Herkese merhaba 1. Kurguma hoşgeldiniz. Yazım hataları için özür dilerim bol yorum yapın lütfen
Yeni bir hikaye yeni bir hayat demek...
Not: kitapta bulunan her şeyi desteklemiyorum bu sadece bir kurgu lütfen düzgün yorular yapın
Keyifli okumalar 🦌
***
Gecenin bir yarısı ıssız bir sokakta Amine sessiz sessiz hıçkırarak ağlıyordu dermanı kalmamıştı. Sesi cılız çıkıyordu. Gözyaşlarına hakim olamıyordu. Ölümü bekliyordu. Yıldızlar bile geceye küsmüş gökyüzünü aydınlatmıyordu. Yarımay ışığını her yere yayıyordu. Amine kalan son gücüyle;
"Baba lütfen yapma,Kadir acı bana"
Amine'nin babası Hüseyin bey sinirle bağırdı
"Sus namusumuzu iki paralık ettin o*****
Biz seni İstanbul'a okumaya o***** olman için mi gönderdik"
Amine tiriyordu başını hafifçe kaldırıp Kadir'in gözlerinin içine baktı. Kadir Amine'nin erkek kardeşiydi Amine titreyen sesiyle
"Kadir sen acı bari"
"Sus karnındaki p***** babası kim"
Akın... Amine'nın biricik aşkı ölürcesine sevdiği adam onun ismini nasıl söylerdi. Amine zaten hiç bir şey hatırlamıyordu sadece bir kere hataya düşmüşlerdi. Ama bu hatanın sonucunda hamile kalmıştı. Hamileliği amcasının cenazesi için eve dönüp bayıldığında ortaya çıkmıştı oda kardeşi Kadir, ablası ve babası ile öğrenmişti bu çok kötü olmuştu şimdi Akın'ın ismini nasıl söylerdi? Akın'ın ismini söylerse Akın'ı bşr şekilde bulup öldürürlerdi kendisiyle beraber nasıl onuda ölüme sürüklerdi? Amine Kadir'in sorusuna cevap veremezdi. Başını tekrardan önüne eğdi. Kaçınılmaz sonunu beklemeye başladı.
Hüseyin bey Amine'ye şiddet uygulamıştı kolları bacakları bütün bedeni mosmordu.
Kadir ve Hüseyin bey için bu bir namus meselesiydi. Kadir ablasını gözünün yaşına bakmadan vurabilecek 20 yaşında hapise girip yıllarca yatabilecek kadar deliydi. Ama bu çocuğun kimden olduğunu bilmeden onu öldürmeyeceklerdi ama bu işin bu gece bitmesi gerekiyordu.
***
Emir gecenin bir yarısı canı sıkkın sıkkın yürüyordu eve gitmek istemiyordu ev bomboştu annesi babası henüz 6 ay önce ölmüştü Emir bu ölüme alışamamış evin boş olması onu huzursuz ve mutsuz ediyordu. 26 yaşında aile şirketinde çalışan birisiydi Emir. Karanlık ve ıssız bir yoldan geçerken yolda 2 tane uzun boylu adam gördü biri yaklaşık 50-55 yaşlarında öbürü taş çatlasın 19-20 yaşlarında bir genç çok geçmeden onlara daha da dikkatli bakıca onları tanıdı mahalkede naburluk yapan Hüseyin bey ve oğlu Kadir. Önlerinde diz çökmüş 23-24 yaşlarında bir kız diz çökmüş başı önünde kafasına silah dayanmıştı. Emir bu görüntüyü görünce ne olduğunu il başta anlamadı.
"Hüseyin abiii şimdide cinayet mi işliyorsun"
"Sen karışma Emir"
"Ülkede yargıtı hükümü ne zamandan beri sen belirler oldu Hüseyin abi"
Hüseyin bey in canı sıkılmıştı tam işini bitirecekken nereden çıkıp gelmişti bu Emir denilen adam
Kadir bağırarark araya girdi
"Sen karışma Emir anlamazsın bu işlerden namus meselesi bu"
Amine ölümü beklerken duyduğu bu erkeğin sesi üzerine gözlerini açtı pek tanımazdı Emir'i ama onun ne kadar yardım sever dürüst birisi olduğunu hep işitirdi içine bir umut doğdu belki ona yardım edebilirdi. Karşındaki adama dikti gözlerini umutla
"Sen karışma Emir var git işine namus meselesi dedik ya anca kan temizler bu Amine denen pisliğin yaptığı şeyi"
Emir yumruğunu sıktı kızı burada bırakamazdı hayatı boyunca bu vicdan azabıyla yaşayamazdı.
Acilen bir şeyler yapması gerekiyordu ilk başta polisi aramak geldi aklına ama bu onları durdurmazdı polisi arasa bile polis gelene kadar Amine'yi öldürürlerdi. Aklından geçen düşünceyi hiç düşünmeden söyledi.
"Eğer namusunuz temizlenecekse ben evlenirim"
Hüseyin bey ve Kadir duduklarına inanamadı Emir çok zengindi annesi babası ölüncede bütin miras kardeşi ile ona kalmıştı. Emir istediği kızı alabilirdi.
