Derler ki evvel vakitlerde, güllerin rengi yalnız kızıl imiş; zira her gül, aşkın ateşiyle açarmış.
O diyarlarda kalbi tertemiz bir genç yaşarmış. Sevdasını dile getirmeye cesaret edemez, gönlünde saklarmış.
Bir gün kırların ortasında, dikenler içinde açan bir gülün başına varmış ve demiş ki: "Ey gül, eğer sevda yalnız ateşten ibaret değilse, bana bir nişane ver."
O anda rüzgâr susmuş, vakit ağırlaşmış. Rivayet olunur ki gökten ince bir ışık süzülmüş, gülün üzerine düşmüş. Kızıl yapraklar yavaşça rengini yitirip bembeyaz kesilmiş. Ne ateş kalmış ne de hırs... Geriye yalnızca saf bir sevda kalmış.
O günden sonra beyaz gül, dile getirilmeyen ama en temiz hâliyle hissedilen aşkın simgesi sayılmış.
Ve denir ki, bir beyaz gül kime sunulursa, sözlerden öte bir hakikat taşır: Kalpte kir yoksa, sevda en sessiz hâliyle bile anlaşılır.
***
12.sınıfın,insanı en çok yoran şeyi, dersler ve stres değildi.Sabah erken kalkmaktı!
Ne kadar derslerime önem versem de,sabah erken kalkmak bana çok zor geliyordu.Tatlı uykumdan uyandırılmak...Kötü.Acı verici.
Ama eninde sonunda o yataktan kalkacağımı biliyordum.Daha fazla sızlanmanın faydası olmayacağını bildiğim için,ağır ağır doğruldum yataktan.Biraz olsun ayılmak için,başucumdaki komodinin üstünden telefonumu aldım elime.Bildirim gelen tek kişi, Selin'di tabii ki.
Selinimm:Uyandın mı?
⁰⁷:⁴¹
Selinimm:Uyan artık fadime??
⁰⁷:⁴²
Selinimm:Şu an 1661.rüyanı gördüğüne yemin edebilirim.
⁰⁷:⁴²
Selinimm:UYAN ARTIK FADİME.
⁰⁷:⁴³
Siz:2 dakika sabret kızım uyandık işte
⁰⁷:⁴⁷
Siz:Bi şey mi oldu
⁰⁷:⁴⁷
Selinimm:Yo olmadı
Selinimm:Öyle yazayım dedim
⁰⁷:⁴⁷
Siz:okulda konuşalım o zaman şimdi hazırlanmam lazım
Siz:Yüzümü bile yıkamadım
⁰⁷:⁴⁷
Selinimm:İyi madeem
⁰⁷:⁴⁸
Telefonu komodinin üzerine bırakıp yavaşça kalktım yataktan.Odamın kapısını açıp, tuvalete doğru yürüdüm.
İşlerimi hallettikten sonra üstümü giyinip,yatağımı da topladıktan sonra saçımı ve okulda belli olmayacak derecede bir makyaj yaptım.Çalışma masamın yanından çantamı alıp,kahvaltıya indim.
***
Nefes nefese oturdum sırama.Sabah sabah 3 kat merdiven çıkmak benim içim ölüm gibiydi açıkçası.Oyalanmadan çantamın kollarını omuzlarımdan düşürüp,arkamı dönüp çantamın fermuarını açtım.Kitabımı arıyordum ama bir türlü bulamıyordum.Evde mi unutmuştum acaba?Sıramın altına bile baktım ama orada da yoktu.Kitaplarım benim için gerçekten çok değerliydi,sıkıntıyla oflayıp kollarımı birbirine kavuşturarak sertçe arkama yaslandım.
Tam o sırada,sınıf kapısından içeri Selin girdi.Selin'i görünce hafifçe tebessüm ettim,elimi havaya kaldırıp yanıma gel anlamında 2 kere salladım.Hızlı adımlarla geldi yanıma.
"Nooldu bakalım benim ballime?"
"Ya bi şey olmadı aslında,kitabımı kaybettim de sende mi kaldı diye sorayım dedim.Kürk Mantolu Madonna,gördün mü ya onu bulamıyorum?"Dediklerimden sonra sertçe ofladı Selin.
