Σχολάω απο την δουλειά υπερβολικά κουρασμένη και πέφτω κατευθείαν για ύπνο.Τι μέρα και αυτή Χριστέ μου.Είναι το τελευταίο που θυμάμαι να σκέφτομαι πριν κλείσω τα μάτια μου.Το πρωί ξυπνάω απο τον βαθύ μου ύπνο και με το ζόρι σηκώνομαι για να ετοιμαστώ για το σχολείο.Κοιτάζω την εαυτό μου στον καθρεύτη και είμαι άθλια πρέπει να κάνω ενα μπάνιο γρηγορο τα μαλλιά μου είναι χαλια και μυρίζουν τσιγάρο,το προσωπο μου μουτζουρωμενο δίχνω λες και εχω να κοιμηθώ για μέρες.Κάνω το γρήγορο μπάνιο και στεγνώνω τα μαλλιά μου.Ανοίγω την ντουλάπα μου και αρπάζω ενα τζίν με μια φαρδυά μπλούζα,βάζω το παλτό μου και ενα κόκκινο σκουφάκι,σημερα έχει υπερβολικό κρυο.Βγαίνω απο το σπίτι και κατευθύνομαι προς την στάση είμαι σιγουρη ο Harry θα κοιμάται του καλου καιρού τώρα..για ποιον λόγο σκέφτομαι τι κάνει αυτος ο πανίβλακας;uuh.Μπαίνω στο σχολικό και σε λιγότερο απο δεκα λεπτά είμαι σχολείο και χαιρετάω τον Matt ο οποίος κάθεται σε ενα παγκάκι..
''Καλημέρα''του λέω με ενα χαμόγελο
''Καλημέρα''μου λεε
Μπαίνουμε για μάθημα και η ωρα περνάει γρήγορα.Σήμερα ήταν τοσο βαρετά και ο Matt φερόταν κάπως περίεργα.Εννοώ δεν πολυμιλούσε και είχε ολο μια χαζή εκφραση στο προσωπό του.Μου ερχόταν να τον βαρεσω μηπως και αλλάξει εκφραση αλλα είναι φίλος μου και ποτέ δεν θα το έκανα αυτο,τουλάχιστον οχι έξω απο το μυαλό μου.Ποτέ μου δεν εχω πιράξει άνθρωπο είμαι ειρηνικός τύπος,ο μόνος καυγάς που εχω μπλεχτεί ήταν στο νηπιαγωγείο με ενα αγόρι γιατί πήρε την οδοντόβουρτσα μου.Θα ήθελα να ήμουν απο μια μεριά να το έβλεπα..τις σκέψεις μου διακόπτει η Stephie.
''Ευυ,τι λες να κανουμε σημερα;''
''Σήμερα;Γιατί πρέπει να κανουμε κατι κάθε μερα;Γιατι απλά δεν μένουμε σπίτι;''ρωτάω περίεργα.
''Ελα τώρα skyyyy''λέει τονίζοντας το 'y'
''Δεν έχω καμια όρεξη''
''Συμβαίνει κάτι;''ρωτάει κοιτώντας με
''Οχι,απλά ειμαι αρκετά κουρασμένη''
Βγαίνοντας απο το σχολείο ο Harry και ο Mason περιμενουν;εμας;φυσικά και θα περιμένουν εμάς αλλα δεν κανονίσαμε κατι..απο οσο ξέρω δηλαδή.
''Γειαα''λέει η Stephie φιλώντας τον Mason.Η κολλητή μου έχει σχέση και δεν έχει κάτσει ποτέ να μου μιλήσει γιαυτό..
''Γεια''απαντάνε και οι δύο.Δεν ξέρω τι πρέπει να πω, φέρθηκα λίγο άσχημα στον Harry εχθές όμως με έβγαλε εκτος εαυτού.Δίχνει σκεπτικός και η κατάσταση είναι κάπως άβολη.
