Askemler hellüğğğğ. Okuma sayılarımız azalmış. Oylarda çok az. Okuyan 1000 kişi var ama oy 200 falan. Lütfen yıldıza basın(yalvarış.)
Keyifli okumalar...
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
Malikanenin içinde dolaşırken bir odadan sesler yükseldiğini farkettiğimde bakışlarımı hemen bakışlarımı oraya çevirdim. Kapı kapalıydı. Fakat sesler odanın balkonundan geliyordu. Çünkü sesler boğuktu.
Ses kesinlikle Durudan geliyordu. Diğer ses ise Polatın sesi gibiydi. İkisinin beraber ne işi vardı?
Bilmeyizkine.
Bir şeyin kırılma sesi kulaklarımı doldurduğunda paniğe kapıldım ve hızla kapıyı açıp içeriye daldım. Şeffaf camlı balkonda tartışan Polat ve Duruyu görmeyi beklediğim söylenemezdi. Polat ise fazla sinirli gözüküyordu.
Polat elini masaya vurmuştu ve bardak yere düşerek kırılmıştı. Ardından Duru bir anda ayağa kalkarak irkilerek geri çekildi. Ardından hızla balkona ilerledim ve hemen girdim.
"Siz ne yapıyorsunuz?!" Dedim şaşkınlıkla.
Polat bakışlarını bana çevirdi. Bakışları kesinlikle öldürücüydü.
Ardından Polat bakışlarını Duruya çevirerek homurdandı.
"Bozuk ışık."
Ne
Duru hemen gözlerini devirdi ardından bana döndü.
"Abin olacak şahıs psikopat." Dedi Duru öfkeyle.
Sertçe yutkundum ve konuşmaya başladım.
"Siz,ne yapıyorsunuz? Ve bu öfkeniz ne?"
Duru tam ağzını açacakken Polat ona öyle bir bakış attı ki gözlerime bakmak bile öldürebilirdi. Duru hızla nefes alıp vererek ona baktı ve yumruklarını sıktı ama Duru konuşmaya başladı.
"Su Derici-" devamını getiremeden hemen Durunun sözünü ben kestim.
"Duru,bana sakın Su Derici hakkında bir şeyler karıştırdığınızı söylemeyin." Dedim yalvarır gibi. Ardından kararlı bir sesle konuştum. "Su Derici sadece beni ilgilendirir."
Polat hemen sert bir ifade ile konuştu.
"Sadece senin değil. Bende varım. Bunun farkına var. O senin kardeşinse ve onu kurtarmak istiyorsan sende benim kardeşimsin ve bende seni bu sikik olaylardan korumaya çalışıyorum." Dedi hiddetle.
"Konuşma. Sus." Dedim hemen.
Polat dayanamaz bir sesle konuştu.
"Haziran,bunu kabul etmek zorundasın. Ben senin abinim!"
Gözlerimi kapattım ve yumruklarımı sıktım.
"Benim tek kardeşim Su Derici!" Polat bu sözüm karşısında gözleri sanki bir kırılma geçmiş gibiydi. Ardından öfkeli bir şekilde konuştu.
"Onuda mahvederim! Senin için herkesi silerim! Seni şu saçma sapan olaylardan kurtarmaya geldim. Yanlış sulardasın,Haziran! Su Derici seni bu çukurdan kurtaramaz,Orrel Aleyevde kurtaramaz. Ben seni kurtarırım."
Alayla kahkaha attım.
"Emin ol,kimsenin beni korumasına ihtiyaç yok." Bunu dedikten sonra Polatın alnındaki damarlar belirginleşti fakat ben onu Duru ve kendi öfkesi ile yalnız bırakarak odadan çıktım.
Odadan çıktığımda merdivenlerden inmeye başladım fakat en alt katta Orrelin telefonda biriyle sinirle konuştuğunu duydum.
"Siktiğimin piçleri! Size demedim mi?! Neden her şeyi boka sarıyorsunuz ulan! Hepinizi mahvederim,eğer karımın kılına dahi bir şey olursa. Sizi keserim. Hepinizi çamaşır ipine asar gibi asarım." Yine ne oluyordu?
