zorundaydı.Şansa bakın..
Chaerin tereddütle Jiyong'un yanındaki yerini aldı,elleri hafiften titremeye başlamıştı.Jiyong'un parfümünün hala aynı olması Chaerin'in hoşuna gitmişti çünkü Jiyong onun parfümünü sevdiğini biliyordu.İstemsizce sırıttı Chaerin,bu Jiyong un dikkatini çekmiş olmalı ki o da hafiften sırıtmıştı.
Grup hala diğer şirketten gelecek olan konukları bekliyorlardı.Jiyong derin bir iç çekti ama uzun bekleyişin ardından herkes gelmişti,her şey tamamdı.2 saat sohbet,yemek,işler,toplantılar ve kahkahalar ile geçmişti.Bu güzel saatin sonunda herkes çok yorulmuştu,konuklar gittikten sonra Jiyong küçük bir konuşma yaptı
''Öncelikle hepinize burada olduğunuz teşekkürler,bu önemli günde yardım ettiğiniz içinde çok teşekkürler.Umarım ki şirketimiz yine eskiden olduğu yerlere geri dönecek.Herkese iyi akşamlar arkadaşlar,yarın görüşürüz.''
Jiyong konuşmasını bitirdiğinde herkes onu coşku ile alkışladı,Chaerinde coşku ile alkışlamasına rağmen yemek boyunca Jiyong la hiç konuşmadıkları için keyifsizdi.Herkes yavaş yavaş ayrılırken Chaerinde yavaştan toplanmaya başlamıştı,ceketini üzerine geçirdi ve tam kapıdan çıkarken kolundan birisi onu tutmuştu.
Chaerin yavaşça arkasını döndüğünde karşılaştığı yüz Jiyondu.Chaerin yutkundu,kısık bir sesle sordu
''Ne vardı?''
''Saat geç oldu''
Jiyong saatine baktı,
''Bu saatte taksiye binme,seni ben bırakayım.''
''Kendim gide-''
''Hayır gidemezsin,bin arabaya.''
Chaerin bunu garipsemişti ama itiraz etme gibi bir lüksü de yoktu.İfadesiz bir şekilde arabaya bindi ve Jiyong arabayı çalıştırdı,Chaerin birazda olsa şu an hoşuna gitmişti.Jiyong un arabasına binmeyeli baya olmuştu.Yol boyunca tek kelime etmediler,Chaerin gözünü camdan ayırmadı ve hiç Jiyong'a bakmadı.
Chaerin in evinin önüne geldiklerinde Chaerin işkenceden kurtulmuşcasına arabadan inip derin bir nefes aldı,nedenini bilmiyordu ama gözleri yine dolup,boğazı yine yanmaya başlamıştı.Yoksa o Jiyong'u özlemiş miydi? Yıllarca bastırmaya çalıştığı duyguları yeniden mi ateşleniyordu?
Bastırdığı bütün duyguları daha güçlü ve daha fazla olarak geri dönüyordu,hiç bir duygusu Chaerin'i dinlemiyordu,oyun bozuluyordu ama Chaerin pes edemezdi.Hiç bir şey olmamış gibi gidip Jiyong un kollarına atlayamazdı.
İstemiyordu,sokağın ortasında bağırmaya başladı
''Beni duyuyor musun Jiyong! Ha duyuyor musun,senden nefret ediyorum.''
Gözlerinden hiç dinmeyen yaşlar akıyordu,bir saniye bile durmuyordu.Bağırışları dahada yükselmişti,
''SENCE KOMİK Mİ JİYONG HA KOMİK Mİ?! BENİ BIRAKIP GİTM-''
Arkasından biri onu yakalayıp sakinleştirmeye çalışıyordu,Chaerin kısa bir süre sonra sakinleştiğinde arkasındaki kişi onu bırakmıştı.Chaerin bir hışımla arkasına döndü,bu Jiyong'du
''Ne yaptığını sanıyorsun sen Chaerin,çıldırdın mı!?''
''Beni neden bu kadar önemsiyorsun ha?''
