Seesaw Game part 22
တွေ့ရှိခြင်း
ဂျီ ဘေးနားမုာ အိပ်ပျောနေတဲ့ JK ကို ကြည့်လိုက်ပီ ဖြေးညင်စွာ ကုတင်ပေါ်ကနေဆင်းလိုက်တယ်
စောင်လဲမခြုံပဲကွေးကွေးလေး အိပ်နေတဲ့JK ကိုစောင်ခြုံ ပေးပီ ဂျီ တိတ်တိတ်လေး ထွက်လာခဲ့တယ်
တစ်အိမ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်မောကျနေကြပီ ဂျီ အက အခန်းမုာ ဝင်ပီ အသံမထွက်အောင် လိုက်ကာတွေ တံခါးတွေ သေချာပိတ်လိုက်ပီ အကနဲ့ဂီတ ကိုလေ့ကျင့်ဖို့ပြင်ဆင်နေတယ်
ဂျီ ဂီတ နုတ်တွေအပေါ် အားရုံရောက်နေတော့
ခါးကနေ ဖတ်လိုက်တဲ့လက်တစ်စုံကြောင့် ဂျီလန့်သွားတယ် အနောက်ကနေ တစ်ကိုယ်လုံးဖတ်ထားမိသလို ဖြစ်နေတယ်
''ဂျီ ဘာလို့ ကို့ကိုမနိူးတာလဲ ကိုသင်ပေးမယ် ပြောထားတာကို ဟင်''
''မဟုတ်ပါဘူး မင်းလည်ပင်းပန်းနေတာပဲ ငါကြောင့်ပိုပင်ပန်းမုာဆိုးလို့ပါကွာ''
''ဘာလို့ လဲ ''
''ဟရောင် ငါကိုလွတ် '' ဂျီအသိဝင်ပီ JK ဆီကနေရုန်းထွက်ဖို့ အားသုံးလိုက်တယ်
ဒါမဲ့ သူထက် လူကောင်ကြီးတဲ့ JK ဆီကနေရုန်းမရတဲ့အပြင် ပိုတောင် တင်းကြပ်စွာ ဖတ်ထားခြင်းခံလိုက်ရတယ်
''ဘာလို့ ရုန်းနေတာလဲ ဘာလို့လွတ်ရမုာလည် ခဏလေပဲ ညိမ်းညိမ်လေးနေစမ်းပါကွာ ကို ဘေဘီကို ဖတ်ထားခြင်းလို့ပါ ''
''ဟရောင် ခုလွတ် မဖြစ်သင့်ဘူးကွ ငါကယောက်ကျားလေ '' ဂျီပြောရင်းနဲ့ တွန်းလိုက်တယ်
''ဂျီ မင်းက အချစ်ဆိုတာ ဘယ်လိုနာလည်တာလဲ
အချစ် မုာ ယောက်ကျား မိန်းမ ခွဲခြားထားလားဟမ်!''