Orrel kendisini değil,beni düşünüyordu. Ne olduğunu kestiremiyordum. Her an bir yerden bir şey çıkabilirdi.
Ay karım dedi bize ya.
Su Derici,gerçekten benim hayatımı tamamen değişmiştirdi. Onun yüzünden şu anda bu durumlardaydım. Fakat bana kattığı iyi bir şeyde vardı. Orrel Aleyev.
Her zaman korktuğum bir şey vardı,Orrelin bana ihanet etmesi. Fazla korkuyordum. Eğer böyle bir şey olursa, hayatından bir Haziran Derici geçip gidebilirdi.
Onları uzaktan izlerken Orrelin yanına Lev geldi. Artık sesleri bana ulaşmıyordu, çünkü kısık bir şekilde konuşuyorlardı.
Orrel bir şey söyledi ki Lev sinirle bir küfür savurdu.
Bir anda arkamdan birinin adımla sesleri ile irkilerek arkamı döndüm ama gelen Nataliaydı. İlk önce bana baktı ardından bakışlarını kaşlarını çatarak Orrel ve Lev'e çevirdi ve kısıkça bana sordu.
"Hazo,ne konuşuyor bunlar?" Dedi şüpheli bir sesle.
"Bilmiyorum." Dedim bende pür dikkat onlara bakarak. Her an Natalia ile yakalanabilirdik çünkü merdivenlerde kabak gibi onlara bakıyorduk. Ama onlar fazla öfkeli olmalı ki asla başka yere bakmıyorlardı.
"Basalım mı şunları?" Dedi Natalia sırıtarak. "Yine ne işler karıştırıyorlar acaba..." dedi Natalia oflayarak.
"Dur." Dedim Nataliaya sadece. Bassak ne olacaktı ki sanki? Dudaklarını okumaya çalışıyordum fakat arkaları dönüktü. Somurttum.
Ardından Levin sinirli sesi kulaklarımızı doldurdu.
"Sikerler böyle işi!" Sesi ürkütücüydü. Orrelde sinirle alnını ovuyordu.
Orrelde tam sinirle bağıracakken bir anda merdivenlerde beni görünce derince yutkundu ve gözleri yumuşadı ve yanıma gelip beni kollarının arasına aldı. Ardından boynumu kokladı.
"Ayışığım gelmiş." Dedi ve boynumu öptü. Sakinleşmeye çalışıyor gibiydi. Ve kesinlikle sahiplenir bir şekilde beni sarmalamıştı.
Ardından Orrel kısıkça homurdandı.
"Senin kılına zarar gelsin hepsinin ecdadını sikerim."
"Orrel,neler oluyor?" Dedim direkt. Çünkü fazlasıyla merak ediyordum ama bana kesinlikle anlatmayacaktı.
"Siktir etsene. O güzel beynini sikik sikik işlere yorma." Yanağımı sertçe öptü.
Ne oluyoruz lan.
"Beni çıldırtma! Anlatsana!" Dedim kollarının arasından çıkmaya çalışarak. Ben çıkmaya çalıştım fakat o daha sert sardı.
"Nereye kaçıyorsun,yavrum?" Dedi sırıtarak.
"Ebene."
Göz devirmeye çalışarak dudağımın kenarını öptü.
"Seni çok seviyorum,Haziran Derici." Dedi içten bir sesle. Gülerek kıkırdadım.
"Ne kadar,Orrel Aleyev? Anlatsana beni."
Gülümsedi.
"Benden,seni anlatmamı isteselerdi,benim dünyamın kocaman olan ışığı,sevgi yolum derdim." Yanağımı yumuşak bir öpücük kondurdu.
"Deseler ki bana,yaz onu. Yazabileceğim en iyi şiirleri yazardım. Ellerim morarana kadar seni yazardım." Bir öpücük daha.
"Fazla romantiksiniz." Dedim sırıtarak.
Bizde ota boka eriyoruz.
"Senin için her şey olabilirim."
"Sarma ol o zaman." Dedim dil çıkararak. Ama Orrel buna sırıttı ve konuştu.
