This story is a ONE SHOT composition. Im not a professional writter so please, paki intindi nalang po yung mga errors :) thankyou ;)
“WISH”
PROLOGUE
“Ang sarap talaga sa pakiramdam yung alam mong mahal ka ng mahal mo. Yung naaapreciate nya yung lahat ng effort mo para lang mapasaya mo sya,..na sya yung taong gusto rin ay pasayahin ka kasi alam nyang hindi ganun kasaya yung pinagdadaanan mo sa buhay… Yun naman ata ang wish ng lahat ng mga tao.. Ang makatagpo ng taong magagantihan yung mga I love you’s mo tuwing sasabihan mo sila ng ganun.
Pero paano kung dahil sa isang maliit na tampuhan, magbago ang lahat? Mawala ang lahat ng parang bula ng dahil sa isang bagay na ginawa mo para sa isang napakaimportanteng tao. Paano kung dumating yung oras na kailangan mong mamili sa pagitan ng dalawang taong pinakamahalaga sa iyo? Paano kung dumating yung oras na kailangan mong mamili sa pagitan ng kasiyahan mo at responsibilidad mo…?
Kakayanin mo ba ang lahat?...
Kakayanin mo bang mamili sa pagitan nilang dalawa?...
Handa ka bang harapin lahat ng maging pwedeng bunga ng lahat ng desisyon mo?...
Hihilingin mo bang sana, magbago sa isang iglap lahat ng mga nangyayari sa iyo?...
Sabi nga nila...kapag hindi mo na talaga alam ang gagawin sa sobrang komplikado ng mga pangyayari,
light a candle...
make a WISH …
and blow it....
STORY:
“haaayy…goodmorning!” masayang bati ko dahil may bagong umaga nanaman akong nabungaran. Syempre as my daily routine, may isang bagay akong di ko nakakalimutang gawin. Kinuha ko yung cellphone ko para magtext.
To: baby <3
Goodmorning baby! I LOVE YOU! :* :* J
sent..
Yes. Yan ang lagi kong routine tuwing umaga na hinding hindi ko nakakalimutang gawin. Sino si Baby? Sya lang naman ang pinakamamahal kong bestfriend, si VINCE. Kung nagtatanong kayo sa dahilan kung bakit ako nag a-I love you sa kanya tuwing umaga, nako. Mahabang storya.
A/N: Kung gusto nyong malaman yung story ni Kim at Vince, abangan nyo nalang po yung susunod na story ko entitled: DREAMS J. Andun yung mismong story nila.)
Pero, teka, di pa pala ako nagpapakilala. I’m Kim Buenaventura. Sounds rich nho? Pero opposite ako ng apelyido na yan. I’m living with a family who holds the name Santos. Different? Simply cause I’m adopted. So, ayun. After kong gawin yun, all day long nanaman kaming magkatext. Hindi lilipas yung araw na hindi kami magkatext. Ganun kami kaintouch sa isa’t isa.
“Maglinis ka na at tanghali na!” sigaw ng aking ina.
“opo. Andyan na!” wala naman akong ibang magagawa kundi ang sundin ang mg autos nya kasi wala akong laban.
*You have a message! You have a message!*
I look at my phone kung sinong nagtext..and as usual, sino pa ba? Edi si vince.
Vince: Kaen ka na baby. I love you! Eatwell :* J
ako naman: :””””>
Ganyan ako palagi. Kahit simpleng text lang basta galing sa kanya, Masaya na ko. Siguro nga, ganun ko lang kagusto ang matext ng ganun kasi, aminado ako, wala pang nakakapag I love you sa akin kahit isang tao maliban sa kanya. Kaya simula nung nagging magbestfriend kami, at unang beses nya akong sinabihan noon ng I love you.. Di ko naitago yung saya. Yung tuwa. Biruin mo kasi, ya lang yung nagsabi sa akin ng ganun. Kaya starting that day, I want him to be my treasure. Ayoko nang mawala sya sakin. Yung iwan nya ko. Kasi, parang feeling ko, mapagiiwanan na ako kapag nawala sya sa akin. Kaya nga nag promise kami sa isa’t isa na bestfriends kami forever.
