Burak abi öyle deyince gözlerim doldu ne diyeceğimi bilemedim.
Burak: "Sen neden gelmiştin?" dedi. Evet o konu doğru ya.
Defne: "Kaan, Deniz ya da Onuru bulurum diye gelmiştim ama üçünü de bulamadım belki sen nerde olduklarını biliyorsundur" dedim.
Burak: "Kaanla Deniz bugün uğramazlar tekrar Onuru da dün geceden sonra görmedim sen neden arıyorsun çocukları?" dedi.
Defne: "Berkanın mezarı nerde diye soracaktım" dedim.
Burak: "Berkanın mezarı İzmirde annemın vasiyeti öyleydi ama buraya da bir mezar yaptırdık babam öyle istedi" dedi.
Defne: "Peki nerde?" dedim.
Burak: "Ben seni götürürüm" dedi.
Defne: "Gerek yok Burak abi" dedim.
Burak: "Olmaz temin ne konuştuk hadi çıkalım mı?" dedi.
Defne: "Tamam Burak abi" dedim.
Mezarlığın önünde durduk burdan sonrasını yürümemiz gerekiyor. Mezarlığın büyük kapısından girdik. Bir sürü isim bazıları isimsiz bir sürü mezar. Burak abi koluma dokundu döndüm baktım "Yalnız kalmak istersin diye düşündüm ben araba bekliyorum şu ilerdeki mezar" dedi. Eliyle gösterdiği yere baktım sonra aynı Berkanın gözlerinden daha koyu olan kahverengi gözlerine "Beklemene gerek yok Burak abi sen git cidden ben kendim giderim yalnız kalmam lazım" dedim.
Burak: "Tamam bişey olursa haberim olsun sen artık bana emanetsın" dedi.
Defne: "Teşekkür ederim Burak abi herşey için" dedim. Sonra gösterdiği mezara doğru yürümeye başladım. Mezara yaklaşınca arkama döndüm Burak abi çoktan kapının oraya gitmişti bile. Mezara biraz daha yaklaştım ve o isim 'Berkan Yılmaz' kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. Mezarın kenarına oturdum nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Derin bir nefes aldım ve "Merhaba" dedim. Bir sessizlik cevap gelmedi sonra gözlerim yanmaya başladı. "Ben sana" dedim sonra gözümden yaş geldi. Ayağa kalktım ağlamıcaktım sonra giderken bian da geri döndüm "Kızgınım" dedim. "Sen beni bırakıp gittin sen korkağın tekisin sen benim sevgimi hak etmiyorsun" dedim. Tekrar arkamı dönüp mezarlığın çıkışına doğru yürüdüm. Mezarlıktan çıkınca yere çöküp ağlamaya başladım. Yanımda birini hissettim.