Merhaba arkadaşlar :dd. İlk hikayem olucağı için yazım hatası falan olursa pek takmamaya çalışın.
Hikayenin karakterlerine daha tip koymuyorum. İstediğinizi hayal edebilirsiniz :dd
Neyse çok konuştum. İyi okumalar..
■■■
"Ehe. Canım arkadaşım.. Kardeşim biriciğiim. Şimdi o elindeki bardağı yavaşça yere bırak ve sakince konuşa.."
"Kes sesini Mira! Ya sen ne biçim bi insansın. Sen insan bile değilsin! Tımarhaneden atılmış bi manyaksın sen! Şerefsiz köpek. Hadi su döksen tamam dicem de , başımdan aşağıya kola dökmek ne demek lan! Yapış yapış oldum. Saçım bok içinde kaldı book!"
"Ah , abartma Pelin. Sadece küçük bi kola şakası. Ayrıca evet haklısın. İnsan olamicak kadar harikayım. Kahretsin."
Saçlarımı havalı havalı savurduğumda Pelin elini yüzünde gezdirdi. Derin bi nefes aldı.
"Tamam. Seni affediyorum Mira. Şimdi duş alıcam ve aşağıya indiğimde hazır olucaksın. Emre bizi çağırıyo gruba yazdı."
Yanaklarımı şişirip başımla onaydım. "Aman iyi be." Pelin tatmin olmuş şekilde gülümseyip yukarı çıktı. Cebimden telefonumu çıkarıp kendimi koltuğa attım ve gruba baktım. Evet gerçekten gerizekalı mesaj atmıştı.
Yukarı çıkıp altıma siyah tayt , üstümede siyah salaş bi tişört giydim. Üstüme deri ceketimide geçirdiğimde hazırdım. Gözüme eyeliner çekip supralarımı giydim.
Odadan çıkıp merdivenlere yöneldiğimde Poyraz odasından çıktı. Poyraz benim küçük erkek kardeşimdir. Benden 4 yaş küçük olmakla beraber 15 yaşındadır. Poyraz derslerine önem veren ama fazla mükemmel olamayan bi çocuktur. Arkadaşlarını zor seçer. Pek ortamlara girmesede yakın arkadaşları vardır.
Önünden geçip gittiğimde arkamdan seslendi.
"Ablaa! Ben antrenmana gidiyorum." Omuz silktim. "Banane? Ayrıca bizim kardeş olduğumuza kimse inanmaz ilerizekalı."
Göz devirip önümden geçip gitti. Mutfağa girdiğimde annem kitap okuyup kahvesini yudumluyodu. Yanına çaktırmadan gidip kulağına bağırındım.
"ANNEEĞĞ" kahvesini döküp kitabının köşesini ıslattığına dudağımı dişledim. Evet şimdi sıçmış olabilirdim. Bana dönüp gözlerini kısarak kötü bakışlar attı. Sevimlice sırıttım. "Annecim ben dışarı çıkıyorum." Kötü bakışlarını üzerimden çekip göz devirdi. "Git ve bidaha gelme Mira!"
Burnumu çekerek mutfaktan çıktım. Gerçekten bunlar bana nasıl katlanıyo? Hani ben olsam kendime katlanamamda.
Pelin'i kapıda gördüğümde yanına gittim ve beraber çıktık. Yolun karşısındaki taksi durağına gidip bi taksiye bindik ve Emre'nin bize attığı adresi taksiciye gösterdik.
¤¤¤¤¤¤
Araba koruluğun içinde durduğunda Pelin ile birbirimize bakıp etrafı süzüyoduk. Parayı verip aşağı indiğimizde arkamızda çadırların kurulduğunu gördük. Emre'yi odunları üst üste atarken gördüğümde koşmaya başladım. Beni fark ettiğinde gülüp kollarını açtı. Kollarına uçtuğumda beni kucaklayıp etrafında döndürdü. Gülmeyle karışık bağırındım.
"Emree! Yeteer bıraak! Salak ölücem bıraak. Maldozor bıraksanaa!"
Emre gülerek bıraktığında tek kaşını kaldırıp bana baktı.
"Maldozor ne kızım? Değişik misin sen?"