*flashback*
“Bestfriends na tayo ha? Forever?” sabi ni vince habang nakatingin sa akin with really cute eyes. Then he raised his pinky finger for our pinky promise.
“Promise..” Then I chained my pinky finger to his finger to seal our promises. It was just that cute that he was too cute to refuse to agree.
*end of flashback*
Si Vince kasi yung taong nagparamdam sa akin na isa akong espesyan na tao. Sya yung nagparamdam sa akin ng care sa tuwing malungkot ako at makakaramdam ako ng depression. He was the person I wished to God na ibigay nya sa akin para naman may dahilan ako para lumaban sa lahat ng challenges ko sa buhay. He was always there for me no matter what happen.
Naliligo na ako para naman makapagsimula na akong magluto after. Gawain ko na, na tuwing maliligo ako eh may music sac r mula sa mp3 ng cellephone ko. I started to play the music para makaligo na ako. I was under the shower with the tune.
FOR EVERYTHING by Julie anne San Jose
For every simple thing you gave me, for the special times we spent
For every mile you painted on my face
For understanding my limitations, For putting up with my frustrations
For always being there every step of the way…
For sharing my little moments, when I’m happy and I’m not
You never lost a Single minute to spare..
There are times A day could really turn out so bad
And there’s nothing I can do to get it back..
You take it away, with all your Lovin’
You take it away, with just one touch..
Whatever reason I may have to worry,
you take away from me…
You never failed to say I love you,
When I needed it the most
Hearing this words make me feel so good..
You don’t forget to tell me goodnight,
And kiss me when the morning comes
Hold me tight when something is wrong..
There are times A day could really turn out so bad
And there’s nothing I can do to get it back..
You take it away, with all your Lovin’
You take it away, with just one touch..
Whatever reason I may have to worry,
you take away from me…
take it away……
You take it away, with all your Lovin’
You take it away, with just one touch..
Whatever reason I may have to worry,
you take away from me…
that song was always dedicated for him. Sya lang yung taong nagpapasaya sa akin tuwing malungkot ako. I wish, sana hindi nya ako iwan..
Being with my beloved bestfriend was always considered as my most precious times.
Tuwing kasama ko sya, hindi mawala yung mga ngiti sa labi ko. Nako, kung kayo yung lagging kasama ni Vince pag gagala kayo, mababaliw ka rin kakatawa. Pero kahit ganyan kabaliw yang si Vince, he was the most and best caring person I’ve ever known. Nako, ako nga, ayaw akong pagbuhatin kahit bag ko lang sa school. Ayaw nyang nakikitang nahihirapan yung mga taong mahalaga sa kanya. Ang gusto nya lang, nakikita nyang Masaya sila kasi para sa kanya.. nakakawala ng pagod yung ganun. I can now say na si Vince, isa syang DREAM BOY.
“Tapos na ko. Aakyat muna ako sa kwarto ha. Magpapahinga lang ako.” Sabi ko sa nanay ko. Maghapon na rin naman kasi akong naglilinis kaya deserve ko naman siguro ang magpahinga. Kaya ayaw ko ng bakasyon. Bukod kasi sa hindi ko nakakasama si Vince, Panay na rin ang utos sa akin ng aking mga magulang. Linis dito, utos doon. Punasan mo to, Ayusin mo yun. Ganyan ang drama ng buhay ko kapag bakasyon. Kaya nga madrasta na ang turing ko sa kanya. Wala naman kasi syang ibang ginawa kundi ang utusan at pahirapan ako. Palibhasa kasi, I was an adopted child lang naman. Kaya who cares kung pahirapan niya ko diba. And besides, walang bayad ang pagtatrabaho ko sa kanya since sinasabi nyang anak nya ko.
“ahaaay.. kapagod naman..” sabay niyakap ko yung malaking teddy bear na iniregalo sa akin ni Vince noong birthday ko.
“namimiss ko na ang papa mo baby Lui..” sambit ko. Lagi ko kasing kinakausap si Baby Lui tuwing yayakapin ko sya. He reminds to me Vince, since, si Vince ang nagbigay sa kanya sa akin.
