Copyright ©2024 All rights reserved. This story may not be reproduced, distributed, or published in any form without the written permission of the author.
Warning: This story is a work of fiction. Any resemblance to actual persons, living or dead, events, or locales is entirely coincidental. The characters and events portrayed in this narrative are products of the author’s imagination, crafted to explore themes of love, loss, and the supernatural. Enter a realm where the extraordinary unfolds, and let your imagination soar!
---------------------
Amber's Pov
I was walking and running at the same time on the side of the street while heavy rains poured everywhere. Not minding the wet clothes i have, i walked and ran faster just to find shelter. The fog is not helping as well kaya wala akong magawa kung hindi maglakad ng dere-deretso.
I stopped midway when i heard a noise somewhere, but i know it's near to where i am standing. A small figure slowly shows from the heavy fog until a dog or perhaps a wolf since the height of it has the same level of mine.
I woke up from the loud alarm clock beside my bed, and it's still 5 in the morning. Yan talaga ang pinaka peste sa everyday life ko, hindi ko nga alam bakit pa ako binigyan ng buhay para lang mag ipon tapos mag hanap buhay kung sa kabaong parin naman ang ending.
Ginawa kona rin ang mga routines ko at nag timpla ng kape para everyday life is a happy life ika nga ng mga kapit-bahay ko which is mga matatanda dito. Lumaki ako sa orphanage pero nung dumausdos akong 18 pinapaalis na kame, kesyo matanda na daw kame at nasa tamang edad na. Kaya eto ang buhay ko, happy life.
I took a bath after, then fixed myself for work. Umalis na ako ng bahay at naglakad papuntang bus stop. Naka ilang minuto narin ang dumaan pero wala paring bus, usually kase ang early nila pero ngayon hinde. Bakit kaya?
"Ineng pwede ba ako humingi ng kaunting tulong parang awa mo na" Lumingon ako sa gilid ng marinig ko ang salita na isang babaeng matanda. Marumi ang suot niya at magulo ang buhok.
Sumabak kaya sa gera si lola?
"Ano po maipaglilingkod ko sainyo?" I said.
"May pagkain kaba riyan, nagugutom na kase ako eh" nagugutom naman pala si lola akala ko naman sumabak sa gyera. Binuksan ko ang bag ko at binigay na lamang dito ang sandwich na ginawa ko kanina, na para sana mamaya pero okay lang yung makakagawa naman ako ng ganun ulit.
"Ayan po lola kumain po kayo at eto rin tubig para hindi kayo mauhaw" inabot kona rin yung tubig sa kanya baka mauhaw kase after niya kumain. Meron naman water dispenser sa opisina na pinagtatatrabhuhan ko.
"Salamat talaga iha, napakabait mong bata" hindi naman po la, mas demonyo pa nga ako sa demonyo eh. Ngumiti na lamang ako sakanya.
"Oh siya mag ingat ka baka pag gising mo nasa ibang lugar kana" nagulat ako sa sinabi ng matanda kaya lumingon ako sa kanya pero nawala na lang ito ng parang bula.
Hala baka multo yun! Amputa baka may third eye na ako!
Nagulat na lang ako ng may prumeno sa harap ko kaya lumingon ako dito at nagulat na may bus na pala sa harap ko. Hindi kona man narinig kanina ah? Bakit biglang may bus na sa harap ko, at isa pa wala ni isang passenger kundi ang driver lamang. Usually kase marami-rami ng naka upo sa loob ng bus lalo na't malapit na mag 7.
Hindi kona lamang pinansin at pumasok na sa loob at umupo malapit sa window.
Hindi ko alam anong nangyari basta nakatulog ako at nung nagising ako wala ni isang tao sa loob ng bus.
"Hello, manong driver asan kana po?" Hala ano to alice in borderland lang ang peg? Pero wait, anong nangyayari. Lumabas ako ng bus karga-karga ang bag ko at natagpuan na nasa gitna ako ng gubat.
Natatakot at nanghihina na ako. Dumagdag pa etong engot na kamay ko na kanina pang nanginginig, Hindi ko alam kung saang lupalop ako napadpad. Binabawi ko na, gusto ko lang naman makapag ipon para mabili kona yung channel bag simula ng makita ko ito sa mall.
With a trembling hands, i started to walk and see if i could ask for help pero there's no one. Sinubukan kona rin tumawag sa cellphone ko pero anak ng kamalasan, wala ring signal potangina.
Naglakad na lang ako kung saan-saan pero sa gitna ng paglalakad ko, bigla na lang ako natumba at unang lumapag ang ulo ko sa mga matutusok na bato.
♤