Telefonuma gelen mesaj sesi ile düşüncelerimden ayrıldım. Önüme bakmadan, olacaklardan habersiz ve hayatımın değişecegi o anda..
**********'
Telefonumdan mesajı açıcaktım ki birine çarpamla sarsılıp yere düşmem bir oldu. Yine ben ve sakarlıklarım!! Yukarı yavaşca bakarken çok yakışıklı bir çocuk olduğunu gördüm. Resmen meteor bu!
-Kızıl, beni kesme işini bitir. Ve dikkatli ol. SAKAR Kızıl olmak istemezsin değil mi?
-Ben seni kesmiyorum ki.
-Hıhı aynen.
-Pardon çarptığım için
-Önemli değil dersem birşey değişecek mi?
Birşey demeden gidiyordum ki bu sefer bağcıklarımdan dolayı gidemeden üstüne düştüm. O benim gözlerimin içine bakıyordu. Bende utansam bile bakmaya çalışıyordum.
Sonunda kalkmayı akıl ettim. O da kalktığında kafamı kaşıyarak lafa atladım. "Şey pardon. Bağcıklardan şey oldu. Ahh kahve dökülmüş." Çocuk bana öldürücü bakışlarını attı. Ben ise kalbimin bu kadar hızlı çarpmasına şaşırıyordum. Ama diyebileceğim tek şey; gözleri çok güven vericiydi. Etkilensem de belli etmedim. Doğrusu, kim etkilenmezdi ki? Bu da merak konusu.
-Kızıl, fazlasıyla sakarsın.
-Şey ımm. Biraz öyleyim galba diyip şirince sırıttım.
-Az önceki pozisyon fena değildi. Ama sakar biri ile kulağa pek hoş gelmiyor. Ben dediklerini idrak ettiktem sonra gözlerimi pörtlettim. Bir ara yerinden çıkıcak sandım. O ise bu halime gülüyordu. Tamam, tatlı çocuktu. "Pis sapık" diyip yanından uzaklaştım. Meteorumuz sapık çıktı. Arkamdan duyduğum son kelime beynimde yankılandı.
"Tekrar görüşeceğiz Kızıl. Elbet bir gün!!"
Multi de meteorumuz Eymen. **