*You have a message! You have a message!*
From….Papa Bunsoy..
Papa bunsoy was my real father. I saw him many times narin pero laging saglit lang. Tuwing uuwi kami at dadalaw sa probinsya. My stepmother was the sister of my real Father. Pinaubaya ako ng papa ko sa stepmom ko para naman hindi na sila gaanong mahirapan sa probinsya. The real thing kasi is, walo kaming magkakapatid. Hindi naman ako nagtanim ng galit sa totoo kong pamilya kasi naiintindihan ko yung dahilan nila kung bakit nila ako pinaampon. What I hate is yung anak ng anak yung nanay ko. Pero ang tinanim ko nalang sa isip ko mula pa noon kung bakit and dami naming magkakapatid…. Sadyang malamig lang talaga sa bukid kapag gabi kaya ganun yung nangyari… XD haha! Pero sa totoo lang, sobrang mahal na mahal ko ang papa ko. Dati, kahit saglit lang kami nagkasama sa probinsya, sobra ang pagaalaga nya parin sa akin. Siguro para makabawi sa akin sa mga panahong hindi kami magkasama. Nandyan yung pagmatutulog ako, unan ko ang tyan nya habang yakap nya ako buong magdamag. Kaya kahit malaki na ako, okay lang kahit gawin nya akong baby. Kasi yung mga oras lang na yun na ginagawa nya akong baby, feeling ko, doon palang sa mga oras na yon ako isinisilang. Doon palang ako nakakaramdam ng pagaalaga ng isang tunay na magulang…kaya noong malaman kong maysakit si papa, parang ppinagsaluban na ako ng langit at lupa. Hindi ko alam ang gagawin ko. Wish ko na sana, ako nalang yung magkasakit. Sana, ako nalang yung tinamaan ng malubhang sakit ni papa para naman hindi sya nahihirapan dahil sumusuka daw sya ng dugo. Hindi ko na maimagine yung mga sitwasyon nya noon. Mabuti nalang at natulungan agad kami ng mga kamag-anak namin.
Pero, nagtext si papa sa akin? Bakit? Mayproblema ba? Kinabahan tuloy agad ako.
from papa bunsoy: anak. Wala nang pambili ng gamut ko. Di na sapat yung ibinigay na pera ng stepmom mo para sa gamutan ko sa loob ng kalahating taon. Anak, lalala ang sakit ng papa kapag di ako tuloy tuloy na makainom ng gamot.
From that message, it blow my mind away. Nanigas ako sa kinauupuan ko noong kasalukuyang yakap ko si Lui. Di ko alam anong gagawin ko. Naramdaman kong may mainit na likidong nagbabadyang lumabas mula sa mga mata ko. I remember na dati, 2 years ago, nadiagnose na my father is suffering from a lung disease. Kung hindi raw maaagapan, it may lead to lung cancer. And since, nagulat ang lahat ng angkan naming na may cancer ang isa sa pamilya namin, nagtulong tulong silang lahat na matulungang gumaling si papa mula sa sakit nya. Nag ambagan sila para sa ilang taong medication ni papa,..kaya naman nasustentuhan naman kahit papaano yung pambili ng gamot ni papa for how many years.. I ran to my stepmom para sabihin yung nakarating sa aking text.
“ma!” I shouted to my mom habang tumatakbo ako mula sa second floor ng bahay namin pababa.
“Baket! Makasigaw ka naman par----“ naputol yung pagsasalita nya ng hawakan ko sya sa mga braso nya at alugin sya.
“Ma! Tulungan nyo ulit si papa! Wala na syang pambili ng gamot nya. Mama! Please! Tulungan nyo sya ulet!” namumutawi sa labi ko yung mga salitang iyon habang patuloy and pagdaloy ng luha sa aking mga mata. Tinitigan ko sya habang naghihintay ng isasagot nya. After nya lang akong titigan sandali, iniwas nya agad yung tingin nya sa akin.
“h-ha? Ahh..w-wala na akong maibibigay sa papa mo ngayon!” parang nagkaroon ng after shock sa dibdib ko noong marinig ko mula sa kanya yung mga sinabi nya..
“A-ano? Baket?”
