When a bitter falls inlove

By vhelGN

129 0 0

More

Chapter One
Chapter Two
Chapter Four
Chapter 5 -Trippings
Chapter 6 - Stupid dare game

Chapter Three

17 0 0
By vhelGN

Syrhell POV

Nagising ako dahil sa mahihinang katok sa pinto ng kwarto ko sa labas.

Hindi ko namalayang nakatulogan ko na naman ang pag iyak.

Nandito pa rin ako sa mansyon.

"Syrhell ,anak ,nakahain na ang hapunan sa baba. Hinihintay ka na nila." rinig kong tawag sakin ni nanay Norma.

Hinihintay ?seriously ? Hindi na ba sila makakain kapag wala ako ?Alam ko namang mas ganado sila kapag wala ako.

Pero dahil hindi naman ako masamang anak ,baba ako para masira ang masaya sana nilang hapunan :>

"Susunod na ko 'nay !" sigaw ko.

Tumayo na ako sa pagkakahiga at sinipat ang sarili sa harap ng malaking salamin para tignan kung okay lang ba ang hitsura ko ,given naman na maganda ako pero gusto ko pa din nakita ang sarili ko.

Hindi ko pa nararating ang dining pero rinig ko na ang masiglang boses ng step sister ko na nagkukwento.

"Grabe nga po si katheen kung kiligin ..nginitian lang naman siya ng crush niya pero feeling naman niya nag 'i love you' yung tao sakanya. Makahampas sa katabi wagas !" natatawang kwento niya.

So highschool. Claire is just 16. A senior highshool student sa isang pribadong paaralan na exclusive para lang sa mga babae.

Nakangiti lang na nakikinig sakanya ang mama niya at si dad.

"Anong ginawa ng katabi niya ?" tanong ni dad.

Tch !

"Hinampas po !"

Nagtawanan sila sa sagot nito.

Tumikhim ako para makuha ang atensyon nila. Ilang minuto na akong nakatayo malapit sa kanila pero wala man lang nakapansin kahit na sino sa kanila.

Ganun talaga siguro kapag hindi ka mahalaga dahil kahit nasa malapit ka lang naman hindi ka pa rin napapansin kasi wala sayo ang atensyon.

Lumingon silang tatlo sa direksyon ko.

"Ate nandyan ka na pala. Kain na tayo."

Pinangliitan ko siya ng mata.

"Hindi ka ba nasabihan na pwesto ko yang inuupuan mo ?"

"Sorry ate --"

"Hindi kita kapatid." hindi ko na pinatapos ang anumang sasabihin niya. Hindi naman importante.

Nakayuko syang umalis doon at lumipat sa katabing upuan ng mama niya.

Seryosong nakatingin sakin si dad.

"Stop acting like a child ,Syrhell." matamang sabi niya sakin.

"I'm not. May mali ba sa sinabi ko ? Parang wala naman. Akin ang pwesto na to kahit noon pa. Walang gumagamit nito bukod sakin. Isa pa the last time I checked isa kang ang kapatid ko. Her name is Shirley not Claire." tinignan ko silang tatlo nang walang umimik ay nagpatuloy ako. "Ano yun porket may anak-anakan ka na biglang hindi na akin to ? Bakit hindi mo nalang kasi sabihin na ayaw mo na ako dito sa mansyon MO para naman hindi na mahirapan ang PAMILYA mo na pakisamahan ako."

"Respect me. I'm still your father." mariin niyang tugon pagkatapos kong magsalita.

I just gave them a surprise expression para mas lalo silang mainis.

"Your myfather ?" then i pause for seconds. "Sorry DAD I forgot but dont worry tatandaan ko next time."

Pinasadahan ko sila ng tingin sa huling pagkakataon. "Nawalan na ako ng ganang kumain. Opss ,wala naman pala talaga akong gana kapag kayo ang kasabay ko. Eatwell guys !Enjoy your foods."

Tatayo na dapat ako pero muli akong bumalik sa pagkakaupo.

"Anyways ,i want you to know na kahit hindi niyo na ako gustuhin dito pupunta pa rin ako. Not because i want to see any of you ,alam naman nating parepareho na hindi. But because baka kasi masyado kayong matuwa kapag wala na ako ,ayaw ko naman ng ganun. Gusto ko ,mahirapan kayo sa presence ko. Thats all !Happy dinner everyone !"

Pagkasabi ko nun tuluyan na akong tumayo at naglakad.

Nakakailang hakbang palang ako ng maaalala kong may nakalimutan pa pala akong sabihin kaya huminto ako sandali pero hindi ko na sila nilingon.

