AUTHOR'S NOTE: reason kung bakit, nag-brown out nung saktong ipu-publish ko na tapos BOOM! tuloy tuloy na sya, umalis kami at 11 na kami nakauwi. sorry talaga~~ :((
first time kong mag AN dito kasi ang pangit kung maga-AN ako sa baba tapos umiiyak pa pala kayo :)) ready your tears!
dedicated to her ~hello~~ maraming salamat sa votes and comments! sa inyo ding readers! thank youuuu
credits to the owner of the picture at the right ~ :))
VOTE and COMMENT
★~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★ ~ ★
F A L L ♥ 16 : K N O W I N G T H E T R U T H .
[ K I E L ' S P O V ]
"habang nakikituloy ako sa kaibigan ko, hindi ko alam na makikita pa ako ng tatay mo. ang akala nya ay kabit ako ni marco. ang kaibigan ko, samantalang may asawa't anak na ito....kaya pinagplanuhan nyang pasabugin ang sasakyan ni marco..."
"pero hindi nya alam na, andun din ang anak at ang asawa nito... anak, patawarin mo ako, hindi ko intensyon na iwan kayo...nathan..."
nathan, yan ang tawag saking ni mama nung bata ako.
"Mama..."
"anak..."
niyakap ako ni mama. ang tagal kong hinintay yung gantong pagkakataon. pagtapos ng ilang taon, alam ko na rin kung ano yung totoo.
---
"sige anak, ilalabas ko muna itong si lorraine ha? hindi ka ba talaga sasama?"
"hindi na ma, may susundan po kasi ako."
"nga pala sino yung babae kanina dito yung nagbukas ng pintuan sakin??"
"p-po?"
"she's kuya's GIRLFRIIEND! ate SUJI ^O^" sagot naman ni lorraine -___-
"ehem, nako binata ka na talaga anak!!!" grabe, pati ba naman si mama. =__= kakatapos lang ng 6 dyan sa binata na yan! tapos si mama naman. tss,
"tss."
"sus, nahiya ka pa! osya aalis na kami, ingatan mo yung dalagang yun :))"
"opo. sige na ma, alis na"
"oo na, eto na! porket may gelpren ka na!"
"tss,"
"bye kuya!"
tapos umalis na sila. nagwave lang ako at ngumiti. asan na ba yung si suji? =__= pumunta ako sa kusina baka nagsabi kay manang yung kung saan sya pumunta, ganun yon eh, si manang alam kung saan sya pupunta! tapos ako di ko alam! naturingan pa akong BOY-- =__= ewan.
"manang, alam nyo po ba kung saan po pumunta si suji?"
"ah, oo sabi nya pupunta lang daw sya ng sementeryo malapit dyan sa may pamilihan. mag 20 minutes ang layo."
"ah sige po. alis lang po ako, sundan ko po si suji."
"o sya sige, dalian mo, at mag-ingat kayo."
hindi naman kami ganun katagal nag-usap ni mama. kaya siguro masusundan ko pa yun. pagong yun maglakad eh. taba kasi xD nag-bike na ako. pumasok na ako sa sementeryo. ang laki netong sementeryo, san ko naman sya hahanapin? bat kasi sya pumunta dito??
inikot ko yung buong sementeryo. hanggan sa.
[MUSIC PLAYS HERE. VOICE OF MY HEART by infinite>>]
"bakit po sya pinalipat??"
"may anak at asawa si sir. nathaniel. pero iniwan sya nito dahil napagbubuhatan ng kamay ni sir natahaniel ang asawa nya..."
si suji may kausap na matanda, hindi muna ako nagsalita. andun lang ako sa likod ng puno. hindi ko naman gawaing maging chismoso pero, parang may nagsasabing. pagkinggan ko muna yung usapan.
"hinanap ni sir nathaniel ang mag-ina nya pero hindi sya nagtagumpay. at di kalaunan ay nag-asawa narin ito..."
at hindi ko sa malamang dahilan. pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko.
