Es- Selamu aleykum..
Bölümleri beğenmeye bilirsiniz. Ya da hoşunuza gitmeyen yerler olabilir. Çok normal.
Benim bile sevmediğim olaylar olabiliyor hikâyemde...
Bu yüzden - saygı çerçevesinin dışına çıkmadan- bana iletebilirsiniz.. Elbette ki hatalar olur, beraber düzeltmek varken neden gönül kıralım ki?
Ah birde, bölüm normal bölümlerden azıcık daha kısa. Bunun için kusura bakmayın. Yetiştirmek için yazdım. Daha fazlası olmadı. . Dua edin benim için.. Ve şu bol bol yorum yapan turtara sesleniyorum. . Bu bölümde azıcık daha fazla yorum yapın olur mu?? *-*
Keyifli okumalar! :)
Her şey değişmişti hayatımda.. Beni değiştiren bir melek vardı..
Ve ben onu unutmuştum. Yüzünü hatırlayamıyordum..
Tanrım yardım et bana. Ne yapmam gerek?
Uykusuz bir gece ve doğmak bilmeyen bir sabah..
Türkiye.. Oraya geri dönmeliydim. Orada başlamıştı her şey...
Yapmam gereken bir iş vardı. Bir an önce halledip Türkiye'ye dönmeli , Güneş'imi bulmalıydım..
...
Otelden çıkarak Alexeia'nın mailindeki adresi taksiciye gösterdim. Şoför bir şeyler söyleyerek aracı çalıştırdı. Ve böylelikle olay başlamış oldu. Belki de az sonra senin ecelin olmaya geliyorum Benedetto!
Taksi uzun bir zaman sonra durdu. Etrafıma baktığımda büyük bir siteye geldigimizi farkettim.
Sırt çantamdan kağıt kalem çıkararak taksiciye uzattım..
"Buraya çok yabancıyım. Arkadaşıma bakıp döneceğim. Beni bekler misin ? Kazanacağının iki katını ödeyeceğim.."
Şoför şaşkınca yüzüme baktı. Ardından başını memnun bir ifade ile salladı.. Kocaman gülümsediğinde sarı dişleri bıyıkalarının arasından fırlayacak gibiydi..
Kapıyı açarak taksiden indim..
Sitenin görevlileri girmemi engellemişti. Sürekli konuşuyorlardı ama anlamıyor, anlatamıyordum..
Elimdeki kalemi göstererek bir kağıt vermelerini imâ ettim..
Elime bir kitap uzattıklarında Benedetto'nun lise arkadaşı olduğumu, mezunlar gecesi partisi yapılacağını bu yüzden ona ulaşmam gerektiğini yazdım..
Planımda böyle bir şey yoktu. Ama yalan söylemeye mecburdum..
Kitabın üzerine bir şeyler yazarak geri verdiler..
"Rose ailesi evde degiller.. Düğünleri için Moskova Gold Hoteldeler.. Oraya gidebilirsiniz.."
Teşekkür ederek oradan uzaklaştım . İnsanlar aptaldı.. Masum bir gülüşe kanabilecek kadar fazlasıyla aptal..
...
Cebimdeki paranın çogunu taksiciye uzattım ve beni görevlilerin dediği otele götürmesini yazdım bir kağıda...
Dev otelin salonunda düğün vardı ve sadece davetli olanlar içeriye giriyordu..
Otelin arka tarafında araçların yanına gittim. Elbette ki oradan çıkacaktı..
Arabalar görevliler tarafından alınıp götürülüyordu. Böyle giderse onu bulmam zordu..
"Alexeia.. Benedetto'nun aracının plakasına ulaşabilir misin?"
"Tabii ki.. Ama biraz zaman alabilir.. "
"Ne kadar zaman?"
"Biraz daha beklersen hemen yollarım.."
Plaka elime ulaşana kadar tek çarem beklemekti..
Telefonum titrediğinde görevli bir aracı daha alıp götürdü.
Plakalara tek tek baktım. Ama yoktu. Sanırım gitmişti.. Yan tarafta bir kaç araç daha olduğunu gördüm. Siyah bir porshe ve mini cooper'di..
Aradığım plaka işte buradaydı. En pahalı araçlardan birisi; porshe .
Sırt çantamdan çelik kalemi çıkararak içini açtım. Demir yayı çekerek düz bir hale getirdim. Aracın anahtar deliğine yerleştirdim ve arkamı döndüm . Dikkat çekmemem gerekiyordu. .