ဂျီ JK လက်ကလွတ်သွားပေမဲ့ အခြေအနေက ပိုးဆိုးနေတယ် ဆုတ်စရာ နေရာလည်မရှိတော့ဘူး အနောက်မုာ မှန်ပဲရှိပီ JK နဲ့မျက်နာချင်ဆိုင်ဖြစ်နေတယ်
''ဂျီ ကိုမင်းကို ချစ်တာ မင်းခံစားမိတယ်မလား ကိုကဘေဘီကြောင့် ဒီကိုလာခဲ့တာ သဘောပေါက် ''
JK ပြောရင်းနဲ့ဂျီပြေးမရအောင် မှန်လက်ထောက်ပီ ဂျီနဲ့အနီးကပ်ဆုံးကြည့်လိုက်တယ်
''ဂျီ ကို့ ကိုချစ်လား ''
''ဟာ! ဟရောင် မနောက်နဲ့တော့ မင်းသင်မယ်ဆို သင်ပေးတော့ ''
ဂျီ ရှက်ပီ အော်လိုက်တယ် လက်ဖျားတွေနဲ့ခြေထောက်တွေလည် အေးနေတယ်
''ဂျီ ကို မနောက်ဖူး တကယ်အတည်ပြောနေတာပီတော့ မင်းကသာပြောနေတာ မင်းရဲ့နှလုံးခုန်သံ ကို ကြားနေရတယ်''
JK အပြောမုာ ဂျီယောင်ပီ နှလုံးကို ဖိထားလိုက်တယ်
'' ဟားဟားဟား တွေ့လား လက်တွေ့ပဲ ဘေဘီ ဘယ်လောက်ငြင်းငြင်း နှလုံးသာကမငြင်းနိုင်ဖူး လက်တွေ့ပဲ ''
''ဘယ်ကဘေဘီလည် ငါမသိဘူး ''
''တကယ်လား ''
ဂျီ ပြန်မဖြေပဲ လူပ်ရှားနေတဲ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေမိတယ်
မထင်မှတ်ပဲ JK ဂျီကို နမ်းလိုက်တယ်
ဂျီခဏတာ သာယာသွားပီ အရာအားလုံးကို မေ့သွားခဲ့တယ်
ဂျီသတိဝင်လာပီ JK ကိုတွန်းထုတ်လိုက်တယ်
''ဂျီ ကို့ကိုချစ်လား ''
ဂျီ မဖြေပဲ နေလိုက်တယ် JKရဲ့ ရွှင်းလဲ့နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေလည်မကြည့်ရဲပဲ မျက်နာကိုစောင်ထားနေမိတယ်
''ဂျီ မဖြေဘူးလား ကို စိတ်မရှည်တတ်ဖူးနော် ''
''ငါတို့က ယောက်ကျားလေ လေမဟုတ်သေးဘူးထင်တယ်''
ဂျီအဖြေမုာ JK စိတ်မရှည် တော့တဲ့ပုံစံနဲ့ဂျီခါးကနေဆွဲဖတ်ပီ
''ဂျီ ဒါရှေးခေတ်မဟုတ်ဖူး 21 ရာစုခေတ် လာပီအတွေးခေါင်မနေနဲ့ ကြားလား ''
ဂျီ လန့်ပီ ခေါင်ငြိမ့်လိုက်တယ်
''နောက်ပီ ကို့ကို ကိုလို့ခေါ် ရမယ် ဂျီကတော့ ဘေဘီလေး ပေါ့ ဟုတ်လား ''
''ငါကို ဘေဘီ လို့မခေါ်နဲ့ ငါမကြိုက်ဖူး ''
JK မျက်နာနီနီလေးနဲ့ ရှက်ပီ ပြန်ပြောနေတဲ့ ဂျီကို မှန်မုာ ကပ်ပီ ဒုတိယအကြိမ် နမ်းလိုက်တယ်
ဂျီ ပြန်တွန်းပီ ''သင်မုာဆို သင် မသင်ရင် အိပ်တော့မယ် ဖယ်ပေး ''
''ဒါဆို ကို့ကိုချစ်လား ''
''ပြောပြန်ပြီ မသိဘူး ''
''မသိဘူး မသိဘူး များများပြော စိတ်မရှည်တဲ့အချိန်ကြရင်တော့ မသိလို့မရစေရဘူး မှတ် ''
''ဟမွး! ဘာလဲ ''
''လာ ဒီနေ့ lesson သင်ပေးမယ် ''JK ဂျီကိုဘေနားကနေ ဂီတနဲ့ အက တွေကို သင်ပေးနေတယ်
ညလည် နက်လာပီ မနက် နှစ်နာရီရှိနေပြီ ဂျီနာရီကြည့်လိုက်ပီ