"isang taon ang nakalipas at nakita nya ang asawa nito na kasalukuyang nakatira sa mga santiago. ang kala ni sir nathaniel ay kabit ng asawa nya si Marco Santiago, na nagmamay-ari ng pinakamalaking kumpanya noon."
SANTIAGO...tama santiago din si suji...hindi kaya...
"pinasabog ni sir nathaniel ang sasakyan ni marco dahil sa galit...pero ang di nya alam nadamay ang anak at ang asawa nito...na ikinamatay ng pamilyang santiago."
nakitang kong tumulo na ang luha ni suji. napayukom na lang ako. at nakikinig sa bawat sinasbai nung matanda. sana mali ako...dahil hindi ko alam kung anong pedeng kong gawin..
"nailibing ang pamilyang santiago. at hindi mawawala kay sir nathaniel ang pagka-konsensya. kaya't ipinalipat niya ang puntod at mas ginawang maayos ang paglibing sa anak ng santiago...si mikael...nakonsensya dahil hindi naman dapat kasali ang dalaga sa kagaguhan nya. at ito na lang ang naisip nyang paraan upang maka-bawi. alam nyang hndi sapat yung pero ginawa nya."
HINDI! HINDI pwede to! naging mas-mahigit pa yung pagkakahawak ko sa bisikleta ko. kung sya nga, at tama ako. GAGO sya. hindi ko sya mapaptawad.
"s-sino p-po ba kayo? *sobs* bakit nyo po alam ito?"
"ako si gerardo ang sekretarya at matalik na kaibigan noon ni..."
umiiyak na si suji, gusto ko na syang puntahan, gusto kong ng tumabi sa kanya. gusto ko syang patahanin. gusto ko na ako yung magpapa-kalma sa kanya...pero parang napako yung paa ko sa kinatatayuan ko nung nagsalita na ulit yung matanda....
"....Nathaniel Mendoza"
nung narinig ko yun para akong binagsakan ng kung anong mabigat, at ngayon nakakaramdam ako ng sobrang galit....
sa tatay ko na pumatay sa babaeng mahal ko...
---
[ S U J I ' S P O V ]
"sige, uuna na ako..." tapos umalis na si manong. hanggang nawala na sya sa paningin ko. kasabay ng pagkawala nya eh, ang pagbagsak ko sa lupa at dun niyakap ko yung dalawang kong tuhod at umiyak...
hindi naman siguro yung tatay ni L yung nathaniel mendoza diba?!
mama, papa...maliwanag na sakin lahat. atleast mapapyapa na talaga yung kaluluwa ko at yung puso ko pag bumalik na ako sa heaven...
pinilit kong makatayo kahit sobrang nanlalambot at nangangatog ang tuhod ko...naglakad na ako pero hanggang ngayon nanginginig pa din ako....
alam ko at maliwanag na sakin ang lahat...mapapayapa na ako sa langit pag bumalik ako..pero...paano si...
"SUJI!"
---
[ K I E L ' S P O V ]
umalis na yung matanda pero di parin umaalis si suji, bigla syang napaupo, niyakap nya yung dalawang tuhod nya at binaon yung mukha. gustong-gusto ko syang lapitan, pero hindi parin talaga mag-sink sa utak ko yung narinig ko....
nahiya na akong lumapit kay suji, dahil...ang sarili kong tatay ang pumatay sa pamilya nya at nadamay pa sya...
tumayo sya bigla, mabagal yung paglakad nya, at para syang wala sa sarili. parang hindi ko kayang makita syang ganyan. kinamaya-maya biglang syang napahawak sa ulo nya at onti na lang babagsak.
"SUJI!" sigaw ko, at agad akong tumakbo papalapit sa kanya, salamat at nasalo ko sya. hinawi ko yung buhok nya. basang-basa yung mukha nya. nakapikit parin sya...
"suji! gumising ka..suji!"
"k-kiel..."
"s-suji!"
wag muna, wag mo muna syang kukunin hindi ko pa kaya...kailangan ko pa sya...at hindi ko pa kaya...
MUSIC ENDS HERE...