Miranda.
Evet, asıl ismim buydu. Bebekken babaannemlerle kaldığım için bana Mia demişler, ama eğer annem yaşasaymış bana Miranda ismini koyacakmış. Babamda nüfusa öyle kaydettirmiş zaten. Ben Miranda'yı daha çok seviyordum, bu okulda bunu kullanmamda da sakınca yoktu.
Theodore'la biraz daha okulu gezmiştik, en azından o benim peşime takılmıştı. Bana göre fazla otoriter bir çocuktu. Tanışmamızdan sonra ciddi davranmıştı, açıkçası bu hoşuma gitmişti çünkü yılışık insanlardan nefret ederdim. Okulu baştan sona gezdiğimiz için kahve ısmarlamıştı. Kahveler bittikten sonra;
"Saat geç oldu ben yavaştan gideyim, yolum uzun zaten." dedim.
O durmuş dikkatle bana bakıyordu ve bunu sevmemiştim.
"Peki. Bu arada ne zaman okula tamamen gelirsin?"
Sanane? Hoşnut olmayan bir ses tonuyla;
"Gelince görürsün."
Tebessüm etti yani tam olarak etmedi, gözleri durağan bakarken dudağının kenarı kıvrıldı. Aa gamzesi varmış. Yani olabilir, normal. Ayağa kalkarak;
"Görüşmek üzere," deyip elimi uzattım.
O da ayağa kalkıp elini uzattı;
"Görüşmek üzere Miranda."
Yüzü hala aynıydı, acaba daha okulun ilk gününden şizofrene mi denk gelmiştim?
Otobüse bindim zaten daha bir sürü aktarma yapacaktım. Tekli koltuklardan birine oturdum. Kahve içerken biraz kendinden bahsetmişti. Tahmin ettiğim gibi İtalya'dan gelmiş, annesi ve babası ayrıymış. O annesiyle kalıyormuş. Babası Arizona'da yaşıyormuş. Benden de büyük olduğunu öğrendim. Uzak doğu sporlarıyla ilgileniyormuş. Tabi bana da sordu "Sporla ilgileniyor musun?" diye bende "Yok." dedim. Yalan söylemek yerine rezil olmayı yeğlerim. Bay Price çok uğraşmıştı spor yapmam için ama yapmadım sevmediğimden değil, sıkılıyorum. Sonra bana ne dedi biliyor musun? "Yine de fit bir vücudun var." Beyinsizler derneği üyesi ya. Varsa var sanane? Ben sustum ama içimde bütün volkanlar patladı tabi. Bende buna babamdan felan bahsettim. Çok iyi bir dinleyici olması da gözümden kaçmadı bu arada.
O da astronom olmak istiyormuş. İçimden dedim Clara 2. Niye insanlar bu kadar küçük düşünür ki? Ben büyük oynuyorum ya da. Ne biliyim hiç mi merak etmiyorlar, açıkçası sadece fotoğraflar veya görüntüler beni tatmin etmez. Ben dokunmak, o havayı solumak istiyorum. Yok yok onlar küçük düşünüyor.
Bunları düşünürken eve geldim. Bay Price evdeydi. Doğru ya bugün haftasonuydu. Geldiğimi duyunca;
"Meraba tatlım."
Ne olmuştu buna? Daha dün kükreyen bu adam değil miydi?
"Meraba."
Yiyecek bir şeyler hazırlıyordu. Bana hazırlıyorsa yazık olur çünkü aç değildim.
"Nasıldı okul?"
Anlaşıldı, ağzımdan laf almak istiyordu. Kapıya yaslanarak;
"Mükemmel bir okul. Bir kez daha ne kadar doğru karar verdiğimin farkına vardım."
İstediğin olmayacak BABACIĞIM.
"Yaa, senin adına sevindim."
Yüzümü ciddileştirip;
"Bu arada okulun hesap numarasını sana mesaj atarım."
"Tabii."
Bu iş de tamamdı. Bu Pazartesi okula tamamen gidebilirdim ne kadar erken o kadar iyi.
"Bir de bu pazartesi okula tamamen giriş yapacağım, haberin olsun."
Oyalandığı tencereden kafasını kaldırıp;
"Daha normal okulun bitmedi ki?"
Evet daha bitmemişti ama sınavlar bitmişti bütün sınavlarımda iyi olduğu için bundan sonra gitmesem de olurdu.
"Sınavlarım bu hafta bitti. Bir daha da gitmeyeceğim."
Sıkılmışa benziyordu, bu halini çok seviyordum.
"Öyle olsa bile başlamasına daha bir hafta var."
Beni durduramazdı, erken gidecektim.
"Bir hafta erken gitmek istiyorum."
"Dorothyler tatile gidecek muhtemelen bu yüzden Clara öbür hafta başlar, seni orada tek bırakamam. Ayrıca yaz tatilin bu ön eğitim yüzünden zaten olmayacak erkenden sıkılma?"
Sanırım izin vermesi için bugün yeni tanıştığım arkadaşımı söyleyebilirdim. Aslında Theo'yla tanışmamın en büyük sebepleri babamın dünkü konuşmasıydı. Tabii ki o benim erkek arkadaşım olamazdı ama bir insanın iki arkadaşı olabilir değil mi?
"Yalnız değilim, bugün bir çocukla tanıştım. İtalya'dan gelmiş. Onunla baya iyi anlaşacağa benziyoruz."
Masaya tabak yerleştirmeyi bırakıp bana baktı, gülüyordu. Hey hey yanlış anlaşıldım.
"Hayır arkadaşım baba, gülmeyi keser misin?"
Omzunu yumruklamaya başladım. Ellerimi tutup bana sarıldı.
"Tamam tamam, senin dediğin gibi olsun."
Bu arada cidden bütün masayı o hazırlamıştı.
"Bütün masayı sen hazırlamış olamazsın, ha?"
Kaşlarını havaya kaldırıp;
"Ben hazırladım."
"İş yemeklerini eve mi taşıdın yoksa?"
Bundan nefret ettiğimi biliyor böyle bir şey yaptıysa bugün giderdim.
Buz dolabında bir şey ararken;
"Hayır merak etme, sana hazırlamak istedim. Belki beyaz bayrak dikme zamanı gelmiştir."
Bu sefer kafamı ona çevirip;
"Bana he? Beyaz bayrak? Tabii neden olmasın."
En azından barışırsak kredi kartlarımın ve kulüp üyeliklerimin geri gelme ihtimali vardı. Ya da babam artık bana karşı direnmekten yorulmuştur, ha?
(Lana Del Rey. Ride ♪♪♪)