“Wala pa tayong pera sa ngayon. Kita mong ngang mageenroll ka pa. wala pa ngang pangtuition mo tapos magbibigay pa ko sa kanya?! Wala na ano!”
“Pero ma!”
“Wala na ngang pera! Baka nakakalimutan mo rin na kakatapos lang operahan ng papa mo! Hindi pa nga tayo nakakabawi eh!” sigaw na nya pabalik sa akin. Mula sa kinatatayuan ko, di ko na alam ang ginawa ko. Nakita ko nalang ang sarili ko na nasa kwarto na ulit at humahagulgol ng iyak. Hindi ko alam ang gagawin ko.
Anong dapat kong gawin….???
Paano ko makakatulong kay papa?...
Ayokong mawala si papa….ayokong lumala yung sakit nya….ayokong iwan nya ko agad…Anong gagawin ko?....
I Wish…sana malagpasan ko to…
Noong gabing iyon, hindi ko nagawang makatulog…iniisip ko kung anong pwede kong gawin para matulungan si papa…
From: baby <3
Goodnight baby. I love you! :* :* J
Nireplyan ko nalang yung text ni Vince…Ayoko munang malaman nya na umiiyak ako. Baka kasi busy rin sya ngayon…
maya maya..nag flashback yung sinabi ni mama kanina…
“h-ha? Ahh..w-wala na akong maibibigay sa papa mo ngayon!”….
“Wala pa tayong pera sa ngayon. Kita mong ngang mageenroll ka pa. wala pa ngang pangtuition mo tapos magbibigay pa ko sa kanya?! Wala na ano!”
“Tuition…tuition…” tuition…tama! Yun nalang…yun nalang muna…pwede na muna siguro yun…tapos…dadagdagan ko nalang…tama..
“ma, anong pwede kong gawin para makapagpadala ako kay papa?” tanong ko kay mama na ngayon ay nasa kwarto narin at nakahiga.
“ha? Anong ibig mong sabihin?” napatingin sya sa akin na may halong pagtataka.
“Ahh. Anong pwede kong pwedeng gawin para ako mismo makaipon ng pera para maipadala kay papa.”
Halatang nagulat sya pero bumalik agad sa natural yung mukha nya.
“Magtrabaho ka”
Nagulat ako ng sinabi yun ni mama. Kaya pagkasabing pagkasabi nya noon ay napaupo ako.
“trabaho? O-okay lang bas a inyong magtrabaho ako?” oo. Tama. Trabaho lang ang susi ko para makaipon ng pera…
“Ikaw na may diskarte dyan. Di na kita matutulungan dyan.”
“Ahh. Ganun ba..sige..bukas aalis ako ha. Maghahanap akong trabaho.”
“sige..”
Weird..dahil hindi ko dati ganoon kadali mapapayag agad si mama pag gusto kong magtrabaho. Pero, mas maganda na to. Para naman makapagpadala agad ako ng pera kay papa. Napangiti ako sandal at kinuha ko yung phone ko para matext si papa.
to: papa bunsoy
papa. Wag ka po mag alala. Bigyan mo po akong isang linggo. Magpapadala po ako ng pera para sa gamot nyo.
pagkasend ko noon, napalingon ako ulit kay mama.
“Ma, yung tuition ko, ipapadala k okay papa ha..”
“osige. Ikaw bahala..”
nagulat nanaman ako. Di ko kasi inaasahang papaya sya agad. Siguro, naiintindihan nya ko sa ngayon.
