"Love. A single word that can make you the worse person."
(Deanne at the MM)
~
Christine's POV
Nandito kami sa Royal room. Tulala. Yan ang mga mukha namin.
"Christine.." nagulat ako nang bigla akong tinawag ni Emerald. Parang kinakabahan siya... or may nakita na naman sya?! Her ability in seeing visions is really developing.. Maybe because of what's happening right now. The King was correct, unexpected life circumstances will be the best factor to trigger and find out every single ability you have.
Nilapitan ko sya at hinawakan ang kamay nya. Sheez. Ang lamig.
"What's wrong?" Tanong ko. Wala namang pumapansin samin dahil tulala ang lahat. Hindi pa din nag sisink-in sakanila ang mga nangyayare. Kahit sakin din naman. Pero wala namang mangyayare kung wala kaming gagawin.
"Death. Die..." nagulat naman ako sa sinabi nya. Naintindihan ko naman agad kung anong gusto nyang iparating. The thing that i'm worried about her is her ability itself. Ayokong ikapahamak to ni Emerald. Ayoko may mangyaring masama kay Emerald dahil she can see visions of the future. Nangyare na sa kuya ko yun, he can predict and see visions perfectly.. Na kahit kamatayan nakikita niya. May mga pagkakataon na nangielam siya sa mangyayare na kinapahamak niya sa huli. He once said that his ability is a curse. He hates it.
Naiintindihan ko na kung bakit sya sobrang kinakabahan. Si Emerald, ayaw nya na nakakasaksi ng patayan. Nakakakita ng patay. It's a trauma to her. Well, it was 2 yrs ago nang masaksihan nya kung paano patayin ang ate nya. Her sister was killed brutally. Simula nang mangyare yun, ayaw nyang makakakita nang patayan. I felt sorry for her.
"Is it a girl or boy?" Kailangan kong malaman. I have to. I need to.
"D... Deanne." Mahinang sambit nya. Luminaw na ang visions nya. I have to warn kuya. Alam kong alam nya ang lahat. Pero hindi ko pwedeng iwan si Emerald sa ganitong sitwasyon. I'm not her bestfriend for nothing.
"Let's go, Emerald." Tahimik lang sya'ng tumayo. Patuloy lang ang mga luha nya. Inabot ko sakanya ang panyo ko.
This has to stop.
Nakarating kami sa Boys' Dorm at dumiretso sa kwarto ni Neil. I'm sure andito sila. Kumatok ako at binuksan ni Bryan ang pinto.
"Emerald?! Why is she crying?!" Tanong saakin ni Bryan. Oh I forgot, she's bryan's cousin. Pumasok na kami sa dorm nila at sinara ang pinto. I'm making sure na walang traydor na makakarinig. Pero, hindi. I'm still ain't sure na walang traydor sa boys. Baka. Pwedeng meron, pwedeng wala. Hindi naman pwedeng pagkatiwalaan ko agad sila dahil kaibigan sila ng kuya ko.
Lumapit si Chris saamin, biglang naginit ang pisnge ko. Oh god. Not this feeling, not again. What's wrong with me?
"What's wrong with her?" Tanong nya sakin with the serious tone and face. Hindi ko sya pinansin at hinanap si Deanne.. Isa isa kong binuksan ang kwarto pero fudge! No signs of Deanne. This can't be happening.
"Hey, crying baby!" Lumapit si Kien kay Emerald. This gangster boy. I can see that he develop his feelings towards emerald, huh. Halata na agad eh, pumapag-ibig kaso wrong timing pa ata.
"Stop joking around or I'll rip your head off." Matigas na sabi ni Emerald. Tumigil na pala sya sa pag-iyak.
Lumapit naman ako kay Kuya.
"Kuya. Or should I call you Neil? Oh god, whatever. Emerald. She started to see visions. And she saw Deanne. Dead. Premonition." Diretso kong sabi kay Kuya or Neil or whatever!
