CHLOE
HALOS magkandabali-bali na ang leeg ko kalilingon sa paligid. Sobrang ganda ng Paris! Feeling ko kinalyo na pwet ko sa tagal kong nakaupo sa erepolano. From the airport sinundo kami ni Retzel and tumuloy kami sa hotel near her condo. Pero worth it talaga! Sinakto ni Rod na 4AM ang flight namin para gabi kami makadating dito sa France, para makita namin kung bakit tinawag na city of lights ang Paris! Parang anywhere pwedeng mag-photoshoot tapos may instant bokeh ka na sa picture.
Wala naman pakialam si Rod sa ginagawa ko. He's just letting and watching me na mag-sightseeing and mag-take ng pictuires. Basta sunod lang siya nang sunod sa'kin. Nakaharap ako sa kanya habang naglalakad patalikod. "Sobrang ganda dito, Rod. Thank you for bringing me here. Ang ganda ganda talagaaaa!"
"Yeah. Ang ganda ganda talaga," sinabi niya 'yun while looking at me and not sa paligid. Para na naman akong sinilihan sa kilig.
Hindi namin sinayang ang oras. Nilibot namin ang Paris at mas lalo akong na-amaze nang makita ko ang view ng room na tinutuluyan namin. Kitang-kita ang buong Paris at syempre main highlight ang Eiffel tower.
I told Rod my idea about Eiffel Tower. Sinabi ko sa kanya na minsan kong na-imagine ang makasama ang the love of my life ko (which turned out na siya) in front of the tower at doon magaganap ang first kiss namin. Too bad, pang-one million kiss na ata namin ni Rod if ever.
Ilang oras na lang Christmas na, papunta kami ni Rod sa Eiffel tower. Masaya ko pero part of me ay nalulungkot because this will be the first Christmas na hindi ko makakasama si Mama.
"Aren't you happy na we're going to Eiffel Tower?" he asked while driving. We borrowed Retzel's car. Iniyakan pa niya kami dahil daw akala niya sabay-sabay naming sasalubungin ang Christmas. Sabay-sabay naman talaga, pupunta naman kami sa condo niya before 12 midnight.
"Masaya ko," sagot ko. "Nami-miss ko lang si Mama. First time ko kasi siyang hindi makakasama ng Pasko."
"I'm sorry. Hindi dapat kita inilayo sa kanila this Christmas."
"Huy, okay lang. Nami-miss ko lang talaga sila."
"Do you want to call them?"
"Natawagan ko na sila bago tayo umalis."
"Hmmm... I know what will make my Chloe happy."
I was confused but minutes later, he pulled off the car.
"Bakit mo hininto? Wala namang parking dito."
"Baba muna tayo."
He removed my seatbelt and opened the door for me.
Pagkababa namin ay naglakad kami papunta sa direction ng Eiffel Tower and to my surprise, may isang street na puro bilihan ng food! Oh my gosh!
"Roooood! Ang daming tinapaaaaaay!" sigaw ko habang tumakbo papunta sa street na 'yun na puno ng food stall.
"We'll buy and eat whatever you want."
"Talagaaaaa? Thank youuuuu!" I kissed him on his cheeks at inisa-isa ko na ang food stalls.
Kinain ko lahat hanggang maging kasing bilog ko na si Mojacko. Hindi na ko makatayo at makalakad. Grabeng busog ko.
"Ano? Kaya pa?" natatawang tanong ni Rod habang gumagapang na ko sa kabusugan. "Gusto mong buhat?"
"Kailangan ko maglakad. Kailangan bumaba ng mga kinain ko."
Nakarating kami sa dulo ng street kaya medyo malayo ang nilakad namin pabalik. Pagkasakay namin ng kotse ay nag-slouch agad ako.
Hinimas-himas ko ang tiyan ko. "Para kong 10 months na buntis."
Natawa lang si Rod. "Happy, babes?"
I flashed my genuine smile. "Euphoric, my love."
"Kilig!" He flashed me his childish smile. Ugh! Tagal ko nang hindi nakikita 'yuuun! "Now, let's go to the Eiffel tower and kiss."
Maraming tao lalo na couples pagdating naming sa Eiffel tower, pero wala naman akong paki. Sobrang ganda niya kapag malapitan. The lustrous tower is so lit, so fine, so elegant.
