A/n: Hi! Hehe. Late na update ko.. pasensya na ha? Minsan kasi tinatamad na ko.. Para kasing walang nagbabasa eh. Pero, narealize ko.. Nagsusulat ako para sa sarili ko.. Kasi eto ung gusto kong gawin.. Haha!
Para sa BEZ kong sexy at kay katokayo TRICIA.. eto naupdate ko. Hihi
Readers! (Naks!parang meron ah? XD) Pasensya na kung maiksi.. Hindi ko na maalala yung una kong naisulat eh.hehe
Ayan enjoy! :)
JIRO'S POV
Gulat kaming lahat sa nalaman namin. Napatingin kami kay Nelo dahil alam nya pala ito. Pero nagkibit balikat lang sya. Siguro, sinabihan sya ni Raine na wag itong sasabihin samin.
Nakaramdam ako ng konsensya. Sa halip na magandang pabirthday ang ibigay namin sa kanya, eto pa ang nangyari. Tss.
"We should do anything.. para maalala nya ulit tayo.." sabi ni Mika.
Mika's right. Dapat gumawa kami ng way para maalala nya kami.
"oo nga, tama si Mika.." sang ayon ni Miko.
"anong gagawin natin?" tanong ni Yen.
"ahmm.. ipaalala natin sa kanya lahat.." sabi ni Mika.
Parang ang hirap naman ata nun?
"ganto na lang.." at ibinulong ni Miko samin.ang gagawin. At lahat naman kami ay sumang ayon.
Sana naman effective..
:)
RAINE'S POV
Waaaaaah. Anong ginagawa nila? Baka hindi ko mapigilan yung sarili ko na umiyak at yakapin silang lahat. :/
Nakokonsenya tuloy ako sa ginagawa nila..
"bessie! tanda mo ba tong ballpen na hello kitty?? ikaw nagbigay nito samin.. ni Mika.." masayang sabi sakin ni Yen. Oo naman. Pano ko makakalimutan yun? Eh, friendship ballpen namin yun..
"eh, eto? Tanda mo ba to?.." sabay pakita sakin ni Mika ng picture..
"dito nagsimula yung friendship natin I think.. eto yung pinilit kita napartneran si Jiro sa Mr. and Ms. Intrams.." malungkot na sabi sakin ni Mika.
Nahihirapan na ko na makita silang ganto. </3
Konti na lang papatak na mga luha ko..
Pero hindi pwede..
Gusto ko makalimot..
"eh eto tanda mo ba to? Binili mo sakin to nung nagpunta tayong Tagaytay.." ngiting sabi ni Jiro sakin. Natatawa ko kasi parang nahihiya sya gawin to.. Yun ung bracelet na binigay ko sa kanya..
"bebe Raine! eto tanda mo? lahat kami binigyan mo nito.. Tuwang tuwa nga ko kasi fit sakin ung size! kitang kita tuloy ka-machohan ko..hahah" sabi ni Miko. Yun ung shirt na regalo ko sa kanila. Natatawa ko pero hindi pwede.. Ang hirap pala magkunwari..
Last na..
Si Gino..
AInabot nya sakin ung Ipad ko..
"Sinasauli ko na.. Kung natatandaan mo kinumpis ko yan nun.. Ngayon ko lang naisauli.. Ayoko kasi isauli ko yan sayo.. Para lagi tayong may chance magkita kasi kukunin at kukunin mo sakin yan.." malungkot na sabi ni Gino.
Nagulat silang lahat..
Pumatak ang mga luha ko.. Hindi ko na mapigilan..
"natatandaan mo na kami??"
"naaalala mo na ba??!"
"please? answer us.. do you remember us.. now??.."
*sobs* *sobs*
"i..i'm.. i'm sorry.. wala ako.. matandaan.. wala talaga..i'm stupid!" sabi ko. At patuloy na umiyak.
"tama na yan.. just rest.. okay??.. you need to rest.." sabi ni Nelo.
At lumabas na sila.. Nauna pa nga si Gino eh. Sorry, pero eto lang ung naisip kong way para makapag move on..
======
This is it. Flight ko na papuntang Korea. Naiiyak ako. Pero parang wala ng lumalabas na luha sa mga mata ko..
AMuli akong lumingon..
Bakit ganun? Hinihintay ko na dumating sya dito. Pipigilan nya ko..
Aish. Para kong ewan..
Dirediretso na kong pumasok sa loob..
Kaya ko to..
Para sa ikabubuti namin pareho..
Umupo na ko kung san ako naka assign na seat..
At pagkatapos ay pumikit..
Ang sakit pala..
Na alam mong may maiiwan ka..
*bzzzzt bzzzzt*
1message received
From: Klepto <3
Ang daya mo. Pero iintayin kita. No matter what. Iintayin kita. Hindi man lang kita nakausap.I'm sorry.. :(
With that..
Naguunahang tumulo ang mga luha ko..
Hindi ko inaasahan to. Ganto pala yung feeling kapag nagmamahal ka no? Laging may kirot. Laging may luha. Laging may sakit. Pero siguro di ko malalaman na nagmamahal na pala ko kung wala lahat ng to? Hindi ba pwedeng maging masaya na lang ako? Na maramdaman ko man lang na may nagmamahal sakin.. Aish. Ang drama ko. Eto na yung decision ko eh. Nagpanggap akong may amnesia. At aalis ako. Para maka move on.
