Julia's POV
I've already made my decision. Tatapusin ko na ang lahat ng namamagitan samin ni Enrique.
Kahit sa pagiging magkaibigan wala naman ngyayari eh. Bumabalik at bumabalik ang nararamdaman ko sakanya. Kung mag papatuloy ito ay parehas lang kaming masasaktan at ayaw ko ng mangyari iyon.
Papunta sila Quen sa London bukas para sa ASAP. Unfortunately hindi ako kasama dahil sa taping para sa DobleKara.
I decided na wag ko na munang sabihin sakanya ang napag desisyonan ko para saming dalawa. Baka maka-abala pa ako sa performance niya. I know he'll surely get hurt. Baka ano pa ang magawa niya.
Pero hindi ko inakala na pupunta siya dito sa bahay bago ang flight niya to London.
He is now infront of me. As usual may gwapong ngiti at maamong mukha.
May dala siyang isang maliit na box.
"Quen, ano nanaman ginagawa mo dito?"
Iritadong tanong ko sakanya.
"I just wanted to visit you, Juls. Why are you mad?"
He asked confused.
I did'nt say anything. Napunta naman ang mga mata ko sa hawak hawak niyang pulang box.
"I just want to give you this. As badly as I want, I know you can't be my date on the Star Magic Ball 2015. Sana gamitin mo to."
He said and handed me the small box. I took it and put it aside.
"Quen, hindi na kailangan. Bat mo pa ba ginagawa to?"
I know I'm being rude pero ayaw ko na talaga.
"Juls, can't you see? Bumabawi lang ako sa mga pagkukulang ko sa'yo as your boyfre-"
I cut him off.
"Quen, wala na tayo. Matagal na. Ayaw ko na munang makita ka please. I've made up my mind. Please. For now layuan mo na muna ako."
I said to him intently. Ngayon, tumingin na ako sa mga mata niya.
"I came here para sabihin sa'yo na kaya na kitang ipagla-"
I cut him off again.
"Let's stop this nonsense okay?! You better go now. May flight ka pa bukas diba?"
"Julia ano bang nangyayari sa'yo?"
He asked na parang lito lito siya. I can't explain his face. He looks so miserable. Kailangan ko na siyang prangkahin.
"I am officially breaking up with you Enrique. Our cool-off did'nt work. Ayaw na kitang-"
"Julia, mahal na mahal kita. Give me a chance. Di ko kakayanin. I need you, please."
He said at akmang yayakapin ako pero umatras ako sakanya. Baka mawala nanaman ako saking sarili.
"Kung mahal mo ako papayag ka sa gusto ko. Kung mahal mo ako papakawalan mo ako. Kung mahal mo ako dapat hayaan mo akong maging masaya. At magiging masaya lang ako kung wala ng tayo, wala ng iba."
Lumabas ang masasakit na salita na iyon sa aking bibig. Hindi ko mapigilang umiyak.
"Julia..."
Sinambit niya ang pangalan ko ng puno ng kahulugan. Napakalungkot ng tono ng boses niya. Pero hindi. Kailangan ko na tong tapusin.
"Enrique, tama na. Ayaw ko na."
I saw his fist clenched. Humigpit ang kanyang panga.
He went towards me at nag tangkang halikan ako. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko and he pinned me to the wall.
"Que-"
I suddenly felt his warm and wet lips on mine. I can taste his salty tears na napunta sa kanyang bibig. Damn! I missed his kisses. He tried to make our kiss deeper but before that I stopped him.
"Stop it Enrique! Di na kita mahal!"
I said at pinunasan ang labi ko gamit ang likod ng palad ko.
I was shocked ng bigla niyang suntukin ang pader na nasa gilid niya. Napa atras ako sa gulat. I know he was hurt. I wanted to comfort him pero hindi pwede.
I saw a tear ran down his cheeks. He did'nt bother to wipe it and he faced me.