Yanaklarını sıktım.
"Evet ben harikayım."
Gözlerini devirdiğinde ateşin etrafına armutları dizen ama ateşi daha yakmamış olan bizimkileri gördüğümde gülümsedim ve siyah armuta attım kendimi.
"Fazla sıkıcısınız. Buraya biraz enerji lazım." Dediğimde Emre yanımdaki armuta oturdu. "Birazdan okuldakilerde gelicek. Unuttun mu? Bugün Zeynep'in doğum günü."
Tabi bende daha yeni jeton düşmüştü. Tabii yaa. Bugün Zeynep'in doğum günü. O yüzden de burdayız.
Emre'ye döndüm. "Hı unutmuştum." Gülüp omzuma kol attı. "Şaşırmadım." Ona gözlerimi kısıp kötü bakışlar attım.
Emre benim bebeklik arkadaşımdır. O yüzden baya yakınız ama asla sevgili olmayız. Biz tam bir kardeşiz.
¤¤¤¤¤¤
Okuldakiler geldiğinde hava kararmış ve bizde ateşi yakmıştık. Armutlara dizilmiş öyle otururken Zeynep ayağa zıpladı.
"Hadi şişe çevirmece. Şişe çevirmecesiz bir doğum günü , doğum günü sayılmaz. Hem kalabalığız zevkli olur."
Göz devirdim. " Ah , kalsın. En son şişe çevirmece oynadığımda tanımadığım bi çocuğa numaramı vermek zorunda kalmıştım. Ve o çocuk bana aşık olmuş peşimi bırakmamıştı. En son kafasına bowling topu geçirdiğimde komaya girdi. Ve kurtuldum"
Benim kabul etmemem sonucu Emre ile Aras'ın beni kucaklayıp dairenin etrafına koyması bir oldu. Ah , naparsın. Harikayım ben.
Egomu bi kenara bırakıp Zeynep'in şişeyi çevirmesini izledim. Şişe Pelin ile Selen arasında durduğunda seslice yutkundum. Selen okulun bir numaralı sürtüğüdür. Ve şuan o Pelin'e soruyo.
"Doğruluk mu Cesaret mi?"
"Doğruluk."
Pelin doğruluk dediğinde Selen dudağını büzüp düşünmeye başladı. "Hiç kimseyle yattın mı?" Dediğinde Pelin gözlerini pörtletti. "Tabiki de hayır Selen! Saçmalama."
Selen burnunu kırıştırıp aşşalıyıcı bakışlarını Pelin'e yöneltti. "Ezik olduğunu biliyordum da , bu kadar cesaretsiz ya da süt olmana gerek yok tatlım."
Pelin göz devirirken ben iç çekip kafamı sağa sola salladım.
"Selen 19 yaşında bi kızın biriyle yatmaması ne onun cesaretsizliğindendir nede onun sütlüğünden. Ayrıca kızın birisinin altında inlememesi onu korkak yada süt yapmaz. Senin aksine namuslu yapar ki iddaya varım yaşından çok kişinin altında inlemişsindir. Şimdi oraya buraya laf atmayı kesip önüne dön! Yoksa altında inlediklerinin listesinin en başında benim adım bulunur sürtük!"
Kükrediğimde gerizekalı yerine sinerken diğerleri ' uff ' diyip gülüyodu. Selen kızarıp bozarırken Pelin bana minnettar bakışlarını atıp şişeyi çevirdi.
Şişe benimle Selen arasında durduğunda boku yemiş olabilirdim. Selen sinsice gülümseyip sordu.
"Doğruluk mu , Cesaret mi?"
"Cesaret."
Selen sırıtıp nehirin kenarında oturan başka gençlerin içinden bi çocuğu gösterdi. "Git ve onu öp."
Evet ciddi boku yemiştim. Ya ben biliyodum böyle olucağını. Oflayıp ayağa kalktım ve çocukların yanına ilerledim. Bakalım bu sefer başıma hangi belayı alıcam.
Merhaba arkadaşlar yine ben :dd . İlk bölüm olduğu için biraz az yazdım ama söz veriyorum ikinci bölümde telafi edicem. İkinci bölümde görüşmek üzere sizleri seviyorum..:dd♡♡