Ks3
Gergince sıktığı çantasının kolunu mümkünmüş gibi daha da sıkı kavrarken kalbi çokça hızlı atıyordu.
Etrafındaki herkesin kendisine baktığını, sanki hepsinin kendisini yargıladığını hissediyordu.
Yanlış olan hisleri; onun için en büyük işkence ve yük sebebiydi.
Omuzunda hissettiği dokunuşla irkilirken ona bakan bir çift tanıdık gözle derin bir nefes vermişti.
"Üzgünüm, korkutmak istemedim."
"Sorun değil, şuradaki kafeye geçelim mi? Burası fazla sessiz."
Taehyung etraftaki sakinliği normal şartlarda garipsemezdi. Ancak bakışları hızla Lara'yı bulduğunda gereksiz bir gerginliğin üzerinde olduğunu fark ederek başını olumlu şekilde sallamıştı.
" Olur, gel. "
Birlikte yan yana yürümeye başladıklarında Lara çantasının kolunu daha iyi kavramıştı. Sanki onu koruyacak tek şeymiş gibi...
Taehyung'un bakışları, onun çanta kolunu sıkmaktan boğumları beyazlaşan eline giderken kaşlarını çatmıştı. Neden bu kadar korkmuştu?
Kafeye geldiklerinde köşede bir yere geçip kahve siparişi vererek birbirlerine dönmüşlerdi.
Taehyung, Lara'nın masada olan telaşlı bakışlarına karşı yavaşça masada oynadığı ellerine uzanmıştı. Lara bunu fark ederek hızla Taehyung'a baktığında Taehyung sakince ellerini tutup ona baktı.
"Lara... Sakin ol lütfen. Sadece konuşacağız, bunları birine anlatacak veya seni yargılayacak değilim."
Lara derin bir nefes verirken Taehyung başını hafifçe eğerek onun kadrajına girmeye çalıştı.
"Bu anlatacakların buradan çıkmayacak, güzelim. Söz veriyorum."
Lara'nın bakışları onunla kesiştiğinde Taehyung'un güven verici bakışları onu huzurlu hissettirmiş, gerginliğini atmasına biraz olsun yardımcı olmuştu. Başını hafifçe salladığında Taehyung gülümsemiş gelen kahvelerin ardından bakışlarını tekrar kıza çevirmişti.
"Başlamak ister misin?"
Lara derince bir nefes alıp ellerini tutan sıcak ellere bakmıştı. Ardından bakışlarını karşısındaki adama çevirmiş bir an önce bu konunun ortadan kalkması için dudaklarını aralayarak en baştan anlatmaya başlamıştı.
Onları izleyen kişilerden bir haber...
Gecenin ilerleyen saatleri ikisi içinde zorlu geçmişti. Taehyung günün sonunda kızı sağ salim evine bırakmış, kendi evine dönmüştü.
Kilit sesini duyan Jimin'in yüzünde alaycıl bir ifade oluşurken Taehyung dalgın bir şekilde kabanını çıkartmıştı. Jimin onun yanına giderken Taehyung yaşadığı şeyleri idrak etme çabasıyla kabanını vestiyere asmıştı.
"Ooo... Güya gazete için bir makaleydi bahaneniz.. Nasıldı Taehyung randevun?"
Taehyung'un bakışları onu bulurken bakışları anlamadığını belli eder şekilde onda durmuştu.
"Lara'yla diyorum? El ele, dip dibe? Saatlerce? Nasıldı? İlerleme var herhalde ilişkinizde?"
Taehyung anladığı şeyle derin bir nefes vererek başını hafifçe iki yana salladı.
"Jimin, iyi değilim. Biraz yalnız kalmama müsaade eder misin?"
Jimin'in kaşları çatılırken Taehyung yavaşça odasına ilerlemişti.
"Ne o? Red mi edildin?"
"Jimin!"
Taehyung'un aniden bağırarak ona dönmesiyle Jimin bir şeyler olduğunu kesin olarak anlamıştı artık.
"İzninle."
Taehyung odasının kapısını sertçe çarparken Jimin'in tüm bedeni gerilmişti. Ne konuşmuşlardı?
Taehyung bedenini yatağa bırakırken elini saçlarından geçirmişti. Elinde olmadan telefonunu açıp mesajlara girmişti.
Taehyung
İyi geceler güçlü kız...
İletildi
23.27
.
"Baba!"
Yun sinir krizine girmiş gibi çığlık attığında Jungkook irkilerek yattığı yerden kalkmıştı. Koşar adımlarla kızının odasına girdiğinde Yun ağlayarak ona bakmıştı.
"Güzelim? N'oldu sana?"
Hızlıca yatağına oturup kızını kucağına aldığında Yun hıçkırıklarla ağlamaya devam ediyordu.
"Annemi gördüm, baba... Annem ölüyordu..."
Hıçkırıkları arasından konuşmasına karşı Jungkook'un gözleri dolarken yavaşça sırtını sıvazlamıştı kızının.
"İkimiz kalıyorduk... Annemi benden alıyorlardı..."
Jungkook kollarını sıkılaştırırken Vera yavaşça odaya girmişti. Jungkook derin bir nefes vererek gözlerinin kesiştiği kişiye bakmış gelmesini işaret etmişti.
Vera yavaşça Jungkook'un yanına otururken Yun'un gözlerini kapatan saçlarını çekip ona bakmıştı.
"Anneciğim?"
Yun, sarıldığı babasından ayrılarak ona bakmıştı büzülen dudaklarıyla.
"Bu işi yapmayın, n'olur..."
Jungkook'un gözleri Vera'yı bulduğunda Vera sıkıntıyla nefes vermişti.
"Gel hadi, bu gece anne ve babayla yat."
Vera onu kucağına aldığında hızla onu saran kollarla Jungkook'a bakmıştı. Jungkook gitmelerini işaret ettiğinde üçü birlikte odaya gitmiş, geniş yatağa yerleşmişlerdi.
Yun annesine sıkıca sarıldığı sırada arkasında yatan babasına karşı mırıldandı.
" Bize sarılır mısın baba?"
Jungkook hafif bir şekilde gülerek önce üstlerini örtmüş, ardından ikisini sıkıca sarmalamıştı.
Yun çok geçmeden uyurken Jungkook ikisinin saçlarına kondurduğu öpücüğün ardından ona bakan karısına bakmıştı.
"Bu korkusunu nasıl dindireceğiz?"
Vera'nın bakışları Yun'a kayarken başını yavaşça iki yana salladı.
"Bilmiyorum. Alışmak istemiyor... Haklı da."
Jungkook onun saçlarını okşayıp iç çekerek yutkundu.
"Onu emniyete götürelim. Güvenlik önlemlerini falan anlatalım. Ne bileyim... İçini rahatlatacak bir şeyler bulmamız gerek."
"Şimdi düşünmeyelim bunu. Uyanmasın. Yarın bir çaresini buluruz, babamla da konuşurum."
Jungkook onu başıyla onaylarken hepsi gecenin sessizliğine ayak uydurmuştu.
Ancak gecenin sessizliğini bozan tek şey; Jimin'in mükemmel planlarıydı...
.