''Εμ εντάξει παιδιά εγω φεύγω,αντιο''λέω γρήγορα
''Sky περιμενε''μου λέει η φίλη μου''Μπορεί να σε πάει ο Harry,ετσι;''Θυμήστε μου μετά να την σκοτώσω.
''Δεν χρειάζεται''λέω με ενα ψευτικο χαμόγελο
''Εχει υπερβολικό κρυο ασε τις σαχλαμάρες'' λέει η Stephie.
Ο Harry μπαίνει μεσα στο αυτοκίνητο του και αυτό ειναι μάλλον σήμα πως πρέπει να μπω και εγώ.Χαιρετάω τα παιδιά και μπαίνω.Η διαδρομή είναι αρκετά άβολη παρόλα αυτα ο Harry φαίνεται χαλαρός χτυπώντας τα δάχτυλα του στο τιμόνι και μασώντας μια τσίχλα.
''Συμβαίνει κάτι;''ρωτάει
''Εμ..οχι''
''Μάλιστα''.Αν δεν βγω γρήγορα απο αυτό το αμάξι θα σκάσω με κάνει να νιώθω τόσο άβολα.Δεν έχω τίποτα αλλο να κάνω παρα απο το να κοιτάζω εξω απο το παράθυρο.Λες ο Harry να κοιταει εξω απο το παράθυρο όλη την ωρα γιατι νιώθει άβολα;Γελάω σε αυτην την σκέψη είναι τοσο στενόμυαλος που δεν δίνει δεκάρα για τους άλλους.Ανοίγει το ράδιο και παίζει το photograph του ed.Πόσο μαρέσει αυτό το τραγούδι,παρατηρώ τον Harry να τραγουδαει σιγανα το τραγούδι.
''Ωστε σου αρέσει ο ed;''τον ρωτάω για να σπάσω τον πάγο
''Ο ποιος;''
''Ο ed ο τραγουδιστής''
''Εμ οχι ιδιαίτερα,ενα δυο τραγούδια μόνο''προσθέτει
''Ενδιαφέρον''
''Γιατί;''λέει κοιτώντας με
''Δεν περίμενα να ακούς τέτοιου είδους μουσικής''
''Δεν έχω είδος,δεν μαρέσει να ακούω μουσική απλά τυχαίνει να ξέρω κάποια τραγούδια''
''Αφού δεν σαρέσει γιατί γυρνάς ολη την ώρα στα κλάμπ;''είναι τοσο περίεργος.
''Γιατί πρέπει να κάνεις πάντα τόσσες πολλές ερωτήσεις;''
''Γιατί δεν πρέπει;''ρωτάω γελώντας
''Αν συνεχίσεις να ρωτάς πράγματα θα σε πετάξω απο το παράθυρο''λέει με σαρκασμό
''Θα το έκανες αυτο;''ρωτάω πιράζοντας τον
''Δεν σε αντέχω''λέει στριφογυρίζοντας τα μάτια του.
''Harry να σε ρωτήσω κάτι;''
''Οχι άλλες ερωτήσεις σε παρακαλώ''
''Τελευταία υπόσχομαι''
''Δεν υπόσχομαι οτι θα απαντήσω''
''Πιστεύεις οτι είμαι ξενέρωτη;''
''Αυτό είναι ερώτηση παγίδα;''Μπορώ να πώ οτι ακουσα ενα χαχανιτό μέσα απο τα λόγια του.
''Οχι''προσθέτω χαμογελώντας
''Πιστεύω οτι είσαι απλά υπερπροστατευτική και σκέφτεσαι αρκετά πολύ μέχρι και για το αν θα πιείς ανθρακούχο νερό ή απλό''λέει και γελάω στην σκέψη.''Θα μπορούσες σίγουρα να ήσουν πολύ πιο διασκεδαστική''προσθέτει
''Αλήθεια;;''τον ρωτάω κοιτώντας τον
''Ναι,εννοώ τις προάλες στο κλάμπ έκανες παλαβά πράγματα και δεν σε ένοιαζε,είναι καλό ξέρεις μερικές φορές να είσαι πιο χαλαρή''
Δεν απαντάω απλά σκέφτομαι.Ισως και να έχει δίκαιο αλλα δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ξενυχτάει κάθε βράδυ και να καταλήξω να καπνίζω και να χαραμίζω τα λεφτά μου σε αλκοόλ.Καθώς φτάνουμε σπίτι μουευχαριστώ τον Harry και μπαίνω σπίτι.