''Bunun senle alakası yok,sence de gecenin şu saatinde böyle bağırman normal mi,onuda geçtim içinde bana karşı olan nefreti beni arayarak ta söyleyebilirdin,illa sokağın ortasında deli gibi bağırman mı gerekiyordu.
Haklıydı.
Chaerin hiç bir şey söylemeden eve girdi,resmen şuan Jiyong onu yerin dibine sokmuştu.Az önce neden böyle yaptığını bilmiyordu bile,sadece artık bazı şeyleri içinde tutamamıştı,onları bastıracak gücü kalmamıştı.
Chaerin eve girdiğinde derin bir nefes aldı,telefonu titremeye başlamıştı.Arayan Daraydı,
"Alo,eve döndün mü?"
"Az önce geldim."
"Ee gece nasıl geçti,güzel miydi?"
"Hiç bahsetme bile,berbattı."
"Neler oldu çabuk anlat."
Chaerin güldü.
"Bütün yemek boyunca Jiyongla yan yana oturduk ve parfümünü hâla değiştirmemiş,kokusunu özlemişim."
"Belkide parfümünü seni unutmamak için değiştirmemiştir"
"Yok ya daha neler,saçmalama."
"Her neyse başka ne oldu?"
"Yemek güzeldi,beni eve kadar bıraktı ama so-"
"BEKLE NE! Seni eve mi bıraktı,inanmıyorum.Sonra?"
"Ama sonra sanırım ben her şeyi mahvettim."
"Aferin Lee Chaerin,senden de bu beklenirdi yine ne yaptın."
"Sokağın ortasında ondan nefret ettiğimi söyledim,daha doğrusu bağırdım."
"Sana inanmıyorum Lee Chaerin.Tebrikler bir gece anca bu kadar güzel mahvedilebilirdi."
Chaerin derin nefes aldı
"Sanırım yarın işe gitmeyeceğim."
"Bana gel."
"Bilmiyorum bunu düşünmem lazım yarın seni ararım."
Jiyong hâla duyduklarına inanamıyordu,bunlar canını yakmıştı.Daha fazlasını duymamak için onu susturmak zorunda kalmıştı,ama sanırım yine araları iyileşecekken darmadağın olmuştu.
Jiyong evine döndü,yarın işe gitmeyecekti.Bu yüzle oraya gidip tekrar onunla karşılaşamazdı,Jiyong saçlarını karıştırdı ve ofladı.
Her şey berbattı,daha berbat olamazdı bile.Elinden hiç bir şey gelmiyordu,her şeyi akışına bırakmıştı.Bu durumdan bıkmıştı,evden büyük bir hışımla çıktı.Arabasına binerek bara doğru sürdü.
Bara girdiğinde etrafını kadınlar sarmıştı,
"Hey ,birlikte bir şeyler içelim mi?"
"Hayır."
Jiyong soğuk ifadesini koruyordu,
"Yalnız gibi duruyorsun,bu sanat eserinin sahibi var mı acaba?"
"Var."
"Ahh hadi ama yalan söyleme"
Jiyong kadınları ittirerek bağırdı,
"Size var dedim! Beni yalnız bırakın."
Jiyong barmen'in masasına giderek bir içki söyledi,ama 1 bardak onu unutmasına yardımcı olmuyordu.1,2,3,4,5,6 bardak derken Jiyong kör kütük sarhoş olmuştu,ortalıkta bağırıp duruyordu.
Chaerinin adını sayıklıyordu.
"Ah Chaerin,sana yıllarımı verdim be güzelim!"
"Neden bıraktık birbirimizi,ha aslında *hığk* komik değil mi!"
Jiyong bütün bara döndü ve gülerek bağırdı
"Sizce de KOMİK değil mi ha!?"
Jiyong gülme krizine girdiğinde güvenlikler onu sorun çıkarmaması için patron'un odasına götürmüşlerdi.Hala gülüyordu.
"Ah hadi ama yapma-*güler* yın ama çok komik."
"Gülsenize bakiyim,komik gelmedi mi?"
