"Mahirap arukin ang saloobin ng isang tao,"
aniya nga ng nabasa kong libro;
akala mo'y kilala mo na ng buo,
ngunit 'di pala, sapagkat nagbabalatkayo.
Ang panlabas nitong kaanyuan,
madaya—ito'y 'di repleksyon ng kan'yang panloob na kaugalian.
Ang akala mong nakikitang kasiyahan,
isa pa lang balatkayo lamang.
Anupa't pakatandaan,
maaari mong malinlang ang sangkatauhan
sa ngiti mong matamis na para bang walang pasan-pasan,
ngunit sa sarili mo, 'di mo ito matatakasan.
Itatak mo sa 'yong isipan,
wala namang masama kung nakakaranas ka ngayon ng matinding kahapisan;
basta ba'y tanggapin mo ring minsa'y mayro'n ka ring kahinaan,
sapagkat 'di mo matatamo ang kalayaan kung gan'yan pa rin ang 'yong katayuan.
Tutulungan kita ngayong ipaalala,
upang hapis ay 'yong maapula.
Lumabas ka sa karsel ng pagpapanggap;
iwanan mo na ang taglay nitong kamandag.
Ikaw ma'y nagbabalatkayo,
ngunit ang mahalaga ngayo'y alam mo
na 'di ka kailanman mahimasmasan
kung 'di mo piliing maging matapat sa 'yong nararamdaman.