Δεχθηκα ενα τηλεφωνημα απο την Μαριαννα... Μου ειπε πως η σχεση τους μαθευτηκε και εγινε ενας 'μικρος' χαμουλης... Επι δυο ωρες προσπαθουσα να την παρηγορησω... Με αυτα και αυτα, η ωρα ηταν ηδη ηδη 7, οποτε επρεπε να ετοιμαστω... 'Προσπερασα' το ντουζ και εψαχνα για ρουχα... Χμμ... Καταληγω σε ενα μπλε ρουα φορεμα, λιγο πιο πανω απο το γονατο, με δαντελενια πλατη και μανια ως τους αγκωνες... Βγαζω τις μαυρες Louboutin γοβες μου απο το κουτι και ψαχνω για τσαντα... Χτενιζω τα μαλλια μου και κανω δυο κοτσιδακια στα πλαινα, τα οποια στην συνεχεια τα ενωνω πισω... Βαφομαι ελαφρα, 'λουζομαι' με την κολωνια μου και ειμαι ετοιμη! Πεντε λεπτα πριν τις 8, ακουσα κορνα... Χαιρετησα τους γονεις μου και κατεβηκα κατω... Με περιμενε διπλα στην πορτα του συνοδηγου... Φορουσε κοστουμι... (;) Τι στο καλο;
Α-Τωρα πια ειμαι σιγουρος...
Ε-Για ποιο πραγμα;
Α-Πως το πιο ομορφο κοριτσι του κοσμου ειναι δικο μου!
Ε-Χαχα... Ευχαριστω αλλα υπερβαλεις...
Α-Καθολου!
Με φιλησε απαλα, για να μην λερωθει απο το κραγιον μου και μου ανοιξε την πορτα...
Ε-Που θα παμε;
Α-Θα δεις...
Μιλουσαμε για διαφορα, οταν φτασαμε εξω απο το αγαπημενο μου εστιατοριο στην Πλακα... Ομολογω πως δεν το περιμενα... Παρκαρε και πηγαμε μεσα... Ο maitre μας εδειξε το τραπεζι μας... Καποια στιγμη, πηγα στο μπανιο, για να ανανεωσω το μακιγιαζ μου... Οταν επεστρεψα, τον ειδα να μιλαει με τον σερβιτορο... Και στην θεση του πιατου μου, ειδα ενα αλλο, με ενα κοκκινο κουτακι επανω... Η πρωτη μου σκεψη ηταν ενα δαχτυλιδι... Αλλα τοσο μεγαλο κουτι, για κατι τοσο μικρο; Τελος παντων... Καθισα και γεμισε το ποτηρι μου με σαμπανια...
Ε-Αρη... Τι ειναι αυτο;
Α-Μην πανικοβαλεσαι...
Ε-Μπορω;
Α-Ευη, νομιζω οτι ειμαστε αρκετο καιρο μαζι... Ειναι η πρωτη φορα που κανω κατι τετοιο... Γι αυτο, σε πρακαλω, ανοιξε το κουτι...
Ανοιξα το κουτακι και αντικρισα... ενα κλειδι... (;) Τι να το κανω εγω το κλειδι; Πφφ...
Ε-Ενα κλειδι;
Α-Δεν ειναι ενα οποιοδηποτε κλειδι... Ειναι το κλειδι του σπιτιου μας!
Ε-Του ποιου;
Α-Του σπιτιου μας!
Ε-Δηλαδη, εσυ τωρα...
Α-Ναι, σου ζητω να μεινεις σπιτι μου...
Ε-Εε... Δεν... Δεν ξερω τι να πω...
Α-Ενα ναι η ενα οχι...
Ε-Ναι, ναι, ναι και παλι ναι!
Α-Αυτο ηθελα να ακουσω...
Εφοσον τελειωσαμε το γευμα μας, πηγαμε σπιτι του... Λαθος, μας... Σπιτι μας... Ανοιξε την πορτα και εκανε να με φιλησει αλλα τσουπ...
Ε-Αψου!
Α-Τι εγινε;
Ε-Εχω αλλεργια στα σκυλια...