Alam kong puno na din siya kase naka-ilang break-up scene na din ang nagawa namin.
"Yan ba talaga ang gusto mo? Huh? Ang layuan kita?" Tumango siya na parang sinasagot ang sarili niyang tanong.
"Fine. If that's what you want. If that's what makes you happy.. I'm doing this because I love you. I love you so much. I'm letting go Julia...but I won't give up."
I was speechless. He seems really hurt. Tumalikod na siya sakin, naglakad palabas at sumukay na sa kotse niya.
Enrique's POV
"Stop it Enrique! Di na kita mahal!" Julia said when I tried to kiss her. She wiped her lips with her hands like she's so disgusted.
Those last four words broke my heart.
But when I kissed her I felt that she loves me ... o baka ako lang naman ang nakakaramdam ng pagmamahal na iyon.
I still want to kiss her and let her feel how much I love her. Hindi siya madala sa salita, pwes sana madala siya sa gawa.
Pero nakita ko kung pano siya nandiri sa ginawa ko kanina.
Instead of kissing her I clenched my fist and punched the wall beside me. I wanted some release.
I'm so tired of her asking me to break up with her. Everytime we meet almost ganon ang scenario. Her trying to tear us apart. Me trying to work it out.
But this time, pumayag na ako. I'm letting her go. But I'm not giving her up. Magkaiba yun.
Sobrang sakit ng mga salitang natanggap ko galing sakanya. Pero mas masakit ang nararamdaman ko ngayon.
Pero baka pag linayuan ko siya ay marealize niya na mahal niya pa rin ako.
Pag nawawala naman kase ang isang tao saka mo naman narerealize ang tunay na halaga nito sa buhay mo.
Gusto ko mag bar. Gusto ko mag pakalasing. Gusto ko makalimot ng kahit sandali man lang.
I am really hurt right now pero hindi ko naman masisisi si Julia. I know she had enough. Sobra rin siyang nasaktan ng dahil sakin. Now, karma is on me.
Instead of going to the bar ay dumerecho na lang ako sa bahay at dun uminom. I have a low-tolerance when it comes to drinking. Mahirap na baka ano pa ang magawa ko.
"Bro, what's wrong?"
Naabutan ako ni Javy na umiinom sa bahay. He sat beside me at kinuha yung baso ko.
I just looked at him at umiling-iling. Peste! Naiiyak ako! Naalala ko nanaman yung nangyari kanina.
Inamoy niya yung baso at tinabi ito.
"Alak? Quen why are you drinking? May flight ka pa bukas ng umaga and it's already 1a.m.!"
Pag sermon niya sakin.
"I'm not drunk bro."
Sabi ko kahit umiiikot na ang pagtingin ko.
"Tell me. What's your problem?"
He asked me. Matagal akong nakasagot.
"The girl that I love...W-wala na kami. Di na niya ako m-mahal."
I said at naramdaman kong tumulo ulit ang aking mga luha. I put my two hands on may face at hinilot ito. I felt so dumb. I felt so wasted.
"Quen-"
i think na baka bigyan nanaman niya ako ng words of wisdom pero ayaw ko na munang makarinig ng ganun.
"It's okay. I'm fine. You don't have to say anything. Matutulog na ako. Maaga pa bukas."
I lied.
"I know you're not alright Quen. But if you need me, I'm always here for you."
Javy said habang pataas na ako ng kwarto.
◆☆◆
We are currently taping ASAP in London today. 2 days na kaming nandito nina Liza at iba pang kapamilya and 2 days na rin after akong ibreak ni Julia.
I am not myself but I am trying my best to entertain people. That's my job, ang mag pasaya ng tao kahit ako mismo ay malungkot. Ang mag pakilig ng mga tao kahit ako mismo ay broken hearted.
"Quenito, what is happening to you? You look like a drug addict!"
Sabi sakin ni Liza na may mapang-asar na tono. Pero nainis pa rin ako beacause of what she called me.
