Ben istemiyorum. Bu zulmü kabul edemiyorum. Hayret ediyorum bazen olanlara. Bir insan başka bir insana nasıl bunu reva görebilirdi? Nasıl kendine yapılmasını istemediği bir şeyi başkasına yapabilirdi?
Ben Müslüman'ım veya değilim davasına girmeyeceğim. Çünkü ben ırkçılığa karşıyım. İnsan insandır. Müslümanmış, Hristiyanmış, Yahudiymiş veya ateistmiş bunlar beni alakadar etmez.
Yapılan bu ayrımlar kötülükten başka bir şey değildir benim zannımca. İnsanı insan olduğu için severim ben. Saygı duyarım, hakkı olan özgürlüğe karşı çıkmam. Çünkü bilirim ki ne ben bir başka insandan üstünüm ne de bir başka insan benden üstün.
Kudüs... Tüm insanlığın ortak kabul gördüğü bir yer. Uzun zamandır işgal altında. Orada yaşayan Filistinliler... Yaşadıkları zulmün haddi hesabı yok. İsrail'in yaptığı bu zulümce hareketi çok kötü bir şey. Sırf müslümanlar diye bu eziyeti görmeyi hak etmiyorlar Filistinliler.
Filistinliler diyorum ama yanlış anlamayın beni. Amacım ayrım yapmak değil. Sadece belirtmek istiyorum. Çünkü orada olanlar bizimde başımıza gelebilirdi. Bizde işgal altında olabilirdik.
Onlarca masum çocuk öldü. İsrail'in eli o masum çocukların kanıyla bulandı. Daha 1 yaşında! Bu Dünya'ya doğalı daha 1 yıl olmuş bir şehit var o topraklarda. Doya doya yaşayamadan, hayatı acısıyla tatlısıyla göremeden zalimce şehit edilen bir bebek...
Sizce ne yapmış olabilirde bu zalimce ölümü hak etmiş olabilir?
Peki ya Batı? Hayvan haklarını savunması gerçekten çok güzel bir şey. Olması gereken bir şey çünkü. Peki bu Batı, hayvan hakları diye herkesi ayağa kaldıran bu Batı neden insan hakları diye ayağa kalkmıyor? Ben söyleyeyim size.
Sırf Müslüman diye...
Hayvan hakları diye ayağa kalkan Batı, sırf Müslüman diye Filistinlilerin insan haklarını hiçe sayıyor.
Bayramlık kıyafeti giyecek yaştaki çocuklara kefen giydirdiler. Özgürlük için savaşan insanları katlettiler. Halbuki bizden çok onlar özgürlüğe muhtaçtılar.
"Bir gün gelecek İsrail'e öyle bir tokat atacağız ki bütün hayatı gözlerinin önünden Gazze şeridi gibi geçecek" demiş Necmettin Erbakan.
O günü öyle bir kin, nefret ve umutla bekliyorum ki...
İsrail... Yıkılışın bu katlettiğin Müslümanların elinden olsun.
Bir Filistin vardı. İşte o Filistin hep var olacak.
Önemli olan din, dil, ırk değil. Önemli olan insanlık. İyi insanların yanında olmak görevimiz. Onların bu zulümden kurtulmaya olan inançlarını diri tutmak görevimiz. Bu bizim insanlık görevimiz.
Onlarca ölen insanlar, çocuklar için...
Dilerim gittikleri yerde onları güzel bir hayat bekliyordur...