Α-Πλακα μου κανεις τωρα;
Ε-Οχι...
Α-Lois! Lois!
Την εμφανιση του εκανε ενα κανελι-λευκο σκυλακι...
Ε-Τι ειναι αυτο;
Α-Ο σκυλος μου...
Ε-Και που ηταν τοσο καιρο; Α...αα...ψουυ!
Α-Την ειχα στο πατρικο μου...
Η Lois με πλησιασε... Εννοειται πως απομακρυνθηκα...
Ε-Αρηη! Παρτην απο κοντα μου!
Α-Τι σου εκανε;
Ε-Τιποτα, απλα παρτην απο κοντα μου, σε παρακαλω!
Την φωναξε και μου εκανε νοημα να καθισω...
Α-Τι ακριβως εχεις;
Ε-Οταν ημουν μικρη, με ειχε δαγκωσει ενας σκυλος, και απο τοτε, με πιανει συναχι και βγαζω σπυρακια, παρομοια με αυτα της ακμης, αλλα στην πλατη...
Α-Μαλιστα... Αλλα με την Ευα δεν εχεις προβλημα!
Ε-Η Ευα, κυριε Αρη, καθεται στον κηπο και εχει δικο της περιφραγμενο χωρο!
Α-Καλα, καλα...
Εκλεισε την Lois στο μπανιο...
Ηρθε κοντα μου με ενα πονηρο υφακι... Χμμ... Τελος παντων, ολοκληρωσαμε τον ερωτα μας για αλλη μια φορα...
Οοοοο, σας παρακαλω! Ποιος ειπε πως σε μια σχεση ειναι ολα ροδινα; Ποσο μαλλον οταν ο ενας απο τους δυο την εχει ψωνισει για τα καλα... Ηταν Σαββατο πρωι... Ηταν στο καθιστικο και επινε καφε...
Ε-Πωπω, κοιτα πως ειναι τα μαλλια μου! Θελουν μια περιποιηση επιγοντως!
Α-Ευη, δεν με ενδιαφερει το πως ειναι τα μαλλια σου... Θελω να μιλησουμε!
Ε-Σε ακουω! Πες μου!
Α-Τι σου συμβαινει; Τους τελευταιους δυο μηνες δεν σε αναγνωριζω...
Ε-Τι εννοεις με αυτο;
Α-Εννοω πως δεν εισαι εκεινο το γλυκο κοριτσι που γνωρισα καποτε, που την ενδιεφεραν τα απλα πραγματα! Εχεις μεταλαχτει...
Ε-Αληθεια; Σε τι;
Α-Θες πραγματικα να σου πω;
Τον χαστουκισα... Πρωτη φορα... Δεν μπορουσα να καθομαι να ακουω τα προσβλητικα του λογια... Τοτε οι τονοι ανεβηκαν... Ο καυγας μας ειχε μολις ξεκινησει...
Α-Ωραια λοιπον... Μεινε εδω! Χωρις φιλους! Χωρις ανθρωπους που να σε αγαπανε! Εμεις τελειωσαμε!
Ε-Δεν εχω αναγκη κανεναν σας! Και τωρα μαζεψε τα και στον διαολο! Και οσο για το αλλο... Εχω το fanbase μου!
Α-Συγγνωμη, με διωχνεις απο το σπιτι μου; Και οσο για το fanbase σου, αν μαθουν τι ανθρωπος εισαι, θα σου πω εγω τι θα εχεις μετα...
Ε-ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ!
Α-ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΝΩ!
Ε-ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!
Κοιταχτηκαμε με ενα απαξιωτικο βλεμμα και εφυγε, χτυπωντας με δυναμη την πορτα πισω του... Αυτο ηταν μονο η αρχη του τελους...
