Jash POV
Hanggang ngayon hindi parin ma-digest ng utak ko ang mga nangyayari .Ilang araw ko palang sa School na to, ang dami ng nangyari.Una, nakabangga ko si Darwin.Pangalawa, na love at first sight daw sakin si Daine.Pangalto, nadapa ako.Pang-apat, nakilala ko si jenny.Panglima, jusko inaagaw ko daw si Darwin e, nabwebwesit nga ako sa lalaking yan.Aishh...
"Let's go girls"mataray na sabi ni bridgette sa mga kasama niya at inirapan lang nila ako.Tsk, tanggalin ko mga eyeballs niyo diyan e.
Spell AWKWARD...Pano kami nalang ang naiwan ni darwin dito sa labas ng restroom.Medyo nakakailang.
"Are you okay?"bigla niyang tanong sakin.Pero sakin kaya siya nagtatanong?Posible kasi kami nga lang ang tao dito.
"O-oo"nauutal kong sabi.Tumingin lang siya sakin.Mag tha-thank you pa sana ako, kaso tumalikod na siya at naglakad na palayo sakin.
Naramdaman ko ding parang nag-iinit ang pisngi ko dahil ngayon lang ako nagising sa katotohanan.Di kaya namumula ang pisngi ko? Wahhhhh!!!Hindi! Hindi niya dapat nakitang namumula ako.Pumasok ako ulit sa Restroom at nag-salamin.Tama nga ako.Hindi naman ako ganito.Bakit ngayon? At tsaka ka-away ko naman si Darwin.Bwesit na Bwesit nga ako sakanya.Bakit ako nag bu-blush?!Aishhh!!!
Naghilamos nalang ako at lumabas na.Pumasok na ako sa cafeteria at pumunta na sa mesa namin.Naabutan kong nag-uusap si Daine at jenny.Pero naputol ito ng nakita ako ni daine.
"Uyy, jash! Bakit ang tagal mo?"bungad na tanong sakin ni daine.
"Ah, kasi ang daming tao sa restroom kaya natagalan."Pagsisinungaling ko kahit wala namang tao sa restroom at ako lang ang nandoon.Ngumiti lang ako at umupo na.
"Okay."sabi ni daine at ngumiti.
Kinain ko nalang ang pagkain ko.Nag-usap-usap lang kaming tatlo.Madami rin kaming nalaman sa isat-isa.Nalaman ko rin na si Daine daw..Pfftt....Hahahahaha...Hanggang ngayon hindi parin ako maka-move on sa kwento ni daine.
"Yah, bakit ka tumatawa? Anong nakakatawa? Hah?"parang naiiritang tanong ni daine sakin.Napansin niya palang tumatawa ako.
"Wal--hahahaha"halos sumakit na ang tiyan ko sa katatawa.E pano, sino ba namang hindi matatawa.Saglit kwento ko sainyo.
Flashback
"Ikaw daine magkwento karin tungkol sayo.Kanina pa kami nag-uusap dito ni jenny."sabi ko kay daine habang busy siyang kumakain.
"Kaya nga, mag-kwento ka naman"sabi naman ni jenny.
"Ah, magpromise muna kayo na hindi niyo ipagkakalat to."pabulong niyang sabi samin.Tumango lang kami at ginawa ang promise sign.Yung karaniwang ginagawa pag nagpro-promise ka.
"Promise, mamatay ka man"sabay naming sabi ni jenny.
"Ano? Ang brutal niyo naman.Na-hurt ako.ouch"sabi ni daine at umaktong nasasaktan.Tsk.
"Baliw ka talaga.Ano na kwento muna samin malapit ng mag time."sabi ko.Nagsimula na siyang magkwento.
"Ano kasi ganito yun.Nung bata ako, siguro 5yrs old ko na dun.Linggo noon, kasama ko si Daddy, Mommy, at si kuya Darwin.Pumunta kaming simbahan.Papasok na kami ng mapahinto ako.Meron kasing rebulto ng anghel na nakatayo sa gilid ng pintuan.Malaki yun at halos kasing tangkad na nila Dad at Mom.Natakot ako noon, syempre bata pa ako.Pumunta ako sa likod ni Mommy."kwento ni daine.Nagpatuloy lang siya sa pagkwento.
