Shadow- Part-(1)
အရိပ္ေလးက်ြန္ေတာ္ေနာက္ကအျမဲတေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတဲ႕အရိပ္ေလး,...အစပိုင္းကေတာ့အျမဲေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လိုက္ေနလို႕စိတ္ရႈပ္မိေပမဲ႕...ႀကာလာေတာ့အေလ့အထတစ္ခုလို႕ျဖစ္လာျပီ...သူမရွိရင္ဟာတာတာနဲ႕တစ္ခုခုလိုေနသလို...ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ရတယ္
အရိပ္ေလးကိုျမင္ရေအာင္လုပ္ေပးတဲ႕ေနေရာင္ျခည္ေလးကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္တာဘဲ...ေနေရာင္ျခည္ေလးကိုတိမ္တိုက္ေလးေတြကြယ္ထားမွာတအားေႀကာက္မိတယ္...အရိပ္ေလးက်ြန္ေတာ့္ဘဝထဲကေပ်ာက္ဆံုးသြားမွာတအားေႀကာက္ေနမိျပီ...အရိပ္ေလးရယ္ကိုယ္နားကထြက္သြားဖို႕မႀကိဳးစားပါနဲ႕...တိမ္တိုက္ေလးေတြရယ္အရိပ္ေလးနဲ႕ကမၻာျခားေအာင္မတားဆီးခ်င္ပါနဲ႕........................
အရိပ္ေလးရယ္...မင္းမရွိတဲေန႕ရက္ေတြမွာမင္းကိုအရမ္းလြမ္းေနမိျပီ...မင္းရဲ႕အသံ...အေငြ႕အသက္...အေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လိုက္မႈေတြကို...အရမ္းတမ္းတေနမိတယ္......
ဘာေႀကာင့္မ်ားေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြေပးျပီးမွာေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႕ရတာလည္း.........မင္းကိုဂရုမစိုက္မိတဲ႕ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုအေနနဲ႕လား.........
အရမ္းခ်စ္တယ္...အရိပ္ကေလးရယ္.........လ်စ္လ်ဴရႈမိတာေတာင္းပန္ပါတယ္...အရိပ္ေလးရယ္......ငါ့ရဲ႕အရိပ္ေလးျဖစ္ေနေပးလို႕...ေက်းဇူးတင္ပါတယ္......
"Yunhoမျပန္ေသးဘူး"လို႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္ေျပာလိုက္တဲ႕စကားေႀကာင့္ေတြးလက္စ...အေတြးစေလးမ်ားေလနဲ႕အတူအေဝးကိုကိုလြင့္ထြက္သြားေတာ့သည္
"ေအာ္......ေအးျပန္ေတာ့မွာ"လို႕ျပန္ေျဖမိလိုက္လာမသိ......စိတ္နဲ႕လူနဲ႕မကပ္ေနတယ္
တစ္ခိ်န္လံုးအရိပ္ကေလးအေႀကာင္းဘဲေတြးေနမိတယ္......က်ြန္ေတာ္ေရွ႕သူ...မေပၚလာခဲ႕တာတစ္လရွိျပီ
ပထမတစ္ရက္...မသိသာေသးေပ