''မအိပ်သေးဘူးလားသွားအိပ်တော့လေ ကျေးဇူးပဲ ငါ့ကိုကူးပီလေ့ကျင့်ပေးလို့ ''
''ဂျီ ပြန်ပြော ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ ပြောထားတယ်လေ ဂျီလောလောဆယ် ရှက်ရင် ကိုနဲ့နှစ်ယောက်ထဲရှိချိန်ကြရင် ခေါ်ပါကွာ နော်''
JK ဂျီကို လက်ဆွဲပီ ခလေးလေး တစ်ယောက်လိုမျိုးတောင်ဆိုနေမိတယ်
ဂျီး JK ရဲ့ဆံပင်တွေကို ဖွရင်း ''အင်းပါ''
သူတို့ကို့အခန်းကို ပြန်ခဲ့ကြတယ် JK ဂျီအခန်းရှေ့ထိပို့ပီ ဂျီကို သူ့ပါးပြင်ကို ထိုးပြခဲ့တယ်
''ဘာလဲ ''ဂျီမသိသလိုပြန်မေးလိုက်တယ်
လာပြန်ပီဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ JK ဂျီကိုကြည့်လိုက်ပီ ''မသိရင် ပိုးဆိုးမယ်ပြောထားတာမမှတ်မိဘူးလား ''
''အား! သိပြီ '' ပြောရင်းနဲ့ဂျီ JK ပါးကိုနမ်းပီ မြန်မြန် အခန်းထဲ ဝင်ခဲ့တယ်
👨❤️👨👨❤️👨👨❤️👨👨❤️👨👨❤️👨😍😍🌷🌷🌷
Comesoon
Story by Kaunkin Thwe
Seesaw Game part 22
ေတြ႕ရွိျခင္း
ဂ်ီ ေဘးနားမုာ အိပ္ေပ်ာေနတဲ့ JK ကို ၾကည့္လိုက္ပီ ေျဖးညင္စြာ ကုတင္ေပၚကေနဆင္းလိုက္တယ္
ေစာင္လဲမၿခဳံပဲေကြးေကြးေလး အိပ္ေနတဲ့JK ကိုေစာင္ၿခဳံ ေပးပီ ဂ်ီ တိတ္တိတ္ေလး ထြက္လာခဲ့တယ္
တစ္အိမ္လုံး တိတ္ဆိတ္စြာ အိပ္ေမာက်ေနၾကပီ ဂ်ီ အက အခန္းမုာ ဝင္ပီ အသံမထြက္ေအာင္ လိုက္ကာေတြ တံခါးေတြ ေသခ်ာပိတ္လိုက္ပီ အကနဲ႕ဂီတ ကိုေလ့က်င့္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနတယ္
ဂ်ီ ဂီတ ႏုတ္ေတြအေပၚ အား႐ုံေရာက္ေနေတာ့
ခါးကေန ဖတ္လိုက္တဲ့လက္တစ္စုံေၾကာင့္ ဂ်ီလန့္သြားတယ္ အေနာက္ကေန တစ္ကိုယ္လုံးဖတ္ထားမိသလို ျဖစ္ေနတယ္
''ဂ်ီ ဘာလို႔ ကို႔ကိုမနိူးတာလဲ ကိုသင္ေပးမယ္ ေျပာထားတာကို ဟင္''
''မဟုတ္ပါဘူး မင္းလည္ပင္းပန္းေနတာပဲ ငါေၾကာင့္ပိုပင္ပန္းမုာဆိုးလို႔ပါကြာ''
''ဘာလို႔ လဲ ''
''ဟေရာင္ ငါကိုလြတ္ '' ဂ်ီအသိဝင္ပီ JK ဆီကေန႐ုန္းထြက္ဖို႔ အားသုံးလိုက္တယ္
ဒါမဲ့ သူထက္ လူေကာင္ႀကီးတဲ့ JK ဆီကေန႐ုန္းမရတဲ့အျပင္ ပိုေတာင္ တင္းၾကပ္စြာ ဖတ္ထားျခင္းခံလိုက္ရတယ္
''ဘာလို႔ ႐ုန္းေနတာလဲ ဘာလို႔လြတ္ရမုာလည္ ခဏေလပဲ ညိမ္းညိမ္ေလးေနစမ္းပါကြာ ကို ေဘဘီကို ဖတ္ထားျခင္းလို႔ပါ ''
''ဟေရာင္ ခုလြတ္ မျဖစ္သင့္ဘူးကြ ငါကေယာက္က်ားေလ '' ဂ်ီေျပာရင္းနဲ႕ တြန္းလိုက္တယ္
''ဂ်ီ မင္းက အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုနာလည္တာလဲ
အခ်စ္ မုာ ေယာက္က်ား မိန္းမ ခြဲျခားထားလားဟမ္!''