"Nagulat si mommy at tinanung ako"WHY BABY?"Yan ang tanong sakin ni mommy.Tinuro ko lang yung rebulto at sinabing"THAT, MOMMY.IM SCARED.THEY WANT TO EAT ME, THEY WANT TO EAT ME, MOMMY"Umiiyak na ako at nanginginig sa takot.Narinig ko ring tumatawa si kuya Darwin kaya tinignan ko siya ng masama."pffttt..hahahaha.Si daine takot sa Anghel? What the? Hahaha.
"Hahahahaha"pagtawa namin ni jenny.
"Hey, bakit kayo tumatawa? Wala namang nakakatawa ah.Sige pag tumawa pa kayo hindi kona itutuloy ang kwento ko."Masungit na sabi ni daine.In instant napatigil kami sa pagtawa ni jenny.
"Hindi na kami tatawa.Promise"sabi ko kahit gusto ng kumawala ng tawa ko.
"Yun nga, sinabi sakin ni Mommy na Sila ay mga anghel at mababait daw sila.Pero kahit sinabi ni mommy sakin yun natatakot parin ako.Hindi tumitigil sa pagtawa si kuya darwin.Pinatigil lang siya ni Daddy.Kinuha ako ni daddy mula kay mommy at binuhat ako.Lumakad na si dad habang buhat niya ako habang hinahagod ang likod ko,sumusunod lang sila mommy at kuya darwin Isinubsob ko ang ulo ko sa balikat ni dad nang malapit na kami sa Rebulto ng anghel"
"Hanggang sa pag-uwi namin sa bahay.Niloloko ako ni kuya darwin at sinasabing"Daine andiyan na ang mga anghel.They want to eat you."yan ang panakot sakin ni kuya tapos ako umiiyak lang.Tapos pag gabi hindi ako makatulog.Pumupunta ako lagi sa Room nila Mom and Dad.Pero ngayon hindi na ako takot kasi alam ko namang Anghel sila at mababait, at mas lalong hindi nila ako kakainin."pagtapos ng kwento ni daine.Ilang segundo ang lumipas.
"Hahahahahahah"ito na ang tawang gustong kumawala kanina pa.Hindi pa talaga ako makapaniwala.Ang astigin at gwapong si daine.Takot sa anghel?
End of flashback
"Yah! Hindi ka pa ba tapos tumawa? Alam kong nakakatawa.Tsk.Hindi ko nalang sana kwe-nento.tsk"pagmamaktol ni daine.Ang cute niya.
"E, pano sino bang hi---hahaha"hindi ko talaga mapigilan.Am I OA??? Pano, ang isang astigin at gwapong si daine takot sa Anghel??? Hindi na talaga kayang i-digest ng utak ko ang mga nalalaman ko.Biglang nag ring ang bell, at sinyales yan na time na.Tumayo na kaming tatlo at lumabas na ng cafeteria.
Dumiretso na si Daine sa classroom nila.Niloloko ko pa nga siya hanggang kanina.Yun puro pagsusungit ang inabot ko.Pero ang cute niya pag ganon itsura niya.Hep! Mali kayo ng iniisip ah.Hindi ko siya crush, or na-iinlove sakanya.Parang nakababatang kapatid na nga ang turing ko sakanya.
Ilang minuto lang ang nakalipas.Andito na kami sa classroom at dumiretso na sa aming upuan.Andito na rin si Darwin at sila Bridgette na masama ang tingin sakin.Hindi ko nalang sila pinansin.Dahil alam kong pag pinatulan ko pa sila, bababa ang level ko.At tska baka sabihin nilang defensive ako masyado, at nagpapaepekto sa mga sinasabi nila, kahit di naman totoo.Dahil sa malalim ang iniisip ko.Hindi ko na namalayang tinatawag ako ni jenny.
"Psst, uyy.Jash andiyan na si Sir"pabulong niyang sabi sakin habang itinuturo si sir gamit ang nguso niya.Tumayo na ako dahil ako nalang pala ang nakaupo.
