"මොකක්ද යකෝ මේ වුණේ? මං කොහෙද මේ ඉන්නේ?"
ටේහුන් තදින් පියවෙලා තිබුණු ඇස් දෙක අමාරුවෙන් ඇරියා. ඔළුව ඇතුළෙන් ලොකු කැක්කුමක් එක්ක කරකැවිල්ලක් ආවා.
තමන්ගේ ඇඟේ තිබුණේ සුදු පාට මංගල ඇඳුමක්. වටේටම රෝස මල් සුවඳයි, මේස උඩ පාත්වෙච්ච ඉටිපන්දම් එළියයි. හැබැයි ඒ එළිය අස්සේ තිබුණේ මාරම අඳුරු, බය හිතෙන ගතියක්. ටේහුන් හිටියේ විශාල කළු පාට පුටුවක වාඩි කරවලා. එයාගේ අත් දෙක පිටිපස්සට කරලා තදින් ගැටගහලා තිබුණා.
"අඩෝ! කවුද යකෝ මාව මෙතනට ගෙනාවේ? මගේ ඉස්කෝලේ uniform එක කෝ? මට exam එකට පාඩම් කරන්නත් තියෙනවා! ලෙහාපන් මාව!"
ටේහුන් හයියෙන් කෑගැහුවා.
ටේහුන් කියන්නේ නිකන්ම නිකන් අසරණ කොල්ලෙක් නෙවෙයි. ඉස්කෝලේ යන, කාටවත් බය නැති, අම්බානකට දඟකාර, කටකාර කොලු පැටියෙක්.
එයාගේ ගෙදරින් එයාව බලෙන්ම වයසක සල්ලිකාරයෙකුට බැඳලා දෙන්න හදද්දී, ටේහුන් කළේ හෝල් එකේ washroom එකෙන් පැනලා දිව්ව එක. හැබැයි පාරට බහින්නත් කලින් කොහෙන්ද ආපු කළු පාට සූට් ගහපු මැරයෝ ටිකක් එයාව kidnapped කළා.එකපාරටම කාමරේ ලොකු කළු ලී දොර ඇරුණා.
උස, තද කළු පාට සූට් එකක් දාගත්ත කෙනෙක් ඇතුළට ආවා. එයාගේ එක අතක රෝස මල් වෙනුවට තිබුණේ කළු පාට පිස්තෝලයක්.
අනිත් අතේ පත්තුවෙන සිගරට් එකක්. මූණේ කිසිම හැඟීමක් නෑ. ඇස් දෙකෙන් විතරක්ම මිනිහෙක්ව බයෙන් පණ යන තරම් සීතලයි.
ඒ තමයි පාතාලේ අනුකම්පාවක් නැති නරුමයා...
ජන්කුක්.
ජන්කුක් හිමින් හිමින් ටේහුන් ගාවට ආවා. ටේහුන්ගේ හදවත ඩික් ඩික් ගාලා ගැහෙන්න ගත්තත්, එයාගේ දඟකාර කට නං වහගත්තේ නෑ.
"ඒයි තමුසේ කවුද? මාව අල්ලගෙන ඉන්නේ මගේ තාත්තගෙන් කප්පම් ඉල්ලන්නද? මං තමුසෙට කියන්නේ, මාව ලෙහැව්වේ නැතොත් මං තමුසෙගේ කන හපාකනවා!"
ටේහුන් ඇස් ලොකු කරන් කෑගැහුවා.
ජන්කුක් ටේහුන් දිහා බලලා පොඩි, සීතල හිනාවක් දැම්මා. එයා එකපාරටම පාත් වෙලා ටේහුන්ගේ බෙල්ල පිටිපස්සෙන් එයාගේ තද අතක් තියලා, ටේහුන්ගේ මූණ එයාගේ මූණට ලං කරගත්තා.
"තමුසේ හිතුවද මේක සෙල්ලමක් කියලා, පොඩි එකා?"
ජන්කුක්ගේ හඬ මුළු කාමරේම දෙදරෙව්වා.
"මට කසාද බඳින්න හිටපු එකී මගේ සල්ලිත් අරන් වෙන එකෙක් එක්ක පැන්නා. මගේ පවුලේ නමයි බලයයි බේරගන්න මට අද රෑ මනාලයෙක් ඕනි වුණා. මගේ උන් අරන් ඇවිත් තියෙන්නේ පැනලා දිව්ව වෙන එකෙක්ව..."
ජන්කුක් තමන්ගේ අතේ තිබ්බ පිස්තෝලයෙන් ටේහුන්ගේ නිකට උඩට ඉස්සුවා.
"හැබැයි... මං ගත්ත දෙයක් ආපහු හරවලා යවන්නේ නෑ. තමුසේ දැන් මගේ."
ටේහුන්ගේ ඇස් උඩ ගියා.
"මොකක්?! තමුසෙට පිස්සුද අයිසේ! මං තාම ඉස්කෝලේ යනවා! තමුසෙගේ මනමාලි පැන්නනම් ගිහින් එයාව හොයාගන්නවා! මාව යවනවා යන්න!"
