- Sasuke'nin ağzından
... AŞAĞILIK İBNE SİKTİR OL BURADAN YAŞAMA HAKKIN YOK BE SENİN PEZEVENK OLDU BAŞIMIZA..
Bu sözlerin üstüne hiçbir şey söylemeden hınçla telefonumu ve cüzdanımı alıp çıkmıştım. Fazla öfkelenmiştim. Ağırıma gitmişti sözleri. Çok canım yanmıştı. Kaldıramıyordum artık.
Gözlerim doluyordu. Ne kadar tutmaya çalışsam da kendimi sıksam da faydasız, boşalıyordu işte yaşlar.
Hüngür hüngür ağlıyordum. Durduramıyordum da. Ne yapacağımı bilmez bir halde dolaşıyordum caddelerce. Ağlamaktan bitap düşmüş olacağım ki başım dönmeye başlamıştı. Yere yığılmamak için kendimi güçlükle tutuyordum. En sonunda kendimi sırt üstü çimlere attım. Artık ağlayamıyordum, gözlerim kurumuştu. Yıldızları seyretmeye başladım. Küçüklüğümden beri çok severdim gökyüzünü seyretmeyi. Az da olsa beni mutlu etmişti yıldızlar. Buruk bir gülümseme yerleşmişti yüzüme.
Ben öyle düşünedururken sarışın masmavi gözlü bir çocuk yanaşıp yanıma uzanmıştı. Ona baktığımı görünce o da kafasını çevirdi ve göz göze geldik. Kocaman gülümsedi ve
"Sence de ay bugün çok güzel değil mi?" diye sordu. Başımı onaylarcasına sallayıp kafamı tekrardan gökyüzüne çevirdim.
Aradan 10 dk geçmişti ki sarışın tekrardan bana dönüp
"Hey, neden bu kadar ağladın? Gözlerin kurumuş resmen."
Saşırmıştım. Beklemiyordum böyle bir soru sormasını. İçimi bir yabancıya dökmek benlik değildi ama içimden bir ses ona anlatmam gerektiğini söylüyordu. İç sesimi dinleyip anlatmaya karar verdim. Daha önce kimseye dökmemiştim içimi. Çekiniyordum ama sesimi toplayıp
"Dinler misin?" dedim.
"Dinlemeyecek olsam sormazdım." deyip gülümsedi. Gülüşü garip bir şekilde insana güven veriyordu.
"Ailem gay olduğumu öğrendi. Haliyle öğrenince de 'yok ibneymişim yok yaşamamalıymışım..' daha ağzıma almak istemediğim tonla laf söyledi. Üstüne de evden kovdu. Kısaca böyle işte."
Sarışının gülen yüzü solmuştu şimdi
"Ya.. Boşver, gerçekten. Ömrümüz bunlara takılacak kadar uzun değil ki! Bilmiyorum bir yabancıdan bunu duymak seni ne kadar teselli edebilir ama gercekten hayat o kadar kısa ki..
LET İT HAPPEEN BROO" yine gülüyordu. Gülünce gözleri daha da kısılıyordu ve küçük bi çocuk gibi görünüyordu.
Çok yumuşak ve tatlı bir sesi vardı. Çok güzel de konuşuyordu. Güzel konuşuyordu konuşmasına ama öyle hemen bir kenara da atamıyordu ki insan.
"Haklısın" dedim. Daha da olumsuz konuşup onun da moralini bozmama gerek yoktu. Tekrardan yıldızlara dönmüşken sarışın:
"Ha bu arada tanışmadık. Naruto ben"
Adı Naruto'ydu demek.
"Sasuke."
"İsmin çok güzelmiş! Memnun oldum."
"Ben de." deyip zoraki gülümsemeye çalıştım.
Bu sırada o da yüz üstü dönüp biraz daha yanaşmıştı yanıma. Fazlasıyla yakın duruyordu ama huzursuz etmemişti beni. Gözlerimiz buluşunca
"Hey, Sasuke bu geceyi dışarıda mı geçireceksin?"
Niye sormuştu ki şimdi bunu.
"Öyle görünüyor." dedim
"Burada in cin top oynuyor ama. Gece tehlikeli olur.
"Önemi yok." dedim umursamazca. Gerçekten de şuan takacağım en son şeydi bu.
Sarışın garipsemiş olacak ki kızıp
"Ne demek önemi yok? Ya bir şey olursa?"
"Bir şey olmaz."
"Saçmalıyorsun. Kalk gidiyoruz."
Uzandığı yerden kıpırdanmaya başlamıştı. Ne geçiyordu ki aklından?
Nereye gitmesi?
"Ne gitmesi?" sorar gözlerimi yanımdaki deniz mavisi gözlere dikmiştim.
"Evime gidiyoruz? Dışarısı tehlikeli diyorum ya."
Gitmeye niyetim yoktu. Sonuçta daha tanışalı 20 dkyi bile geçmemişti. O nasıl bana bu kadar çabuk güvenebiliyordu ki? Ne tuhaf biri.
"Ben burada kalacağım sen gidebilirsin evine"
Hafif somurtarak söylemiştim bunları.
"Ben de burada kalıyorum o zaman."
"Az önce sen demiyor muydun buraya tehlikeli diye?"
"Yapacak bir şey yok. Seni burada yapayalnız başına bırakmam."
Daha benimle sadece birkaç cümle konuşmasına rağmen nasıl bu kadar ileri gidebiliyordu ki benim için?
Hep mi böyleydi bu?
"Gerek yok, kendimi koruyabilirim."
Sarışın iç çekti ve göz devirip " İyi." dedi ve kıpırdandığı yere tekrardan yerleşti.
Ben de sesimi çıkarmadım. Uzatmanın manası yoktu. Aslında beni düşünmesi çok hoşuma gitmişti. İçimi ısıtmıştı. Hafifçe sırıtıp gözlerimi kapadım. Anca o sırada guruldayan karnımla ne kadar uzun süredir aç olduğumun farkına vardım. Fakat içimden hiç yemek yemek gelmiyordu ve zaten kısıtlı olan paramı da harcamak istemiyordum. Guruldayan karnımı görmezden geldim. Ama Naruto da karnımın guruldamasını duymuş olacak ki
" Aç mısın?"
"Yok" bariz bir şekilde yalan söylüyordum.
"Yalancı." apaçık inanmadığını belli eden gözlerle yattığı yerden doğrulup bağdaş kurdu. Gözlerini bana çevirdi ve
"Balık sever misin?" diye sordu.
"Niye?"
"Of sorgulama her şeyi işte. Sever misin sevmez misin?" dedi bıkmış gözükmeye çalışarak. Bu haliyle çok şapşal görünüyordu. Daha üstelemeden sorusuna cevap verdim.
"Severim."
Cevabımın üstüne bir şey demeden kalktı ve sağa doğru yürümeye başladı. O yürürken çaktırmadan nereye gittiğine bakmaya çalışıyordum. Merak ediyordum nereye gittiğini. Benim ona baktığımı farketmiş olacak ki dönüp bana baktı.
Göz göze gelince tekrardan gözlerini devirdi. Küçük çocuk gibi ağız eğiyordu. Aldırmamış gibi gözükmeye çalıştım ve yıldızları seyrekoyuldum.
tm yeter 700 kelime olmus iste fazla
diğer bolum ufak timeskip olr maybe bilmiyorm bakicm
btw diger hikayeyi yarim biraktim amug.
HEEEEEEEELLLL YEAAAA
BAİİİ!!!