Jusko kasalanan niyan ni Darwin e, kung hindi lang sana siya tumabi sakin at umakbay sakin kahit hindi naman totoo.Edi sana hindi magagalit ang mga fangirls niya.At hindi ako nadamay sa problema niya, at hindi sana ako inaway nila bridgette, at hindi sana magulo ang isip ko ngayon.Tskk.Ang hirap pala maging sikat.No wonder kung bakit napaka-sungit nitong lalaking to.Syempre na e-stress siya palagi.Diba ganon, kung stress ka kung kani-kanino kana nagagalit o nasusungitan mo na siya.Hayy,.tama na ang pag-iisip jash.Kita mo nagtuturo na si Sir hindi mo manlang namalayan.Masyado ng marami ang iniisip mo.Aisssshh!!!
-------------
"Goodbye class, see you again tommorow.And dont forget your Assignment, tandaan niyo malaki ang points niyo doon"sabi ni Sir.
"Goodbye Sir"pagpapa-alam namin.
Habang nagtuturo si Sir kanina.Napag-isip isip ko na, ngayon na mag-thank you kay Darwin.Syempre kahit na nabwebwesit, at may galit ako sakanya, utang ko parin ang pagtulong niya sakin kanina kila bridgette.Mamaya isisi niya pa sakin yun.Diba ganon pag may ginawa silang mabuti sayo o kaya naman may ginawa kang masama sakanya.Kailangan mong bayaran yun.Kagaya na lang yung nabasa kong story sa Wattpad.Ginawa siyang personal maid.Ayaw ko namang mangyari sakin yun.Kaya mag-tha-thank you nalang ako sakanya.Mahirap na.
"Mauna na ako jash tumawag kasi manang sakin.Ayaw daw uminom ng gamot ni lola"biglang sabi ni jenny habang inaayos ang gamit niya.
"Sige, ayos lang.Papunta na rin naman si Manong driver para sunduin ako."nakangiti kong sabi kay jenny.Nag text na ako kanina kay manong na mapapa-aga ang uwi namin ngayon.Napansin niyo sigurong isang teacher lang ang nagturo ngayong hapon.May meeting daw kasi ang lahat ng teacher ngayon.Mabuti naman para mahaba ang oras ko sa pagbabasa ng wattpad at panonood ng exo next door.Siguradong nanonood din kayo ng ganon.Wahhh!!! Ang pogi lang ni chanyeol doon.Lalo akong na-iinlove sakanya.:):):)
Sumenyas na si jenny sakin na aalis na siya.Nag-nod lang ako.Inayos ko na ang mga gamit ko.Palabas na ng classroom si Darwin kaya binilisan ko na ang pag-aayos ng mga gamit ko.Nilagay ko na sa likod ko ang bag ko at lumabas na rin sa room.
Hindi pa naman masyadong nakalalayo si darwin mula sa nilalakaran ko.Binilisan ko nalang ang paglakad para maabutan ko siya.Nang nasa likod na niya ako tinawag ko ang pangalan niya.
"Darwin"tawag ko sakanya.Napahinto naman siya sa paglalakad at humarap sakin.
"What?"sabi niya.Promise hindi ba siya marunong ngumiti? Napaka seryoso e.Psh.
"About kanina, thank you nga pala sa pagtatanggol mo sakin kina bridgette."malumanay na sabi ko.
"Wag kang assuming.May kasalanan din sakin ang bridgette na yun.Kaya ginawa ko yun."sabi niya.Pero, ano daw wag akong assuming? Hindi naman ako nag-aasume ah.Pero hindi nga ba? Ewan.Aiishhh!
"Pero thank you parin.At yung sinabi mo kanina na, dont you dare to touch my Girl----"pinutol niya ang sasabihin ko ng magsalita siya.
"Sinabi ko lang yun para mas lalo siyang mainis.Wag kang assuming.At hindi ako tumatanggap ng thankyou.May kapalit."Seryoso niyang sabi.Kailangan talaga ulit-ulitin yung Assuming thing?At ano daw may kapalit? Mangyayari rin ba sakin yung nabasa ko sa wattpad na ginawang personal maid, yung pinapahirapan sila.Jusko, wag naman sana.Hindi naman siguro ganon ka-kasama ang lalaking to.Kinakabahan ako.
