Voordien:
Als Sky gaat kijken naar Sophia merkt ze dat ze niet meer in haar bedje ligt. Ze roept meteen Justin die zo snel als hij kan naar boven rent. Ze beginnen te panikeren (stressen) Ze beginnen meteen te zoeken. Maar waar is Sophia nu?
__________________________________________________________________
Die dag.
Sky's POV.
Ik doorzoek heel het huis, daarna de tuin maar het zoekwerk levert niets op. Ik begin langzaamaan weer te huilen. Justin komt naar buiten en neem me in zijn armen. Hij wrijft sussend over mijn rug en zwijgt gewoon. Dat heb ik het liefst. Gewoon vastnemen en zwijgen. We blijven zo wel 5 minuten zitten waarna hij me stilletjes loslaat. Hij kijkt me in mijn ogen, ook hij heeft tranen. 'Schat, ik, ik weet niet wat ik moet doen, het, het doet zo'n pijn, waar is ze..' Zeg ik al wenend. 'Ik weet het niet schat, we zullen blijven zoeken, tot we ze vinden, al is dat het laatste dat we doen.' Zei Justin.
We gaan kijken in de buurt of we ze niet tegenkomen op straat. We vragen aan mensen of ze een klein meisje gezien hebben, maar neen, niemand heeft iets of wat gezien..
We gaan dan maar weer naar huis en zetten ons in de zetel, denkend over waar ze kan zijn.
Het is al snel avond, slapen kunnen we toch niet dus kijken we maar een film. Ik kan totaal niet volgen over wat het gaat. Ik moet steeds denken aan Sophia.. 'Gaat het een beetje schat?' Vraagt Justin. 'Nee, ik kan niet helder denken, ik moet steeds denken aan Sophia..' Zeg ik. 'Pff, schat kom hier, morgen gaan we opnieuw zoeken.' Zegt Justin en neemt me in zijn armen.
Die nacht.
Ik word wakker van een geluid dat ik hoor aan de voordeur. Als ik het goed kan raden wordt er een sleutel ingestoken en word de deur van het slot gedraaid. Ik maak Justin meteen wakker en we lopen naar de deur. 'Oh, hey, ik wist niet dat jullie nog wakker waren, trouwens hoe zien jullie er uit, wallen tot en met en amper geslapen, wat is er ?'
Pattie kwam langs en stelde ons vragen. 'Nou, Sophia is weg, we vinden ze nietmeer.. We zijn gebroken.' Zei Justin. 'He? Wat? Sophia? Ze is niet weg ? Ze zit gewoon in mijn auto, ik kwam pampers halen. Die was ik daarnet vergeten, hebben jullie het briefje niet gelezen?' Zei Pattie. 'Wablief?!' Riep ik.
Ik en Justin stormde naar buiten, we trokken de autodeur open en namen Sophia in onze armen. 'Oh, meid, ik heb je gemist!' Ik begin te wenen van blijdschap. Pattie komt naar buiten. 'Dus jullie wisten niet dat Sophia bij mij was?' 'Nee, hoezo??' Zei Justin. 'Ik heb een briefje geschreven, heb het in de ijskast geplakt, zodat jullie het zouden vinden, maar blijkbaar niet.' Zei Pattie.
We hadden er dus gewoon over gekeken. Al bij al zijn we gelukkig dat Sophia terug is en dat we terug van onze nachtrust kunnen genieten.
Stem en tot binnenkort! Kusjes!