"He was killed. Not that much brutal." Sabi ni Emerald while biting her fingers. Ugh mannerism I think?
"We-wait, you mean Deanne will die?!" Tanong ni John. Tumango lang ako bilang sagot. Maybe, we're too late na nga e. We seriously needs to find him already.
"We need to find him, guys." Seryosong sabi ni Brent. Finally someone said it.
"Let's split up guys. I'll call the other queens." Pagsasaad ni Neil. Umalis na kami.
Una kong pinuntahan ang secret garden. I don't know. I searched all over the place. Wala. No signs of Deanne again. Where could he be?!
"Shit." I murmured. Another heart. Not beating. Dalawa ang hindi tumitibok. Isa sa school. Somewhere inside the school facilities. One from the southern woods or yung forest ng school. I decided na sa southern woods pumunta. Sana ang mali ang hinala ko. Bakit pati si Deanne... the boys are not included... Why.
Pagdating ko dun, walang tao. I know dito yung puso na hindi na tumitibok. Ang dulo ng forest na'to ay dagat. Lumapit ako sa dagat. Andito na ko sa shore. Nanlaki naman ang mata ko sa nakita ko. Sinasabi ko na nga ba.
Deanne.
Dead.
Body.
I tried to call Neil in my mind para papuntahin sila dito.
'Southern Woods, now.'
What can you expect? Si Emerald ang unang nakarating. Where's Chris? Kayang kaya nyang makapunta dito in a second. His speed is extraordinary like emerald. Pero what the! Christine! Stop thinking about him.
"Why? Anong meron dito?" Curious na tanong ni Emerald. Nandito na din pala sila Neil. Kasama ni Neil sila, Keilah, Leanne, Kien at John.
"Yung katawan ni Deanne. Lumulutang. Dagat." Sabi ko. Gulat. Yang rumehistro sa mukha nila. Nag-suicide ba si Deanne? Impossible... may pumatay sa kanya...
"He's dead?!" Gulat na tanong ni Keilah
"Hindi. Trip nya lang magfloating sa dagat." Pambabasag ni Kien. Tiningnan ko sya ng matalim. Kaya napa-atras sya at nagpeace sign. May gana pa syang magbiro?! Namatay na nga kaibigan nya, tch.
"Asan sila Chris at iba pa?" Pagbabaling kong tanong sakanila.
"Ayan na sila." turo ni kuya. Papalapit na samin sila Chris, Brent, Bianca, Bryan. Napatingin naman ako kay Chris. Naka-cling sa braso ni Chris si Bianca?
Anong meron? Bakit kailangan pang nakacling? Close ba sila? Or sila ba? Teka? Ano bang pake ko. Tch. Im feeling the same feeling I felt before.
Napansin yata nilang nakatitig ako sakanila kay naghiwala sila at tumabi sakin si Chris pero lumayo ako. In my peripheral vision I saw Emerald smirk. I just rolled my eyes. Remind me readers, na batukan si Emerald after this serious matter.
"Nasaan si Xandra?!" Tanong ko nang marealize ko na wala si Xandra.
"She's d-dead." Mangiyak-ngiyak na sabi ni Bianca.
"What?!" Tanong muli ni Keilah. Napapikit naman ako
"Oo. Her body was found inside the faculty. Again, brutal. Her intestines were out and cutted into pieces. Tinahi din yung bibig nya and her eyes." Bryan explained.
I sighed. Kay Xandra, yung lifeless heart na naramdaman ko kanina.
"Anong meron dito?" Tanong ni Brent.
Tinuro ko ang dagat kung saan palutang-lutang ang katawan ni Deanne.
"Shit." Chris cussed.
Lumapit sakin si Emerald.
"We need to get his body." She exclaimed.
