03.04.2026
🩶
İnsan bazen hayatının hangi anında değiştiğini fark etmez. Her şey sıradan bir gün gibi başlar; aynı ev, aynı yüzler, aynı kurallar, aynı sessizlik... Sonra bir gece gelir ve o geceden sonra ne geçmiş aynı kalır ne de gelecek. Benim hikâyem de tam böyle başladı. O geceye kadar hayatımın nasıl olması gerektiği benim için çoktan belirlenmişti. Hangi saatte eve döneceğim, kimlerle konuşacağım, nasıl giyineceğim, nasıl davranacağım... Hepsi başkaları tarafından çizilmişti. Ben sadece o çizgilerin içinde yürüyen bir gölgeydim.
Akbalık ailesinin kızı olmak, dışarıdan bakıldığında güçlü görünse de aslında ağır bir yük taşımak demekti. Ailemiz yıllardır Ege'nin kırsalında yaşayan, köklü ve disiplinli bir aşiretti; saygınlık ve itibar her şeydi, aileyi lekeleyen hiçbir hareket affedilmezdi. Babam Eren Akbalık, sert ve düşüncesiz gibi görünen bir adamdı ama arkasında aşiretin itibarını ve güvenliğini korumak için yılların tecrübesi vardı. İşleri, çevresine duyurulmamış ama etkisi büyük işlerdi; şehirde küçük çaplı ticaret ve arazi yatırımlarının yanı sıra bazı eski dostlar aracılığıyla şehirdeki diğer aşiretlerle ve yerel iş dünyasıyla teması sıkıydı.
Ama o gece İstanbul'daydım, alışık olmadığım bir dünyada... ve gözlerimin önünde beliren kişi, şehrin en güçlü ailelerinden birinin oğluydu: Miraz Akın.
Miraz, İstanbul'un en büyük mafya ailesinin mirasçısıydı. Ailesinin adı duyulduğu anda insanlar titrer, bazıları sessizce korkudan, bazıları ise hayranlıkla saygı gösterirdi. Babası Faruk Akın, şirket işlerinin ve şehirdeki bazı "görünmez işlerin" başındaydı; resmi olarak gayrimenkul ve taşımacılık sektöründe faaliyet gösteren şirketleri vardı ama işin asıl karanlık tarafı, rakiplerine gözdağı vermek ve gerektiğinde işleri kendi lehlerine çevirmekti.
Miraz küçüklüğünden beri bu dünyanın içinde büyümüştü; herkes onun soğuk ve hesapçı bir genç olduğunu bilir, ama kimse onun içinde sakladığı öfke ve karizmatik cazibeyi tam olarak göremezdi.
O gece, partinin kalabalığı ve müziğin karmaşasında onunla göz göze geldiğim anda fark ettim ki, bu adam sadece bir yabancı değildi; hayatımı tamamen değiştirecek olan bir figürdü. Onun bakışları, hem tehlike hem de merak uyandırıyor, insanın içine işleyen bir güç gibi ruhuma dokunuyordu. Ben, kendimi henüz anlayamadan ve gözlerimi tam olarak açamadan, o gecenin büyüsüne kapılmıştım. Kalbim hızlı çarpıyor, aklım bulanıyor, ama içimde bir yerde bunun sadece rastlantı olmadığını biliyordum.
Sabah olduğunda geriye yalnızca dağılmış anılar ve içimde açıklayamadığım bir boşluk kalmıştı. O adam gitmişti. Ama ben biliyordum ki, bir gece karşılaştığımız o an, sadece tesadüf olamazdı. Çünkü bazı geceler insanın peşini asla bırakmaz. Bazı insanlar hayatına sadece girmek için değil, seni tamamen değiştirmek için gelir.
Ve işin en karmaşık tarafı, benim ailemle Miraz'ın ailesi yıllardır birbirine mesafeli, bazen de çatışmalı ilişkiler içindeydi. Bir yanda disiplinli ve köklü aşiretim, diğer yanda şehrin en tehlikeli mafya ailesi... Ben ise ortada, hiçbirinin tanımadığı ama herkesin kaderini belirleyecek bir gecenin izleriyle kalmıştım.
O gece başlamıştı, ama henüz hiçbirimiz ne kadar derin bir hikâyeye sürüklendiğimizi bilmiyorduk.
Ve o geceden sonra önümde tek bir soru vardı:
Gitmek mi... kalmak mı?