- ALEC'S POV -
"So, you must be courting her."
"No, not yet." at tuluyan na akong lumabas ng office. Iniwan ko na si
Gail sa loob kasama ng lunch na inorder ko.
Ugh. My stomach aches. 1pm na, but I haven't got my lunch. Anyway,
magrressume narin ang klase. So I have no choice but to get back in
class.
Nang marating ko ang room, asusual, magulo na naman. Wala pa ang prof,
and I'm sure masstress siya kapag nadatnan ang room na ganito.
Puno ng mga nakalamukot na papel na nagkalat sa floor. Salansang ang
arrangement ng chairs at marumi ang white board due to unnecessary
writings there. Ang mga kaklase kong babae, busy with putting their
make ups on.
While yung mga boys, nagkumpol sa isang sulok.
Pa iling iling akong pumasok habang pinupulit ang mga linamukot na
papel sa floor. But I guess, this would be hard dahil nga magulo ang
mga chairs.
"Hey transferee! Come here." yaya ni Gan. Isa sa mga kaklase kong
nakakumpol sa sulok at tutok ang mata sa nakabukas na loptop.
"Why?" tanging tanong ko habang inaayos ang mga chairs sa harap.
"May papakita kame sayo. Saglit lang to!" lumapit sakin si Gan at
hinila ako palapit sa corner kung saan maraming boys ang nagkumpol.
Nagsitabi naman ang iba and game me some space to watch ang kung ano
man ang pinlay sa loptop.
"Kilala mo yung president ng student council? Si Gail? Ayan! Na
video'han siya while flirting kay Jun. Yung varsity." pagdedetalye ni
Gan.
Hindi ko nakayanan ang nakita ko. That was a mess! And I don't believe
its Gail. And most of all. Why are they watching and spreading that
mess?!
I breath hard before I close the loptop.
"Hey. What's wrong?!" Dale shout at me.
"You are all wrong. Why are you spreading that?!" inis kong tanong.
Hindi na sila nahiya.
"Common' Lec. Don't tell me, you didn't like it?" -Gan.
"Never will I like that! Can't you all have some respect?!"
I pulled out the flash drive and about to walk out nang may humila sa
braso ko at inambahan ako ng suntok.
I feel my lip burst. And I can feel the blood coming out from my mouth.
Nagsigawan ang mga babaeng kaklase ko at pinalibutan naman kami ng mga
kalalakihan.
"Ang yabang mo! Baguhan ka lang naman!"
I wipe the blood in my lip and stand straight. I just give them glares.
"Oh ano? Hindi ka lalaban?! Bakla ka pala eh!"
"Anu ba, Dan. Stop that! You're being too harsh!" -Eunice.
"Shut up!"
With that, Dan punch me. His hit was hard, but not the one that can't
make me loose my consciousness.
"Gosh! Kawawa si transferee!"
"Dan, stop it!"
"Kyaaahhh. His face! My prince's face was messed up!"
"I hate you, Dan!"
Sigawan ng mga babae kong kaklase.
Ngunit di sila pinansin ni Dan. Lumapit siya sakin.
"Give me the flash drive, Dungo!"
"I don't want to!"
Inis siyang tumingin sakin.
"Do you want another punch?!"
Atlast, I've got enough power to stand up. But not to punch any of
them. I just wanted to get out of here.
"Were not yet done!" Dan shouted at hinabol ako.
Is he some sort of gay? He keeps on following me!
"Give me that!" hinarangan niya ang daan ko.
"No." I take the other way.
Again, I receive another punch.
This guy pisses me off! Lord, give me more patience please.
"You're done?" tanong ko as I stand again.
"Aba't matigas ka ha!" kinwelyuhan ako ni Dan.
Sakto naman dumating ang faculty members.
"What's goin on here?"
Binitawan ni Dan ang kwelyo ko.
"Just playing."
"Is that true?" the faculty member turn to me.
"No," I put the flashdrive on my pocket. Then I just felt myself
running out of power. I fainted.
- JAI'S POV -
"Jai, si Alec nasa clinic!" halos pasigaw na balita ni Yannie.
"Makasigaw ka naman girl! Ano bang nangyari? Baka naman masakit lang
ang ulo!" komento naman ni Karen.
Nasa classroom kasi kami at kasalukuyang nagsusulat ng notes. Lumabas
ang prof. Namin.
Si Yannie naman, galing ng clinic dahil humingi ng gamot para sa tootache niya.
"Hindi ka man lang ba, nag aalala?!" -Yannie.
"Anu bang nangyari?" kalmado kong tanong. Ayoko naman kasi magpanic
agad. Wala namang nagagawang mabuti sa pagpapanic. Dpat alamin muna
ang buong detalye. Although, hindi ko maipagkakailang nakaramdam ako ng kaba ng marinig ang sabi ni Yannie.
"Ang dami niya daw pasa sa mukha!" sigaw pa ni Yannie.
"Whaat?" sigaw namin ni Karen.
Napakamot naman ng ulo si Yannie. "Oo nga!"
Si Alec, may mga pasa sa mukha? Ano kayang nangyari? Nagkaroon kaya ng
away? Baka nadamay lang siya. Napuruhan kaya siya? Haay. Sana ayos
lang siya.
"Halaa Jai. Tara, puntahan na natin si Alec!"
Hindi nako nagdalawang isip pa. Kahit na hindi pa ako nangangalahati
sa notes na sinusulat ko ay agad na kaming tumakbo ni Karen papunta ng
clinic.
Hindi maipagkakaila ang kaba sa bawat takbo ko. Kung pwede ko lang
hilahin ang clinic palapit samin. Gustong gusto ko nang malaman kung
kumusta na ang kalagayan niya.
Hanggang sa wakas ay marating namin ang clinic.
Pero nagulat ako sa nadasnan ko doon.
Si Gail. Nakaupo sa chair right beside Alec's bed. The president?
Tahimik kaming lumapit sa kanila.
"J-Jyra." ang weak ng sound ng boses niya. Puno ng pasa ang mukha niya
at pumutok ang labi niya.
"A-anung nangyare?" agad akong lumapit. Tumayo naman si Gail, nagbow
samin at agad na umalis.
Umupo ako sa chair beside his bed.
"Kumusta na ang pakiramdam mo?" bakas ang pag aalala sa boses ko.
Nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko.
"Don't worry, I'm fine, Jyra." he smiled. But then, naramdaman kong
sumakit ang lip niya na pumutok kanina.
Ngumiti rin ako pero inside me, there is still that nervousness.
"Don't you have classes?" tumingin siya sakin at kay Karen.
"Hehe. Wala naman si prof!" pagsalo ni Karen.
"Haah. Go back to your classes, you might miss it."
"Okay. Pagaling ka ha!" sambit ni Karen at akmang aalis na.
"Wait Karen."
Tumingin ako kay Alec. "Pagaling ka ha? Bibisita ulit ako pag nagka
breaktime kame."
Tatayo na sana ako but Alec grab my hand.
"Karen, you can go. But Jyra, please stay."
====================================================
Fail parin ba? Sorry, if so. Thankyou pala sa bagong fan. I forgot the
username. But I was motivated by your comment na, 'Yay! Ang ganda ng
mga lessons.' something like that. SALAMAT PO sa inyong lahat! :)
PA SUPPORT DIN PO PALA YUNG ISA KO PANG WORK ENTITLED, LOVE ME AGAIN. THANKYOU.