Gözümü açtığımda yatağımdaydım. Çınara dün ne olduğunu sordum.
Ç: "Hastaydın, uyuyodun. Hiç uyanmadın." Demekki rüyaydı.
Ş: "Peki Selim nerde?"
Ç: "Onunla görüşmeyeceksin." Diye bağırmasıyla bende sinirden bağırmaya başladım
Ş: "Ya sen kendini ne sanıyosun. Sen kimsin benim hayatıma karışamazsın ben Selimle tekrar sevgili olucam ve sende karışmicaksın yoksa çeker giderim bu evden yanımda Selimide götürürüm." Diye bağırdığımda yumruğunu sıktı ve kükremeye başladı.
Ç: "Görüşmiceksin." Diye masayı devirdi. Hemen odama döndüm ağlayarak bavulumu topladım ve kapıya doğru ilerledim. Tabiki sessizce yoksa Çınar gitmeme izin vermez. Hiç kullanmadığım arabama bindim. Sürmeyi biliyodum ama canım normalde istemiyodu. Sürmeye başladım. Kızların evine gittim. Kapıyı çaldım. Açtıklarında.
K-A: "Ş-şebnem ne oldu."
Ş: "Abim yüzünden, selimle görüşmek istedim ama izin vermeyince evden kaçtım." Bu sözleri söylerken ağlıyordum. İçeriye baktığımda Selim ordaydı.
Ş: "Selim... ne işin var burda?"
S: "Kızlar bende artık kalkıyım görüşürüz." Dediğinde kalbim parçalandı resmen. Yere oturdum. Ve söylenmeye başladım.
Ş: "Bana bunu nasıl yapar ya?" Sonra ağlamaktan uyuyakalmışım.