''Για περίμενε νεαρή μου''λέει η μητέρα μου καθώς πηγαίνω προς το δωμάτιο μου.
''Εμ..συμβαίνει κατι;''ρωτάω καθώς κάθομαι στο σαλόνι μαζί με τους γονείς μου.
''Εσύ θα μας πεις''προσθέτει η μητέρα μου
''Που ήσουν προχθές βράδυ;''ρωτάει η πατέρας μου
''Τι εννοείς;''ρωτάω ταραγμένη
''Ξέρουμε καλά πως δεν ήσουν στης Stephie όπως και αυτή δεν ήταν σε εμάς.Η μητέρα της πήρε τηλέφωνο σήμερα το πρωί''Τι;;Οχι οχι οχι ανάθεμα να τι γίνεται αν είσαι λίγο πιο ''χαλαρή''
''Συγνώμη,εγω δεν-''
''Απλά πες μας που ήσουν Stephie''λέει η μαμα μου με εναν πιο δυνατό τόνο.
''Εγω..εγω ήμουν με την Stephie,σε ενα..''
''Ενα;;''ρωτάει ο πατέρας μου
''Ενα κλάμπ,συγνώμη δεν ήθελα να πάω η Stephie με ανάγκασε''
''Τι εννοεις σε ανάγκασε;γιατι δεν νομίζω να σε πήρε τραβώντας μέχρι το κλαμπ''λέει η μητέρα μου σηκώνοντας το φρύδι.
''Οχι,απλα...ηθελα να βγω μια φορά ενταξει;''ρωτάω με δάκρυα να τρέχουν απο τα μάτια μου.Βέβαια κλάψε skylar κλάψε όπως κάνεις πάντα..
''Υπήρχαν αγόρια;''Ρωτάει οπατέρας μου.
''Εμμ..ναι κάτι φίλοι της Stephie ήταν εκεί''λέω σκουπίζοντας την μύτη μου.
''Ελπίζω να ξέρεις οτι είσαι τιμωρία''προσθέτει η μητέρα μου αφήνοντας με μόνη στο σαλόνι.Αν δεν είχα πάει δεν θα έμπαινα τιμωρία.Για όνομα του θεού θα γίνω 18 και μπαίνω ακόμα τιμωρίες δεν μπορούν να με καταλάβουν;Μια φορα δεν θα μπορούσαν να ηταν χαλαροι σαν τους γονείς της Stephie;;Καταραμένα δάκρυα.Κατευθύνομαι προς το δωμάτιο μου και αφότου κάνω τα μαθήματα μου η Stephie μου στέλνει μήνυμα..
*Οι δικοί μου δεν το πήραν πολύ καλά*
*Εμενα μου λες;Εγω ειμαι τιμωρια*
*Λολ.Που ζουμε στην εποχή του Ναπολέον;''
*Απο οτι φαίνεται οι γονείς μου είναι ακόμα κολλημένοι εκει*
Κλείνω το τηλέφωνο και ο ύπνος με πέρνει στο κρεβάτι.
Το πρωί ξυπνάω και αρχίζω να ετοιμάζομαι.
Βάζω ένα σκουρόχρωμο τζιν με μια άσπρη μπλούζα και χτενίζω τα μαλλιά μου.
Παίρνω την τσάντα μου και πηγαίνω προς το σχολείο.
"Καλημέρα"λέω πλησιάζοντας τον Matt.