Πεταξα με δυναμη την κουπα που κρατουσα, με αποτελεσμα να γινει θρυψαλα... Τελειωσαμε εε; Πολυ καλα λοιπον... Πηγα στο δωματιο και μαζεψα τα ρουχα μου... Το ιδιο απογευμα κιολας εφευγα για Θεσσαλονικη... Ντυθηκα, κλειδωσα και εφυγα... Εβαλα τις βαλιτσες μου στο αμαξι... Μετα, εκανα βολτες, οσπου εφτασα σε μια παραλια... Παρκαρα... Καθισα σε κατι βραχια εκει κοντα και επαιζα με τα κλειδια του -καποτε- σπιτιου μας... Για μια στιγμη, σκεφτηκα να τα πεταξω στην θαλασσα αλλα μετα λεω αστο, ποτε δεν ξερεις...
**Πλευρα Αρη: Οδηγουσα για ωρα... Κανονισαμε με τα παιια να βρεθουμε σε μια καφετερια... Εφτασα... Παρκαρα, μπηκα μεσα και τους εντοπισα...
Τ-Τι εγινε ρε;
Β-Τι παθατε;
Α-Ασε... Της τα ειπα...
Τ-Και;
Α-Δεν βλεπεις; Εφαγα ενα χαστουκι περιποιημενο...
Β-Αμα την εβρισες, καλα να παθεις...
Α-Ρε δεν την εβρισα... Της μιλησα και εκει που δεν το περιμενα, την εφαγα!
Τ-Καλα ομως, τι χερι εχει; Εχεις κατακοκκινησει!
Β-Και τι εγινε;
Α-Τσακωθηκαμε και την εστειλα...
Β-Τοσο χαλια;
Α-Σου λεω δεν την αναγνωριζω! Εχει γινει αλλος ανθρωπος!
Τ-Φιλε, εσυ φταις γι αυτο... Εσυ την εμπλεξες...
Α-Που να ξερα οτι θα ειχε τετοιες συνεπειες;
Β-Μαλιστα... Και τωρα, τι θα κανεις;
Α-Οσο κι αν την αγαπω, θα προχωρησω... Δεν μπορω να ειμαι με μια τετοια κοπελα...
Τ-Σε βρισκω σωστο...
Β-Κι εγω...
Καθισα λιγο και εφυγα... Σε περιπτωση που ηταν σπιτι, απλα θα την αγνοουσα... Η πορτα ηταν κλειδωμενη, αρα εφυγε... (;) Μπηκα μεσα... Το πρωτο πραγμα που εκανα, ηταν να ψαξω το δωματιο μας... Λαθος, μου, δωματιο μου... Τιποτα... Ουτε τα ρουχα της, ουτε το νεσεσερ της, ουτε τιποτα δικο της...**
Τηλεφωνησα στα κοριτσια... Επρεπε να τις δω...
Μ-Τι εγινε και μας εφερες εδω;
Ε-Χωρισαμε!
Ζ-Γιατι;
Ε- (εξηγησα) Καταλαβατε;
Μ-Φιλεναδα, εχει δικιο εν μερει...
Ζ-Οντως, εχεις αλλαξει...
Ε-Κι εσεις το πιστευετε αυτο; Εσεις, που με ξερετε καλυτερα απο τον καθενα;
Ζ-Ευακι μου, κοιτα να το καταλαβεις κι εσυ... Δεν μου αρεσει που στο λεω αλλα εσι ειναι...
Μ-Ομως εμεις, σαν κολλητες σου, θα ειμαστε διπλα σου!
Ε-Σας ευχαριστω...
Μ-Και τι θα κανεις;
Ε-Με ποιον;
Ζ-Με τον Αρη!
Ε-Τιποτα... Τελειωσαμε... Θα προχωρησω... Και... Το απογευμα φευγω... Δεν ξερω ποτε θα γυρισω!
Ζ-Που θα πας;
Ε-Θεσσαλονικη!
Μ-Και με την εταιρια;
Ε-Προς το παρον, θα επικεντρωθω στις σπουδες μου...
Η ωρα ηταν ηδη 3, οποτε επρεπε να ετοιμαζομαι σιγα σιγα... Στις 5 πετουσα...