"Tamam,o zaman beni sarma gibi sar. Kollarınla sar."
Sapık bu adam. YETOŞ!
"Ay hoşt." Dedim göz kırpıştırarak.
"Köpeğinde olurum." Dedi ciddiyetle.
Arkadan gelen Rusian ile bütün romantiklik batmıştı. Rusianın zamanlamasına tüküreyimdi.
Rusian Orrel bakarak göz kırpıştırdı.
"Bu ne lan,yumoş ayı resmen. Köpeğin olurum falan. Bize gelince bizi köpek ediyorsun ama ya! Bize gelince esiyorsun Hazoya gelince diniyorsun. Bu ne ya."
Orrel beni daha çok göğsüne bastırdı.
"Rusian kapat çeneni. Yoksa artık bir çenen olmayacak."
"Tehdit bile ediliyoruz ay yetişin komşulaaar!" Diyerek isyanda bulundu.
Ardından jeton yeni düşmüş gibi konuştu.
"Burda komşu yok ki."
Orrel sinirle gülerek Rusian'a baktı.
"Seni boğazlarım." Dedi gülümseyerek ama sesi daha çok bıçaklıyor gibiydi.
Etrafıma bakıldığımda Natalia ve Levin ortalıkta olmadığını farkettim. Gittiklerini bile duymamıştım.
Tabi siz anca romantiklik yapın. Belki Natalia ve Levde mercimeği fırına vermeye gitmiştir.
Merdivenlerden sert adım sesleri yükseldiğinde bakışlarımı oraya çevirdim. Gelen Polattı. Arkasındada Arda vardı. Duru ise gelmemişti. Polat'la ne konuştular bilmiyordum ama kesinlikle ona fazla öfkeliydi.
Herkes benden bir şey saklıyordu. Ve her şey bana kalıyordu. Bana yalan söylüyorlardı.
Polat geldiğinde bakışlarını hemen Orrele çevirdi. Sanki gözleri ile konuşuyorlardı.
Tövbe Estağfirullah.
Polat tam ağzını açacakken içeriye giren 3 koruma ile hepimiz duraksadık. Koruma Polat ve Orrel'e doğru konuştu.
"Efendim,hemen gelmelisiniz. Siz,Polat bey, Lev bey, Rusian bey ve Arda bey. Hepinizin gelmesi gerek."
Bu dedikleri duyduğumda kaşlarımı çattım. Bir şeyler dönüyordu. Ardından hemen Lev ve Natalia geldi.
Orrel bana yaklaşıp yüzümün her yerini öptü.
"Siz burda bekleyin,tamam mı? Sakın bir delilik yapıp çıkmak yok. Beni delirtme,bebeğim. Tamam mı?" Başımı salladım ama kendimden pek emin değildim.
Ardından erkeklerin hepsi gittiğinde Duruda merdivenlerden inerek yanımıza geldi ve koltukta oturdu. Ardından ben konuştum.
"Kızlar,burada bekleyecek miyiz ya!" Dedim hızlı nefesler alıp vererek. Natalia bana döndü.
"Çılgınlık mı yapalım?" Dedi Natalia hınzır bir sesle.
Duru bize döndü.
"Ne yapacaksak varım! Bu erkekler ne karıştırıyor öğrenelim. Bizden saklıyorlar." Dedi heyecanlı bir tonla.
Hepimiz aynı anda ayağa kalkıp kapıya doğru ilerledik ama bu sefer malikanede fazla bir şekilde koruma vardı.
"Ne yapacağız..." dedim çaresiz bir şekilde.
"Burdan çıkmamız çok zor, abim başımıza en iyi adamlarını dikmiş!" Dedi Natalia.
Duru hızla konuştu.
"Siz çıkamazsınız ama ben çıkabilirim. Eminim ki şu an sadece ikinizi koruyorlar beni pek takacaklarını düşünmüyorum." Duruya itiraz edemeden Duru hemen kapıyı açtı ve dışarıya yöneldi ama korumalar hemen önünü kesti.
"Adınız ne?" Dedi koruma sert bir Rusça aksanıyla.
Duru umursamazsa cevap verdi.