Δεν έχω δει την Stephie ακόμα.Ίσως έρθει αργότερα ή είναι ήδη στην αίθουσα της.
"Καλημέρα"μου λέει χαμογελώντας.Ευτυχώς σήμερα έχει κέφια.
Έχουμε δεθεί αρκετά με τον Matt παρόλο που δεν τον ξέρω και πολύ καιρό.
Θα ήθελα να του μιλήσω για τον Harry γιατί η Stephie δεν με καταλαβαίνει.Harry?Τι λες;Ρωτάω τον εαυτό μου από μέσα μου.
Ξεχνάω αυτό που μόλις είπα και μπαίνω στην αίθουσα μου μαζί με τον Matt.
Περπατάω προς το πίσω μέρος της αίθουσας και σκοντάφτω σε μια τσάντα που είναι πεταμένη κάτω.
"Πρόσεχε!"Ακούγεται μια τσιριχτή φωνή πίσω μου.
"Ορίστε;"της απαντάω γυρνώντας προς το μέρος της.
Έχει κατάξανθα μαλλιά,μπλε μάτια και μασάει έντονα την τσίχλα της.
"Αυτή είναι η τσάντα μου.."λέει ξινά.
"Ναι.Και;"
"Τι ναι και κοπέλα μου!Ξέρεις ποιά είμαι εγώ;!"λέει φωνάζοντας
Την αγνοώ και κάθομαι στην θέση μου.
Τι ξινή.
Αλλά εάν νομίζει πως θα ασχοληθώ μαζί της κάνει λάθος.
"Μην της δίνεις σημασία"μου ψυθιρίζει ο Matt.
"Προσπαθώ"λέω γελώντας.Μου φαινοταν τόσο γελοία αυτή η κοπέλα.
Ο καθηγητής των μαθηματικών μπαίνει στην τάξη και μετά από μια αρκετά άνετη ώρα το κουδούνι χτυπάει και μαζί με τον Matt πηγαίνουμε στην αυλή.
Καθόμαστε σε ένα παγκάκι και βλέπω την Stephie να μας πλησιάζει.
"Heyy"λέει με κέφι
"Επ..που χάθηκες;"λέω γελώντας
"Αν εννοείς για πριν απλά άργησα 5 λεπτά και όλοι είχανε μπει μέσα."
"Τέλος πάντων.."λέει ο Matt
"Ναι.Πάω μέσα τα λέμε"λέει η Stephie και εξαφανίζεται στο πλήθος.
Ευτυχώς η ώρα της χημειας περναει γρήγορα και μπορούμε να πάμε σπίτια μας.
"Θες να έρθεις σπίτι μου;"
με ρωτάει Matt ενώ βγαίνουμε από την αίθουσα.
"Πότε;"
"Ξέρω εγώ;Τώρα..;"
"Οκευ" λέω ανασηκώνοντας τους ώμους μου.
"Θα πάω σπίτι της Stephie.." στέλνω μύνημα στην μαμά μου.Ξέρω ότι είμαι τιμωρία αλλά Jesus.Απλά θα πάω σε σπίτι.
Οι γονείς μου δεν ξέρουν τον Matt και θα νομίζουν πως είναι το αγόρο μου.
"Θα πάω στο σπίτι του Matt.Είναι φίλος μου."Καλύτερα να της πω την αλήθεια.Δεν θέλω να μπλέξω.
"Πριν τις 8 να είσαι σπίτι.Πρόσεχε"απαντάει.Γιατί πρέπει να είναι τόσο κολλημένοι;
Φτάνουμε στο σπίτι του Matt.
Είναι μια μονοκατοικία με κήπο.
Ξεκλειδώνει την πόρτα και αντικρίζω ένα αρκετά μεγάλο σπίτι.
"Θα μπεις;"λέει γελώντας.
"Θα μπω"λέω γελώντας
Μπαίνουμε μέσα και πηγαίνουμε προς το σαλόνι.
