"Uy Loisa okay ka lang ba?" Fifth
"Hindi ko rin alam."
"Grabe siya ooh. Ateng? May problema ba?"
Ang kulit-kulit talaga nito kaya sinabi ko na sakanya ang nangyari nung isang araw. Yung a-alam niyo na. -_-
"PROMISE? OMG! HABA NANG HAIR MO!"
Yung totoo lalake ba toh? or bakla? haayst
"Ano pang hinihintay mo? Tawagan mo na! Haay ang bagal mo talaga. Ito na yung hinihintay mo diba?" Kukunin sana ni Fifth ang cellphone na hawak ko para tawagan si Joshua. Jusko! Nahihiya pa nga ako.
"Ikaw talaga! Alam ko namang nadala lang siya sa galit nun kaya niya ako hinalikan. Alam kong wala siyang nararamdaman sa akin kaya tumahimik ka na. "
"Alam mo sa kakasara mo sa puso mo mas nagiging tanga ka! Chance mo na toh , gaga ka! Wala na nga ang girlfriend diba ? "
"Diyan ka nagkakamali Fifth , kahit wala si jane sa tabi niya siya parin ang nakikita ni joshua. "
"Sabagay , grabe ba't ba ang lakas nang tama ni joshua dun? Na mas lamang ka naman physically and financially huh?"
"Loka-loka ka talaga, hahaha Pero alam ko sa kabaitan mas lamang si Jane sa akin "
"Diyan ka talaga talo."
"Maa'm may naghahanap po sainyo."Singit nang katulong ko.
"Okay , sino ba yan? "
Dali-dali akong pumunta sa sala at nakita ko si Manolo na kasama si Jane.
"L-loisa...."
Bigla siyang tumakbo sa akin at bigla niya akong niyakap.
"Thankyou.. Jusko! Salamat at niligtas mo ako.." Umiiyak siya habang sinasabi niya yan sa akin. Tinignan ko si manolo at tumango lang siy sa akin.
"O-okaay lang. Halika muna , umupo ka." Inalalay ko siya paupo at pinatahan ko na siya.
"Loisa, alam mo ba kung sino ang mga dumukot sa akin? "
"H-hindi ko alam. "
"Gano'n ba? Bakit mo ako niligtas?"
"Kasi......naawa na ako kay Joshua. Naging miserable siya jane nang mawala ka."
"Salamat...s-salamat talaga." Umiiyak na naman siya.
Jusko! Mas lalo akong nakokonsensiya eh! Kung alam mo lang na kami ang dumukot sayo nung una.
Naawa talaga ako sakanya walang halong plastikan. Pumayat siya at ang gulo nang suot niya .
"Gamitin mo muna ang cellphone ko oh. Tawagan mo na si Joshua."
Kinuha niya ang cellphone ko at pinuntahan ko muna si Fifth sa Garden.
"Huy! Fifth umalis ka na at please ilihim mo ang sinabi ko sayo dahil bumalik na si Jane."
"Whut? Nahanap mo na siya?"
"Oo. At nandun siya sa sala ngayon kaya you should go now."
"Okay bye ."
"Dumaan ka doon sa likod. okay?" Lumapit siya saakin at niyakao niya ako.
" Be strong okay?" Fifth
Ngumiti lang ako sa kanya at tuluyan na siyang umalis.
----
Bumalik na ako sa sala at nakita ko si Jane na nakayakap kay Joshua. Ang bilis naman niya.
"Ahmm. Nandiyan ka na pala."
Napansin nila ang presensiya ko , nakakahiya naman . -_-
"Joshua ,si loisa ang nakahanap sa akin. Niligtas niya ako. "Sabi ni Jane
"Salamat.... Lois" Sabi niya habang nakatingin sa mata ko. Bigla akong umiwas. Ngayon lang kasi kami nag kita pagkatapos niya akong halikan nung isang araw. Eh kasi nung hinalikan niya ako , bigla na lang siyang tumakbo at sumakay sa kotse niya. hahayst!
"o-Okay lang. Ang importante nakita na natin si Jane."
Pagkatapos nang madrama namin na moment naisipan ni joshua na i-uuwi niya na si Jane. Hinatid ko sila sa pintuan at bigla naman akong niyakao ni Jane.
"Loisa, maraming salamat sa lahat. Kaya alam ko na kung bakit ka naging bestfriend ni Joshua. Sana maging bestfriend rin kita. :) "
"Pwede na man yun pero sa ngayon mag pagaling ka muna ."
Sa oras na toh, alam kong totoo ang mga sinasabi ko. Ayaw ko na nang gulo , gusto ko nang mag bago. Ayaw ko nang tinatawagan nila ako nang impakta dahil sa ugali ko.
"Sige sumakay ka na." at inalalayan na siya ni joshua pasakay sa kotse. Nagulat ako nang biglang bumalik sa akin at
"S-salamat loisa at gusto ko lng humingi nang s-so- - -"
"Wag kang mag sorry dahil alam kong nabigla ka lang rin dun. Kalimutan mo na ang nangyari dahil ayaw ko nang maalala yun. :) "
"Pero lois..."
"Umalis ka na. Naghihintay na siya sayo. :) "
Masakit man pero I guess dito na talaga ako hihinto. Masaya na ako dahil masaya na siya. :)
I'm Letting You Go
---------
Hi guys! :) Don't worry dahil hindi pa ito ang ending ng LR ♥
-Josefinads✔