Kinabukasan, dumating ang stepfather ko. Magpaalam ako agad sa kanya kung pwede nya akong ilakad sa palengke doon sa kapatid nyang may tindahan doon para doon nalang ako magtrabaho. Sa umpisa, nagtalo kaming dalawa..pero noong iniyakan ko na sya, alam kong naiintindihan na nya yung nararamdaman ko..Ipinasok nya ako sa kapatid nya may-ari ng tindahan sa talipapa. Sabi ko, kahit anong trabaho, kaya kong gawin.nakatanim lang sa utak ko, gagawin ko lahat para kay papa. Kinuha akong taga lipat ng mga banyera ng isda doon. Nakahanap narin ako ng nga gusto magpalaba. Tumaggap ako ng labada kahit na aminado ako sa sarili ko na hindi ko kaya yung ganoong gawain. Ang labada ko sa isang araw ay dalawa kaya nakakapagod talaga. Pero 150 lang kasi kaya medyo panget kung isang labada lang…natanggap din akong tagahugas ng pinggan sa may lugawan sa kanto ng sakayan. Tapos kapag madaling araw naman, nakuha naman akong tagabantay doon sa katabi ng lugawan na tindahan ng 24hrs open na tindahan ng ice cream. So ang schedule ko, 1-5 ng umaga, sa tindahan ng ice cream, 5-9 sa palengke, 9-7 ng gabi ay labada at 7-11 ay sa lugawan. Walang pahinga alam ko. Pero kinakaya ko para sa papa ko.. pagkatapos kong maisulat yung schedule ng trabaho ko, napaisip ako bigla…
Si Vince..
Alam kong magagalit sya…ayaw nya tong ginagawa ko…ayaw nyang magtatrabaho ako…ayaw nyang mapapagod ako….
Hala….paano to…
Hindi nanaman ako nakatulog ng gabing iyon…pero sa pagkakataong iyon, hindi na si papa ang laman ng isip ko….si Vince na…
Paano ko sasabihin sa kanya to?... naguluhan ako bigla…anong gagawin ko kapag nagalit sya…nasabi ko na sa mga papasukan ko na 2 days pa ako after magsisimula..pumayag naman sila…
“Bukas…sasabihin ko na kay Vince tong gagawin ko…I wish,..sana maintindihan nya…”
Hindi ko namalayan,..nakatulog na pala ako….
KINABUKASAN..
To: Baby <3
Goodmorning baby. I love you! :* J
Nagkatext kami ni Vince noong araw na iyon..naghahanap ako ng tyempo para sabihin sa kanyang magtatrabaho ako…pero…hindi ko magawang masabi…kinakabahan ako…natatakot ako….alam kong magagalit sya eeh…bahala na…..
Pero…sa mga text ni Vince..bakit parang malamig?...madalang masyado ah..baka busy lang sya?...
pero pano ko masasabi sa kanya kung madalang sya magtext?...
Lumipas ang isang araw pero hindi ko nagawang masabi sa kanya…
bigla kasi syang nawawala e..paano ba to..nasasaktan ako..ano tong nararamdaman ko? Feeling ko tuloy…lumalayo sya..nanlalamig…ano bang gagawin ko??
…
nalulungkot ako…
naiyak nalang ako….
Kinabukasan.. (April 10)
araw na ng trabaho ko..pero hindi ko parin nasasabi..ano ba to…
To: baby <3
Goodmorning baby. I love you! :* :* J
sent..
tinext ko na sya ng medaling araw…ito na yung araw ng trabaho ko..pero di pa ako nakakapagpaalam sa kanya..
“Hindi ka natulog..” text nya sa akin. Saktong kakatapos ko lang ng trabaho sa palengke noon eh. Nagalet ata sya kasi, medaling araw narin kasi yun nang matulog kami..sasabihin ko na ba?..
“natulog po ako. May dumating lang. kaya pinagbuksan ko ng pinto.” Tae! Ano bang palusot yan?! Tang*na. Di ko masabi!
“Sino?” shet. Ayan na. nagtanong na sya...isip Kim!
“Ah, si kuya carlo. Pinark yung motor nya tas ditto natulog..” grabe! Napakasinungaling ko na talaga! >.<
“Ahh..”
“J”
“J” …sige.. nagngitian nalang kayo! Kelan ko ba masasabi! >.< haay.
“kaen ka na..” ano ba yun >.< bakit di ko masabi…
“tapos na po. ikaw?” hala…naglalaba ako…anong sasabihin ko…natatakot talaga ako…
“ah..kakaen po..”patay! >.< hala ka..
“eatwell!” reply nalang nya…
napaisip tuloy ako bigla…
nasira ko na lahat ng promises namin…
NO SECRETS….
NO LIES….
“I wish...sana maintindihan mo ako....”