"Duru Işık Oflaz." Koruma hemen daha çok Durunun önünü kesti.
"Duru hanım,çıkamazsınız. Polat beyin emri. Evden hiç biriniz çıkamazsınız." Korumalar Duruyuda içeriye yollayınca Duru öfkeyle içeri girdi ve kapıyı sertçe kapatıp konuştu.
"Lanet olası Polat! Emir vermiş adamlara birde! Benden ona ne ya!" Dedi öfkeyle.
Üçümüzde oflayarak evde bir yerler bakıyorduk. Çıkmamız imkansız gibi gözüküyordu ama bir yolu olmalıydı.
Mutfağa soğuk su içmek için gittiğimde bir anda bir elin ağzıma kapanması ile gözlerim kocaman açıldı.
Arkamdaki adam konuşmaya başladı. Türkçe konuşuyordu ama rus olduğu belliydi.
"Şimdi sessiz ol,Haziran Derici. Demek şu başımın belası Orrel Aleyevin tek zaafı sensin ha? Birde karnındaki bebek."
Ne bebeği? Bir anda aklım durmuştu ama aklıma şu geldi. Bardayken Orrelin O hamile diyerek birini kandırmasıydı. Beni adamın kollarından kurtarmak için bunu söylemişti. Ve o adam bu adam olmalıydı.
Ben şu an hamile sanılıyordum!
Arkamdaki adamdan kurtulmak için çırpınırken adam silahı kafama dayadı.
"Kıpırdama,Haziran Derici. Yoksa hem sen,hemde karnındaki küçük Aleyev ölür."
O sırada hamile olmayan Haziranniko:
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
Gözlerimi açmıştım. Hiç bilmediğim bir yerdeydim. Etraf karanlıktı,sadece loş hir ışık vuruyordu dışarıdan.
Ellerim zincirlenmişti. Hiç bir şey yapamıyordum.
"Çıkarın beni burdan!" Diyerek haykırdığımda kapı gürültüyle açıldı.
İçeri o adam girmişti. Kafam acıyordu. Kafama darbe almış olmalıydım.
"Fazla sesin çıkıyor,Derici!" Dedi adam öfkeyle.
Ardından adam sırıtarak devam etti.
"O sesini kıs yoksa o karnındaki bebek artık olmaz."
Ardından haykırarak konuştum.
"Ben hamile değilim!"
Adam ilk önce yutkundu ama ardından umursamazca konuştu.
"Yalan söylemeyi kes. Sesin çıkmazsa bebeğe zarar vermem. Yalan söylem bana."
Öfkeyle gözlerimi devirdim.
"Değilim hamile ben,şizofren misin be adam!"
Adam bana kısa bi bakış atıp sakince telefonunu çıkardı ve birini aradı ve hoparlöre aldı. Öfkeli gelen bu ses kesinlikle Orrele aitti.
"Ulan şerefsiz! Seni bulup parçalara ayıracağım! Sen kimsinde benim karımı kaçırmaya cüret ediyorsun? Senin cehennemin olacağım piç!"
Adam ise sadece sırıttı.
"Eksik söyleme,Aleyev. Hem karın hemde onun karnındaki bebekte benim elimde."
Orrel afallamış gibiydi.
"Ne be-" ardından aklına o gün söyledikleri gelmiş gibi duraksadı ve devam etti.
"Seni sikeceğim! Seni parçalara ayıracağım! Ağzına sıçacağım senin." Dedi Orrel. Kesinlikle sesi beni bile korkutuyordu.
"Kimsin sen!" Diye bağırdı ölümcül bir sesle Orrel.
Adam sırıttı.
"Adım Viktor,soy adım Sergevey. Viktor Sergevey. Tanıştığımıza memnun oldum,Orrel Aleyev."
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
BÖLÜM NASILDII💗
Duru ve Polat çifti hakkında düşünceleriniz?
Viktor Sergevey hakkında?
Haziranın hamile sanılması şsğwğwğwğ
Ben Natalia için bir model buldum,İnstagramdan kızın hesabına bakar mısınız? Sizce nasıl?
-Wolfiecindy-
Bakıp yazarsanız çok mutlu olanzi.