11.08.26
◇◇◇
Nefeslerini içerideki hava her an bitecekmiş gibi hırsla alıyordu. Gözbebekleri titriyordu. Oysa ki sadece onlar değildi titreyen, ellerine de hakim olamıyordu. Damarlarındaki kan basıncı her saniye artarken bakışları ona mıhlanmıştı. Öyle ki kulağındaki çınlamadan arkadaki sesler birer fısıltıya dönmüştü. Hiçbir söz beyninde anlam bulamazken ayaklarına değen sıvının gerçekliği boğazına dayanmıştı. Artık her şeyin biraz daha farkındaydı. Ortamdaki küf ve rutubet kokusunun ağırlığına karışan kanın genzini yakan keskin tadını alabiliyordu. Duyuları daha hassastı. Duyguları da bir uçurumun kenarında sallanırdı hep, tek rüzgarda savrulmaya hazır. Çocukluğundan kalma o ince kırılganlığıyla onun bu vahşet denizinin ortasında yeri neydi? Bu kırmızı gölün içinde onunla yalnız kalmayı hak edecek ne yapmış olabilirdi? Hangi günahının bedeliydi bu? Eğer bilseydi başına gelecekleri hiç uyanmamayı tercih ederdi.
◇◇◇
☆Mary