Hindi ko alam kung babalik pa ba ko? Pag kaya bumalik ako, ako na ung mamahalin nya?
"All passengers wear your seatbelt and the plane..." sabi dun.
Hindi na ko nag aksaya ng panahon para pakinggan un..
Dahil baka mamaya eh, lumabas ako dito at wag na lang umalis..
I want to be myself. I want to change. I want to move on. I want to forget all the heartaches I've been through..
I know I Can. Nakakasawa maging Shane sa paningin nila. I'm Raine Yang. I want to be known as Me. Myself. That's why I need this.. No more Shane.. No more Gino.. Nakakatanga isipin na ginamit nya ko para makalimot sya.. Akala ko totoo na lahat ng samin. Hahaha. Katawa ko no? Hindi nga pala kami.. Tss.
After 3 years..
YEN'S POV
It's been 3 years since she left. Hindi ako galit sa kanya. Medyo tampo lang. We all know na hindi naman pala sya nagka amnesia. At sinabi samin yun eh nung papaalis na sya papuntang Korea. Ang araw na yun ang isa sa hindi ko makakalimutan na araw..
*flashback*
"5minutes ng late si bessie.." sabi ko kay Nelo.
"oo nga tinext ko na eh.." sabat ni Mika.
"guys.." napalingon kami kay Nelo lahat.
"Please, wag kayo magagalit sa sasabihin ko.." seryosong sabi ni Nelo.
"bakit tol? nakabuntis ka ba?" sagot ni Miko..
Medyo umakyat lahat ng dugo ko nun.. Kaya lalo ako nagbigay attention na makinig..
"gago hindi!" sabi ni Nelo at binatukan si Miko.
With that..
Nakahinga ko ng maluwag. Heheh. :">>
"ano yung sasabihin mo?" tanong ni Jiro. Oo nga medyo nawawala na kami sa topic eh..
"ahm.. hindi nagka amnesia si Raine.."
Mabilis na napatingin si Gino kay Nelo.. Lahat kami NGANGA..
I wanna know why she did that..
"and.. sa mga oras na to.. ugh.. papunta na syang Korea.." dagdag pa ni Nelo..
Waaaaaaaaah si bessie ko! huhuhu. bakit umalis sya? huhu.
"Bakit nya ginawa yun?" hikbing tanong ko..
"she wants to forget.." sagot ni Nelo..
"even us???" tanong ni Mika..
Oo nga! Bakit kelangan nya gawin un?
"okay.. kasi ganto.. gusto nya kalimutan lahat ng nangyari.. at kung magpapanggap syang di nya kayo kilala mas makakadali yun.. pero I swear she's hurt.. Alam kong ayaw nya gawin sa inyo yun pero kasi.. intindihin na lang natin ung feelings nya.."
Nahinto sa pagsasalita si Nelo..
Dahil kay Gino..
Sinuntok nito ung arm rest ng upuan nya..
At pagkatapos ay lumabas ng classroom..
*end of flashback*
Kung anuman yung totoong reason nya.. Iintindihin ko na lang. Ang dami din kasi nyang pinagdaanan. Naku ah hindi pa nga sila mag syota noon eh. Pano pa kaya pag sila na? Di ba?
Kamusta naman kayo? Kami okay lang. Ako okay lang. Kung tinatanung nyo ung samin ni Nelo? Eeeeeh. :">>> hahah kami pa din po. :) Bakit ko pa pakakawalan di ba? Sya na eh. Sya na ung para sakin.. :">>
Kung kamusta ang barkada? Sila na lang tanungin nyo ha? \o/
3 years..
3 years ko syang inee-mailan ng mga nangyayari tungkol sa barkada.. Nag aattach ako ng mga pictures.. Katulad ng mga tours namin.. At.. Yung gf ni Jiro.. Hihihi :">> Wag kayo magulo na sinabi ko ha? Excited kasi yun magkwento eh. Hahah!
Pero..
Hindi nya kami nirereplyan..
Sana man lang binabasa nya yun kahit hindi sya nagrereply.. Malaking bagay na yun na malaman nya ung nangyayari samin dito..
Pero wag kayo maingay ha? Si Gino kasi.. Nagbago sya. ;(
Hindi sya pala kibo nun. Puro pag-aaral lang at basketball ang inaaatupag nya. Naging serious type na sya. Though dati na syang ganun. Hindi ko alam pero ayaw ko na bumait sya sa mga girls. Minsan masungit sya. Minsan hindi. Hay. PMs.
And.. ngayon..
ang graduation namin. :)
*bzzzt bzzzt*
From: Bessie
Go to the rooftop. Now. :)
--Raine
Totooo ba tong nababasa ko??
Andito sya? Di nga?
With that tumakbo na ko papuntang rooftop..
----
korhiana: thankyou pala sa mga nagbabasa ha? :) Next Sunday na lang ulit next update.. Oo nga pala nag update din ako dun sa isa kong story na “YMMLY”.. Check it out! Thanks :)