San işten çıkmış hırkasının şapkasını kafasına geçirip kulaklığını da takıp yavaş yavaş eve doğru yürürken yolun karşısındaki bankta oturan çocuk dikkatini çekti.
Karşısındaki çocuğun saçları hafif uzundu ama şapka taktığı için de çok anlaşılmıyordu. Kafasını geriye atmış ağır ağır sigarasını içiyordu.
Çocuk sigarasından son dumanı da çektikten sonra öylece durdu, yaklaşık on saniyenin ardından içindeki dumanı serbest bıraktı. Nedense San'da karşısındaki çocukla birlikte nefes vermişti.
Bankta oturan çocuk elindeki izmariti yere atıp ayağının ucuyla ezdikten sonra hızla ayağa kalkıp yürümeye başladı.
San bir anda paniklemişti, nedense içinde kötü bir his vardı. Hızla çocuğun arkasından ilerleyip çocuğu durdurdu.
Karşısındaki beden önce omzuna dokunan ele sonra da kendisine baktı.
"Ee sey... part time çalışacak garson arıyoruz da eğer iş arıyorsan bizim kafeye gelebilirsin. Hemen bu sokağın sonunda, solda Umut Kafe."
Çocuk bir süre San'ın yüzüne baktıktan sonra bir kelime dahi etmeden arkasını döndü ve gitti.
××××
Yazdığım kurgulara devam etmek ❎️
Yeni kurgular yazmak ✅️
Ben buyum bu kadarım arkadaşlar😭😭 jzsnmxms
Bi de ben hâlâ Ateez konserini atlatamadım ya
14 ağustos gerçek değilmiş gibi
Şizofrenmişim gibi hissediyorum kendimi kdndksksd
Evde Ateez geri gelsin dedikçe herkes daha yeni gittiler bismillah diyo????
Bir asır geçti üstünden ritim kaçıyo hadi abicim hadiii
Neyse gittim ben ilk bölüm yine her zamanki gibi kısacık😜
Görüşürüz asikilariiiimmm (Jongho'nun sesiyle okuyun plase)
💗💗💗💗