“I’m really sorry baby..” nasabi ko nalang habang nakatulala pa..naramdaman ko nalang...umiiyak na ko..
Pahapon na.. wala akong labada ngayon..kaya sa palengke nalang muna ako...
*you have a message!you have a message!*
“Hey!” hala..si baby..papunta na akong palengke ng magtext sya..
“Whut!?” tsk.. sasabihin ko na talaga ngayon..
“Em at the bunk.hahaha!” lagot na..masaya pa mandin sya..sana maintindihan nya ako..
“tek’care baby!”
ready na akong pumasok ng ...
“Em home baby!” eto na ....
“pahinga ka na..”
“opo..”
“Sige baby, tatrabaho muna po ako..” this is it..
“Anong trabaho?..” Lord..help me..
“Tagalipat po ng banyera ng isda sa palengke..” ayan >.< nasabi ko na. GOODLUCK na saakin!
“L(((“ hala!
“Wag ka pong magalit...” please ... ;(
“I hate it.Go. Ingat ka.”
ayun na. Gumuho na naman yung mundo ko.ayoko ng ganito...;(
nakakadalawang araw na ang lumipas...dalawang araw narin akong lagari sa trabaho... sugat sugat na yung mga kamay ko...pagod narin ako sobra...pero kahit papaano ay kumita na ako kahit papaano...Hindi ko nanaman kinaya yung pagbalewala ni Vince sa akin. Dalawang araw narin ang nagdaan na matamlay syang nagtetext. Nagattemp akong kausapin sya pero, binabalewa lang nya..ito yung bunga ng kaduwagan ko...kung nasabi ko lang talaga sa kanya...sana hindi ganito ka grabe yung nangyayari...ano nang gagawin ko...Di na rin sya nagpaparamdam...nasasaktan na talaga ako...hindi ko rin alam kung anong iniisip nya...nag ggm ako para lang itext nya ko pero walang nangyayari..hindi nya ako pinapansin....
*you have a message!you have a message!*
nagulat ako ng biglang nag vibrate yung phone ko.
kanina ko pa ito hinihintay...sya na sana to...
from: baby <3
YES! Thank you lord at pinatext mo rin sya...
binasa ko yung text nya...akala ko pm...yun pala...
“Yung marinig mo lang sa phone yung boses ng bestfriend mo...nakakamiss talaga..
Goodnight..ayoko nang magtext.
J sweet dreams!
Gm | BORDS J”
................................
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
parang pinana yung puso ko. Hindi lang pinana..parang sinaksak ng paulit ulit ulit ulit... natulala ako...
hindi ko alam ang gagawin ko... sa sobrang sakit ng naramdaman ko,,nabura ko agad yung text nyang iyon...tapos...binato ko yung phone ko sa sofa....
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
BORDS J
Nagpaulit ulit yun sa utak ko...sobrang sakit...sobra...
naramdaman ko yung kirot sa puso ko. Literal.
Nakita ko nalang yung sarili ko na tuloy tuloy ang daloy ng luha ko...
kaya pala...kaya pala hindi na sya nagpaparamdam..kasi may kapalit na ko...kaya pala hindi na sya nagtetext...kasi kausap na nya si bords nya. Ang sakit sobra...napahagulgol ako ng sobra...buti nalang at nasa kwarto na si mama...parang pakiramdam ko, sasabog yung dibdib ko sa sakit....hindi na ko makahinga sa sakit ng nararamdaman ko...pakiramdam ko gusto ko nang mamatay...masyadong OA pero, yun yung nararamdaman ko....
Napaisip ako...kasalanan ko lahat ng ito. Kasalanan ko lahat kung bakit ako nasasaktan at kung bakit ganito ako lumuluha ngayon...kasalanan ko...Ganoon na ba talaga sya nawalan ng pakealam sa akin?! Porket sinuway ko sya? Ganun? Papalitan nya agad ako??
Sa sobrang sama ng loob ko...tinext ko sya...
