ฉันพาลุคนั่งเรือเที่ยวรอบเกาะ ซึ่งที่นี่ก็มีเรือให้เช่าอยู่แล้ว ฉันเลยเสนอไอเดียแบบนั้นไป ลุคก็ดูท่าทางตื่นเต้น ดี๊ด๊าพอสมควร เหอะ
น่าหมั่นไส้ตานี่ชะมัด
ฉันกับลุคยืนรอตรงท่าเรือได้ซักพัก เรือตรงดิ่งจอดเทียบท่าเรือ ฉันกับลุครีบเข้าไปนั่งในเรือ ซึ่งในเรือตอนนี้มีแค่คนขับเรือ ลุค และฉันเท่านั้น แต่ก็ดีแล้วล่ะคนเยอะอึดอัดจะตายไป
"คิดอะไรอยู่เหรอยัยบ๊อง" อีตาลุคปลุกให้ฉันตื่นจากภวังค์
"คิดเรื่อยเปื่อยน่ะ"
"จริงอ่ะ"
"อืม" หมอนี่เซ้าซี้น่ารำคาญจริงวุ้ย-*-
ลุคไม่พูดอะไรนอกจากนั่งเล่นเกมจ้องตามองฉันอยู่ ไม่รู้จะมองอะไรนักหนา ฉันก็ได้แต่นั่งเงียบๆทำเป็นมองวิวทิวทัศน์ข้างนอก ทั้งๆที่ในใจอยากจะด่าเค้าก็ตาม เย็นไว้ยัยเรย์ หมอนี่ต้องการจะยั่วโมโหเธอ
"ลุค นายเลิกมองฉันแบบนั้นซะทีเถอะ - -*" ในที่สุดฉันก็หมดความอดทน โธ่ ยัยเรย์เอ๊ย
ลุคไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มให้ฉัน นายยิ้มเยาะฉันใช่มั้ยไอ้บ้าลุค!
ฉันก็เลยค้อนใส่หมอนี่ซะเลย เหอะ
ดูเหมือนว่าลุคจะไม่สะทกสะท้าน
แหงล่ะ หน้าด้านหน้าหนาเท่าปูนซีเมนต์ขนาดนั้น -.-
ในขณะที่ฉันกับลุคนั่งทะเลาะกันเรือก็จอดเทียบท่าเป็นที่เรียบร้อย อ้าว!ทำไมกลับมาที่เดิมล่ะ
"พี่คะ ทำไมถึงพามาที่เดิมคะ" ฉันถามพี่คนขับเรืออย่างสงสัย
"วันนี้มีพายุเข้า พี่เพิ่งได้ยินประกาศจากวิทยุเมื่อกี้นี้น่ะ โทษด้วยนะน้อง" พายุเข้าตอนหน้าร้อนเนี่ยนะ? น่าเสียดายจัง อย่างนี้อีตาลุคก็ชวดเลยสิ ฉันหันไปมองลุคที่กำลังฉันอย่างสงสัย เออ ลืมบอกหมอนี่เลย
"พี่เค้าบอกว่าตอนนี้พายุเข้า ก็เลยออกเรือไม่ได้ เสียใจด้วยน้า~"
"งั้นเหรอ" เสียงดูหงอยๆแฮะ คงอยากจะออกไปเที่ยวข้างนอกมากสินะตาบ้า
"เอาไว้คราวหน้าละกัน กลับเข้าโรงแรมกัน ป่ะ" ฉันยื่นมือมาจับมือลุค ก่อนที่จะเดินตรงไปที่โรงแรม
"เรย์.."
"อะไรเหรอ"
"ฉันหิวอ่ะ"
"ก็ไปกินที่ห้องอาหารในโรงแรมสิ"
"ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่อยากกินอาหารในโรงแรม ฉันกินจนเอียนแล้วนะ"
"งั้นตามฉันมา" ฉันพาลุคไปยังร้านก๊วยเตี๋ยวข้างถนน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่ฉันพักเท่าไหร่นัก
"นายนั่งก่อนสิ เดี๋ยวฉันสั่งออเดอร์ก่อน" ฉันปล่อยให้ลุคนั่งโต๊ะคนเดียวก่อนที่จะไปสั่งก๊วยเตี๋ยวสองชามตรงหน้าร้าน
"รอนานมั้ย?"