ටේහුන් දඟලන්න ගත්තා.
"තමුසේ මගෙන් බේරිලා යන්න හදන්න එපා. මේ ජන්කුක්ගේ ලෝකයේ ආදරේ ඉල්ලලා ලැබෙන්නේ නෑ... මං ඒක උදුරගන්නවා."
ජන්කුක් ටේහුන්ගේ කනට ලං වෙලා හෙමින් කිව්වා.
"අද ඉඳන් තමුසේ මගේ. තමුසේ මට අයිතියි, ටේහුන්."
ටේහුන් ජන්කුක්ගේ ඇස් දිහා කෙළින්ම බැලුවා. ඒ ඇස්වල බය තිබුණත්, ඊට වඩා තිබුණේ පරාජය වෙන්නේ නැති දඟකාරකමක්.
"තමුසේ හිතුවද මං බයේ අඬයි කියලා? බලමුකෝ කවුද කාටද අයිති වෙන්නේ කියලා, ජන්කුක්!"
අමුතුම අඳුරු මාලිගාවක් ඇතුළේ, වැරදුණු මංගල්‍යයකින් දෙන්නගේ අලුත් කතාව මෙහෙම පටන් ගත්තා...
කාමරේ පුරාම තිබුණේ අඳුරු, සීතල නිහඬතාවයක්. ඉටිපන්දම් එළියෙන් බිත්තියට වැටුණු ටේහුන්ගේ සහ ජන්කුක්ගේ හෙලවන සෙවණැලි දෙක හරියට සටනකට ලෑස්ති වෙන යෝධයෝ දෙන්නෙක් වගේ.
ජන්කුක් ටේහුන්ගේ මූණට තවත් ලං වුණා. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ අනුකම්පාවක් නැති, තද අඳුරු බැල්මක්.
එයාගේ අතේ තිබුණු පිස්තෝලයේ සීතල යකඩය ටේහුන්ගේ තොල් පටල දෙක උඩින් හෙමින් ගෑවී නොගෑවී ගියා. ඒත් ටේහුන් කියන්නේ ලේසියෙන් බය වෙන කොල්ලෙක් නෙවෙයි. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ බයට වඩා ලොකු කේන්තියක් සහ නපුරුකමට අභියෝග කරන දඟකාරකමක්.
"තමුසේ හිතුවද මං බයේ අඬයි කියලා? බලමුකෝ කවුද කාටද අයිති වෙන්නේ කියලා, ජන්කුක්!"
ටේහුන් ජන්කුක්ගේ ඇස් දෙක දෙස කෙළින්ම බලලා කිව්වා. ජන්කුක්ගේ කටකොනට පොඩි, ගූඪ හිනාවක් ආවා.
"බලමු... තමුසෙගේ මේ කට තව කොච්චර වෙලාවක් ඔහොම තියෙයිද කියලා."
ජන්කුක් එහෙම කියලා එකපාරටම ටේහුන්ගේ පිටිපස්සට කරලා බැඳලා තිබුණු රෙදි පටිය තමන්ගේ සාක්කුවේ තිබුණු කුඩා පිහියකින් කපලා දැම්මා. අත් දෙක නිදහස් වුණු ගමන් ටේහුන් කළේ ජන්කුක්ගේ පපුවට තදින් පාරක් දීලා එයාව පස්සට තල්ලු කරපු එක.
"තමුසෙට පිස්සුද අයිසේ! මං තාම O/L, A/L කරන ඉස්කෝලේ යන ළමයෙක්! මගේ Uniform එක කෝ? මට හෙට Class යන්නත් තියෙනවා! මාව මේ ලේ ගෑවුණු ඇඳුම් අස්සේ හිරකරගෙන තමුසෙගේ මනමාලයා කරන්න හදන්න එපා!"
ටේහුන් පුටුවෙන් නැගිටලා තමන්ගේ සුදු පාට මංගල ඇඳුම ගසා දමමින් කෑගැහුවා.
ජන්කුක් කිසිම කලබලයක් නැතුව තමන්ගේ සූට් එකේ බෝත්තම් දෙකක් ගලවලා, බිත්තියට හේත්තු වුණා. එයා සිගරට් එකෙන් ලොකු දුම් පාරක් අරන් අහසට යැව්වා.
"තමුසෙගේ ගෙදරින් තමුසෙව වික්කා, ටේහුන්. ඒක තමුසේ දන්නේ නැද්ද?"
ජන්කුක් ඉතාම සාමාන්‍ය විදිහට කිව්වා. ටේහුන්ගේ ගමන් තාලය එකපාරටම නැවතුණා. එයාගේ ඇස් දෙක ලොකු වුණා.
"මො... මොකක්ද කිව්වේ?"
"තමුසෙගේ තාත්තා ගත්ත ලක්ෂ පනහෙ ණය වෙනුවට තමයි තමුසෙව අර වයසක ව්‍යාපාරිකයට දෙන්න හැදුවේ. තමුසේ washroom එකෙන් පැනලා දිව්වට, තමුසෙගේ තාත්තම තමයි මගේ මිනිස්සුන්ට කෝල් කරලා කිව්වේ තමුසෙව අල්ලගන්න කියලා. මට අද මනමාලියෙක් නැති වුණා, තමුසෙගේ තාත්තට සල්ලි ඕනි වුණා. Deal එක finished."