"You know we can't. The police can do all the work." Sabi ko and I looked away. Alam ko ang gusto nyang iparating. Gusto nyang kunin ko ang katawan ni Deanne. I can walk above the water. Pero hindi na, simula nang mawala si Mommy. Isa yun sa mga kakayahan kong binitawan ko simula nang mawala si Mommy. I trained for years, since i was born... But that all ends when my mom died. Pinili kong bitawan na lahat.
"Paano kung makaya mong mapatibok ang puso nya?" Sambit ni Neil. Ang kuya ko.
"Hindi ko kaya ang lahat ng sinasabi nyo." Sabi ko. Napansin kong clueless ang lahat sa sinasabi nitong dalawa. I sighed. Hinubad ko na ang sapatos ko. I concentrate and used some of my energy. Dahil pagnag-kamali ako dito, pwedeng buhay ko ang kapalit. Lumapit na ako sa dagat.
Tumapak na ko sa tubig and closed my eyes. I started walking pero agad din akong napamulat at biglang lumubog sa dagat. Sabi na nga ba, hindi ko kaya. Nagmamadaling tinulungan naman ako ni Kuya at ni Emerald.
"I need your help." Pagbabaling ko kay Emerald habang nasa shore na kami.
"Anong kailangan kong gawin? Bakit hindi mo pala kami tulungan Chris? From all of us, you're the most powerful here. " Tanong nya, napatingin naman ako kay Chris.. Hindi na siya nakatabi sakin, na kay Bianca na naman siya. Bago pa siya makareact nagsalita na ko.
"Wag na, busy ata siya para tumulong. Kaya Ikaw ang tatakbo sa ibabaw ng dagat para kunin ang body ni Deanne."
"Alam mong hindi ko pa kayang humawak ng bangkay." Mahinang sambit nya. Alam ko. And I'm helping you to overcome your fear.
"Please, Czabrina. You have to help Deanne. Baka sakaling mabuhay ko pa sya. Do this for Miyah."
She sighed. Yes. "Osige. Gagawin ko na." Sambit nya.
Nagconcentrate ako muli. gagawin na sana ni Emerald nang magsalita si Kien.
"Ligtas ba yan? Baka mapahamak sa Emerald."Pagsasaad nya. Worried gangster huh? I smell some Aryana este Harry este Fishy. I smirked.
"Wag ka mag-alala. Sinisigurado ko sayo na ligtas 'to para kay Emerald. I can't afford to loose my bestfriend." Sagot ko kay Kien. Mukhang napanatag na sya sa sagot ko kaya ipinagpatuloy na namin ni Emerald. Im trying to guide her. Para makatakbo sya sa ibabaw ng dagat. Nararamdaman ko din na may tumutulong sakin, si kuya.. Akala ko siya pero si kuya pala.
Agad namang nakabalik dito si Emerald dala na nya ang body ni Deanne. Lifeless.
Nag-ipon ako ng energy para patibukin muli ang puso nya. I stared at his body for a couple of minutes. Pero still walang nangyayare. Inulit ulit ko ang ginagawa ko, pero bakit walang nangyayare?! Bakit ayaw gumana?
"Ayaw. I can't do it. Im such a failure."
Hindi ko na naman nagawa for the second time. Nakaluhod lang ako sa tapat ng katawan ni Deanne at umiyak. Narinig kong naguusap-usap sila pero hindi ko sila maintindihan. I can do this. Nagfocus muli ako. I wiped my tears out.
I gathered all my energy and focus. Im trying my best to make Deanne's heart beat again. Pero bigla nalang umikot ang paningin ko at nawalan ng malay.
Keilah's POV
Nagulat kami ng biglang nawalan ng malay si Christine. Bubuhatin na sana sya ni Neil nang maunahan sya ni Chris. Agad namang tumakbo si Chris pabalik ng dorm. He was hella' fast! Parang male version ni Emerald sa pagtakbo. Agad namang sinundan ito ni Emerald.