**Εξι μηνες αργοτερα**
Ο Μαιος ειχε μπει για τα καλα... Σημερα θα ανεβαιναν Θεσσαλονικη τα κοριτσια! Ημουν στο αεροδρομιο ηδη μια ωρα πιο πριν... Στις 11 περιπου ειδα δυο κοριτσια να με πλησιαζουν... Το ποσο χαρηκαμε και οι 3 δεν λεγεται... Εξαλλου, ειχαμε να ειδωθουμε 6 μηνες... Πηγαμε σπιτι μου... Και μπουμ! Επεσε η πρωτη 'βομβα'...
Ζ-Πρεπει να μαθεις καποια πραγματα...
Ε-Οπως; Σας ακουω!
Μ-Ξερεις...
Ζ-Ο Αρης...
Ε-Ο Αρης; Τι;
Μ-Ο Αρης... Οχουυ! Δεν μπορω! Πες της το εσυ!
Ζ-Καλα...
Ε-Μα καλα, τι θελετε να μου πειτε; Με σκασατε!
Ζ+Μ-Ο Αρης παντρευεται! Ουφ!
Εμεινα λιγο αλλα μετα αρχισα να γελαω σαν παρτσακλο...
Ε-Αχαχαχαχαχαχαχαχα! Καλο, μ αρεσε! Πειτε τωρα, τι εγινε;
Ζ-Σου ειπαμε...
Ε-Πλακα μου κανετε ετσι;
Μ-Οχι...
Ε-Ποτε;
Ζ-Σε εναν μηνα...
Ε-Μαλιστα... Και πως ειναι;
Μ-Την λενε Ρενια, ειναι 23, τελειωσε την σχολη καλων τεχνων, και ειναι παρα πολυ ερωτευμενοι οι δυο τους...
Ε-Μαλιστα...
Τα πρωτα δακρυα εκαναν την εμφανιση τους... Αρχισα να σπαω οτι γυαλικο υπηρχε μπροστα μου... Η Μαριαννα με την Ζωη προσπαθουσαν να με ηρεμισουν... Με αγκαλιασαν...
Ζ-Σσσσς, ηρεμισε καρδια μου...
Μ-Μαζι θα το περασουμε...
Ε-Εχω αλλαξει, τον αγαπω!
Μ-Ηρεμισε!
Ε-Σηκωθητε! Φευγουμε!
Ζ-Που παμε;
Ε-Αθηνα!
Ανανεωσα το μακιγιαζ μου, πηρα την τσαντα μου, καλεσα ταξι και φυγαμε για το αεροδρομιο... Σε ενα μισαωρακι ημασταν πισω... Χωρις δευτερη σκεψη, πηγα σπιτι του... Χτυπησα το κουδουνι... Ημουν ετοιμη να φυγω οταν η πορτα ανοιξε... Ηταν εκεινος...
Α-Τι θες εσυ εδω;
Ε-Να ζησετε...
Α-Ευχαριστουμε...
Ε-Με ξεπερασες κιολας...
Α-Δεν ηταν δυσκολο...
Ε-Μαλιστα...
Πριν προλαβω να πω κατι αλλο, ακουστηκε η φωνη αυτης της καριολας απο μεσα... Δεν αργησε να εμφανιστει κιολας...
Ρ-Καλημερα! Ποια ειναι η κοπελα μωρο μου;
Α-Μια φιλη μου... Ειχε καιρο να με δει και ηρθε...
Ρ-Μαλιστα... Περασε!
Ε-Ευχαριστω αλλα πρεπεινα φυγω...
Ρ-Οπως θελεις... Παω να κανω ενα μπανιο ενταξει;
Α-Ναι... *Εφυγε η Ρενια* Φυγε σε παρακαλω πολυ, και μη σε ξαναδω...
Ε-Οπως θες...
Τον αγριοκοιταξα και εφυγα... Ειχα βουρκωσει για τα καλα... Δεν ειχα αισθηση του τι γινοταν γυρω μου... Κοντεψαν να με χτυπησουν 3 αμαξια... Εφαγα και βρισιμο απο πανω... Πηρα ξανα το αεροπλανο και γυρισα Θεσσαλονικη... Κυρια...