Αυτό το σπίτι μοιάζει σαν ένα τεράστιο φοιτητικό σπίτι.Μένει μόνος του;
"Μένεις μόνος;"ρωτάω κοιτώντας τον.
"Εμ..ναι.Ο πατέρας μου δεν ζει πια και η μητέρα μου μένει στην Αμερική."
"Oh..με συγχωρείς..δεν ήξερα ότι.."λέω στεναχωρεμένη.
"Το έχω ξεπεράσει κάπως.Είναι εντάξη.Ηρέμισε"μου λέει ακουμπώντας το χέρι του στον ώμο μου.
Με τον Matt αποφασίζουμε να δούμε το the fault in our stars για εκατοστή φορά καθώς είναι και των δύο απο τα αγαπημένα μας.Καθόμαστε στο σαλόνι και βάζω την ταινία να παίξει καθώς ο Matt ετοιμάζει ποπ κορν.Την ώρα της ταινίας ακούω τον ήχο του κινητού μου,το πιάνω και έχω ενα μήνυμα απο την Stephie.
*Το βράδυ θα μαζευτουμε για φαγητό σπίτι μου,έβαλα την μαμά μου να μιλήσει στην μαμα σου είσαι ελεύθερη για σήμερα*
*Οκευυ:* *
''Ποιός ήταν;''ρωτάει ο Matt καθώς τρώει μια χούφτα ποπ κορν
''Η Stephie μου είπε να περάσω απο το σπίτι της για φαγητό το βράδυ με κάποια παιδιά''
''Με αυτούς απο το σινεμά;''
''Ναι,θα ήθελες να έρθεις;''ελπίζω η Stephie να μην έχει πρόβλημα να φέρω και τον Matt μαζί μου.
''Οχι''λέει απότομα
''Συμβαίνει κάτι;''τι στο καλό έπαθε;
''Απλά δεν θέλω να έρθω,δεν έχω κανένα κοινό με αυτην την παρεουλα και ούτε εσυ πίστευα οτι θα είχες ποτέ''
''Εννοείς τον Harry και τους φίλους του;''
''Ναι,τον Harry και τους φίλους του''
Η υπόλοιπη ώρα πέρασε σιωπηλά με εμάς να βλέπουμε την ταινία.Ελπίζω ο Matt να μην μου έχει θυμώσει έχει πάλι αυτην την ξινή έκφραση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του εδω και μια ώρα.Λες να θύμωσε επειδή είχε κανονίσει να κάνουμε κάτι μαζι;Φάνηκε πολύ ενοχλημένος ίσως απλα να είναι η ιδέα μου..
''Εμ εγω πρέπει να φεύγω''λέω κοιτάζοντας την ωρα στο κινητό μου.
''Ναι και εμ συγνώμη αν μίλησα κάπως απότομα πριν το θέμα είναι οτι δεν θα ήθελα να βρίσκομαι με άτομα σαν τον Harry''λέει βάζοντας το χέρι του πίσω απο το λαιμό του.
''Είναι εντάξει''λέω με ενα χαμόγελο.
Αποχαιρετάω τον Matt και πάω σπίτι,η ώρα είναι 5 και προλαβαίνω να διαβάσω μέχρι να παω σπίτι της Stephie.Η ώρα περνάει γρήγορα προσπαθώντας να λύσω την τελευταία άσκηση μαθηματικών,κοιτάζω το ρολόι και είναι 7,αλλάζω βάζοντας ένα απο τα κολλητά τζιν μου και μια γκρί μπλούζα.Πέρνω το παλτό μου και βγαίνω στον δρόμο με κατεύθυνση το σπίτι της φίλης μου.Χτυπάω το κουδούνι και περιμένω λίγα δευτερόλεπτα μέχρι η πορτα να ανοίξει,χαιρεάω την μαμα της Stephie και μπαίνω στην κουζίνα.Μπαίνοντας στην κουζίνα βλέπω μια Stephie με ποδιά και μια χάλια κουζίνα.