“Baby..i’m sorry na..patawarin mo na ko. Ano ba dapat kong gawin para mapatawad mo? Wag mo namang iparamdam sa akin na tinalikuran mo na ko. Sige okay lang kahit hindi mo na ako pansinin di na kita pipilitin..patawarin mo lang ako please. Aaminin ko, nasaktan ako don sa gm mo kaya ginawa ko to. Kayo na ulet magbestfriend okay lang. Patawarin mo lang ako. Kaya ko lang naman nagawang magtrabaho kasi kelangan na ng papa ko sa probinsya..patawarin mo na ko please..hindi ko na kaya. Kung sawa ka na sa ugali ko sabihin mo. Aalis nalang ako. Naramdaman kong wala ka nang pakialam sa akin kasi madalang ka nang magtext. Alam ko may ginagawa ka. kaya nga nagtitiwala ako sayo eh. Pero naramdaman ko kasi na parang bigla na parang nawala ka...nawala yung presensya mo. Im really sorry . kung kailangan kong lumuhod buong araw gagawin ko. Alam ko matagal ko na dapat ginawang humingi ng sorry. Naghihintay akong humingi ka rin ng sorry kasi nasaktan rin naman ako eeh. Ang masabihan ng bahala ka nga, masakit para sa akin yun. Lalo na at galing pa sayo. Nagsabi ka nga ng sorry pero hanggang doon lang. Nangarap lang akong ikaw naman yung susuyo sa akin. Kaso nag assume ako masyado. Taas ng pangarap ko eh. Kapal ko nho. Pero, kaya pala ganon kasi may kapalit na pala ako. Okay lang. Sana lang mapatawad mo ko. After nito, wala na ko.pagsinabi mong hayaan kita gagawin ko. Sabihin mo lang kung anong dapat kong gawin..sorry talaga..ingat ka palagi...sorry...i love you baby..”
patuloy ang daloy ng mga luha ko habang tinatype ko iyon sa phone ko...walang tigil yung sakit na nararamdaman ko...pero sa loob loob ko,, ang gusto kong sabihin sa kanya,..
“sorry kasi hindi ko nasabi agad sayo yung ginagawa ko. Paano ba naman kasi..bored ka na sa kin. Ano bang problema sa akin? Hindi naman ako nagkulang eh. Ako nga, kahit hindi tayo nagkikita iniisip parin kita..alam mo ba? Sibrang miss na miss na kita? Alam mo ba? Na tuwing namimiss kita nagrerecord ako? Sinasabi ko lahat ng nararamdaman ko...alam mo pag namimiss kita, tinititigan kita..hindi ako nagsasawa...alam mo baby, gusto ko ulit marinig galing sayo na namimiss mo na rin ko...namimiss ko na kasi yung mga time na itetext mo ko tapos sasabihin mong,..
I LOVE YOU! :* J
I LOVE YOU! :* :* J
I LOVE YOU! :* :* J
I LOVE YOU! :* :* J
I LOVE YOU! :* :* J
I LOVE YOU! :* :* J
I LOVE YOU! :* :* J ...
hindi mo ba namimiss yun bi?...pagod ka na ba sa pagtetext sakin ng ganon??
alam mo bang namimiss ko na yung boses mo? Yung pagkanta mo sa phone tuwing magkausap tayo? Pinagsisisihan ko ngang sana pala, mairecord ko yung mga tawag mo sa aki..kasi parang hindi na pala mauulit yon. Sa utak ko nalang yun nauulit. Alam mo ba, lagi ko nang kinakausap si baby lui? ..sinasabi ko lagi sa kanya na Lui alam mo ba? Love na love na love na love ko yung daddy mo?? Alam mo kung gaano kalaki? Ganto oh...tapos iistretch ko yung braso ko tapos sasabihin kong hindi ko pala abot? ...masakit para sakin yung ganon. Kasi ang tagal na nating hindi nagkikita tapos ganun pa yung nangyayari..i miss you so bad lang baby hindi mo ba alam yun...? alam ko. Hindi ganun yung nararamdaman mo..kasi nga diba, busy ka na sa ibang bagay....nabigo ako...akala ko kasi, ganun din yung nararamdaman mo..pero hindi pala...kaya nga sa tuwing mamimiss kita nitong nakaraang araw, binabalikan ko nalang yung mga nasave kong mga message mo. Tapos, mapapangiti nalang ako kasi iniisip kong kakatext mo lang nun. Imagination nalang pala lahat sa akin...”
