Bizim üzerimize doğru gelen en az otuz adam karşısında Çaresiz geri çekiliyoruz .
"Delikanlıysanız teke tek gelirsiniz LAN !" Dedim oha yeminle bu özgüven Yüzünden öleceğim ha !
Ama böyle olmaz saniyeler sonra Üzerimize gelip öldüresiye dövecekler ve benim bir plan düşünmem lazım .
Arkada geçen taksinin önüne atladım ve koşarak Hilmicem'in bileğinden tutup taksiye bindirdim . Onlara camdan dil çıkartmayı ihmal etmedim tabii ki !
"Günü kurtaran yine ben oldum be !"dedim . Hilmicem ise nasıl kurulduğumuzu anlayamamış düşünüyor . Kendi kendime içimden 'boşver' dedim ve yolu izlemeye başladım .
"Abla söylemediniz nereye gidiyoruz ?"
"Havaalanı'na gideceğiz abi ." Dedim ve yolu izlemeye devam ettim . Artık şu neresi olduğunu bilmediğim yerden kurtulmalıyım .
"Serenay annemler kesin bizi merak etti telefonları aradı cevap alamadı . Ne yapacağız ?" Dediğinde kafama yeni dank etti . Tabii ya Zerrin teyzeler merak etmiştir bizi .
"Uçağı beklerken ararız bir telefondan ." Dedim ve kafamı onun omzuna koydum . Bunu neden yaptım , hangi cesaretle yaptım bilmiyorum ama yaptım !
"Abla dördüncü söyleyişim geldik !" Diyen şoföre bakıp doğruldum .
"Pardon gece uyuyamadım da ." Dedim . Şoför ve Hilmicem gözlerini kocaman açmış bana bakıyor .
"Oha abla ya özel hayatı burada konuşmayalım !" Dedi Şoför . Ay bunlar yanlış anlamış .
"Ya siz ne kadar fesatsınız ! Yatak çok sertti , yatak . Tövbe Tövbe ya !" Deyip kapıyı açtım .
"Pardon tekrar ." Deyip Hilmicem de indi . Koşarak uçağa doğru gitmeye başladık . Artık biz de rahatı hak ediyoruz ! Hemen yerlerimize geçip uçağın kalkmasını beklemeye başladık .
Hilmicem bir adamdan telefon isteyip ailesini aradı , harbiden baya meraklanmışlar . Başımı cama yaslayıp dışarıyı seyrediyordum ki bizim otuz Kişilik grup koşarak uçağa doğru geliyor . Hemen kafamı çekip Hilmicem'i dürttüm .
Camı gösterdiğimde baya şaşırdı , ama biz şanslıyız çünkü uçak kalkışa geçti . Ben de camı tıklayıp onlara dil çıkarttım , nihahhahah !
Muğla'ya tam bir saat kala mola verdik sonuçta uçağımız arzalı .
"Ben çok acıktım ! " dediğimde Hilmicem de bana hak verdi . Simitçi geçerken iki simit ve iki peynir aldım . Koşarak Hilmicem'in yanına gittim . Hem onu yerken küçük bir çocukla annesi geçti yanımızdan .
"Kızma ama şu Duygu ile siz ne olacaksınız ?" Dedim . Artık vereceği tepkilerden korkar oldum !
"Duygu ile biz diye birşey yok !" Dedi direk . Bu çocuk buz Krallığı'nın buz kalpli prensi mi yahu ?
"Sen neden hep böyle kanasın ki bana karşı ?"
"Haddini bilmiyorsun Serenay !" Dedi . Pardon ? Burada yalandan nişanlı olup bir Köşeye atılacak olan benim ama bak sen beyefendiye .
"Uçak Kalkıyor hadi ! " dedim hızlı adımlarla yürüyorum , Gözlerim doluyor ...
Filimlerde ya da masallarda sevdiği çocuk arkadan koşup kızı kendine çevirip özür dilemiyor muydu ?
Ama benim prensim iki sarılın kızla yazışıyor . Hey Allah'ım beni neyle sınıyorsun ? Şuan ne yapmam gerek ;
~trip mi yapmalıyım ?
~yanına gidip bu çocuğun sahibi var mı ima etmeliyim ?
Off kafamda deli sorular ! Zaten hem bunları düşün hem hızlı yürü uçağa geldim bile yerime yerleştim ve bana bakan iki teyzeye aldırış etmemeye çalıştım . Ama yani çok garip bakıyorlar ! Acaba üzerime birşey mi döktüm diye tişörtüme baktım ama yok .
"Ooo prens gelmiş ." Dedim imayla .
"Of Serenay ne istiyorsun ?"
"Ne kadar da kadın meraklısısın !" Dedim . Önüme dönüp teyzelere 'ne var ' bakışı attım . Ikisi de yanıma gelip beni inceledi .
"Kızım ben seni bir yerden çıkartacağım . Ünlü müsün sen ?"
"Bilmem nerden acaba ?" Dedim . Önümdeki gazeteyi alıp onlarla ilgilenmemeleri çalıştım .
Magazin sayfasına gelince kapaktaydım .
"Ünlü iş adamının oğlu Hilmi cem İntepe yeni sevgilisi ve nişanlısı Serenay Aktaş harici bir bayanla birlikte olup çocuğu olduğu dedikodusunu doğru mu ?
Serenay Aktaş ve Bebeğin annesi Duygu Çetinkaya'nın kavga edip merdivenlerden yuvarlandığı doğru mu ?"