"Yo,bende değil olsa görürdüm,de.."Ne oldu dercesine göz kırptım Selin'e.
"Fadime...?"
"Hm?"
"Kaçıncıya okuyosun kızım sen bu kitabı?"
"Dördüncüye sanırım,neden sordun ki?"
Sorduğum soruyla muzip bir gülümseme yayıldı Selin'in yüzüne.
"Ay!Dördüncüye okuyosan niye sorabilirim,manyak gibi dönüp dolaşıp aynı kitabı okuyosun çünkü!"
Kendimi tutamayarak kahkaha attım.Aslında kitabı niye sürekli okuduğumu ben bile bilmiyordum,içimde bir yerlere dokunuyordu sanki.
Seni seviyorum...Deli gibi değil,gayet aklı başında olarak seviyorum...
"Bilmem ki,seviyorum ya ne yapayım."
Senden bi cacık olmaz dercesine elini salladı,"Ben kantine iniyorum gelsene benimle,"dedi ayaklanırken.O kadar hızlı yürüyordu ki sınıf kapısına varmıştı bile.
"Geleyim,"Hızlı adımlarla koşarcasına Selin'e yetişmeye çalıştım.Sonunda ona yetiştiğimde koluna girerek yolumuzu devam ettirdim.
Selin'le koridorda yürürken sohbete dalmıştık.
"Sen şimdi hiç mi görmedin benim kitabımı?"
"Fadime görmedim dedim ya!Allah'ım, sen bana sabır ver!"Söyledikleriyle kıkırdamam bir oldu,Selin'i sinirlendirmeyi gerçekten çok seviyordum.
,
,
Fadime,yanından geçen İso'yu fark etmemişti bile.Zaten düşmandı onlar,birbirleriyle iletişime bile geçmemeli,hatta birbirlerine kin ve nefret beslemeliydiler,değil mi?
Ancak İso,pek de öyle düşünmüyordu galiba.
İso,Fadime ve Selin'in yanından geçerken sohbetlerini belli belirsiz duymuştu.Ama hiçbir şey bilmiyormuş gibi devam etti.
,,
Son derse giriş yapmıştık,gıcık matematikçi Sevil Hoca,bugün proje ödevleri için oluşturduğu ikişerli grupları açıklayacaktı.Kadın gerçekten o kadar gıcıktı ki kimse ona bir şey yapmasa bile her zaman sinirli ve ters davranıyordu.
"Eveeet,geldik proje ödevlerindeki grupları açıklamaya!"dedi Sevil Hoca.
"Cansu ve Ceyhun,siz bir grupsunuz."Sınıftan gelen mırıltıları duyabiliyordum.
"Özge ve Mert,siz bir grupsunuz."
Bu kadın sanırım sınıftaki ezelî düşmanları bir araya getirmeye yemin etmişti.Şu an tek isteğim,Selin'le eş olmaktı.
"Selin ve Ecem,siz bir grupsunuz."
Çıldırmama çok az kaldı.
"İso ve Fadime,siz de bir grupsunuz."
Başımdan aşağı kaynar sular döküldü.
Ne demek siz bir grupsunuz?!Bu kadın bizim düşman olduğumuzu bilmiyor muydu gerçekten?
Hızla arkamı dönüp İso'ya baktığımda,o da oldukça şaşkın görünüyordu ancak hiçbir tepki vermemişti.Şaka mıydı bunlar?Ben,ölsem o kılçıkla ödev falan yapmazdım!
Aceleyle önüme dönüp,kendime hakim olmadan konuşmaya başladım.
***
S
aplantı'nın ilk bölümünü nasıl buldunuzz?Umarım okunan bir kurgu olur ya🙏🏻
İlk bölüm biraz sıkıcı olabilir,ancak 2.bölüm çok heyecanlı bence😍
Bence bir şans verebileceğiniz bir kurguu
Bölümden bir fotoğraf bırakayım dedim,2.bölümden spoiler da içeriyor!!
2.bölüm ne zaman gelir bilemiyorum ama birkaç güne mutlaka gelir🤍🫶🏻
⬇️