ဒုတိယရက္...မရုိးမရြျဖစ္ေနမိျပီ
တတိယရက္...ဟာတာတာျဖစ္လာျပီ
စတုတၱရက္...သိသာခံစားမိလာျပီ
တစ္ပတ္ျပည့္တဲ႕ေန႕...သိသိသာသာလြမ္းဆြတ္ေနမိျပီ
အခုဆိုတစ္လရွိျပီ...က်ြန္ေတာ္အခုေနာင္တရေနမိျပီ...ေဘးနားမွာရွိေနတုန္းကတန္ဖိုးမထားမိတာ...မွားသြားျပီက်ြန္ေတာ္အမွားႀကီးမွားသြားခဲ႕ျပီ...မွားမွန္းသိပါျပီကိုယ့္ကိုခြင့္လႊတ္ေပးပါ...ကိုယ့္ဆီျပန္လာေပးပါ
မညီမညာနဲ႕က်လာတဲ႕မ်က္ရည္စက္ေလးကိုလက္နဲ႕ႀကမ္းႀကမ္းပြတ္ကာအျပင္သို႕ထြက္လာမိတယ္
ခုနကအေတြးကမၻာထဲမွာလြင့္ေမ်ာေနတာနဲ႕အျပင္ကမိုးရြာေနတာကိုသတိထားမိဘူး...မိုးကတဖြားဖြားရြာေနတယ္...မိုးကအရမ္းႀကီးရြာေနတာမဟုတ္...အဲဒါနဲ႕မိုးေရထဲဆင္းျပီးခပ္သြက္သြက္ေလ်ွာက္လိုက္သည္
မိုးပြားေလးမ်ားကိုယ္ေပၚရုိက္ခတ္လာျပီးမိုးေရရဲ႕ေအးစက္မႈအရသာကိုခံစားလိုက္ရတယ္...ဒီအခိ်န္မွာအရိပ္ေလးသာရွိရင္...မိုးေရေႀကာင့္ေအးစက္မႈထက္...ဒီေနရာ...က်ြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္...က်ြန္ေတာ့္နွလံုးသားကအထီးက်န္ဟာတာတာနဲ႕ေအးစက္မႈကပိုျပီး...ပိုျပီး...ေအးစက္မႈကိုပိုမိုခံစားေနရတယ္
ကြ်န္ေတာ္သိေနပါတယ္...ဒီအခိ်န္မွာသာ...အရိပ္ကေလးရွိမယ္ဆိုရင္က်ြန္ေတာ္ေနာက္ကေန...စကားလံုးေတြကိုစက္ေသနတ္ပစ္သလို...တတြတ္တြတ္နဲ႕ဘာလိုမိုးေရထဲေလ်ွာက္သြားတာတုန္း...အေအးမိေတာ့မွာဘဲ...ဆိုျပီးအေနာက္ကေန...ထီးလိုက္မိုးေပးမွာအေသအခ်ာပင္
ဒီအခိ်န္မွာေတာ့မိုးစက္ေလးေတြကိုေက်းဇူးတင္မိတယ္တယ္......သူတို႕ေတြ႕ေႀကာင့္က်ြန္ေတာ္ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြကိုဘယ္သူမွမျမင္နိုင္ေတာ့ဘူး......မိုးစက္ေတြနဲ႕အျပိဳင္အားရပါးရငိုေႀကြးလိုက္ပါေတာ့သည္
အရိပ္ေလးရယ္မင္းမရွိေတာ့တဲ႕ေနာက္ပိုင္း...မင္းတန္ဖိုးကိုသိပါျပီ
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့အလ်င္အျမန္ေရခိ်ဳးျပီးအဝတ္အစားလဲရေတာ့သည္...အရိပ္ေလးကအကၤီ်ေရစိုႀကီးနဲ႕ထိုင္ေနရင္...မႀကိဳက္ဖူးမို႕လား
သူမရွိမွန္းသိရဲ႕နဲ႕သူမႀကိဳက္တဲ႕အရာေတြကိုေရွာင္ေနမိတာဘာေႀကာင့္လည္း...က်ြန္ေတာ္သူကိုစြဲလမ္းမိသြားတာလား......