"Masyado nyang ginamit ang sarili nya kaya sya nahimatay. We just have to be thankful na hindi kinamatay ni Christine yun. From all her abilities, yun ang pinaka dangerous na gamitin."Sabi ni Neil habang nakatanaw kami sa side kung saan tumakbo si Emerald at Chris.
Ilang sandali pa dumating na ang mga pulis. Tinawagan at ni Leanne. Nang matapos kaming kausapin nagsimula na kaming maglakad pabalik ng Dorm. Nang makarating kami sa dorm, tumuloy kaming lahat sa Royal Room dahil nandun daw si Mrs. Sanchez. Hinihintay kami.
Pagkarating namin sa RR nakita namin si Mrs. Sanchez sa sala. Pati na din si Emerald at Chris.
"Okay na ba si Christine?" Tanong ko kay Chris.
"Yeah." matipid na sagot ni Chris. Tss.
"Mommy ba't ka nandito?" Tanong naman ni Bianca kay Mrs. Sanchez, ang mommy nya. Nagsiupo naman kaming lahat.
"I'm here to tell you that me and the board member decided tha the remaining boys in you class will stay here in your dorm. Total malaki naman ang mga kwarto dito. Kasya naman siguro kayo." She exclaimed. Actually, okay lang naman sakin yun. Lalo na't para sa safety namin. Tumango na lang kami.
"Saan naman po kami matutulog?" Tanong ni John. Na agad namang binara ni Leanne. "Malamang sa kwarto, tanga."
"Para sa safety nyo we decided na one room for two. Ako ang pipili. Walang maarte. Boy x Girl." Sabi ni Mrs. Sanchez na agad namang tinutulan ng anak nya. "But Mom! Hindi ba pwedeng same sex na lang?!" Oo nga. Parang hindi ko bet na girl x boy. I don't care what other people will say pero dang! Im still a girl for pete's sake!
"Tita? Seriously? Paano kung ang iba dyan rapist?" Nakasigaw na tanong ni Leanne. Naghikab si Emerald bago nagsalita "Let's go Bryan, ikaw ang magiging room-mate ko." sabagay mag-pinsan naman sila kaya okay lang.
"Ahh, Emz. May gusto atang lumapit sayo sa pagtulog." nag-grin pa si bryan sakanyang pinsan at tinuro ang kalapit.
"No. Emerald. Sinabi ko sainyo. Ako ang pipili ng makakasama nyo sa kwarto. Ikaw, Emerald. Si Kien ang makakasama mo..." hindi pa tapos magsalita si Mrs. Sanchez nang umangal na agad si Emerald. "Ano?!" Pasigaw na angal ni Emerald.
"My decision is final. Wala ka nang magagawa. Si Chris kay Christine sya matutulog. Tapos si Brent kay Keilah. Si John kay Leanne. And the guestroom. ang kaisa-isa nyong guestroom will be occupied by Neil. Dahil ang room ni Miyah at Xandra ay hindi ko ipapagamit." Sabi ni Mrs. Sanchez.
Hindi na kami umimik dahil alam naming wala na kaming magagawa sa desisyon ni Mrs. Sanchez. "Yun lang ang gusto kong sabihin. Magiingat kayo." AT umalis na sya.
"Susundin ba natin ang sinabi ni Mommy?" usal ni Bianca. As if naman na pwede naming hindi sundin yung sinabi ng mommy niya.
"Oo, para sa safety ng lahat. Wala na din naman tayong magagawa." Sabi ni Neil. Porke't wala lang syang kasama sa kwarto e. Tch.
Tumango nalang kami.
Somebody's POV
Hindi ko ginustong patayin sya. Hindi ko ginustong patayin ang sarili kong kaibigan. At lalong hindi ko ginusto na sya ang mahalin ko. Wala akong ginusto sa mga nangayayare.
Sadyang nagmahal lang ako. Minahal ko sya. At dahil sa pagmamahal na 'to.
Hindi ko inaasahang mapapatay ko ang kaibigan ko.
"Im sorry, Deanne."