Pagkatapos kong maisip ng lahat ng iyon, napaisip ako...at isa nalang yung nasabi ko..
“NAPAKA ASSUMING KO...”
nag assume ako na miss nya rin ako..
nag assume ako na mahalaga din ako sa kanya...
nag assume ako na iniisip nya rin ako...
at higit sa lahat ....
“NAG ASSUME AKO NA UMIIYAK RIN SYA NGAYON KATULAD KO!”
sinigaw ko yun habang yakap ko si Lui...
“i wish...sana, bumalik yung dati...”
After noon...
I fainted.
nagising nalang ako kaninang umaga...
sobrang sakit ng katawan...mula ulo hanggan paa...kasama na laman loob..
Pagdilat ko...itetext ko sana sya..pero nabasa ko agad yung text nya...
from: Baby <3
Goodmorning baby. I love you! :* :* J
napangiti ako saglit..pero nangilid narin ang luha ko..Iyon na siguro yung huling beses na makakatanggap ako ng mensaheng ganoon na mula sa kanya...sana kayanin ko lahat...
nireplyan ko sya..nagkatext pa kami pero....habang magkatext kami....nagiisip nanaman ako..at dumating sa puntong ..nabuo ang desisyon ko...
“They say that when everything is not going right, ...its not yet the ending...
---
SO WHAT?! Hahaha! Tawa. Katamad kumaen XD kayo kaen na. Mananahimik nga muna ako. Hahaha. Ingat kayong lahat.
#OnlyLearnedBadthings
Gm | LastDrop J “
SENT....
nag gm ako... napagdisisyunan kong mawala muna saglit sa buhay nya. Sana nga kayanin ko...sana magawa kong palipasin ang lahat ng mga darating kong araw na wala akong natatanggap na text mula sa kanya...siguro nga...dati palang, kinalimutan na nya ako kaya hindi na sya nasasaktan...kaya hindi na nya ako inaalala...I wish na sana...makaya kong mabuhay ngayong wala na yung taong nagpaparamdam sa akin na dapat pa kong mabuhay.... sana....
pigilan nya kong gawin ko yung binabalak ko........
WITHOUT YOU by Aj Rafael
Bucket full of tears baby you know Im here
im here waiting..
Close your precious eyes and just realize
im still fighting..
for you to be with me and sit under this tree
and we can watch the sunrise ..
we can watch the sunrise ....
wake up feel the air that Im breathin’
I cant explain this feelin’ that i’m feeling
I wont go another day without you...
without you...
I know it feels like no one’s around but baby you’re wrong
Just get rid of the fear promise that Im here I’ll never be gone..
So baby come with me we can fly away and we can watch the star shine...
And baby you can be my love....
wake up feel the air that Im breathin’
I cant explain this feelin’ that i’m feeling
I wont go another day without you...
without you...
Hold on, I promise it gets brighter
and when it rains, i hold you even tighter
I wont go another day without you....
And this is me tonight..There’s no more games and
no more lies..
and I know its right..
cause of the way you look into my eyes
And wneh I hold you tight, the worries disappear Im glad you’re in my life....
wake up feel the air that Im breathin’
I cant explain this feelin’ that i’m feeling
I wont go another day without you...
Hold on, I promise it gets brighter
and when it rains, i hold you even tighter
I wont go another day without you....
without you ..
and i wont go, another day....
WITHOUT YOU ....
sana makaya ko...
pero kahit naman mawala ako....
ones you become a bestfriend, you’ll always be a bestfriend...
katulad nga ng promise ko...
BESTFRIENDS FOREVER KAMI.
pwede nya parin akong tawagin kung may kailangan sya...
Im always watching him naman ...
hindi ako mawawala sa tabi nya....
hinding hindi ko sya iiwan ...
I wish.. na sana ... masaya sya...
- END
---------------------------------------------------------------------------
Thank you! J sana nage enjoy kayong nagbasa. Sorry for the errors...hindi ko na kasi naedit..sana nagustuhan nyo J ...
written by: takenAnonymousJ