Amine'de bu duruma çok şaşırmıştı. Kurtulmayı bekliyordu ama bunu beklemiyordu.
"Dalga mı geçiyorsun lan sen bizimle bu o***** karnınıda başkasının p***** taşıyor"
Emir Amine'ye baktı dizlerinin üstüne çökmüş başını önene eğmiş elleriyle karnına dokunuyordu gözyaşları gözünden süzülüyordu
"Kabulüm karnındaki çocukta bu kızda kabulüm yeter ki öldürmeyin isterseniz bu gece götürebilirim"
"Sana niye inanalım Emir? Bu gün yanında götürüp yarın bizi polise ihbar edersen ne olacak"
"Sözümde durmadığmı ne zaman gördün? Kadir sözüm söz isterseniz bir daha görmezsiniz"
Hüseyin bey in keyfi yerine gelmişti Kadir'inde işine gelmişti hem hapis yatmayacak hem namuslarını temiz tutacaklardı
"Yarın imam nikahı kıyımı için sizin eve gelirim bir daha da yüzünü görmek istemem"
Emir sinirleniyordu bir baba nasıl bu kadar cani olabilirdi?
"Kabul"
"Şimdi kızı götür"
Hüseyin bey ve Kadir arkalarını dönüp gittiler Emir Amine'ye yaklaştı Amine'nin kolundan tutup onu ayağa kaldırdı.
"İyi misin bir yerinde bir şey varmı"
"Bunu neden yaptın neden hayatını kararttın?"
"Yapmak zorundaydım Amine. Seni be karnındaki suçsuzu ölüme terk edemezdim şimdi sana tek bir sorum var hayatın boyunca bu yalanı söyleyebilir misin? Beni çocuğun babası ve kocan olarak gösterebilir misin?"
Amine karşısındaki adama baktı neden diye düşünmeden yapamıyordu ama bu yalanı söylemeye hazırdı. Başını evet anlamında salladı.
"Hadi arabaya bin seni eve götüreyim"
Amine Emir'in arkasından yürümeye başladı arabanın park edildiği yere kadar yüriyüp arabaya bindiler az önce ne yaşanmıştı? Neler görmüştü Emir? İkisininde akılları çok karışıktı.
Emir Amine'nin kolundaki bacaklarındaki morlukları görmüştü. Hem hanileydi hemde şiddet görmüştü onu hastaneye götürmek istiyordu. Ama doktor Amine'nin vücudundaki morlukları görünce polise haber verebilirdi darp raporu çıkartmsk için Amine'yi sorgulayabilirlerdi. Zaten çok korkuyordu ama bebeğin bunca travma üstüne iyi olup olmadığını öğrenmek istiyordu. En sonunda kararını verdi.
"Amine seni hastaneye götüreyim ister misin?"
Amine ne diyeceğini bilemedi onca dayağın üstüne çok az kanaması olmuştu o da çok merak ediyordu bebek iyi mi değilmi diye. Vücudundaki yaralarda çok canını yakıyordu ama aklından milyonlarca şey geçiyordu ya doktor polise haber verirse ya Babası ve abisi onu tekrardan bulursa ya başı yine belaya girerese kendisiyle beraber Emir'in de başını yakarsam diye korduyordu Emir konuşmaya başladı
"Korkmana gerek yok seni güvenilir bir yere götüreceğim. Kimsenin hiç bir şeyden haberi olmayacak"
Amine ikna olmuştu evet ablamında başını salladı.
"Tamam o halde"
Amine Emir'in yaptığı bu düşünceli hareketine anlam verememişti niye kendisinden olmayan bir bebeği ve hiç tanımadığı bu kızı neden düşünüyordu. Amine hayatında hiç böyle bir insan görmemişti. Gözlerinden yaşlar süzülüyordu.
Bir kliniğin kapısında durdu araba
"Amine geldik"
Arabadan inip kliniğin kapısına doğru yürümeye başladılar. İçeride bir asistan karşılası onları. Direk doktorun odasına girdiler. Emir doktoru tanıyordu çocukluk arkadaşı Mehmet'in ablası Bahar.
"Merhaba Bahar abla kusura bakma seni de gecenin bir yarısında kaldırıp getirdik"
"Olur mu öyle şey Emir"
Amine konuşmaları dinliyordu. Emir'in ne diyeceğini basıl konuya gireceğini düşünürken karnını okşuyordu.
"Bahar abla bu Amine kendisi merdivenlerden düştü vücudunda morluklar var hamile olduğu için merak ettik acaba beveğe bir şey oldumu diye"
"Anladım hemen bakalım. Merhaba Amine kaç haftalık hamilesin"
Amine o an kendinde değildi soruyu zar zor duymuştu.
"Yaklaşık 10 hadtalık "
Konuşurken sesi kesiliyordu
"Tamam sedyeye uzan ultrasondan bakalım"
Amine yavaşça sedyeye yürüdü içinde hala korku vardı korkudan titriyordu. Sedyeye uzandı karnını açtı. Bahar karnına jel sürdükten sonra probun ucunu Amine'nin karnında dolaştırmaya başladı bir kaç saniye sonra kalp atışları duyuldu bebeğin. Amine'nin içindeki korku az da olsa bitmişti en azından bebeğinin yaşadığını biliyordu.