''Μα καλά τι κάνεις εδω;;''λέω προσπαθώντας να μην γελάσω.
''Δεν ξέρω σε παρακαλώ βοήθησε με''λέει απελπησμένα
''Νόμιζα οτι θα παραγγέλναμε,τι σε έπιασε και προσπαθείς να μαγειρέψεις;
''Θα έρθει ο Harry με τον Mason για να γνωρίσει τους γονείς μου.''
''Τι;;;;;Stephie δεν νομίζεις οτι είναι αρκετά νωρίς;''τι στο καλό;Αυτη δεν είναι σίγουρα η φίλη μου.Η κατάσταση θα είναι αρκετά άβολη με δυο ξένα αγόρια,την μαμά της Stephie και τον Nick(=το αγόρι της μαμάς της Stephie δεν ξέρω αν τον θυμάστε απο το πρώτο τσαπ)
''Χαλάρωσε απλά βοήθαμε εντάξει;''Πιάνωμια ποδιά και βοηθάω την φίλη μου στην κουζίνα,ναι λες και εγω εχω ιδέα για να βοηθήσω το καλό είναι οτι δεν γίνεται να τα χειροτερέψουμε.
''Ουάου αυτό το κοτόπουλο έκανε αρκετή ηλιοθεραπεία το καλοκαίρι''λέω με σαρκασμό βγάζοντας το καμμένο κοτόπουλο απο τον φούρνο.
''Τι φίλη είσαι εσυ;Αντί να με βοηθάς με κάνεις χειρότερα''λέει και γελάω.Η ώρα πενάει και εγω με την Stephie έχουμε φτιάξει ενα...ένα δείπνο τέλος πάντων,βαθμολογία;5 γιατι προσπαθούμε.Ο ήχος της πόρτας κάνει την Stephie να τρέξει για να ανοίξει πρώτη την πόρτα.Ο Harry και ο Mason μπαίνουν μέσα με...κουστούμι;Οκευ σίγουρα βρίσκομαι σε ενα παράλληλο σύμπα,ελάτε που είναι ο μονόκερος;Νιώθω κάπως χάλια που δεν έβαλα κάτι καλύτερο,οο χριστέ μου τι λέω είμαι σίγουρη πως μαζι με το κοτόπουλο έχω κάψει και το κεφάλι μου.Τα αγόρια μπαίνουν μέσα και η Stephie τους συστήνει.Μπορώ να πω οτι δείχνουν αρκετά ωραίοι μέσα σε αυτο το κουστούμι και...προσγιωμένοι.Καθόμαστε όλοι στο τραπέζι και εγω με την Stephie σερβίρουμε.
''Σήμερα το φαγητό το έφτιαξαν τα κορίτσια μας''προσθέτει η κ.Ellie με ένα χαμόγελο.Θα προτιμούσα να μην το ανέφερνε.
''Αλήθεια;Θα πρέπει να είναι πεντανόστιμο''λέει ο Mason.Ελπίζω να ξέρουν τον αριθμό της εκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που χρειαστεί.
''Σίγουρα''προσθέτει ο Harry.Τι πάει λάθος με αυτόν;Τι πάει λάθος με όλους τους;
Καθόμαστε στο τραπέζι εγω δίπλα στον Harry και η Stephie στον Mason και απο τα βλέμματα που ανταλάζουν τα δυο αγόρια κοιτώντας τα φαγητά δεν μου φαίνονται και πολύ ευχαριστημένοι.
''Δείχνουν υπέροχα''λέει ο Mason προσπαθώντας να κάνει καλή εντύπωση.Η Stephie χαμογελάει και πίνει λίγο απο το νερό της.Κατα την διάρκεια του δείπνου όλοι μιλάνε μεταξύ τους και εγω πιά νω τον εαυτό μου να κοιτάει το πιάτο του Harry.Δεν έχει φάει τίποτα και παίζει με το πιρούνι του,δείχνει σκεπτικός καθώς έχει το ενα του χέρι στο μάγουλο του και το στηρίζει στο τραπέζι.
