New york'tan İstanbul'a yerleşmeye çalışan bir aile .Yeni insanlar,yeni hayatlar...
Gözlerimi açtığımda etrafta koliler, şıngırdayan bardaklar,şarap şişeleri ve ev esyaları bulunuyordu .Alt katta ise annem ve babamın gülüşmeleri duyuluyordu. Odama yerleşmiştim odamın ortasına yere kadar uçuşan beyaz bir tülü izlemek keyif vericiydi.Karnımdan sesler çıkıyordu mutfaga inerken annem ve babamın kahvaltı hazırladıgını görmek güzeldi.Çünkü alışkın değildim .Annem ofisine gitmek icin erkenden uyanır hazırlanır ve gider babam ise hastaneye giderdi.Bende kardeşimle bir şeyler atıştırıp okula giderdik. Kardeşimle ayrı servislere biniyorduk.Çünkü o ortaokul da ben ise lise 2 olmuştum.Bugün hafta sonu oldugunu unutmustum.Demekki babamın omlet yapma günüydü.O kahvaltıyı hiçbir şeye değişmezdim.
Bugün annemlerle kolejleri incelemek için evden çıkacaktık. Eve yerleşmiştik hemen hemen.İstanbul da dışarı çıkcagımız ilk gündü.Güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra giyinmek için odama çıktım.Siyah bir salaş tişört üzerine deri çeket ve taytımı giymiştim.Tabi ki vazgeçilmez motosiklet botlarımla tamamladım. Annem odama girip:
-Kumal hazır mısın tatlııım ? dedi.
Başımı sallayarak hazır oldugumu belirttim.Eren de evde kalıp pes oynıyacakdı. 5 senedir bizimle olan Pikapa binip kolej bakmak için çıktık ,sırayla kolejleri geziyorduk .
Acaba Kumsal'ı neler bekliyordu?..