Quenito.
Damn! Naalala ko nanaman siya.
"Tsk!" I just said at lumayo ng konti sakanya. Kanina pa kase siya dikit ng dikit sakin. Dinaig pa ang linta.
"Hey! What's wrong with you? Why so grumpy? Babalik na tayo mamaya sa Pilipinas. Let's enjoy London for now!"
She came closer to me again.
How the hell can I enjoy when she's here at daig pa ang aso kung makabuntot sakin?! I want to tell her to stay away from me pero ayaw ko naman siyang masaktan.
"Si Julia Montes nanaman ba yang iniisip mo? For goodness sake Quen! You're way better without her, so get over it!"
Iritable niyang sabi sakin. Damn I'm so pissed with this girl.
"Liza, will you just shut up okay?! Pumapayag na nga ako na buntutan at dikitan mo ako. Pero hindi ako papayag na pag salitaan mo ng ganyan si Julia."
I angrily said.
"Seriously? Hindi kita binubuntutan or dinidikitan. You better use the proper words Quen."
So anong gusto mong sabihin ko?!
Na linalandi mo akong haliparot ka!?
I thought.
"I'm not in the mood right now okay? Lalo na ang pakipag talo sa'yo."
I just said at akmang aalis na.
"Did Julia told you to do this? Well napakatanga niya naman na girlfiend. Dapat alam niya na ginagawa mo lang to para sa career mo. Bakit ka ba nag titiis sa isang selfish na babae?!"
She half-shouted. Mabuti at walang nakarinig dahil kami lang ang nasa bahagi ng room.
Agad ko siyang linapitan at hinablot ang pulso niya.
"Listen, walang kinalaman si Julia sa ginagawa ko. Wag mo siyang idamay. I really just don't want to talk you. Alin ba dun ang hindi mo maintindiham?! At ayaw ko ng marinig na tawagin mo siyang tanga at selfish cause it's not true, or else we're done."
I tightly hold her wrist at binitawan ito ng malakas pagkatapos kong magsalita.
◆☆◆
We were on our way home at nakasakay na kami ng eroplano papunta sa Pilipinas.
I don't know why I feel dizzy, siguro dahil sa nainom kong beer kanina na akala ko ay ice tea bago ang flight. Liza gave it to me at halatang ng titrip nanaman. Mahilig siya mang loko eh.
Where half way ng may lumapit saming flight attendant.
"Sir, would you like some drink?"
She politely asked. I nodded.
"Yes, just a glass of water please." I said at umalis na siya to do her job.
Unfortunately katabi ko nanaman si Liza at worst is nasa tapat ko sina Coco.
Coco was with Alex at lagi kong nadidinig ang pangalang Julia sa usapan nila. Si Alex naman panay push sakanila at si Coco tumatawa na lang.
"Quen, let's watch a movie."
Alok sakin ni Liza habang binubuksan yung iPad niya.
"Ikaw na lang, I'm tired."
I bluntly said.
So I just put on my headphone, matutulog na sana ako ng dumating na yung flight attendant na may dalang water.
I gladly took it at tinungga ito. I was so thirsty.
"Ahck! Ang pait!"
Reklamo ko. I smelled the glass.
"Is this gin?!"
I asked and the attendant checked it.
"I'm so sorry sir. The drinks were switched. That should be to-"
I cut her off.
"Damn it! Next time do your job well!"
I exclaimed. Ang pait tangna. Mas mahina ang tolerance ko sa gin kesa sa beer. Nahihilo na ako at nasusuka, tangna talaga.
I get off my seat and went straight to the bathroom and puked. Damn this!
Pagkatapos ko mag hilamos ay nakaharap ko si Jessy, papunta rin siya sa comfort room. She had her hair tied up and she has a red lipstick on. I can't help but look at her. Naaalala ko si Julia sakanya.
"O Quen, okay ka lang?"
She asked me.
"Yeah."