**Μια εβδομαδα πριν απο τον γαμο**
Εδω και δυο εβδομαδες, η σχολη ειναι κλειστη λογω καταληψης... Πραγμα που θα συνεχιστει για αρκετο καιρο... Ετσι κατεβηκα Αθηνα... Ημουν μονη στο σπιτι... Ααα, και εδω να πως οτι η Χρυσα εμενε με το αγορι της, τον Στελιο... Εβλεπα τηλεοραση... Ακουσα το κουδουνι... Ανοιξα και ειδα εναν τυπο να κραταει ενα τεραστιο μπουκετο κοκκινα τριανταφυλλα, με αποτελεσμα να μην φαινεται το προσωπο του...
??-Η Ευη Γεροκωστα;
Ε-Η ιδια!
??-Αυτα ειναι για εσας!
Ε-Ευχαριστω π... Αρη;
Α-Σου κανει εντυπωση εε;
Ε-Πανω κατω... Τι θες εδω; Νομιζα πως δεν ηθελες να με ξαναδεις...
Α-Τα νομισματα στην τραπεζα μωρο μου!
Πριν πω το παραμικρο, πεταξε κατω τα λουλουδια, εκλεισε την πορτα, με πηρε σε στυλ νυφης και αρχισε να με φιλαει... Το για ποτε βρεθηκαμε γυμνοι στο κρεβατι μου, να κανουμε ερωτα, δεν το καταλαβε κανεις μας...
Ε-Σε μια εβδομαδα παντρευεσαι... Δεν επρεπε να γινει αυτο...
Α-Θα τα τιναξω ολα! Σ αγαπαω γαμω το κεφαλι μου! ΣΑΓΑΠΑΩ!
Ε-Και η Ρενια;
Α-Θα την χωρισω! Καταλαβα πως θελω να ειμαι μονο μαζι σου!
Ε-Ξερεις κατι; Δεν θα εμπαινα ποτε αναμεσα σε ενα ζευγαρι...
Α-Μπορεις να σκασεις; Τι απο αυτα που λεω δεν καταλαβαινεις;
Ε-Μα...
Α-Δεν εχει μα...
Και αμεσως εκλεισε το φλυαρο στομα μου με ενα παθιασμενο φιλι,που στη συνεχεια μετατραπηκε σε γλωσσοφιλο... Τον σταματησα...
Α-Τι επαθες;
Ε-Αρη... Κατι ξεχασαμε...
Α-Πλακα μου κανεις;
Ε-Οχι... Και αν... Λεω, αν γινει... (;)
Α-Αν γινει, τοτε θα παντρευτουμε και θα μεγαλωσουμε μαζι το μωρο μας...
Χαμηλωσα το προσωπο μου...
Α-Τι επαθες τωρα;Ε-Εεε να, ειμαι πολυ μικρη για μια τοσο μεγαλη ευθυνη...
Α-Ει, ει! Μαζι θα ειμαστε σε ολο αυτο, ενταξει;
Ε-Ενταξει...
Με φιλησε στο μετωπο... Ντυθηκε και εφυγε...
Πραγματι, τα διελυσε ολα για να ειναι ξανα μαζι μου... Και το καλο ειναι πως καταλαβε πως εχω αλλαξει... Αυτο μετρουσε για εμενα...
Και αυτο ηταν το πρωτο πληγμα της σχεσης μας... Ενταξει, το ξεπερασαμε... Το χειροτερα ξεκινησαν μετα απο ενα ατυχημα που ειχα... Οχι κατι σοβαρο... Μα και εκει ο πατερας μου βρηκε ευκαιρια να χωθει... Απο τοτε που κολλησα με το συγκροτημα εδειχνε μια απαθεια... Ελεγε πως σκορπαω ασκοπα τα χρηματα μας... Τον πρωτο καιρο της σχεσης μου με τον Αρη, εδειχνε αδιαφορος αλλα αυτο δεν σημαινει πως δεν προσπαθουσε να κρυψει την αντιπαθεια του προς εκεινον... Το ατυχημα μου, ηταν το τελειο δολωμα για εκεινον...