Lumabas na kami ni Rod ng sasakyan at umupo sa hood ng car. Grabe busog pa rin ako. I linked my arm onto his arm and I leaned my head on his shoulder. "Until now hindi ako makapaniwalang nasa harap ko na ngayon ang Eiffel Tower. Parang panaginip."
"You have to believe, Chloe. This is not a dream."
"Thank you Rod ha? Sobrang saya ko."
We stayed silent for a while. Pinagmasdan lang namin ang Eiffel Tower.
"I think this is the perfect time for us to kiss."
Natawa ko sa sinabi niya. Tumingala ako sa kanya and from my shoulder, he moved his hand to my nape holding me still. I can see the reflection of the lights on his eyes, illuminating his smile.
We're just an inch away when he whispered I love you and that took my breath away. I closed my eyes as I welcome his lips nang biglang may masamang hangin kaming naamoy.
Did I just...did I just fart? Grabe, amoy bulok! Napahawak ako sa tiyan ko.
"Chloe, are you okay?"
"Rod...Rod u-uwi na tayo! Oh my gosh umuwi na tayo ang sakit ng tiyan ko!"
Kapansing-pansing nataranta si Rod pero ang sakit na talaga ng tiyan ko. Binuhat niya ko from the hood and ipinasok ako sa loob.
"R-Rod, bilisan mo mag-drive. Masama tama ng tiyan—" I paused nang nagpakawala na naman ako ng masamang hangin. "Ugggh! Ang bahooooo!"
Mabilis kong ibinaba ang bintana para hindi mag-accumulate 'yung amoy sa loob ng kotse. Binuksan din ni Rod ang window sa side niya. Dumungaw ako sa bintana para makalasap ng sariwang hangin. Nag-inhale exhale pa ko. Seems OA pero OA talaga 'yung amoy! "Grabe naman! Para kong binabangungot ng gising!"
Narinig ko ang pagtawa ni Rod. Tinignan ko siya at nakita kong nakanguso siya at nakapatong sa ibabaw ng nguso niya ang panyo niya habang tuloy sa pagda-drive. "Bahu, bebe! Amoy digmaan."
Chloe, you ruined your one shot of a perfect moment.
PAGBALIK namin sa hotel ay tumambay na ko sa CR. Pinainom na rin ako ni Rod ng Imodium. Sa ikasampung labas ko ng CR ay naabutan ko si Rod na may tinitimpla.
"Drink this. This will hydrate you better."
"Thank you."
Sobrang sweet naman ng taong 'to.
"Take a rest first," he said. "Three hours pa naman before Christmas. Puntahan na lang natin si Retzel an hour before."
Umupo ako sa kama. Na-disappoint talaga ko sa sarili ko. Ang palpak ko talaga kahit kailan. Feeling ko ay nakaramdam si Rod dahil inaya niya ko papunta sa terrace. Sobrang ganda ng view at kitang-kita ang Eiffel Tower, mas naging maliwanag na siya ngayon kesa kanina.
"Maybe we can accomplish it here? May Eiffel Tower pa rin naman, eh."
Nakaka-overwhelm ang sweetness ni Rod. Niyakap ko siya sa bewang niya at umakbay naman siya sa'kin. "Sorry ulit, Rod. Ito naman kasing tiyan ko wrong timing."
"Dapat pala I stopped you already nang napadami ka na ng kain."
"Kahit naman pigilan mo ko kakain pa rin ako."
"Kung sabagay. Pero bebe 'wag ka na ulit magpapakawala ng ganung hangin, ah? Para kong nabaog sa amoy."
"Rod naman, eh!" I hit his chest.
Tumingala ako sa kanya and still not letting go of my hug. He then lowered down his face at nginitian ako. "I love you," he said.
"Rod, I'm sorry."
"For what?"
"I ruined our one shot of a perfect moment."
"Chloe, every moment with you is perfect."
"Eh, 'di wow."
He laughed and claimed my lips.
"Kuyaaaaaaaa!"
Agad kaming napahiwalay ni Rod sa isa't-isa nang marinig namin si Retzel na nagwawala. Ano bang ginagawa niya dito? Maling idea na bigyan siya ng spare card for our room.
"Kuyaaaaa! Ateeee! Asan kayooooo? Bakit 'di kayo pumupunta sa condoooo? Hindi niyo na ba ko mahaaaal?"
Natawa na lang kami ni Rod. Mukhang hindi talaga meant for us ang paglalandian sa tapat ng Eiffel Tower.