"ไม่นานหรอก" ลุคยิ้มให้ฉัน
"ลองมาเปลี่ยนบรรยากาศมั่งก็ดีนะ บางทีฉันก็เบื่อเหมือนกันที่ต้องกินอาหารในโรงแรมทุกวัน" ฉันพูดพลางมองวิวทะเลเพลินๆ
"เส้นเล็กต้มยำสองชามได้แล้วจ้า!" เสียงแม่ค้าให้ฉันตื่นจากภวังค์ ในที่สุดก็ได้กินซะที
"นั่นอะไรน่ะ" ลุคชี้ไปยังชามก๊วยเตี๋ยวอย่างเก้ๆกังๆ
"ก๋วยเตี๋ยวน่ะ มันเป็นเส้นๆใส่น้ำซุบใส่ผัก ใส่เครื่องปรุงน่ะ ลองกินดูสิ"
"แล้วไอ้นี่ใช้ยังไงเนี่ย" ลุคชี้ไปยังตะเกียบ
"อ๋อ มันคือตะเกียบเอาไว้คีบเส้น นายลองคีบดูสิ" ฉันพูดจบ ลุคก็พยายามใช้ตะเกียบคีบเส้นก๊วยเตี๋ยวอย่างยากลำบาก
"หยุดเลย!เห็นแล้วหงุดหงิดแทน เดี๋ยวฉันป้อนให้นายกินดีกว่า" ฉันคีบเส้นแล้วเป่าให้เส้นหายร้อน
"อ้าปากสิ อ้ามๆ"
"อ้าม อ่ำๆ งั่มๆ" ลุคกินเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อย
"เป็นไง อร่อยมั้ย?"
"โหย เผ็ดอ่ะ แฮ่ๆ" ลุคยกมือพัดปากไปมา ตอนนี้หมอนี่หน้าแดงแปร๊ดเลย ฮ่าๆ สงสัยที่ร้านคงใส่พริกป่นเยอะไปหน่อย
"เอ้าๆ น้ำเย็นๆ"ฉันรีบยกแก้วน้ำเย็นให้ลุคดื่ม
"โหย ยัยเบ๊อะ ทำไมเผ็ดอย่างงี้ล่ะ-.-"
"คนไทยเค้ากินแบบนี้ทุกคน ไม่เห็นจะบ่นเหมือนนายเลยนี่"
ฉันพูดหน้าเชิ่ด
"ขอน้ำอีกแก้วหน่อย ไม่ไหวแล้ว ว้าก เผ็ดเว้ย" ฮ่าๆ สมน้ำหน้า
หลังจากที่ฉันกับลุคกินก๊วยเตี๋ยวเสร็จก็เดินกลับโรงแรมเรื่อยๆจนกระทั่ง...
ซ่า ซ่า ซ่า
จู่ๆฝนก็ตกซะงั้น ฉันเลยจูงมือลุคแล้ววิ่งไปยังศาลาใกล้ๆโรงแรม
"วันนี้ฉันสนุกมากเลยล่ะ"
ลุคยิ้มให้ฉันก่อนที่จะกุมมือฉัน
"ไม่เป็นไรหรอกน่า จะว่าไปนายกับฉันไม่ได้คุยกันดีๆแบบนี้นานแล้วนะ"
"นั่นสินะ" ลุคฉันมายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน
"ยิ้มอะไรนักหนาฮะ บ้าป่ะเนี่ยนาย"
"เขินฉันล่ะสิ" ลุคพูดพลางจับหน้าฉันให้มองมาทางเค้า
"หลงตัวเองชะมัด-///-" แล้วทำไมหมอนี่ต้องเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉันเนี่ย//
"เรย์"
"หืม?"
"เรื่องที่ฉันพูดกับเธอตอนนั้น ฉันพูดจริงๆนะ"
"..."
"ไม่ว่าเธอจะปฎิเสธซะกี่ครั้ง ฉันก็ยังยืนยันคำเดิม"
"..."
"ฉันชอบเธอจริงๆนะเรย์:)" ลุคกุมมือฉันแล้วยิ้มให้ฉันเนิ่นนาน ฉันควรจะเปิดใจให้เค้าดีมั้ยนะ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก โอ๊ยสับสนไปหมดแล้ว!