ටේහුන් ට මුළු ලෝකෙම කැරකෙනවා වගේ දැනුණා. තමන්ගේම පවුලේ අය තමන්ව මෙහෙම පාවා දුන්නද? එයාගේ ඇස්වලට උණු කඳුළු බිංදුවක් ආවත්, එයා ජන්කුක් ඉස්සරහා ඒක වට්ටගත්තේ නෑ. එයා තදින් තොල් හපාගත්තා.
"ඉතින් මොකද? මං තමුසෙගේ සෙල්ලම් බඩුවක් නෙවෙයි! මං මෙතනින් යනවා!"
ටේහුන් දොර දිහාවට දිව්වා.
හැබැයි දොර ළඟට යන්නත් කලින් ජන්කුක් ටේහුන්ගේ කොණ්ඩයෙන් අල්ලලා එයාව ආයෙත් තමන්ගේ පපුවට තද කරගත්තා.
ටේහුන්ගේ මුළු ඇඟම ජන්කුක්ගේ යකඩයක් වගේ තද පපුවේ වැදුණා.
ජන්කුක්ගේ නපුරු ඇස් දෙක ටේහුන්ගේ ඇස්වලට කෙළින්ම එල්ල වුණා.
"මේ මාලිගාවෙන් එළියට යන්න පුළුවන් මගේ පණ නැති වෙන දවසට විතරයි, ටේහුන්. තමුසේ දැන් මගේ බිරිඳ. තමුසේ කොච්චර කෑගැහුවත්, කොච්චර දැඟලුවත්, මේ අඳුරු ලෝකයේ තමුසෙට ආරක්ෂාව දෙන්නෙත් මං... තමුසෙව පාලනය කරන්නේත් මං."
ටේහුන් ජන්කුක්ගේ මූණටම තදින් බැලුවා. එයාගේ හිත ඇතුළේ ලොකු බයක් තිබුණත්, එයාගේ අභිමානය ඊට වඩා ලොකු වුණා.
"හරි... බලමුකෝ ජන්කුක්! තමුසේ මාව මෙතන හිරකරගත්තට, මගේ හිත හිරකරගන්න තමුසෙට කවදාවත් බැහැ! මං තමුසෙගේ ජීවිතේ එපා කරවනවා, බලන් ඉන්නවා!"
ටේහුන් ජන්කුක්ගේ අත තදින් විසි කරලා දැම්මා.
ජන්කුක්ගේ කටකොනට ආයෙත් ඒ අමුතු හිනාව ආවා. එයා තමන්ගේ පිස්තෝලය ඉණේ ගහගන්න ගමන් දොර දිහාවට ගියා.
"ලෑස්ති වෙලා ඉන්න, පොඩි එකා. හෙට ඉඳන් තමුසෙගේ අලුත් පාසල පටන් ගන්නවා. ඒකේ ගුරුවරයා මං."
ජන්කුක් කාමරයෙන් එළියට ගිහින් දොර තදින් වසා දමා යතුර දැමුවා. ටේහුන් විශාල කාමරයේ තනි වුණා. එයා තමන්ගේ සුදු මංගල ඇඳුම දිහා බලලා තදින් හුස්මක් ගත්තා.
"තමුසේ මාව අඳුරන්නේ නෑ ජන්කුක්... මං තමුසෙගේ මේ අඳුරු මාලිගාව අනිත් පැත්ත හරවනවා!"
ටේහුන් තමන්ටම කියාගත්තා.
ඒ අඳුරු රෑ, ලෙයින් සහ බලයෙන් පිරුණු ජන්කුක්ගේ ලෝකයට, දඟකාර ටේහුන්ගේ පැමිණීම ලොකු කුණාටුවක ඇරඹුම වුණා...
ජන්කුක් (අවුරුදු 28)පාතාල ලෝකයේ නායකයා සහ ප්‍රබල ව්‍යාපාරිකයෙක්. ඉතාම නිහඬ, නපුරු, සීතල සහ අනුකම්පාවක් නැති අයෙක්. තමන්ට ඕන දේ කෙසේ හෝ ලබාගන්නා, වචනයට වඩා ක්‍රියාවෙන් උත්තර දෙන චරිතයක්.
ටේහුන් අවුරුදු 18උසස් පෙළ (A/L) හදාරන පාසල් සිසුවෙක්. දඟකාර, කටකාර, කිසිම කෙනෙකුට බය නැති කොලු පැටියෙක්. පවුලේ අයගේ පාවාදීම හමුවේ වුවද උත්සාහය අතනොහරින අභිමානවත් චරිතයක්.
ඔන්න ඉතින් ඔයලා බලන් හිටපු කතාව අරන් ආවා ඉතින් කොහොමද කියලා මට කියන්නකො ම්.