Diğer bölüm çok kısaydı biliyorum.O yüzden bunu uzun tutmaya çalıştım.İnşallah beğenirsiniz. :D
2.Bölüm
"Reel sayılar bitti birde sanal sayılarmı çıktı!?"
Sinirlenerek elimi saçlarıma gömdüm.Yarına matematik sınavım vardı ve ben hiçbirşey bilmiyordum.
"Güneş,sofrayı kurmama yardım et!"
İkinci bir darbeyi de annem atmıştı.Gün boyu zaten,yaz sezonu temizliği yapmıştık.
Matematik bilginleri ve anneler...İkisininde amaçları yeni bir akım çıkarıp gençleri isyana teşvik etmek değilmiydi zaten..
Düşüncelerimi bir kenara savurup,
kalbim kadar temiz olan test kitabımıda umursamadan annemin imdadına yetiştim.
~•~•~•~•~
"Keşke onun okulunda olabilseydik.Hergün Giray Tekin'nin uykulu yüzü.Futbol oynarken o karizmatikliği.Ahh! Okulda birinci olurdum herhalde."
Dünkü konuşma niye sürekli aklımdaydı?Bunları aklımda tutmak yerine formül ezberleseydim herhalde telafi sınavlarına muhtaç kalmazdım.
Kitabımla boş boş yüzleşirken.Saatin gece yarısını çoktan geçtiğini farkettim.Kitabın başından kalkıp bundan sonra zaten aklıma girmez ümidiyle bilgisayarın başına geçtim.Güneş doğmadan kalkar çalışmaya çalışırdım.
Arama tuşuna sosyal hesaplardan birini yazmak yerine onun adını aramak geçmişti içimden.Biraz düşündükten sonra bana hiçbir zararı olmıyacağını varsayıp aramaya Giray Tekin yazdım.Belki de ismi değişik olduğundan aklımda kalmıştı? Bu sorunun cevabı kocaman bir HAYIR'dı.
Türkiye'nin en iyi genç sporcuları arasında 1.sırada adı vardı. 1. sıra beni yine bilinmez bir sebeple meraka sokmuştu. Künyesine baktığımda onun da Bursa da yaşadığını yazıyordu.Dedikoducu kızların neden bu kadar takıntılı olduğu anlaşılıyordu.Alt alta sıralanan şampiyonluklar neredeyse ağzıma sinek girmesine vesile olucaktı.
~•~•~•~•~•~
"Bugün gelip müdürünle konuşmayı düşünüyorum."
"Niye?"
Normal bir ebeveyn bunu dese kimse garip karşılamazdı fakat,babam farklıydı,anormaldi.
Babam en son okuluma;okulun ilk günü gelmişti.Toplantılarıma da hep annem gelirdi.Şaşırtıcı!
"Birçok arkadaşın okuluna kayıt olmuş.Müdüre gidip bu durumu danışmalıyım."
Çatalında ki zeytini ağzına götürmeye hazırlanırken bir yandan da soğukkanlılıkla cevap veriyordu.Annem bahsetmiş olamalıydı bu durumdan.
"Baba,sana açıkladığım gibi birkaç unutulmuş liseden başka birşey yok."
"Zaten bunu konuşmaya gidiyorum ya."
Babam,kesinlikle müdüre kanıp beni istemediğim o liselerden birine kaydettircekti.Ve bunu önlemek için babamla birlikte müdürün odasına girmeliydim.Ama herşeyden önce matematik sınavından 50 üstü almalıydım.Önceliğim buydu, fakat hangi temelle?Matematiğin 'B'sini bile bilmiyordum.
~•~•~•~•~•~
"Sınavın nasıl geçti?"
Yerdeki fayanslara bakarak sınıfa ilerliyordum.Sera'nın güzel geçmiş olmalı ki sırıtmaktan ağzı yırtılcaktı.O yüzden aynı soruyu ona yöneltme ihtiyacı duymadım.
"Her zamanki gibi.Boktan!"
Aslında o kadar kötü değildi ama öyle demek istemiştim.Aramızda gizemli kara bulutlar dolaşırdı.Bu da sürekli yalan söylememe vesile oluyordu.Herşeyde benden iyisi olmaya çalışıyordu.Bence oluyordu da...
Nedenini bilmeksizin,sınıfa girer girmez aklıma Sporcu Çocuk gelmişti.Serayı benim sırama çağırarak ona sorucaktım.Sera,genellikle böyle şeylerde meraklı olan birisiydi.Bunun hakkında da bilgisi olduğunu umuyordum.
Yanımda çok tatlı bir kız oturuyordu,10 dakikacık Sera'nın oturması onu sıkmıyacağını düşünerek danışma gereği duymadım.