Tel elime batsada umursamadan hareket ettirmeye devam ettim.. Ne olur tanrım..
Son bir hareket daha yaptığımda kilit açılmıştı..
Ön koltuktan arka tarafa geçerek emniyet düğmesine bastım. Böylelikle ondan önce açılmış olduğunu anlamayacaktı...
Saat gece yarısına yakındı. . Saatlerdir burada bekliyordum. Fazlasıyla acıkmıştım ve uykum gelmişti..
Arabaya yaklaşan birisi vardı. Yavaş hareketlerle çantadan kesici aleti çıkardım. .
Ön kapıyı açarak koltuğa oturdu beklediğim adam..
Hızlı davranarak aleti boynuna tuttum. Işık açıldığında yüzünü görebilmiştim. Tıpkı çocukken de olduğu gibi kusursuzdu.
Kalbinin boğazında attığını parmaklarımla hissedebiliyordum. Azrailin burada , senin için geldi işte..
Navigasyon cihazına yazdığım adrese bakması için kafasını o tarafa çevirdim. Ne yapmaya çalıştığımı anlamaya çalışıyordu.. Gözleri her an yuvalarından fırlayacak ve burada, bu şekilde can verecek gibiydi. Oysa ki onun için güzel planlarım vardı..
Aleti biraz daha bastırdığımda verdiğim işareti anlamıştı. .
...
Arabadan indim ve inmesi için kapıyı açtım Benedetto'ya. .
Kesici alet boğazında yer aldığında onu dar sokaklara doğru ittim.. Ben nereye yönlendirirsem o yöne doğru gidiyordu. .
Siyah smokin ve beyaz gömlek.. oldukça şıktı. .
Ama günler sonra onu leş halinde , kıyafetsiz olarak bulacaklardı. .
Aradığım yeri bulduğumda , kapının kenarında duran sopaya uzandım. Benedetto 'nun kafasına hızla vurdum ve gözlerini kapatmasını bekledim. .
Telefonumun ışığını açtım ve karanlık deliğe girdim. .
Yerde uzanan Benedetto 'nun kollarından tutarak sürükledim ve karanlığa bıraktım..
Çantamdan ip çıkardım.. Çantamda işkence yapabilmek için her şey mevcuttu . . İpi kollarının arasından geçirerek sıkı bir kolona bağladım.
Ellerini kafasının üzerinde tutarak, sağlam iple dolandırdım.
Ayaklarındaki şık ve pahalı ayakkabıyı çıkararak fare yemini döktüm. Fareler ayaklarını bile yiyebilirdi. Aç bir hayvanla, intikam almak isteyen insan aynıydı benim için. İstediğini alana kadar her şeyi yapardı. .
Son kez ona bakarak kapıya yöneldim. . Burada bir gece geçirmeliydi.
En azından gecelerimin ne kadar uykusuz ve korkunç olduğunu bir kez anlayabilirdi. .
...
Sabah kahvaltı yapıyordum odamda. Gece geç geldiğim için uyuyamamıştım. . Uykumu alamamıştımda..
Tablette arama sayfasına görmek istediğim haberi ; "Benedetto Rose'nin aracı yanmış halde bulundu" yazdım..
Sonuçlar sayfada bir bir sıralandı..
"Rose ailesi yıkıldı! .."
"Benedetto Rose öldü mü? .."
"Aracı yanan ünlü mimar kim?.. "
"Lüks araç yanmış halde bulundu.. "
"Benedetto Rose'nin aracı yakıldı mı?" " Düşmanları onu öldürmek mi istedi ?"
Onlarca haber siteleri sadece onun hakkında bir şeyler yazmıştı. .
Sadece birisi hariç.. Eşinin blogu..
Ailece pikniğe gittiklerinde çocukları uçurtma uçururken çekilen resmi paylaşmıştı. . Yorum yoktu.. Sözler yoktu. .
Ailesi vardı onun. . Bir kız ve bir erkek çocuğu. . Daha çok küçüktü ikiside..
Ben bu kadar kötü biri miydim ? Çocukların hayatını mahvedebilecek kadar aşşağılık mıydım?
Hayır! Bunlar kalbimin aldatmacası. . Doğru değil tüm bunlar.. o adam cezasını çekmeliydi. .
Ben onun çocukları kadar mutlu olmamıştım hiç. Onlarda mutlu olmamalıydı. En azından pislik bir babaları olmazdı artık !
...