''Μπορείτε να μου πείτε που είναι το μπάνιο;''ρωτάει ο Harry με ενα ψευτικο χαμόγελο.
''Φυσικά γλυκιέ μου,πρώτη πόρτα δεξιά στον διάδρομο''προσθέτει η μαμά της Stephie.O Harry σηκώνεται και αποφασίζω να τον ακολουθήσω,δεν ξέρω γιατί αλλα θα ήθελα να μάθω πολύ τι έχει.
''Harry περίμενε''λέω μπαίνοντας στον διάδρομο,πίσω του.
''Τι είναι Skylar;;''
''Εμ...έχεις κάτι;''αποφασίζω να τον ρωτήσω.
''Οχι,τώρα μπορείς να με αφήσεις;Ξέρεις το να μαγειρέψετε ήταν η χειρότερη ιδέα.''
''Το ξέρω''λέω γελώντας.Πραγματικά τωρα όμως τι έχει;Δεν μπορώ να καταλάβω.
''Τώρα μπορείς να επιστρέψεις στην κουζίνα;''
''Οχι,είναι αρκετά βαρετά και όλη η κατάσταση μου φαίνεται παρατραβηγμένη και προς τι τα κουστουμια;;''
''Ηταν ιδέα του Mason μπορώ να πω χειρότερη και απο το να μαγειρέψετε και εγω τι μπορώ να κάνω επειδή εσυ βαριέσαι;''λέει πονηρά
''Τίποτα οκευ;Τίποτα απλά,δεν ξέω καν γιατί σε ακολούθησα υποθέτω πως ήθελα να φύγω απο εκείνο το μέρος.''
''Σίγουρα''λέει στριφογυρίζοντας τα μάτια του.
''Τι εννοείς;''
''Τίποτα Lorence,τίποτα''λέει χαμογελώντας πονηρά.
''Είσαι ανηπόφορος''λέω σταυρώνοντας τα χέρια μου κάτω απο το στήθος.
''Υποθέτω οχι τόσο ωστε να με ακολουθήσεις''γιατί πάντα βρίσκει κάτι για να μου την πει;''Τα λέμε στην κουζίνα Skylar''λέει μπαίνοντας στο μπάνιο.Το βράδυ περνάει και απλά θέλω να φύγω απο εδώ μόλις όλοι τελειώνουμε το φαγητό και κάθονται στο σαλόνι μιλώντας.Αποφασίζω να μην πάω και να κάτσω στο δωμάτιο της φίλης μου για λίγο,ανοίγω το κινητό μου και μπαίνω στο wattpad με την πρόθεση να βρω κάτι καλό για να διαβάσω.Είναι αρκετά καλή εφαρμογή μπορώ να πω αν εξερέσεις τα 15 που τους χτυπάνε οι ορμόνες και γράφουν αηδίες με διασήμους που καταλήγουν σε πορνό.Εγω προτιμώ να διαβάζω περιπέτεια σε ταξιδεύει πάντα και είναι πιο πολύ του γούστου μου.Η πόρτα ανοίγει και μπαίνει μέσα ο Harry.
''Εμ η Skylar σε ψάχνει και μου είπε αν σε βρω να σου το πώ''
''Εντάξει,θα έρθω πιο μετά''
''Τι κάνεις εδω μέσα μόνη σου;''ρωτάει και κλείνει την πορτα πίσω του καθώς προχωράει και κάθεται στο κρεβάτι δίπλα μου.
''Τίποτα το σοβαρό απλά βαρέθηκα κατω και είπα να έρθω να κάτσω εδω για λίγο''λέω σηκώνοντας τους ώμους μου.
''Θες παρέα;;''λέει με ενα χαμόγελο
''Οοο ωστε τώρα θες την παρέα μου''απαντάω πιράζοντας τον.