"Efendim?"
Sera kitaplarını koyup hemen yanıma gelmişti.Yine o aptal sırıtış vardı yüzünde.Lafı dolandırmayıp direk konuya girmeyi seçtim.
"Şey..Giray Tekin,ismi sana tanıdık geliyormu?"
Bunu sormamla birlikte Sera'nın aptal sırıtışı kaybolmuştu.
"Sen.. Nerden duydun?!"
Büyük bir suç işlemişim gibi söylemişti.
Neden bu kadar bozulmuştu anlamamıştım.Duyamazmıydım.(?)
"Tuvalette dedikodusunu duydum.Sonrada bilgisayarda şans eseri onun künyesini gördüm.O da Bursada yaşıyormuş,ilgimi çekti sadece...Söylemek istemiyorsan sorun yok.Zaten o kadar da merak etmiyordum da."
Şans eserimi? Basbayağı ona merakımdan kendi isteğimle bulmuştum.
Bir an kalkacak gibi olmuştu fakat tekrar eski pozisyonunu aldı.Gözlerimi sıramda duran defterlerden ayırıp ona çevirdim.
Biraz bekledikten sonra oflayarak cevap verdi.
"Buradaki okullardan birine gidiyor.Çok başarılı birisi.Duyduğuma göre;madalyaları yere göğe sığmıyormuş.Ayrıca takımının kaptanı.Herneyse bence sende fazla kafaya takmasan iyi olur."
Tüm bunları söylerken yüzüme bile bakmamıştı.
"Ne kafaya takması-"
Kendi kendime aptal sırıtış takınırken,kendi sırasına çoktan yönelmişti.
Niye bu kadar rahatsız olmuştu ki? Sanki çocuğu nüfusuma geçircektim.
Tıslayarak kitabıma yöneldim.Kitaptaki amcanın bıyıklarını karalarken babam aklıma gelmişti.Geçen kış ilk defa bıyık bırakmıştı.Bir ara kesmeye kalkışmıştı fakat, yakarışlarımıza dayanamayıp kesmekten vazgeçmişti.
Düşüncelerimi bir bulut gibi savurdum.
Şuan önemli olan babamın şimdiye okula gelmiş olmasıydı.Babam okula geldiğinde, babamla birlikte müdürün odasına gircekdim.Planım tam olarak buydu.Seraya az önceki davranışından dolayı haber vermeden sınıftan çıktım.Ders matematikti ve hoca sınav sonuçlarını okursa,bunu hiç kaldıramazdım.En iyisi derse hiç girmemekti.
Müdür odasının karşısında pinekleyen nöbetçiye içeride birisinin olup olmadığını sordum.Ve içeridekini tabir ederken; göbekli,bıyıklı demesi, yüzde yüz babamı tabir ettiğinin göstergesiydi.
Üstümü başımı düzeltip kapıyı tıkladım."Gel!" sesiyle içeri girdiğimde babamla müdür soygun planı yapıyor gibi dikkatlerini birbirlerine vermişti.Öyle ki içeri girdiğimden bile habersizdiler.Bu ortamı boğazımı temizleyerek son verdim.
"İşte,kızım bu."
Babam müdüre beni tanıtırken ne ara bu kadar samimi olduklarını kestirmeye çalışıyordum.Dakikalar ilerledikten sonra samimiliğin sebebini anladım.Müdürle hemşeri olduğumuzdan bu kadar samimiydiler.
"Dediğim gibi hemşerim.Eğer;spora yatkınlığı varsa,madalyalarıda varsa şuanlık en iyi okul,spor okulu.Bir eğitimci gözünden değerlendiriyorum,bilesin."
"Ne?!"
Sohbetin başından beri bozmadığım sükuneti yüksek sesle bozmuştum.
Yüksek sesimden dolayı oluşan şaşkın ortamı toparlamaya çalışmalıydım.
"Bir itirazınmı var?"
Babam bana sorgulayıcı gözlerle bakıyordu.Ne kadar korkunç bir bakış!
"Ben hayatım boyunca sporla uğraşamam,baba."
Babamın korkunç bakışları dahada belirginleşmiş olmalı ki müdür araya girdi.
"Son 1 hafta..1 hafta daha var.En iyisi siz yeniden düşünün."
Babam korkunç gözlerini üzerimden çekip ayağa kalktı.
"Peki,bir kaç güne kalmaz yeniden gelirim."
Müdürle el sıkışırken ben odadan çoktan çıkmıştım.En iyisi akşam yemeğinde konuşmaktı.Babamla karşılaşmamak için oradan hemen uzaklaştım.