COMVO
-----------------------------------------------------------------------
Kathryn's POV
Nandito kami ngayon sa basketball court, Balak kasi nila maglaro
Sumama nalang ako dahil sa pagpilit nila Neil saakin no choice ayaw ko naman mapag isa
"Kath! tara na laro kana" Sigaw ni EJ sakin
Nginitian ko nalang sila at saka umiling
"KJ mo besss" sambit ni Seth
Hahaha ako na Kj, marunong naman kasi ako mag basketball sadyang ayoko lang magpapagod.
Nagmumuni muni lang ako dito sa tabi ng biglang nag ring ang phone ko
"Hello?"
"Ms Kathryn Bernardo? pasensya na sa abala hija. Kung pwede ka sana ngayon, pumunta ka naman dito sa b---"
Di natatapos magsalita ang ina ni Nadine ay nagsalita agad ako
"Opo di naman ako busy ngayon, antayin niyo nalang po ako" Binaba ko agad ang phone ko atyaka nagpaalam sa lahat
"Guys alis muna ako ah? wag papapagod hehe" Ngumiti sila sakin atyaka ako tinulungan sa bag na dala ko
Sus di parin nagbabago kahit ata mabagok ulo ko at di na talaga sila maalala ganyan parin sila hahaha
--
Pinark ko na ang kotse ko atyaka ako dumiretso sa loob ng bahay nila Nadine.
Hindi ko alam pero dire diretso nalang ako, sabik akong makamusta ang mga kapatid ko
"So? anong ginagawa mo dito sa bahay ko?"
Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Nadine saakin
"Ha? anong sinasabi mo?"
"Matapos akong sugurin ni Kilaria sa pamamahay ko, ikaw naman ang nandito ngayon? para ano? sampalin ulit ako? ha ha ha."
Napatahimik ako sa mga sinabi niya.
Sinugod ni ate Kila? tangina. Di tama yun
"Ako na ang humihingi ng paumanhin Nadine pasensya na."
Napayuko nalang ako pagkatapos kong sabihin iyon.
"Oh hija nandito kana pala! halika sa garden nagpa handa na ako kay manang ng mam-merienda natin" Masiglang bati sakin ng nanay ni Nadine.
Pumanik nalang si Nadine atyaka ito tumingin ng masama saakin.
--
"Hija pag pasensyahan mo na ang anak ko ah? ganon lang talaga yun hehe pabago bago ang mood" Pagpapaliwanag ni tita Lucy saakin
Tumango nalang ako sa mga nasabi niya.
"Oo nga pala Kathryn, pinapunta kita dito upang mabisita mo naman ang iyong mga kapatid." Ngumiti ako sa nasabi niya
"Talaga po? Diyos ko! salamat naman po. Matagal ko na silang gustong makita salamat po talaga tita Lucy" Tumango siya sa nasabi ko
Agad dumating si Nadine, tinignan ako nito bago magsalita.
"Ah tapos? lalaki ulo niyan. Dadalawin na lagi sila Julia? aabusuhin kabaitan mo Mama? Hahahaha. Tapos ano? kukuhanin saatin? hindi pwede."
Nagulat ako sa mga sinabi ni Nadine
Bawal ko silang bisitahin? ang mga kapatid ko?
"Anak ano bang pag uugali yan?!" Napataas ang tono ng boses ni tita Lucy kay Nadine
"Wow! just wow! mom ano bang naiisip mo?" Napasapo ng noo ang nanay nito atyaka ako sumingit sa usapan nila
"Aalis nalang po ako, pasensya sa abala Nadine, Tita Lucy. Sa susunod nalang po hehe" Mahiya hiya kong sambit
"At babalik kapa? kahit wag na." Kalmadong sabi ni Nadine
Ngumiti nalang ako at lumabas na ng bahay nila.
Nakita ko si Kiray na papaakyat ng kwarto nito.
Di ko napigilan ang sarili ko at nilapitan ko siya.
"Kiray.." Mahina kong sabi dito.
"Ha?" Tinignan niya ako ng ilang segundo at napaisip pa.
Kiray..Ako 'to, si Kathryn. Shit.
"W-wala" Nginitian ko siya at naglakad na ng mabilis para umalis na.
Wag ngayon Kathryn.
Ansakit para sakin na makita ang mga taong kabiyak na ng buhay mo na hindi kana naaalala.
Sumakay na ako sa sasakyan ko at pinatakbo ito ng mabilis.
Sa bawat pag patak ng luha ko lahat ng sakit naaalala ko.
"MISS ANO BA?!"
Nabigla ako nang may biglang kumatok sa bintana ng sasakyan ko.
"Bakit po?" Simple kong tanong
"Anong bakit?! putangina miss! yung sasakyan mo nadali na yang sasakyan ko. Tanga mo miss ayaw mong tumingin sa daan!" Sinigaw sigawan ako neto at lalo akong nanghina sa bawat bigkas neto.
"Sorry kuya, babayaran ko nalang po" Habang pinipigilan kong pumatak pa ang luha ko ay agad ko nang binigay ang calling card ko sa lalaki.
Sinabi ko nalang na babayaran ko lahat ng nasira ko sa sasakyan niya.
Kumalma naman siya dahil sa pagpapakalma ng anak nito sakanya.