လူေတြကေျပာႀကတယ္..."အခိ်န္ကာလကကုစားေပးသြားမွာပါ"...အဲစကားကိုယံုႀကည့္သင့္လား...ယံုႀကည္လို႕ေကာရမွာလား
က်ြန္ေတာ္ဘဝထဲကိုရုတ္တရက္ႀကီးဝင္လာျပီရုတ္တရက္ႀကီးထြက္သြားတဲ႕သူကိုက်ြန္ေတာ္ဘယ္လိုနားလည္ေပးရမလဲ...ေျပာႀကပါဦး...က်ြန္ေတာ္နွလံုးသားကိုသူလိုသလိုထုဆစ္ျပီးမွ...က်ြန္ေတာ့္နွလံုးသားပိုင္ရွင္အရိပ္ကေလးေပ်ာက္ဆံုးသြားေလျပီ
ေကာ္ဖီေသာက္မလို႕မီးဖိုေခ်ာင္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့မီးဖိုခန္းထဲေျပးလႊားေနတဲ႕ပံုရိပ္ေတြမ်ားစြာကိုေတြ႕ရသည္...သူကက်ြန္ေတာ္ကိုအျမဲအစားအေသာက္ျပင္ဆင္ေပးခဲ႕တာကို...သူဟင္းခ်က္တိုင္းက်ြန္ေတာ္ေနွာင့္ယွက္တတ္တာ...သူအဲဒါဆိုစိတ္ေကာက္ျပီးစကားမေျပာဘဲေနတတ္သည္...တစ္ခါကက်ြန္ေတာ္သူခ်က္တဲ႕ဟင္းကိုအရသာမရွိဘူးကိုစလိုက္မိတာ...အဲေနရာမွာတင္ခံ်ဳးပြဲခ်ငိုပါေကာ...အဲအခိ်န္ကသူ႕ခံစားခ်က္ကိုေသခ်ာဖြင့္ျပခဲ႕တဲ႕တစ္ေခါက္ပါဘဲ...သူကိုေတာ္ေတာ္ေလးအငိုတိတ္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းခဲ႕ရသည္
ေကာ္ဖီစက္ကေကာ္ဖီရနံစူးစူးရွရွေလးနွာေခါင္းအတြင္းဝင္လာမွအေတြးကမၻာထဲကျပန္ထြက္လာခဲ႕သည္...ေကာ္ဖီကိုခြက္ထဲထည့္ျပီးေသာက္မလို႕လုပ္ျပီးမွ...သူေျပာတဲ႕စကားကိုသတိရသြားျပီး...ေရခဲေသတၱာထဲက...ႏြားနို႕ဘူးကိုယူကာေကာ္ဖီနဲ႕ဆတူေရာထည့္လိုက္တယ္..."ကဖင္းဓာတ္မ်ားတဲ႕ေကာ္ဖီကိုညဘက္ဒီတိုင္းကိုမေသာက္ပါနဲ႕"...သူအသံေလးႀကားေယာင္လာကာ...မ်က္နွာေပၚရွိနႈတ္ခမ္းတစ္စံုအလိုလိုေကြးညႊတ္သြားသည္
ေကာ္ဖီရဲ႕စူးရွလွတဲ႕ေမႊးရနံေလးရဲ႕အျပင္ဘက္ကမိုးရြာေနတဲ႕အသံကိုေပါင္းစပ္လိုက္တဲ႕အခါေလာကႀကီးကဘာမွမလိုေအာင္ျပီးျပည့္စံုတဲ႕ခံစားခ်က္မိ်ဳးေပးေကာင္းေပးနိုင္ေပမဲ႕...အရိပ္ေပ်ာက္ေနတဲ႕က်ြန္ေတာ္အတြက္ေတာ့အဆံုးမသတ္ရေသးတဲ႕သံစဥ္တစ္ပုဒ္...လက္စမသတ္ရေသးတဲ႕ပန္းခီ်ကားတစ္ခ်ပ္အေနနဲ႕ဘဲတည္ရွိေနမွာပါ
အရိပ္ေလးရယ္...ကိုယ့္ဆီျပန္လာပါေတာ့
ပူေဆြးဝမ္းနည္းမႈေသာကကိုရင္ဝယ္ပိုက္ကာပင္ပန္းေနေသာခႏၶာကိုယ္ကိုအနားေပးရန္အိပ္ယာဆီသို႕ဦးတည္သြားလိုက္သည္...အိပ္ယာထက္မွာမ်က္လံုးမိွတ္ကာလဲေလ်ာင္းေနေပမဲ႕...စိတ္ကေတာ့အနားမယူေသးေပ...