ဂ်ီ JK လက္ကလြတ္သြားေပမဲ့ အေျခအေနက ပိုးဆိုးေနတယ္ ဆုတ္စရာ ေနရာလည္မရွိေတာ့ဘူး အေနာက္မုာ မွန္ပဲရွိပီ JK နဲ႕မ်က္နာခ်င္ဆိုင္ျဖစ္ေနတယ္
''ဂ်ီ ကိုမင္းကို ခ်စ္တာ မင္းခံစားမိတယ္မလား ကိုကေဘဘီေၾကာင့္ ဒီကိုလာခဲ့တာ သေဘာေပါက္ ''
JK ေျပာရင္းနဲ႕ဂ်ီေျပးမရေအာင္ မွန္လက္ေထာက္ပီ ဂ်ီနဲ႕အနီးကပ္ဆုံးၾကည့္လိုက္တယ္
''ဂ်ီ ကို႔ ကိုခ်စ္လား ''
''ဟာ! ဟေရာင္ မေနာက္နဲ႕ေတာ့ မင္းသင္မယ္ဆို သင္ေပးေတာ့ ''
ဂ်ီ ရွက္ပီ ေအာ္လိုက္တယ္ လက္ဖ်ားေတြနဲ႕ေျခေထာက္ေတြလည္ ေအးေနတယ္
''ဂ်ီ ကို မေနာက္ဖူး တကယ္အတည္ေျပာေနတာပီေတာ့ မင္းကသာေျပာေနတာ မင္းရဲ႕ႏွလုံးခုန္သံ ကို ၾကားေနရတယ္''
JK အေျပာမုာ ဂ်ီေယာင္ပီ ႏွလုံးကို ဖိထားလိုက္တယ္
'' ဟားဟားဟား ေတြ႕လား လက္ေတြ႕ပဲ ေဘဘီ ဘယ္ေလာက္ျငင္းျငင္း ႏွလုံးသာကမျငင္းနိုင္ဖူး လက္ေတြ႕ပဲ ''
''ဘယ္ကေဘဘီလည္ ငါမသိဘူး ''
''တကယ္လား ''
ဂ်ီ ျပန္မေျဖပဲ လူပ္ရွားေနတဲ့စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနမိတယ္
မထင္မွတ္ပဲ JK ဂ်ီကို နမ္းလိုက္တယ္
ဂ်ီခဏတာ သာယာသြားပီ အရာအားလုံးကို ေမ့သြားခဲ့တယ္
ဂ်ီသတိဝင္လာပီ JK ကိုတြန္းထုတ္လိုက္တယ္
''ဂ်ီ ကို႔ကိုခ်စ္လား ''
ဂ်ီ မေျဖပဲ ေနလိုက္တယ္ JKရဲ႕ ႐ႊင္းလဲ့ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြလည္မၾကည့္ရဲပဲ မ်က္နာကိုေစာင္ထားေနမိတယ္
''ဂ်ီ မေျဖဘူးလား ကို စိတ္မရွည္တတ္ဖူးေနာ္ ''
''ငါတို႔က ေယာက္က်ားေလ ေလမဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္''
ဂ်ီအေျဖမုာ JK စိတ္မရွည္ ေတာ့တဲ့ပုံစံနဲ႕ဂ်ီခါးကေနဆြဲဖတ္ပီ
''ဂ်ီ ဒါေရွးေခတ္မဟုတ္ဖူး 21 ရာစုေခတ္ လာပီအေတြးေခါင္မေနနဲ႕ ၾကားလား ''