Onu tutan görevlilerden birisi sinirli bir sesle sordu,
"Tanıdığın birini ara,seni gelip alsın."
"Ben mi."
Jiyong adamla alaycı bir şekilde konuşmuştu.Adam Jiyong'un ceplerini arayarak telefonunu çıkardı,şifre yoktu.
Acil aramadan rastgele birini aradı,telefon bir-iki saniye sonra açıldı.
"Alo,Jiyong?"
Bu bir kadın sesiydi,
"Alo,hanımefendi sizi bu adamın tanıdığı olarak aradık,kendisi şu anda aşırı derecede sarhoş olmuş durumda.Onu gelip alabilirseniz seviniriz."
"Tamam,birazdan oradayım."
5-10 dakika sonra kapüşonlu kahverengi saçlı bir kadın içeriye girmişti,etrafa endişe ile bakıyordu.Yanındaki adamlarla Jiyong'u gördüğünde yanlarına koştu.
Jiyong gelen kişiyi fark ettiğinde bağırdı.
"A-a Sandara,burada ne işin var?"
"Seni almam için beni aradılar serseri,ama bundan Chaerin'e bahsetmeyeceğiz tamam mı,yoksa bizi yanlış anlayabilir."
Jiyong elini ağzına götürerek "shh" işareti yaptı,sonrada sırıttı.
"Tamam şimdi gel buraya ama sakın bütün ağırlığını bana veriyim deme."
Dara Jiyong'un kolunu omzuna attı ve bardan yavaşça çıktılar.Dara Jiyong'u arabaya kadar zor götürmüştü,arabaya bindiklerinde Dara duraksadı,
"Bana evini tarif edebilirsin değil mi Jiyong?"
"Benim evim mi,benim eviiiim neredeydi bir dakika.Hatırlamıyorum."
"Şaka yapıyor olmalısın."
Dara evinin yolunu biliyordu çünkü Chaerin ile aynı sokakta oturuyorlardı ama hangi evdi bilmiyordu.
"Hadi Jiyong zorla biraz,hatırlıyorsundur."
"Bilmiyorum dedim ya,Chaerin'e sor o biliyordur.O her şeyi bilir,çok bilmiş."
Jiyong ofladı,
"Artık şu arabayı çalıştıracak mısın,uykum geldi."
Daranın başka çaresi yoktu,onu kendi evine götürmek zorundaydı.Saatine baktı,bu saatte Chaerin'i arayıp evi sorması çok garip düşerdi.
Dara oflayarak arabasını çalıştırdı ve kendi evine doğru sürmeye başladı.Jiyong bütün yol boyunca kahkaha atıp saçma salak şarkılar söylemişti,yanlış söylediğinde ise yine gülme krizine giriyordu.
Evin önüne geldiklerinden Dara Jiyong'a döndü ve tehdit edercesine konuştu.
"Plan şu,arabadan yavaşça seni indireceğim sen bir tık bile çıkarmayacaksın.Yoksa eve salim bir şekilde ulaşamayız,beni anlıyor musun?"
Jiyong kafasını salladı,
Dara başını yere eğdi ve umutsuzca başını salladı,
"Kime ne anlatıyorum ki?"
Arabadan yavaşça inerek Jiyong'un tarafına geçti,onuda arabadan çıkararak arabayı kilitledi.İçinden Jiyong'un ses çıkarmaması için dua ediyordu.Evin önüne geldiklerinde Dara derin bir nefes aldı,
"Tamam,kapıyı da açtım mı güvendeyiz."
Dara hızlı bir hareketle kapıyı açtı ve içeriye Jiyongla beraber yıkıldılar.
Dara yerden hızlı bir şekilde kalkarak Jiyonguda kaldırdı.Onu sürükleyerek salona taşıdı ve koltuğa yatırdı,Jiyong yatar yatmaz bir anda bağırdı
"Ah çok sıcak,üstümü çıkar,cidden yanıyorum."
Dara Jiyong'un suratı a baktı,gerçekten de şelale gibi terliyordu.Dara derin bir nefes aldı,
"Beni affet Chaerin-ah"