1.BÖLÜM
~Vahşet~
Okuldan eve gelmiştim odama doğru ilerliyordum yatağımın üstünde arkadaşımın bana yazdığı notlar vardı ve annem odamda bekliyordu ben
odaya girer girmez
"bu ne! asena" dedi sinirli bir şekilde
Bende "anne İdil verdi onu" dedim panikle "yalan söylüyorsun bana yalan söyleme seni Okuldan aldırırım!"
Diye bağırdı bunu halam duyup odama
girdi ve "Güliz yeter artık şu kıza karışma olabilir böyle şeyler ha İdil yazdı ha sevgilisi seni ilgilendirmez" dedi net bir tonda
Güliz: "füsun sen çok olmaya başladın
Yeter aile içi şeylere karışma evde kaldın evlenemedin diye bizim aile
huzurumuzu bozamazsın
"Asena: "anne yeter artık halama bir daha bağırma o sana senin ne yaptıklarını söylüyor mu? çok kırıcısın kadının dediği hiç birşey yanlış değil h
epsi doğru ayrıca lafın nereye gittiğini bil ona göre konuş"
Güliz: "şimdi sen de başla bu halanla birlikte bana laf çarpıt yüzüme konuşmayın ben çıkıyorum arkamdan konuşursunuz her zaman yaptığınız gibi"Annem kapıyı sert bir şekilde çarptı ve çıktı halam ile dertleştik biraz sonra akşam yemeği saati geldi beni ekmek almaya yolladı elimde 400 tl vardı ekmek dışında alacaklarım da vardı
aşağı indim bizim eve bir kilometre uzaklıktaki markete giderken ben ortaokuldayken beni zorbalayan kız ile 2 yıl önce kavga etmiştik bu kız benim yaşadığım sokağı bulmuş bir anda
arkamda bir gölge belirdi ve eli boğazımdaydı elimdeki parayı aldı ve beni tehdit etti "beni kimseye söylersen dedi ve bıçağı çıkarttı bunu sana
saplarım" dedi kanım donmuştu birisi bana bıçak çekmişti ben anneme ne diyeceğim "ekmek almadım" desem beni eve almazdı bende mecbur bizim
veresiye veren bakkala doğru gidiyordum ama giderken daha demin
yaşadığım olayın etkisinden çıkamadım ve hâlâ elim ayağım titriyordu kalbim ağzımda atıyor gibiydi kalbim duracak gibi hissettim ve o an hiç bitmeyecek ve öleceğimi sandım...
Beş dakika sonra
Marketin kapısından girdim
"Merhaba Şemsettin amca"
"Merhabe kizum"
"Of bu allahın Karadenizlisi de hiç çekilmiyor. " diye içimden geçirdim
"Amca ben beş ekmek birde dört kilogram yoğurt alacaktım"
"Tamam al kizum"
"Ne kadar tuttu amca"
"420 ama sen tanidiksun kizum sana 400 neticede benim torina sevdalusun"
"N-n-ne torunu ne sevdalısı ne diyorsun sen amca"
"Bizim torin dedi kizum asenayı kendime alacağım diye"
"Amca sen satışına bak bunu veresiye yazarmısın"
"Yazamam sizinkiler önce olan borcu ödesinler 17 milyon TL borcunuz var sen o babana söyle kumarı bıraksın benden kaç oldu para aldı ve kumarda yedi"
"Amca hadi yaz deftere"
"Şartım var kizum tüm borçların silinmesi için"
"Ne şartı? Amca"
"Torinum ile evleneceksin tüm borçlar silinecek ama evlenmezsen babanın 2 günü var iki gün içinde paranın hepsini peşin verecek"
"Çağatay ile mi evleneceğim"
"Evet kizum"
"Kes sesini! olmaz asla" dedim ve ekmeği
alıp dükkandan çıktım sonra evin önüne yetiştiğimde Çağatay ile omuzlarımız çarpıştı bende "ne yapıyorsun ya" dedim kendisi "asıl sen ne yapıyorsun asalak mal" diye çıkışınca ben onun omuzuna
vurdum bizim evimiz yokuştaydı yanlışlıkla Çağatay'ı yuvarlamıştım aşağı hemen eve çıktım ve banyoya girdim sonra kapı sert bir şekilde çaldı
"Koray koray aç kapıyı yoksa kırarız"
Babam kapıya doğru ilerledi annem, kardeşlerim ve halam da
babamın arkasına dikilmişlerdi ben çok panik olmuştum çünkü Çağatayın dedesi şemsettin'in sesiydi bu babam kapıyı
araladı çok kalabalıklardı babam kapıyı kapatmaya çalışırken kapıya tekme attılar babam yere düşünce panikle baba diye bağırdım ama çok kötü hissediyordum çünkü herşey benim yüzümden oldu ben neden Çağatay'a
çıkma teklifi etmiştim off ne yapacağım ben Çağatay ile ölsem evlenmem
-Şemsettin sadece bir bakkal değildi kumarbaz, kara para aklayan bir şerefsizdi-
Bir anda anneme " ya kizunu torinuma verirsin ya da kocan ve ailen ölür" dedi
sert bir şekilde ben hemen arkadan dolandım ve abimin elinden silahı almaya çalıştım abim silahı alamazsın "sen bir kizsun ne silah kullanabilirsin
ne de birine zarar verebilirsin" dedi sonra tekrardan elinden silahı almaya çalıştım bu sefer silahı kendi karnımın üstüne bastırarak almayı hedefliyordum bir anda elim titredi ve tetiğe kaydı kendime ateş etmiştim hatırladığım tek şey birinin benim vurulduğum yere bastırmasıydı çığlık atmama rağmen kimse birşey dememişti halamı öbür odaya götürmüşlerdi halam birşey yapamamıştı...
~İlahi bakış açısı~
Koray'ın durumu hafifti ama Asena’nın durumu kritikti annesi "ambulansı aramayın boşuna zaman kaybetmesinler zaten durumunda birşey yok" demişti ama Asena'nın bilinci kapanmıştı, ve çok kan kaybetmişti halası gizlice 112yi aradı ve kendilerinin yaşadığı yer yokuşun sonunda olduğu için araba çıkmakta çok zorlanıyordu ambulans arabayı aşağıda bırakıp katlanabilen sedyeyi ellerine aldı ve yokuş çıkarken koşmaya başladı gittiklerinde asena baya kan kaybetmişti bir an önce asenayı hastaneye yetiştirdiler ve amaliyata aldırlar başında her zaman ki gibi sadece füsun vardı.
Güliz ambulansı eşi için aramıştı asena için aramamıştı çünkü asena onlara fazlalıktan başka birşey değildi.
asena hemen amaliyata alındı
Asenanın amaliyat edildiği amaliyathanenin önünde bekliyordu halası füsun Asena’nın tek destekçisi ve yaşama sebebiydi bu durumda aile üyelerini rahatsız ediyordu çünkü hepsi asenadan nefret ediyordu saat Su gibi geçmişti amaliyathanedeki loş ışığa ve kokuya daha fazla dayanamayan füsun kendini toparlamak için dışarı çıkıp kahve içecekti taki amaliyathane kapısından çıkan bir sedye gördü ve kefen örtüldüğünü ve siyah saçları gördü asena olduğunu anlamıştı ve "asenaaaaa" hayır halam hayır sen daha çok küçüksün diye sedyenin arkasından koştu ama doktorlar yüzünü görmesine bile izin vermiyordu.