"Wait, are you drunk? Gosh Quen! Bakit ka naman uminom dito?"
"No, hindi. It was just an accident."
I explained. Habang tumatagal ay lumalabo at dumidilim na ang paningin ko. Habang tumatagal ay parang nagbabago ang mukha niya at si Julia na ang nakikita ko sa harapan ko.
I held her tight and hugged her.
"Quen ano ba!"
She protested.
"Lets work this out Juls," I mumbled.
"What?!" She asked confused.
"Please..."
She pushed me at napaluhod ako sa harapan niya.
Then suddenly narinig ko ang boses ni Liza.
Linapitan niya ako at pinatayo, hinigit ko ang kamay niya sa braso ko.
"Julia..."
I said as I felt a tear ran down my face.
"What the hell Quen?! Hanggang dito ba naman? Nasa utak mo siya? She's Jessy! Not Julia! Don't make a scene here!"
She shout whispered. Di ko na alam ginagawa ko. I looked at Jess ma parang awang awa sakin. Then umalis na siya.
"I-im sorry."' Habol ko. Nakakahiya.
Then Liza pulled my shirt.
"Ano bang meron kay Julia at nagkakaganyan ka? Malapit na tayo sa Manila. You'll see her in a bit! So stop acting like a crazy drunk retard!"
"I can't. I am damned to see her. Ayaw na niya sakin"
sabi ko habang nakatingin sa sahig.
She rolled her eyes.
"If she's stupid enough to walk away from you, be smart enough to let her go.
Malaki ka na Quen you know what is right and wrong! Kung ayaw niya sa'yo wag mo na ipag pilitan. Balang araw mawawala rin siya sa buhay mo!"
She said with bitterness in her voice.
"FUCK YOU BITCH! Don't ever ever say that."
I said and pointed my index finger infront of her face.
Punong puno na ako sakanya. Lagi na lang siyang EPAL. Siya yung laging hadlang sa pagmamahalan namin ni Julia.
After I said those words ay nakatanggap ako ng napakalutong na sampal sa aking kanang pisnge.
I looked at her teary eyes. Medyo naguilty ako. I should'nt said those words. Dapat hindi siya ang sinisisi ko kundi ang pesteng promotions. Pero hindi, I don't like the way she speaks.
"Ako pa talaga ang sinabihan mo na wag ipagpilitan ang sarili ko sakanya huh, Liza? You should be saying that to yourself! Wag mong ipagpilitan ang sarili mo sakin, dahil kahit kailan hinding hindi kita mamahalin ng higit pa sa kaibigan."
I said with rage at tinalikuran na siya.
Enrique: Sometimes the hardest part of letting go is not what you are giving up at the moment, but what has already been gone.
☆◆☆
Kala ni Julia ay makakabuti kay Quen ang ginawa niyang pag iwan sakanya.
Hindi pala.
Cause the day when Quen went home from London ay lumabas na ang issue ng ginawang scandal ni Quen envolving Jessy and Liza.
Julia knows in herself that she can't judge him. Cause first of all she don't know the whole story yet. Second, she's not in his situation. And third, no one's perfect.
In this chapter, Julia gave up. Quen let go. May pag-asa pa kaya?
Lumalabas talaga ang tunay na nararamdaman pag lasing.
Lumalabas ang tunay na ugali pag galit.
Lumalabas ang tunay na damdamin pag napoprovoke.
#StayStrongQuen JulQuen Loves you.
Ang drama ng chapter na to.
By the way, I will be posting the special chapter next, when I get the expected votes★! Yung unang pagkikita ng JulQuen sa Abs-Cbn hall. They were like 16 & 18 years old that time.(shout-out days)
What POV do you want?
Enrique's POV
Julia's POV
or Author's POV?
(KINDLY COMMENT WHAT YOU WANT)
Remember Enrique's interview on GGV before? He said na na attract siya kay Julia when he first saw her! If not, you better watch it on YouTube!❤