"A-anong kapalit? Di pa ba sapat yung thank you ko? O di kaya galit ka sakin dahil sa ginawa ko sayo nung isang araw.Sorry, sorry talaga.Gusto mo lumuhod pa ako."akma na akong luluhod ng hawakan niya ang braso ko para pigilan ako sa pagluhod.
"Tumayo ka nga diyan.Don't be so OA.Hindi naman ako mamamatay tao."nakahinga naman ako ng maluwag sa sinabi niya.Tumayo na ako.At tinignan ko lang siya.
"Pero anong kapalit?"tanong ko.Syempre kailangan kong tanungin.Para mapaghandaan ko naman.
"Hmm.Madali lang naman.Since hindi ko alam ang gagawin sa Assignment natin, ikaw na lang ang gumawa ng sakin"seryoso pero may kunting ngising nakalagay sa mukha niya.Pero ng mapansin ko ito, biglang seryoso ulit ang mukha niya.Bipolar ba siya? O since birth na siyang ganyan?
Pero ano daw? Ako ang gagawa ng assignment niya? Jusko, nahihirapan ngarin ako doon.Tapos madadag-dagan pa? Ano ba namang buhay to oh.!Naku, sinasabi ko tal--Naku, talaga.
"Seriously? Wala na bang ibang paraan para mabayaran ko ang ginawa mo sakin? Gusto mo ako nalang ang bibili ng lunch mo tuwing tanghali? Treat ko.O di kaya ipagluluto kita ng cookies.Kahit saan diyan gagawin ko.Wag lang sa Assignment.Please"Pagmamaka-awa ko.Ang hirap kaya ng assignment namin.Tapos bukas na ang deadline.Kaya nga malaki ang puntos namin dun.
"Seryoso ako"maikli niyang sabi.
"But---"naputol ang sasabihin ko ng magsalita nanaman siya.
"No buts.Kung ano ang sinabi ko.Yun ang gagawin mo"parang-boss na sabi niya.Alam niyo nabwe-bwesit nanaman ako.Aishh!!Hindi pa ba sapat ang thank you ko? Tsaka grabe naman ang ipinagagawa niya.Anong akala niya sakin? Gawaan ng assignment? Huh? Huh?pritong luya naman , oo.
"Hindi pa ba sapat ang thank you ko? Sige thank you, thank you, thank you.Sapat na? O baka kulang pa? Bakit kasi may kapalit pa?"medyo tumataas na ang boses ng pananalita ko.Sino ba namang--Aishhh!!Nakaka-bwesit talaga!
"Simple lang.Dahil iniligtas kita kina bridgette.Kung hindi ko ginawa yun.Malamang kasali kana ngayon sa list ng binu-bully nila.Kaya dapat lang na may kapalit ang ginawa ko"cool na sabi niya at nakalagay pa ang dalawa niyang kamay sa pantalon niya.Aba, pa cool pa siya.Samantalang ako, kumukulo na ang dugo ko sakanya.tsk.
"Sana nga hindi mo nalang ginawa yun.Tsk.At kahit anong sabihin mo, hindi ko gagawin ang ipinagagawa ko sakin."mataray na sabi ko.Ito na nga ang sinasabi ko.Lumalabas nanaman ang pagka-demonyita ko.
"Kung hindi mo gagawin, fine.Madali lang naman ako kausap.At madali rin namang ipagkalat na ang isang babaeng nagngangalang Jang shinzy Zarate ay nilalandi ang hearthrob ng St.yoon Academy na si Darwin Raze Alcantara.I'm sure, madaming maiinis sayo.Lalo na ang mga fangirls ko.Kaya mag-ingat ka Ms.Zarate"nakangisi niyang sabi.Tumalikod na siya at nagsimula ng maglakad ng ma-realize ko ang sinabi niya.Kaya bigla ko siyang tinawag.