ဂ်ီ လန့္ပီ ေခါင္ၿငိမ့္လိုက္တယ္
''ေနာက္ပီ ကို႔ကို ကိုလို႔ေခၚ ရမယ္ ဂ်ီကေတာ့ ေဘဘီေလး ေပါ့ ဟုတ္လား ''
''ငါကို ေဘဘီ လို႔မေခၚနဲ႕ ငါမႀကိဳက္ဖူး ''
JK မ်က္နာနီနီေလးနဲ႕ ရွက္ပီ ျပန္ေျပာေနတဲ့ ဂ်ီကို မွန္မုာ ကပ္ပီ ဒုတိယအႀကိမ္ နမ္းလိုက္တယ္
ဂ်ီ ျပန္တြန္းပီ ''သင္မုာဆို သင္ မသင္ရင္ အိပ္ေတာ့မယ္ ဖယ္ေပး ''
''ဒါဆို ကို႔ကိုခ်စ္လား ''
''ေျပာျပန္ၿပီ မသိဘူး ''
''မသိဘူး မသိဘူး မ်ားမ်ားေျပာ စိတ္မရွည္တဲ့အခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ မသိလို႔မရေစရဘူး မွတ္ ''
''ဟမြး! ဘာလဲ ''
''လာ ဒီေန႕ lesson သင္ေပးမယ္ ''JK ဂ်ီကိုေဘနားကေန ဂီတနဲ႕ အက ေတြကို သင္ေပးေနတယ္
ညလည္ နက္လာပီ မနက္ ႏွစ္နာရီရွိေနၿပီ ဂ်ီနာရီၾကည့္လိုက္ပီ
''မအိပ္ေသးဘူးလားသြားအိပ္ေတာ့ေလ ေက်းဇူးပဲ ငါ့ကိုကူးပီေလ့က်င့္ေပးလို႔ ''
''ဂ်ီ ျပန္ေျပာ ကို ဘယ္လိုေခၚရမလဲ ေျပာထားတယ္ေလ ဂ်ီေလာေလာဆယ္ ရွက္ရင္ ကိုနဲ႕ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိခ်ိန္ၾကရင္ ေခၚပါကြာ ေနာ္''
JK ဂ်ီကို လက္ဆြဲပီ ခေလးေလး တစ္ေယာက္လိုမ်ိဳးေတာင္ဆိုေနမိတယ္
ဂ်ီး JK ရဲ႕ဆံပင္ေတြကို ဖြရင္း ''အင္းပါ''
သူတို႔ကို႔အခန္းကို ျပန္ခဲ့ၾကတယ္ JK ဂ်ီအခန္းေရွ႕ထိပို႔ပီ ဂ်ီကို သူ႕ပါးျပင္ကို ထိုးျပခဲ့တယ္
''ဘာလဲ ''ဂ်ီမသိသလိုျပန္ေမးလိုက္တယ္
လာျပန္ပီဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႕ JK ဂ်ီကိုၾကည့္လိုက္ပီ ''မသိရင္ ပိုးဆိုးမယ္ေျပာထားတာမမွတ္မိဘူးလား ''
''အား! သိၿပီ '' ေျပာရင္းနဲ႕ဂ်ီ JK ပါးကိုနမ္းပီ ျမန္ျမန္ အခန္းထဲ ဝင္ခဲ့တယ္
😍😍
Comesoon
Story by Kaunkin Thwe