''Οκευ ναι,είναι αρκετά σπαστικά εκει κάτω και αρχιζω να βαριέμαι''
''Κανονικά θα έπρεπε να σε διώξω οπως έκανες και εσυ αλλα-''
''Αλλά;;''με διακόπτει ρωτώντας με.
''Αλλά χρειάζομαι λίγη παρέα και εγώ οπότε καλως ήρθες στο κλάμπ''
''Θέλω να σκίσω αυτην την γραβάτα εδω και ώρες''λέει τραβώντας την καταφέρνοντας να την βγάλη,ο γιακάς του πουκάμισου έχει ξεδιπλωθεί κάνοντας τον λαιμό του να φαίνεται αρκετά ωραίος μπορώ να πω,εαν ενας λαιμός μπορεί να φαίνεται ωραίος.
''Λοιπόν μπορώ να πω οτι η γραβάτα σε έκανε να φαίνεσαι εξυπνότερος''λέω χαμογελώντας.
''Εγω πιστευω πως σου άρεσε''λέει χαμογελώντας.
''Τι σε κάνει να πιστεύεις κάτι τέτοιο;''λέω κοιτάζοντας τον.
''Δεν ξέρω ισως το οτι κοιτούσες καλα καλα την στιγμή που την έβγαλα''λέει πονηρά.Οχι τωρα μην κοκκινήσεις Skylar,απλά οχι τώρα.Δεν απαντάω απλά κοιτάω κάτω παίζοντας με τα χέρια μου.
''Είναι εντάξει skylar και εμένα μαρέσει το παντελόνι σου''λέει χαμογελώντας
''Αλήθεια;;''
''Ναι σου τονίζει ξέρεις...''λέει πονηρά
''Θεέ μου είσαι ενας ανώμαλος''λέω γελώντας.
''Οχι Skylar είμαι ενα αγόρι,τι νομίζεις οτι κοιτάνε τα αγόρια;Γιατι πίστεψε με δεν είμαι ο μοναδικός''λέει μεσα απο τα γέλια του.
''Ωστε κοιτάς τον κώλο μου όταν δεν κοιτάω;;''λέω σηκώνοντας το φρύδι μου.
''Μόνο όταν φοράς τζιν''λέει με ενα πονηρό γέλιο.
''Είσαι απίστευτος''λέω και στριφογυρίζω τα μάτια μου.
''Ηρέμησε μαρέσει το θέαμα αν δεν μου άρεσε δεν θα το κοιτούσα''
''Χριστέ μου δεν σε αντέχω''λέω και περνω ενα μαξιλάρι και το πετάω πάνω του.
''Ηρεμα με αυτο το μαξιλάρι αλλιως-''
''Θα με κάνεις ντα;''λέω βγάζοντας την γλώσσα μου παιχνιδιάρικα.Πρωτου προλάβω να πάρω απάντηση ο Harry με κολάει στον τοίχο και τα ζεστά απαλά του χείλη πιέζουν τα δικά μου χωρίς καν να σκεφτω ή να πω κατι ανοίγει την πόρτα και φευγει.
Τι στο καλό ήταν αυτο;Μένω και σκέφτομαι την όλη στιγμή καθησμένη στο κρεβάτι.Τα χείλη του ήταν απαλά και ελαφρως σκισμένα και τα εστανόμουν αρκετα υπέροχα πάνω στα δικά μου..συνέβει σταλήθεια αυτο;Πρωτου προλαβω να σκεφτώ κάτι άλλο κατευθύνομαι προς το σαλόνι και δεν βλέπω κανέναν.
''Τα παιδιά έφυγαν''με ενημερώνει η Stephie.
''Οοο''ήταν το μοναδικό πράγμα που κατάφερα να πω..
*ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΛΑΘΗ ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΟΡΘΩΣΩ ΕΠΕΙΣΗΣ ΕΙΧΑΜΕ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤ ΝΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ,ΨΗΦΗΣΤΕ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΕ:*