ဂိ်န္းးး(မိုးျခိန္းသံေႀကာင့္)ရုတ္တရက္မ်က္စိကိုျဖတ္ခနဲ႕ဖြင့္လိုက္မိတယ္...သတိရျပန္ျပီ...ဒီအခိ်န္ဆိုမိုးျခိန္းတာေႀကာက္တဲ႕က်ြန္ေတာ္ရဲ႕အရိပ္ကေလးငိုမဲ႕မဲ႕နဲ႕ေခါင္းအံုးေလးကိုပိုက္ကာကုတင္ေျခရင္မွာ..."Yunnieေႀကာက္လို႕အတူတူအိပ္ရေအာင္"လို႕ေျပာမွာအေသအခ်ာပင္.........က်ြန္ေတာ္ဘဝေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုသူမသိမသာလႊမ္းမိုးခဲ႕ျပီကို...အရမ္းလြမ္းတယ္အရိပ္ေလးရယ္
ေနေရာင္ျခည္ေရာင္စဥ္ကျပတင္းေပါက္မွတစ္ဆင့္ကုတင္ေပၚသို႕က်ဆင္းလာတာနဲ႕တစ္ျပိဳင္နက္...ပိတ္ေနေသာမ်က္ခြံလႊာနွစ္ခုအလိုလိုဖြင့္သည္......မ်က္စိပြင့္လာတာနဲ႔အတူ...အရိပ္မရွိတဲ႕ေန႕သစ္ကိုစတင္ရေတာ့မည့္အသိဦးေနွာက္ထဲကိုဝင္ေရာက္လာတာနဲ႕အတူ...နွလံုးသားကနာက်င္လာျပန္ျပီ...မ်က္နွာသစ္ရန္ေရခိ်ဳးခန္းသို႕ဝင္ေရာက္လာျပီမွန္ကိုႀကည့္ကာကိုယ့္ကိုကိုယ္"FIGHTING"လို႕ေရရြတ္ကာအားေပးစကားေျပာလိုက္သည္...အရိပ္ကေလးရယ္မင္းမရွိတဲ႕ေန႕ရက္ေတြကို...ႀကိတ္မိွတ္ကာရင္ဆိုင္ေနပါတယ္
မီးဖိုထဲဝင္ကာေပါင္မုန္႕နွစ္ခ်ပ္ကိုျဖစ္သလိုကင္ကာေထာပတ္သုတ္ျပီးႏြားနို႕နဲ႕မနက္စာကိုျဖစ္သလိုျပင္လိုက္ျပီးထမင္းစားပြဲကိုေငးႀကည့္လိုက္သည္...သူရွိတုန္းကနဲ႕အေတာ္ပင္ကြာျခားတဲ႕မနက္စာထမင္းဝိုင္းေလးပင္......
ေလးလံေသာေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္companyသို႕မသက္မသာလမ္းေလ်ွာက္သြားခဲ႕သည္...companyကအိမ္နဲ႕အရမ္းမနီးသလိုသိပ္လည္းမေဝးဘူးေလ...စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ေလ့က်င့္ခန္းသေဘာမိ်ဳးနဲ႕လမ္းေလ်ွာက္သြားတတ္သည္
companyေရာက္ေတာ့ဒီေန႕companyကိုCEOအသစ္လာမယ္ဆိုတဲ႕သတင္းကိုႀကားလိုက္ရသည္
ထိုအခိ်န္တြင္ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးရဲ႕"CEOကဝန္ထမ္းအားလံုးကိုအစည္းအေဝးခန္းမကိုလာခဲ႕ေပးပါ...မိတ္ဆက္စကားေျပာမလို႕ပါတဲ႕"ဆိုတဲ႕စကားသံကိုႀကားလိုက္ရသည္
ကိုယ့္အထက္လူႀကီးရဲ႕အမိန္႕လားေမတၱာရပ္ခံတာလားမသိတဲ႕ေျပာဆိုမႈေႀကာင့္အစည္းအေဝးခန္းမဘက္ထြက္ခဲ႕သည္
အစည္းအေဝးခန္းမထဲဝန္ထမ္းေတြအစံုအလင္ေရာက္ရွိေနတဲ႕အခိ်န္...အခန္းတံခါးကျဖည္းညွင္းစြာပြင့္လာျပီ...အရပ္ရွည္ရွည္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...က်ြန္ေတာ့္ထက္ေတာ့နည္းနည္းပုမယ္ထင္တယ္...တစ္လွမ္းခ်င္းတစ္လွမ္းခ်င္းေလ်ွာက္လာသည္...ေျခလွမ္းတိုင္းမွာယံုႀကည္မႈအျပည့္နဲ႕ေလ်ွာက္လွမ္းလာျပီ...လမ္းေလ်ွာက္ပံုစမတ္က်လြန္းတယ္...အသားအရည္ကလည္းနို႕နွစ္ေရာင္ထက္ျဖဴေဖြးဆြတ္ေနျပီး...ဆံပင္ကိုလွန္တင္ထားတာေႀကာင့္မ်က္နွာမွာေျပာင္ရွင္းျပီးမ်က္နွာအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုခ်င္းဆီကိုရွင္းလင္းစြာျမင္ရသည္...သိပ္လည္းမက်ဥ္းသိပ္လည္းမက်ယ္တဲ႕နဖူး...ထူးထဲလွတဲ႕မ်က္ခံုး...လွပတဲ႕မ်က္ဝန္း...ေျဖာင့္စင္းတဲ႕နွာတံ...လွပေသသပ္တဲ႕နႈတ္ခမ္းလႊာတစ္စံု...V-shapeေမးရုိး............
ေယာက္်ားေလးေကာမိန္းကေလးေကာအားက်ေလာက္တဲ႕အလွတရားကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႕သူ......အရိပ္ကေလး...ေသခ်ာပါတယ္...သူကအရိပ္ကေလးပါ...ဒါေပမဲ႕......
"အားလံုးဘဲ...မဂၤလာပါ...က်ြန္ေတာ္ကCEOအသစ္Kim Jaejoongလို႕ေခၚပါတယ္ အားလံုးဘဲကူညီေပးႀကပါ"ဆိုတဲ႕နႈတ္ဆက္သံေႀကာင့္Yunhoသတိျပန္ဝင္လာတယ္
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕အရိပ္ကေလးလို႕ခံစားရတယ္...ဒါေပမဲ႕က်ြန္ေတာ့္ရဲ႕အရိပ္ကေလးမဟုတ္သလိုဘဲ.........တစ္ခုခုေပ်ာက္ဆံုးေနသလိုခံစားရတယ္......အရိပ္ကေလးရယ္ကိုယ့္ကိုေမ့သြားျပီလား
To Be continued............
ေရးထားတာတိုတယ္ေနာ္
typing error/အသံုးအနႈန္းမမွန္တာေတြ႕ရင္မသိျခင္ေထာင္ေထာင္သြားမွားလို႕သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႕keyboardကလည္းေႀကာင္လူကလည္းေႀကာင္ေနလို႕ပါဟီးး
ဘာေတြေရးထားမွန္းမသိဘူးဆိုလည္းပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဝဖန္သြားပါလို႕ေရးထားတာဟိုေရာက္သြားလိုက္ဒီေရာက္သြားလိုက္ျဖစ္ေနလို ခ္ခ္
JJholic