"Darwin, uyy saglit."pagtawag ko sakanya.Tumigil naman siya sa paglalakd at tumingin sakin.
"Ano pa ang kailangan mo? Diba, malinaw na ang usapan natin? At sinabi mo ring kahit anong sabihin ko, hindi mo susundin ang ipinagagawa ko.Kaya, why are you calling me?"parang-naiinis na sabi niya.
"Joke lang naman ang mga sinabi ko kanina.You know, joketime.hihihi"sabi ko at tumawa ng pilit.
"Sa tingin mo natuwa ako? Tsaka ano pang kailangan mo? May pupuntahan pa ako kaya, get out of my way."pagpapaalis niya sakin.Syempre hindi ako aalis.
"Kala ko kasi, matutuwa ka.Hindi pala.Pero gagawin ko na ang iniuutos mo sakin."sabi ko at ngumiti.Yung ngiting plastik.Para lang makitang ayos ka.Pero deep inside hindi pala.Humuhugot ba ako?
"Diba sabi mo kanina hindi mo gagawin.Naiintindihan ko naman yun e.Kaya umalis ka na diyan, dahil may pupuntahan pa ako."akma na siyang maglalakad ng hawakan ko ang braso niya para pigilan siya.
"Joke lang yun.Gagawin ko na ang inuutos mo.Wag mulang ipagkakalat yung sinabi mo kanina na nilalandi kita.Please.."pagmama-kaawa ko.Kahit hindi ko naman talaga siya nilalandi.
"Okay, madali lang naman akong kausap e.Pero pag ikaw sumablay.Hindi ako magdadalawang isip na ipagkalat yun."napalunok ako sa sinabi niya.He's a living monster.
"Hindi.Basta promise mo sakin na wag mong gagawin yun."inilahad ko ang kamay ko para mag promise sign.Naintindihan naman niya kaya nag promise sign kaming dalawa.
"Promise"sabi niya at agad na tinanggal ang kamay niya mula sa kamay ko.Dahil kong titignan mo, para kaming magka holding hands.
Pagkatapos nun.Lumakad na siya palayo sakin.Sinundan ko lang siya ng tingin, hanggang mawala na siya sa paningin ko.Dito ko lang mailalabas ang inis ko.
"Aissshhhhhhhh!!!! Buwesit ka talagang lalaki.Your getting into my nerves"naiinis na sabi ko.Buti nakatiis ako kanina.Kundi talaga.Kailangan ko lang gawin yun para sa ikabubuti ko.At para hindi niya ipagkalat na nilalandi ko raw siya.Landi he's face.Hindi ba siya nandidiri sa sinasabi niya? Kasi ako diring-diri.Kulang nalang sumuka ako, e.
"Kriiiinggggggg"
"Kringggggggg"
Biglang nag-ring ang cellphone ko.Kinuha ko naman iyon.At sinagot ang tawag without looking at the screen.
"Sino ba to?"sabi ko sa caller.
"Mam, di ba po nagpapasundo na kayo sakin? Gusto ko lang pong sabihin na andito na po ako sa harap ng gate.Pero kung mali lang po ang pagkaintindi ko sa text niyo.Babalik nalang po ako ulit sa mansyon.Mag text nalang po kayo ulit kong mag-papasundo na kayo."mahabang sabi ni manong.Nako, pati ibang tao nasusungitan ko na.
"Kayo po pala manong, pasensiya na po.Nagkakamali po kayo.Tama po ang pagkaintindi niyo, nagpapasundo na po talaga ako.Sige pupunta na po ako diyan sa gate."sabi ko.
"Sige po Mam."sabi ni manong.I ended the call.
Nagsimula na akong maglakad at lumabas na ng gate.Nakita ko nanaman si manong kaya sumakay na ako sa kotse.Habang nasa biyahe.Biglang nag flashback ang mukha ng lalaking yun.Haiztt!! He's a totally living Monster.....!!!Wala na akong masabi.
---------
A/N:Hello mga readers.Sana wag kayong magsawa sa story ko.hihihi..And please recruit a readers din para rumami ang readers ng story na to.And pa-vote na rin po.Maraming salamat po.:):):)