"Ah Claire ,ayaw ko sanang binabanggit ang pangalan mo pero gusto kong malaman mo na ayaw na ayaw kong hinahawakan ,ginagamit o kahit na tignan mo ang mga bagay na sa akin. Inangkin mo na nga ang kwarto ng ate ko. Naagaw mo na rin ang atensyon ng daddy namin. Be contented. Hands-off ka sa kahit na anong bagay na sakin."

Pagkasabi ko nun ,nagpatuloy na ako sa paglakad.







Nandito ako sa parking ng nadaanan kong resto ng napagpasyahan kong kumain nalang sa labas. Naghahanap ng space na lwede kong pag iwanan ng kotse ko.

Napangiti ako ng may makita ako. At last. Yun kang nakita kong space mula sa pagtitingin tingin ko. Masarap siguro talaga ang luto dito dahil halatang maraming costumer.

Malapit ba ako ng biglang may nauna sakin. Nakaayos na agad doon ang pulang kotse.

Pinatay ko ang makina ng kotse ko at bumaba mula rito. Wala akong pakialam kung nakakalat yun. Dahil hindi naman dapat kung hindi dahil sa walangyang may ari ng pukang kotse na yun !

Hinintay kong bumaba ang may ari nun mula doon.

Lalaki. Kaya pala walangmodo !>.

Hinarangan ko siya ng makarating siya sa tapat ko.

Mas matangkad kesa sa akin at halatang maganda ang pangangatawan. Nakaplain blue tshirt lang at sa ibabaw nun ay black leather jacket. Nakapantalon lang at rubber shoes. Medyo nakapatayo din ang ayos ng buhok nito. Mukang may hitsura.

Pero nahiya naman ang mga buwan at bituin sa suot niyang shades !

Nakakaapekto ba talaga sa utak ng tao pabagobagong klima ?

"Alam kong gwapo ako pero wag mo namang ipahalata masyado na may gusto ka na agad sakin." sabi ng lalaking kaharap ko habang nakangiti. Perfect set of white teeth. Pwde ng model ng toothpaste.

Pero WTH ?!! anong aabi niya ?gusto ko siya ? Hindi lang pala walang modo. Mayabang at masyadong bilib sin sa sarili.

Kahit gusto kung patulan ang sinabi niya ,kinalimutan ko nalang. Dahil mas importanteng makakain na ako.

"Remove your car there. That's my place." nakaturo kong sabi sa direksyon kung nasaan ang pulang kotse.

"What's your name ?" out of the blue na tanong niya.

"Huh ?" baka kasi mali lang ako ng narinig.

"Your name." okay ,walang mali sa narinig ko.

"Syrhell." sagot ko kahit di ko alam kung bakit tinatanong niya ang pangalan ko.

Napangiti ako ng umalis dya sa harap ko bumalik kung nasaan ang pulang kotse. Mabuti naman at aalisin na niya.

Pero hindi niya inalis. Umikot lang sya na parang may hinahanap. Maging ang ilalim ay tinignan din niya. Ano bang ginagawa ng taong to ?

Bumalik din sya agad kung saan sya nakatayo kanina.

"Anong sabi mo kanina ?" tanong niya.

Hindi ako sumagot. i just gave him a what-are-you-talking-about look. Hindi naman ako pumunta sa isang resto para makipag usap sa isang lalaking hindi ko naman kilala.

"Regarding about that space."

Okay.

"I said that spot is mine."

"Walang nakasulat na pangalan mo."

"Mas nauna kong nakita yun."

"Pero kotse ko ang nauna at hindi sayo."

Argh !Whatta night !>.

"Fine. Sayo kung sayo. Lamunin ka sana ng lupa kasama ng kotse mo !" sigaw ko sakanya.

Tinalikuran ko na siya at naglakad palayo. Wala akong balak sayangin ang oras ko sa mga kagaya niya.

"Imba. Ang dilim nakashades. Pangit siguro kapag wala yun. Kasing pangit ng ugali at ng kotse niyang pula." sabi ko habang naglalakad pero sinadya ko talagang iparinig sakanya yun.

"Syrhell .." tawag niya aa pangalan ko.

FC.

Huminto ako aa paglakad at unti unting lumingon sakanya.

Why it seems so normal for him to say my name ?

And why it feels so familiar the way he say my name ?

Dug.Dug.Dug.Dug.

Argh !heart why beating so fast ?

I saw him and he's not wearing his shades anymore.

Hindi nalang sana ako lumabas ng mansyon.

Hindi na lang sana ako pumunta dito.

Hindi ko sana siya makikita.

Hindi sana muli nagtagpo ang landas namin ni Dylan.

Hindi sana ..

Hindi na dapat ..

Continue Reading

You'll Also Like

2.1M 95.4K 53
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, c...
Wattpad App - Unlock exclusive features