Pov Kate
Zodra ik bij ze sta beginnen ze te gillen! 'Aaaaaahhh Kate wat ben je mooi!' Roepen ze tegelijk. 'Die jurk is echt geweldig!' Iedereen staart ons aan. Snel zeg ik tegen ze dat ze normaal moeten doen. Gelukkig zie ik maar weinig geïrriteerde blikken in de zaal. Gelukkig maar.
Ik kijk weer naar de 2 meiden voor me. Me 2 besties!
Me alles!
Tess is een iets kleiner meisje dan mij, (niet zo gek want ik ben zeg maar een reus!) ze heeft haar tot schouder bruine haren in knot gewurmd. En ze draagt een mooie zalmroze jurk tot haar knieën die super mooi staat bij haar licht getinte huid. Robin is een donkere blondine en heeft het in een vissengraat gedaan. Ze draagt een donkergroene jurk in het zelfde model als die van Tess.
Ze zien er prachtig uit! 'Wauw jullie zijn beeldschoon!' Zeg ik tegen hen. Ze glimlachen naar elkaar. Ondertussen zie ik dat ze een blik uitwisselen. Wat zou er zijn.
'Owja... Hebben jullie mijn brief ontvangen?
Maar voordat ik daar een antwoord op kan krijgen komt er een dienstmeid naar ons toe. 'Prinses,' en ze maakt een buiging. 'De koningin acht je om naar haar toe te komen.' En snel vertrekt ze weer.
Ik kijk even naar mijn vriendinnen. Dan begin ik te fluisteren: 'Ik kan nu even niet bij jullie zijn. Dit houden jullie nog te goed, oké?' En dan loop ik naar Elisabeth.
~♡~
'Ah... Hier is ze dan. Heren excuseert u mij.' Zegt ze met een lieve glimlach en dan loopt ze naar me toe. Snel pakt ze me stevig bij mijn arm, en rukt ze me mee naar een hoekje.
Dit doet pijn,
Dit doet pijn,
Het doet pijn.
Dat lieve kun je nu wel weg laten. 'Die vriendinnen van jou zijn totaal ongepast. Leer ze dat dat hier niet kan! Het is nog maar 4 uur! En ik heb geen zin in gegil om deze tijd.' Sist ze naar me. 'Ze zijn nu jouw verantwoordelijkheid, begrepen? Nou en dan nu weer verder met de andere gasten. En ga niet weer rennen hier! Dat is ongepast!' Dan draait ze zich met een ruk om en loopt weg.
Ik sta daar nog.
In shock.
In panniek.
Zij heeft anders wel toestemming gegeven dat ze hier mochten komen... Tenminste dat moet haast wel. Want anders waren ze hier niet...
Toch?!
Toch?
Toch!
Ik kijk voorzichtig om me heen. Maar helaas, iemand heeft ons gezien. Het is een blonde jongen. Niet de jongen met de blauwe ogen, die van het struikel geval, maar een ander. Ik geef hem een blik, zodat het duidelijk is dat hij zijn mond blijft houden. Het werkt want hij kijkt snel weg.
~♡~
Sneeky loop ik langs m'n vriendinnen. Snel fluisterde ik naar Tess: 'Volg me!'
Meteen gehoorzaamden ze beiden. Toen we wat afgelegener waren draaide ik me om. Helaas liepen hun wat verder weg, en kwamen ze pas later aanhobbelen. Zodra Robin me zag kijken zei ze geïrriteerd: 'Ja sorry hoor maar op de middelbare school lopen ze anders nooit op pumps!' Ik moest lachen. 'Whahah sorry hoor, maar dat gezicht van jou! Niet te filmen!' En toen begonnnen we allemaal te lachen. 'Nee, maar serieus! Waar was jij de hele tijd? We hebben nu gewoon uit wanhoop de halve hapjes tafel leeg gegeten!' Riep Tess verontwaardigd uit. 'Sorry, sorry, sorry! Maar Elisabeth was super vervelend en ik mocht niet bij jullie zijn. Ze hield me dan ook de hele tijd in de gaten!' 'Is dat nu veranderd dan?' 'Ja ze is een beetje aangeschoten en dan is ze niet helemaal meer helder. Maar de grote vraag is dus... of jullie zo met mij naar het podium willen en mij willen aanmoedigen, want ik moet de band One...' nog voor ik mijn zin kon afmaken kwam Robin ertussen. 'Dus ik heb me niet vergist! Wauw dit is de mooiste dag van m'n leven. Is One Direction echt hier!' En zo ging ze nog een tijdje door. Niets begrijpend keek ik naar Tess. 'Jaaaa, die blijkt dus al een tijdje fan te zijn... dit heeft ze gewoon één jaar voor ons verzwegen. Ik bedoel... dat is toch best knap vind je niet!' 'Ja-haa! Hou er nu maar over op... Ik vind ze gewoon super cool, oké! Maar even terug op jou vraag, natuurlijk lopen we mee! Dus komop, gaan met die banaan!' En zo liepen we lachend naar het podium in de zaal.
~♡~
'Zo dus je kan niet eens naar onze moeder luisteren?! Wat een schoft ben jij zeg. Als ik dit tegen haar ga zeggen... Oe dan zwaait er wat.'
Ook jij hallo Rossane... Maar nog voor ik kon antwoorden begon Tess al te praten. 'Tjee, jij durft zeg. Ze wordt wel over een jaartje koningin hé. Dan heeft ze alle macht over jou. Ze kan je dan bijvoorbeeld een zwerver maken ofzo. Dat is mischien nog wel het makkelijkst want je hoeft dan alleen nog lelijke kleren.'
Shit,
dit
gaat
fout!
Maar Roos was wel stil en zei helemaal niets meer.
Roos deed net haar mond open. Maar toen werden we samen op het podium geroepen. Net op tijd. 'Je bent nog niet van me af!' Siste ze naar Tess. En toen liep ze het trappetje op. En ik volgende haar.