Daniel's POV
Kanina pa ako paikot ikot dito sa court, tangina. Di man lang maka tyamba.
"Tangina! Kath!" Sabay shoot ko sa bola.
"Hoy bregs, anong hinithit mo?" Sabat ng pakielamerong Kabe
"Wala namiss ko lang siya." Napabuntong hininga ako at saka yumuko
"Sus! hayaan mo bregs, one day mamimiss ka rin niya" Luh ang mema ni Seth
"Mema bro!" Sigaw ni Neil
Naglakad lakad nalang ako para maka iwas sa mga tukmol na yon.
*Ringggg*
"Hello?" Di ko na tinignan kung sino ang natawag basta sinagot ko nalang ito
"Anak?, Daniel." Habang naririnig kong boses sa kabilang linya ay kinuyom ko agad ang kamao ko.
"Anong kailangan mo?" Pinilit kong pahinahunin ang sarili ko.
"Anak si Carmella, kailangan ka niya---" Nakinig lang ako sa kabilang linya ng biglang may boses pa sa kabilang linya na sumingit.
"Mababalik niyo ba si kuya?! diba hindi?" Parang nadurog ang puso ko sa narinig ko.
Si Lelay..
Binaba ko agad ang telepono ko at saka dumiretso papuntang sasakyan ko.
--
"Asan si Lelay?" Seryosong bungad ko sa bahay ng pamilya ko.
"Nasa taas." Mahinang sabi ng ama ko.
Great, pati kapatid ko papabayaan nila? tangina.
Napahinto ako ng bigla kong makita ang picture na nakadikit sa may pintuan ng kwarto ni Carmella.
Picture namin nung baby pa siya at 13-15 pa ata ako doon.
Napangiti ako sa nakita ko. Kuya's girl talaga 'tong bunso namin
Dahan dahan kong inikot ang doorknob at nakita ko si Lelay na natutulog sa spongebob bed niya.
Tsk dalaga ba talaga 'tong kapatid ko? hahaha.
Lumapit ako sakanya at saka ako umupo sa gilid ng kama niya
Hinawi ko ang buhok niya atyaka ako ngumiti.
"Sorry bunso ah? ngayon lang dumating si kuya. Ilang taon na kasi akong umalis, sobrang namiss kita. Dalaga kana talaga haha" Tinitigan ko ang kapatid ko at sa di ko inaasahan ay may luhang tumulo galing sa gilid ng mata ko.
"Kuya?" Napatingin ako sa likuran ko at nakita ko ang dalagang Margarette.
Magui..
Shit, sobrang nagsisi ako. Ang gago ko. Di ko naisip mga kapatid ko. Kapakanan nila.
"Magui?"
Nakatingin lang siya sa gawi ko at saka siya nagsalita.
"Anong ginagawa mo dito kuya?" Simpleng tanong niya na para bang walang pakielam saakin.
Darn.
"Binibisita kay---"
"Si Lelay lang. Not mom, dad at kahit ako." Ngumiti siya at saka siya umalis sa kwarto ni Lelay.
Ansakit makita na ang sarili kong kapatid walang pake saakin.
Ang laki ng pagkukulang ko bilang kuya.
"Kuya? bakit ka naiyak?" Napatingin ako kay Lelay.
Nginitian ko siya atyaka ito niyakap
"Di naiyak si kuya, diba sabi mo pang bakla lang yun diba bunso?" Pigil kong pag iyak.
"Kuya, i missed you." Malamyang sabi ni Lelay.
"What happened baby girl? bakit namumutla ka? bakit matamlay ka? bakit may sakit ka?"
"Wala 'to kuya, nabinat lang ako hehe." Mahinang sabi ni Lelay.
Hinawi ko nalang ang buhok niya at inintay siyang makatulog ulit.
--
"Anong meron kay Carmella? bakit ganon? sabihin niyo sakin." Kalmadong sabi ko sa mga magulang ko
"DJ, anak. Alam kong madaming taon kanang nawala pero ikaw at ikaw lang ang hinahanap ni Carmella. Lalo na ni Margarette. Kung inaakala mo hindi, pwes nagkakamali ka. Anak, simula nung nawala ka nagpabaya na si Lelay. Aaminin ko DJ, hindi ko naalagaan at nagabayan ng maayos sila Carmella noon--"
Di ko na pinatapos mag salita ang ina ko atyaka ko nasuntok ang pader na malapit lang saakin
"Putangina! ma! ano ba? magulang ka ho! bakit mo pinabayaan sila Carmella? tapos ano ngayon?" Nanggigigil ako sobrang naiinis ako.
"Anak patapusin mo muna ang mama mo." Wala akong nagawa kundi makinig sakanya.
Gusto kong malaman ang kalagayan ng kapatid ko.
"Noong isang taon nalaman namin na hirap siya sa pag hinga. Hindi lang simpleng hika o ano pa man. Habang gumagamit siya ng inhaler ay kailangan kasabay 'yon ng pag inom nito ng gamot."
Nanghihina ako sa totoo lang. Ayokong marinig pa.
"Salamat." naglakad ako papalayo at iniwan ko silang nakatayo sa may sala.
Sh-t, bakit kay Carmella pa? tangina. Bakit hindi pa sakin? wala narin namang saysay ang buhay ko mgayon.
---