"Gelişimi normal gözüküyor. Güçlü bir bebek olmalı."
Amine gülümsedi
"Babasına çekmiş galiba annesi çok kırılgan gözüküyor"
Amine'nin suratı yine asıldı Emir'in eli yumruk oldu
"Öyledir benim bebeğim Bahar abla"
"Emir bu bebek senden mi?"
"Evet benden abla"
Amine şok olmuştu Emir gerçekten kendinden olmayan bir bebeğe babalık yapmaya çalışıyordu.
"Abla malum hamilelik de var ya bizim acilen nikah kımamız gerekiyor acaba klinikte kan versek olurmu?"
"Olur tabi hemşire size yardımcı olur"
"Sağol abla"
Hemşire geldi Amine'den ve Emir'den ikişer tüp kan aldı.Bahar Amine'nin mırlukları için krem verdi.
"Tekrardan sağol Bahar abla"
Teşekkür ettikten sonra dışarı çıkıp arabaya bindiler Emir nöbetçi eczanenin önünde durdu Bahar ablanın yazdığı ilacı aldılar. Orada eve geçtiler eve geçtiklerinde Amine'nin ağzı açık kalmıştı çok büyük bir evdi. Amine küçücük bir evde doğup büyümüştü. Eve girdiklerinde içeride bir kadın bir erkek oturuyordu. Bunlar Emir'in abi Murat ile yengesi Hanife idi.
"Emir nerede kaldın sen abicim"
Diye azarlamaya başladı tam osırada Amine'yi farketti ve dyrakladı
"Emir bu hanım kız kim"
"Oturun her şeyi anlatacağım"
Hep beraber oturdular Emir'den bşr açıklama bekleniyordu.
"Abi yenge bu Amine benim sevgilim."
"Ne? Senin bir sevgilin mi var"
"Evet beni sorularınızla bunaltacağınız için hiç bir şey söylememiştim Neyse konuya geri dönelim abi yenge biz bir hata yaptık"
Hanife araya atıldı
"Ne hatası korkutmayın beni"
"Amine hamile"
Amine Emir'in söylediği yalan ı dinliyordu sadece.
Ama Hanife ile Murat gözlerini Amine'ye dikmişlerdi Amine titreyen sesiyle
"Evet doğru hamileyim"
Hanife ile Murat şaşırmıştı olaya anlam veremiyorlardı.
"Bize niye söylemediniz"
"Korktuk"
"Kaç haftalık"
"10"
Emir söze girdi
"Abi Amine'yi ailesi öldürmek istiyor bir şekilde anlaştık yarın dini nikah kıyılacak sonra da resmi nikahı kıyacağız bir hafta içinde"
Hanife ile Murat şaşkın şaşkın Emir ile Amine'ye bakıyorlardı böyle bir şey olacağı akıllarının ucundan bile geçmezdi. İçeriden 2 yaşındaki bir bebek geldi Hanife kucağını açtı
"Oy benim cennet kokulu oğlum uyanmışmı"
Emir kendisine doğru gelen yeğenini kucağına aldı öptü kokladı.
"Amcasının aslan parçası"
Emir yeğeni Eymen'i sevdikte sonra Hanife'nin kucağına verdi Eymen'i
"İyi geceler abi Amine'de bende çok yorgunuz yukarı çıkacağız"
Murat sadece başını salladı. Amine de bsşını öne eğdi o kadar zor bir gündü ki Amine için Emir için de öyle beraber Emir'in odasına çıktılar odada bir çift kişilik yatak birde çekyat vardı Emir çekmeceden temiz çarşaflar çıkardı odadan çıktı 5 dakika sonra elinde bir pijama takımı ile Amine'ye uzatıp banyoyu işaret etti
"Orada giyinebilirsin"
Amine başını salladı banyoya girip giyinmeye başladı Emir'de çekyata yatak açmıştı. Amine üstünü giyinip banyodan çıktı çekyata doğru yürümeye başladı Emir onu durdurdu
"Ne yapıyorsun? Amine"
"Yatmaya gidiyorum"
"Sen çekyata yatmayacaksın yatağa yatacaksın ben çekyata yatacağım ama il önce kremini sürelimde rahat yat sırtına ben sürerim"
Amine ilk başta utandı ama pişamanın düğmelerini açtı Emir yavaşça kremi sürdü. Emir kremi sürdükten sonra elini yıkadı iyi geceler dedi ve çekyata yattı.
Amine'nin aklı çok karşıktı bir gecede neler yaşamıştı böyle gözleri dolu doluydu gözlerinden yaşların süzülmesine engel olamıyordu. Şuan ölmüş olabilirdi ama bebeği yaşıyordu kendisi yaşıyordu bir adam onlara yardım etmişti. Hiç tanımadığı bir adam.
***
Evet bu bölümümüz bu kadar bol bol yorum bekliyorum iyi geceler arkadaşlar